ह्रियमाणौ तु तौ दृष्ट्वा वैदेही रामलक्ष्मणौ। उच्चैस्स्वरेण चुक्रोश प्रगृह्य सुमहाजाभुजौ।।

hriyamāṇau tu tau dṛṣṭvā vaidēhī rāmalakṣmaṇau. uccaissvarēṇa cukrōśa pragṛhya sumahājābhujau৷৷

एष दाशरथी रामः सत्यवान् शीलवान् शुचिः। रक्षसा रौद्ररूपेण ह्रियते सहलक्ष्मणः।।

ēṣa dāśarathī rāmaḥ satyavān śīlavān śuciḥ. rakṣasā raudrarūpēṇa hriyatē sahalakṣmaṇaḥ৷৷

मामृका भक्षयिष्यन्ति शार्दूलाद्वीपिनस्तथा। मां हरोत्सृज काकुत्स्थौ नमस्ते राक्षसोत्तम।।

māmṛkā bhakṣayiṣyanti śārdūlādvīpinastathā. māṅ harōtsṛja kākutsthau namastē rākṣasōttama৷৷

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा वैदेह्या रामलक्ष्मणौ। वेगं प्रचक्रतुर्वीरौ वधे तस्य दुरात्मनः।।

tasyāstadvacanaṅ śrutvā vaidēhyā rāmalakṣmaṇau. vēgaṅ pracakraturvīrau vadhē tasya durātmanaḥ৷৷

तस्य रौद्रस्य सौमित्रिः सव्यं बाहुं बभञ्ज ह। रामस्तु दक्षिणं बाहुं तरसा तस्य रक्षसः।।

tasya raudrasya saumitriḥ savyaṅ bāhuṅ babhañja ha. rāmastu dakṣiṇaṅ bāhuṅ tarasā tasya rakṣasaḥ৷৷

स भग्नबाहुस्सविग्नो निपपाताशु राक्षसः। धरण्यां मेघसङ्काशो वज्रभिन्न इवाचलः।।

sa bhagnabāhussavignō nipapātāśu rākṣasaḥ. dharaṇyāṅ mēghasaṅkāśō vajrabhinna ivācalaḥ৷৷

मुष्टिभिर्जानुभिः पद्भिः सूदयन्तौ तु राक्षसम्। उद्यम्योद्यम्य चाप्येनं स्थण्डिले निष्पिपेषतुः।।

muṣṭibhirjānubhiḥ padbhiḥ sūdayantau tu rākṣasam. udyamyōdyamya cāpyēnaṅ sthaṇḍilē niṣpipēṣatuḥ৷৷

स विद्धो बहुभिर्बाणैः खङ्गाभ्यां च परिक्षतः। निष्पिष्टो बहुधा भूमौ न ममार स राक्षसः।।

sa viddhō bahubhirbāṇaiḥ khaṅgābhyāṅ ca parikṣataḥ. niṣpiṣṭō bahudhā bhūmau na mamāra sa rākṣasaḥ৷৷

तं प्रेक्ष्य रामः सुभृशमवध्यमचलोपमम्। भयेष्वभयदश्श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्।।

taṅ prēkṣya rāmaḥ subhṛśamavadhyamacalōpamam. bhayēṣvabhayadaśśrīmānidaṅ vacanamabravīt৷৷

तपसा पुरुषव्याघ्र राक्षसोऽयं न शक्यते। शस्त्रेण युधि निर्जेतुं राक्षसं निखनावहे।।

tapasā puruṣavyāghra! rākṣasō.yaṅ na śakyatē. śastrēṇa yudhi nirjētuṅ rākṣasaṅ nikhanāvahē৷৷

कुञ्जरस्येव रौद्रस्य राक्षसस्यास्य लक्ष्मण। वनेऽस्मिन् सुमहच्छ्वभ्रं खन्यतां रौद्रवर्चसः।।

kuñjarasyēva raudrasya rākṣasasyāsya lakṣmaṇa. vanē.smin sumahacchvabhraṅ khanyatāṅ raudravarcasaḥ৷৷

इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामः प्रदरः खन्यतामिति। तस्थौ विराधमाक्रम्य कण्ठे पादेन वीर्यवान्।।

ityuktvā lakṣmaṇaṅ rāmaḥ pradaraḥ khanyatāmiti. tasthau virādhamākramya kaṇṭhē pādēna vīryavān৷৷

तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं राक्षसः प्रश्रितं वचः। इदं प्रोवाच काकुत्थ्सं विराधः पुरुषर्षभम्।।

tacchrutvā rāghavēṇōktaṅ rākṣasaḥ praśritaṅ vacaḥ. idaṅ prōvāca kākutthsaṅ virādhaḥ puruṣarṣabham৷৷

हतोऽस्मि पुरुषव्याघ्र शक्रतुल्यबलेन वै। मया तु पूर्वं त्वं मोहान्न ज्ञातः पुरुषर्षभ।।

hatō.smi puruṣavyāghra! śakratulyabalēna vai. mayā tu pūrvaṅ tvaṅ mōhānna jñātaḥ puruṣarṣabha৷৷

कौसल्यासुप्रजा राम तातस्त्वं विदितो मया। वैदेही च महाभागा लक्ष्मणश्च महायशाः।।

kausalyāsuprajā rāma tātastvaṅ viditō mayā. vaidēhī ca mahābhāgā lakṣmaṇaśca mahāyaśāḥ৷৷

अभिशापादहं घोरां प्रविष्टो राक्षसीं तनुम्। तुम्बुरुर्नाम गन्धर्वः शप्तो वैश्रवणेन ह।।

abhiśāpādahaṅ ghōrāṅ praviṣṭō rākṣasīṅ tanum. tumbururnāma gandharvaḥ śaptō vaiśravaṇēna ha৷৷

प्रसाद्यमानश्च मया सोऽब्रवीन्मां महायशाः। यदा दाशरथी रामस्त्वां वधिष्यति संयुगे। तदा प्रकृतिमापन्नो भवान्स्वर्गं गमिष्यति।।

prasādyamānaśca mayā sō.bravīnmāṅ mahāyaśāḥ. yadā dāśarathī rāmastvāṅ vadhiṣyati saṅyugē. tadā prakṛtimāpannō bhavānsvargaṅ gamiṣyati৷৷

अनुपस्थीयमानो मां स क्रुद्धो व्याजहार ह। इति वैश्रवणो राजा रम्भासक्तमुवाच ह।।

anupasthīyamānō māṅ sa kruddhō vyājahāra ha. iti vaiśravaṇō rājā rambhāsaktamuvāca ha৷৷

तव प्रसादान्मुक्तोऽहमिहशापात्सुदारुणात्। भुवनं स्वं गमिष्यामि स्वस्ति वोऽस्तु परन्तप।।

tava prasādānmuktō.hamihaśāpātsudāruṇāt. bhuvanaṅ svaṅ gamiṣyāmi svasti vō.stu parantapa৷৷

इतो वसति धर्मात्मा शरभङ्गः प्रतापवान्।।

itō vasati dharmātmā śarabhaṅgaḥ pratāpavān৷৷

।। अध्यर्धयोजने तात महर्षिस्सूर्यसन्निभः। तं क्षिप्रमधिगच्छ त्वं स ते श्रेयोऽभिधास्यति।।

৷৷ adhyardhayōjanē tāta maharṣissūryasannibhaḥ. taṅ kṣipramadhigaccha tvaṅ sa tē śrēyō.bhidhāsyati৷৷

अवटे चापि मां राम प्रक्षिप्य कुशली व्रज। रक्षसां गतसत्त्वानामेष धर्मस्ससनातनः। अवटे ये निधीयन्ते तेषां लोकास्सनातनाः।।

avaṭē cāpi māṅ rāma prakṣipya kuśalī vraja. rakṣasāṅ gatasattvānāmēṣa dharmassasanātanaḥ. avaṭē yē nidhīyantē tēṣāṅ lōkāssanātanāḥ৷৷

एवमुक्त्वा तु काकुत्थ्सं विराधश्शरपीडितः। बभूव स्वर्गसम्प्राप्तो न्यस्तदेहो महाबलः।।

ēvamuktvā tu kākutthsaṅ virādhaśśarapīḍitaḥ. babhūva svargasamprāptō nyastadēhō mahābalaḥ৷৷

तच्छ्रुत्वा राघवो वाक्यं लक्ष्मणं व्यादिदेश ह। कुञ्जरस्येव रौद्रस्य राक्षसस्यास्य लक्ष्मण।।

tacchrutvā rāghavō vākyaṅ lakṣmaṇaṅ vyādidēśa ha. kuñjarasyēva raudrasya rākṣasasyāsya lakṣmaṇa!৷৷

