[Hanuman further narrates his story to Sita -- Gives description of Rama and Lakshmana] तां तु रामकथां श्रुत्वा वैदेही वानरर्षभात्। उवाच वचनं सान्त्वमिदं मधुरया गिरा।।

[Hanuman further narrates his story to Sita -- Gives description of Rama and Lakshmana] tāṅ tu rāmakathāṅ śrutvā vaidēhī vānararṣabhāt. uvāca vacanaṅ sāntvamidaṅ madhurayā girā৷৷

क्व ते रामेण संसर्गः कथं जानासि लक्ष्मणम्। वानराणां नराणां च कथमासीत्समागमः।।

kva tē rāmēṇa saṅsargaḥ kathaṅ jānāsi lakṣmaṇam. vānarāṇāṅ narāṇāṅ ca kathamāsītsamāgamaḥ৷৷

यानि रामस्य लिङ्गानि लक्ष्मणस्य च वानर। तानि भूयस्समाचक्ष्व न मां शोकस्समाविशेत्।।

yāni rāmasya liṅgāni lakṣmaṇasya ca vānara. tāni bhūyassamācakṣva na māṅ śōkassamāviśēt৷৷

कीदृशं तस्य संस्थानं रूपं रामस्य कीदृशम्। कथमूरू कथं बाहू लक्ष्मणस्य च शंस मे।।

kīdṛśaṅ tasya saṅsthānaṅ rūpaṅ rāmasya kīdṛśam. kathamūrū kathaṅ bāhū lakṣmaṇasya ca śaṅsa mē৷৷

एवमुक्तस्तु वैदेह्या हनुमान्मारुतात्मजः। ततो रामं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे।।

ēvamuktastu vaidēhyā hanumānmārutātmajaḥ. tatō rāmaṅ yathātattvamākhyātumupacakramē৷৷

जानन्ती बत दिष्ट्या मां वैदेहि परिपृच्छसि। भर्तुः कमलपत्त्राक्षि संस्थानं लक्ष्मणस्य च।।

jānantī bata diṣṭyā māṅ vaidēhi paripṛcchasi. bhartuḥ kamalapattrākṣi saṅsthānaṅ lakṣmaṇasya ca৷৷

यानि रामस्य चिह्नानि लक्ष्मणस्य च यानि वै। लक्षितानि विशालाक्षि वदतश्शृणु तानि मे।।

yāni rāmasya cihnāni lakṣmaṇasya ca yāni vai. lakṣitāni viśālākṣi vadataśśṛṇu tāni mē৷৷

रामः कमलपत्त्राक्ष स्सर्वसत्त्वमनोहरः। रूपदाक्षिण्यसम्पन्नः प्रसूतो जनकात्मजे।।

rāmaḥ kamalapattrākṣa ssarvasattvamanōharaḥ. rūpadākṣiṇyasampannaḥ prasūtō janakātmajē৷৷

तेजसाऽदित्य सङ्काशः क्षमया पृथिवीसमः। बृहस्पतिसमो बुद्ध्या यशसा वासवोपमः।।

tējasā.ditya saṅkāśaḥ kṣamayā pṛthivīsamaḥ. bṛhaspatisamō buddhyā yaśasā vāsavōpamaḥ৷৷

रक्षिता जीवलोकस्य स्वजनस्याभिरक्षिता। रक्षिता स्वस्य वृत्तस्य धर्मस्य च परन्तपः।।

rakṣitā jīvalōkasya svajanasyābhirakṣitā. rakṣitā svasya vṛttasya dharmasya ca parantapaḥ৷৷

रामो भामिनि लोकस्य चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता। मर्यादानां च लोकस्य कर्ता कारयिता च सः।।

rāmō bhāmini lōkasya cāturvarṇyasya rakṣitā. maryādānāṅ ca lōkasya kartā kārayitā ca saḥ৷৷

अर्चिष्मानर्चितोऽत्यर्थं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः। साधूनामुपकारज्ञः प्रचारज्ञश्च कर्मणाम्।।

arciṣmānarcitō.tyarthaṅ brahmacaryavratē sthitaḥ. sādhūnāmupakārajñaḥ pracārajñaśca karmaṇām৷৷

