श्रुत्वा तु वचनं तस्य वायुसूनोर्महात्मनः। उवाचात्महितं वाक्यं सीता सुरसुतोपमा।।

śrutvā tu vacanaṅ tasya vāyusūnōrmahātmanaḥ. uvācātmahitaṅ vākyaṅ sītā surasutōpamā৷৷

त्वां दृष्ट्वा प्रियवक्तारं सम्प्रहृष्यामि वानरः। अर्धसञ्जातसस्येव वृष्टिं प्राप्य वसुन्धरा।।

tvāṅ dṛṣṭvā priyavaktāraṅ samprahṛṣyāmi vānaraḥ. ardhasañjātasasyēva vṛṣṭiṅ prāpya vasundharā৷৷

यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैश्शोकाभिकर्शितैः। संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि।।

yathā taṅ puruṣavyāghraṅ gātraiśśōkābhikarśitaiḥ. saṅspṛśēyaṅ sakāmāhaṅ tathā kuru dayāṅ mayi৷৷

अभिज्ञानं च रामस्य दद्या हरिगणोत्तम। क्षिप्तामिषीकां काकस्य कोपादेकाक्षिशातनीम्।।

abhijñānaṅ ca rāmasya dadyā harigaṇōttama. kṣiptāmiṣīkāṅ kākasya kōpādēkākṣiśātanīm৷৷

मनश्शिलायास्तिलको गण्डपार्श्वे निवेशितः। त्वया प्रणष्टे तिलके तं किल स्मर्तुमर्हसि।।

manaśśilāyāstilakō gaṇḍapārśvē nivēśitaḥ. tvayā praṇaṣṭē tilakē taṅ kila smartumarhasi৷৷

स वीर्यवान्कथं सीतां हृतां समनुमन्यसे। वसन्तीं रक्षसां मध्ये महेन्द्रवरुणोपमः।।

sa vīryavānkathaṅ sītāṅ hṛtāṅ samanumanyasē. vasantīṅ rakṣasāṅ madhyē mahēndravaruṇōpamaḥ৷৷

एष चूडामणिर्दिव्यो मया सुपरिरक्षितः। एतं दृष्ट्वा प्रहृष्यामि व्यसने त्वामिवानघ।।

ēṣa cūḍāmaṇirdivyō mayā suparirakṣitaḥ. ētaṅ dṛṣṭvā prahṛṣyāmi vyasanē tvāmivānagha৷৷

एष निर्यातितश्श्रीमान्मया ते वारिसम्भवः। अतः परं न शक्ष्यामि जीवितुं शोकलालसा।।

ēṣa niryātitaśśrīmānmayā tē vārisambhavaḥ. ataḥ paraṅ na śakṣyāmi jīvituṅ śōkalālasā৷৷

असह्यानि च दुःखानि वाचश्च हृदयच्छिदः। राक्षसीनां सुघोराणां त्वत्कृते मर्षयाम्यहम्।।

asahyāni ca duḥkhāni vācaśca hṛdayacchidaḥ. rākṣasīnāṅ sughōrāṇāṅ tvatkṛtē marṣayāmyaham৷৷

धारयिष्यामि मासं तु जीवितं शत्रुसूदन। ऊर्ध्वं मासान्न जीविष्ये त्वया हीना नृपात्मज।।

dhārayiṣyāmi māsaṅ tu jīvitaṅ śatrusūdana. ūrdhvaṅ māsānna jīviṣyē tvayā hīnā nṛpātmaja৷৷

घोरो राक्षसराजोऽयं दृष्टिश्च न सुखा मयि। त्वां च श्रुत्वा विपद्यन्तं न जीवेयमहं क्षणम्।।

ghōrō rākṣasarājō.yaṅ dṛṣṭiśca na sukhā mayi. tvāṅ ca śrutvā vipadyantaṅ na jīvēyamahaṅ kṣaṇam৷৷

वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रु भाषितम्। अथाब्रवीन्महातेजा हनुमान्मारुतात्मजः।।

vaidēhyā vacanaṅ śrutvā karuṇaṅ sāśru bhāṣitam. athābravīnmahātējā hanumānmārutātmajaḥ৷৷

त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे। रामे दुःखाभिभूते तु लक्ष्मणः परितप्यते।।

tvacchōkavimukhō rāmō dēvi satyēna tē śapē. rāmē duḥkhābhibhūtē tu lakṣmaṇaḥ paritapyatē৷৷

कथञ्चिद्भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम्। इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि।।

kathañcidbhavatī dṛṣṭā na kālaḥ pariśōcitum. imaṅ muhūrtaṅ duḥkhānāmantaṅ drakṣyasi bhāmini৷৷

तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रावरिन्दमौ। त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः।।

tāvubhau puruṣavyāghrau rājaputrāvarindamau. tvaddarśanakṛtōtsāhau laṅkāṅ bhasmīkariṣyataḥ৷৷

हत्त्वा च समरे क्रूरं रावणं सहबान्धवम्। राघवौ त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रापयिष्यतः।।

hattvā ca samarē krūraṅ rāvaṇaṅ sahabāndhavam. rāghavau tvāṅ viśālākṣi svāṅ purīṅ prāpayiṣyataḥ৷৷

यत्तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते। प्रीतिसञ्जननं तस्य भूयस्त्वं दातुमर्हसि।।

yattu rāmō vijānīyādabhijñānamaninditē. prītisañjananaṅ tasya bhūyastvaṅ dātumarhasi৷৷

साब्रवीद्दत्तमेवेति मयाभिज्ञानमुत्तमम्। एतदेव हि रामस्य दृष्ट्वा मत्केशभूषणम्।।

sābravīddattamēvēti mayābhijñānamuttamam. ētadēva hi rāmasya dṛṣṭvā matkēśabhūṣaṇam৷৷

स तं मणिवरं गृह्य श्रीमान्प्लवगसत्तमः।।

sa taṅ maṇivaraṅ gṛhya śrīmānplavagasattamaḥ৷৷

तमुत्पातकृतोत्साहमवेक्ष्य हरिपुङ्गवम्।।

tamutpātakṛtōtsāhamavēkṣya haripuṅgavam৷৷

।। वर्धमानं महावेगमुवाच जनकात्मजा। अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदया गिरा।।

৷৷ vardhamānaṅ mahāvēgamuvāca janakātmajā. aśrupūrṇamukhī dīnā bāṣpagadgadayā girā৷৷

हनुमन्सिंहसङ्काशौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ। सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूयाह्यनामयम्।।

hanumansiṅhasaṅkāśau bhrātarau rāmalakṣmaṇau. sugrīvaṅ ca sahāmātyaṅ sarvān brūyāhyanāmayam৷৷

यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः। अस्माद्दु:खाम्बुसम्रोधात्त्वं समाधातुमर्हसि।।

yathā ca sa mahābāhurmāṅ tārayati rāghavaḥ. asmāddu:khāmbusamrōdhāttvaṅ samādhātumarhasi৷৷

इमं च तीव्रं मम शोकवेगं रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च। ब्रूयास्तु रामस्य गतस्समीपम् शिवश्च तेऽध्वाऽस्तु हरिप्रवीर।।

imaṅ ca tīvraṅ mama śōkavēgaṅ rakṣōbhirēbhiḥ paribhartsanaṅ ca. brūyāstu rāmasya gatassamīpam śivaśca tē.dhvā.stu haripravīra৷৷

स राजपुत्र्य्राप्रतिवेदितार्थः कपिः कृतार्थः परिहृष्टचेताः। अल्पावशेषं प्रसमीक्ष्य कार्यं दिशं ह्युदीचीं मनसा जगाम।।

sa rājaputryrāprativēditārthaḥ kapiḥ kṛtārthaḥ parihṛṣṭacētāḥ. alpāvaśēṣaṅ prasamīkṣya kāryaṅ diśaṅ hyudīcīṅ manasā jagāma৷৷