।। वनेऽस्मिन् सुमहच्छ्वभ्रं खन्यतां रौदकर्मणः। इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामः प्रदरः खन्यतामिति। तस्थौ विराधमाक्रम्य कण्ठे पादेन वीर्यवान्।।

৷৷ vanē.smin sumahacchvabhraṅ khanyatāṅ raudakarmaṇaḥ. ityuktvā lakṣmaṇaṅ rāmaḥ pradaraḥ khanyatāmiti. tasthau virādhamākramya kaṇṭhē pādēna vīryavān৷৷

ततः खनित्रमादाय लक्ष्मणश्श्वभ्रमुत्तमम्। अखनत्पार्श्वतस्तस्य विराधस्य महात्मनः।।

tataḥ khanitramādāya lakṣmaṇaśśvabhramuttamam. akhanatpārśvatastasya virādhasya mahātmanaḥ৷৷

तं मुक्तकण्ठंनिक्षिप्य शङ्कुकर्णं महास्वनम्। विराधं प्राक्षिपच्छ्वभ्रे नदन्तं भैरवस्वनम्।।

taṅ muktakaṇṭhaṅnikṣipya śaṅkukarṇaṅ mahāsvanam. virādhaṅ prākṣipacchvabhrē nadantaṅ bhairavasvanam৷৷

तमाहवे दारुणमाशुविक्रमौ स्थिरावुभौ संयति रामलक्ष्मणौ। मुदान्वितौ चिक्षिपतुर्भयावहं नदन्तमुत्क्षिप्य बिले तु राक्षसम्।।

tamāhavē dāruṇamāśuvikramau sthirāvubhau saṅyati rāmalakṣmaṇau. mudānvitau cikṣipaturbhayāvahaṅ nadantamutkṣipya bilē tu rākṣasam৷৷

अवध्यतां प्रेक्ष्य महासुरस्य तौ शितेन शस्त्रेण तदा नरर्षभौ। समर्थ्य चात्यर्थविशारदावुभौ बिले विराधस्य वधं प्रचक्रतुः।।

avadhyatāṅ prēkṣya mahāsurasya tau śitēna śastrēṇa tadā nararṣabhau. samarthya cātyarthaviśāradāvubhau bilē virādhasya vadhaṅ pracakratuḥ৷৷

स्वयं विराधेन हि मृत्युरात्मनः प्रसह्य रामेण यथार्थमीप्सितः। निवेदितः काननचारिणा स्वयं न मे वधः शस्त्रकृतो भवेदिति।।

svayaṅ virādhēna hi mṛtyurātmanaḥ prasahya rāmēṇa yathārthamīpsitaḥ. nivēditaḥ kānanacāriṇā svayaṅ na mē vadhaḥ śastrakṛtō bhavēditi৷৷

तदेव रामेण निशम्य भाषितं कृता मतिस्तस्य बिलप्रवेशने। बिलं च रामेणातिबलेन रक्षसा प्रवेश्यमानेन वनं विनादितम्।।

tadēva rāmēṇa niśamya bhāṣitaṅ kṛtā matistasya bilapravēśanē. bilaṅ ca rāmēṇātibalēna rakṣasā pravēśyamānēna vanaṅ vināditam৷৷

प्रहृष्टरूपाविव रामलक्ष्मणौ विराधमुर्व्या प्रदरे निहत्य तौ। ननन्दतुर्वीतभयौ महावने शिलाभिरन्तर्दधतुश्च राक्षसम्।।

prahṛṣṭarūpāviva rāmalakṣmaṇau virādhamurvyā pradarē nihatya tau. nanandaturvītabhayau mahāvanē śilābhirantardadhatuśca rākṣasam৷৷

ततस्तु तौ काञ्चनचित्रकार्मुकौ निहत्य रक्षः परिगृह्य मैथिलीम्। विजह्रतु स्तौ मुदितौ महावने दिवि स्थितौ चन्द्रदिवाकराविव।।

tatastu tau kāñcanacitrakārmukau nihatya rakṣaḥ parigṛhya maithilīm. vijahratu stau muditau mahāvanē divi sthitau candradivākarāviva৷৷