राजविद्याविनीतश्च ब्राह्मणानामुपासिता। श्रुतवान्शीलसम्पन्नो विनीतश्च परन्तपः।।

rājavidyāvinītaśca brāhmaṇānāmupāsitā. śrutavānśīlasampannō vinītaśca parantapaḥ৷৷

यजुर्वेदविनीतश्च वेदविद्भिस्सुपूजितः। धनुर्वेदे च वेदेषु वेदाङ्गेषु च निष्ठितः।।

yajurvēdavinītaśca vēdavidbhissupūjitaḥ. dhanurvēdē ca vēdēṣu vēdāṅgēṣu ca niṣṭhitaḥ৷৷

विपुलांसो महाबाहुः कम्बुग्रीवश्शुभाननः। गूढजत्रुस्सुताम्राक्षो रामो देवि जनै श्श्रुतः।।

vipulāṅsō mahābāhuḥ kambugrīvaśśubhānanaḥ. gūḍhajatrussutāmrākṣō rāmō dēvi janai śśrutaḥ৷৷

दुन्दुभिस्वननिर्घोष स्स्निग्धवर्णः प्रतापवान्। सम स्समविभक्ताङ्गो वर्णं श्यामं समाश्रितः।।

dundubhisvananirghōṣa ssnigdhavarṇaḥ pratāpavān. sama ssamavibhaktāṅgō varṇaṅ śyāmaṅ samāśritaḥ৷৷

त्रिस्थिरस्त्रिप्रलम्बश्च त्रिसमस्त्रिषु चोन्नतः। त्रिताम्रस्त्रिषु च स्निग्धो गम्भीरस्त्रिषु नित्यशः।।

tristhirastripralambaśca trisamastriṣu cōnnataḥ. tritāmrastriṣu ca snigdhō gambhīrastriṣu nityaśaḥ৷৷

त्रिवलीवांस्त्र्यवनतश्चतुर्व्यङ्गस्त्रिशीर्षवान्। चतुष्कलश्चतुर्लेखश्चतुष्किष्कुश्चतु स्समः।।

trivalīvāṅstryavanataścaturvyaṅgastriśīrṣavān. catuṣkalaścaturlēkhaścatuṣkiṣkuścatu ssamaḥ৷৷

चतुर्दशसमद्वन्द्वश्चतुर्दंष्ट्रश्चतुर्गतिः। महोष्ठहनुनासश्च पञ्चस्निग्धोऽष्टवंशवान्।।

caturdaśasamadvandvaścaturdaṅṣṭraścaturgatiḥ. mahōṣṭhahanunāsaśca pañcasnigdhō.ṣṭavaṅśavān৷৷

दशपद्मो दशबृहत्त्रिभिर्व्याप्तो द्विशुक्लवान्। षडुन्नतो नवतनुस्त्रिभिर्व्याप्नोति राघवः।।

daśapadmō daśabṛhattribhirvyāptō dviśuklavān. ṣaḍunnatō navatanustribhirvyāpnōti rāghavaḥ৷৷

सत्यधर्मपरश्श्रीमान् सङ्ग्रहानुग्रहे रतः। देशकालविभागज्ञस्सर्वलोकप्रियंवदः।।

satyadharmaparaśśrīmān saṅgrahānugrahē rataḥ. dēśakālavibhāgajñassarvalōkapriyaṅvadaḥ৷৷

भ्राता तस्य च द्वैमात्रस्सौमित्रिरपराजितः। अनुरागेण रूपेण गुणैश्चैव तथाविधः।।

bhrātā tasya ca dvaimātrassaumitriraparājitaḥ. anurāgēṇa rūpēṇa guṇaiścaiva tathāvidhaḥ৷৷

तावुभौ नरशार्दूलौ त्वद्दर्शनसमुत्सुकौ। विचिन्वन्तौ महीं कृत्स्नामस्माभिरभिसङ्गतौ।।

tāvubhau naraśārdūlau tvaddarśanasamutsukau. vicinvantau mahīṅ kṛtsnāmasmābhirabhisaṅgatau৷৷

त्वामेव मार्गमाणौ तौ विचरन्तौ वसुन्धराम्। ददर्शतुर्मृगपतिं पूर्वजेनावरोपितम्।।

tvāmēva mārgamāṇau tau vicarantau vasundharām. dadarśaturmṛgapatiṅ pūrvajēnāvarōpitam৷৷

।। ऋश्यमूकस्य पृष्ठे तु बहुपादपसङ्कुले। भ्रातुर्भयार्तमासीनं सुग्रीवं प्रियदर्शनम्।।

৷৷ ṛśyamūkasya pṛṣṭhē tu bahupādapasaṅkulē. bhrāturbhayārtamāsīnaṅ sugrīvaṅ priyadarśanam৷৷

वयं तु हरिराजं तं सुग्रीवं सत्यसङ्गरम्। परिचर्यामहे राज्यात्पूर्वजेनावरोपितम्।।

vayaṅ tu harirājaṅ taṅ sugrīvaṅ satyasaṅgaram. paricaryāmahē rājyātpūrvajēnāvarōpitam৷৷

ततस्तौ चीरवसनौ धनुः प्रवरपाणिनौ। ऋश्यमूकस्य शैलस्य रम्यं देशमुपागतौ।।

tatastau cīravasanau dhanuḥ pravarapāṇinau. ṛśyamūkasya śailasya ramyaṅ dēśamupāgatau৷৷

स तौ दृष्ट्वा नरव्याघ्रौ धन्विनौ वानरर्षभः। अवप्लुतो गिरेस्तस्य शिखरं भयमोहितः।।

sa tau dṛṣṭvā naravyāghrau dhanvinau vānararṣabhaḥ. avaplutō girēstasya śikharaṅ bhayamōhitaḥ৷৷

ततस्स शिखरे तस्मिन्वानरेन्द्रो व्यवस्थितः। तयोस्समीपं मामेव प्रेषयामास सत्वरम्।।

tatassa śikharē tasminvānarēndrō vyavasthitaḥ. tayōssamīpaṅ māmēva prēṣayāmāsa satvaram৷৷

तावहं पुरुषव्याघ्रौ सुग्रीववचनात्प्रभू। रूपलक्षणसम्पन्नौ कृताञ्जलिरुपस्थितः।।

tāvahaṅ puruṣavyāghrau sugrīvavacanātprabhū. rūpalakṣaṇasampannau kṛtāñjalirupasthitaḥ৷৷

तौ परिज्ञाततत्त्वार्थौ मया प्रीतिसमन्वितौ। पृष्ठमारोप्य तं देशं प्रापितौ पुरुषर्षभौ।।

tau parijñātatattvārthau mayā prītisamanvitau. pṛṣṭhamārōpya taṅ dēśaṅ prāpitau puruṣarṣabhau৷৷

निवेदितौ च तत्त्वेन सुग्रीवाय महात्मने। तयोरन्योन्यसल्लापाद्भृशं प्रीतिरजायत।।

nivēditau ca tattvēna sugrīvāya mahātmanē. tayōranyōnyasallāpādbhṛśaṅ prītirajāyata৷৷

ततस्तौ प्रीतिसम्पन्नौ हरीश्वरनरेश्वरौ। परस्परकृताश्वासौ कथया पूर्ववृत्तया।।

tatastau prītisampannau harīśvaranarēśvarau. parasparakṛtāśvāsau kathayā pūrvavṛttayā৷৷

ततस्स सान्त्वयामास सुग्रीवं लक्ष्मणाग्रजः। स्त्रीहेतोर्वालिना भ्रात्रा निरस्तमुरुतेजसा।।

tatassa sāntvayāmāsa sugrīvaṅ lakṣmaṇāgrajaḥ. strīhētōrvālinā bhrātrā nirastamurutējasā৷৷

ततस्त्वन्नाशजं शोकं रामस्याक्लिष्टकर्मणः। लक्ष्मणो वानरेन्द्राय सुग्रीवाय न्यवेदयत्।।

tatastvannāśajaṅ śōkaṅ rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ. lakṣmaṇō vānarēndrāya sugrīvāya nyavēdayat৷৷

स श्रुत्वा वानरेन्द्रस्तु लक्ष्मणेनेरितं वचः। तदासीन्निष्प्रभोऽत्यर्थं ग्रहग्रस्त इवांशुमान्।।

sa śrutvā vānarēndrastu lakṣmaṇēnēritaṅ vacaḥ. tadāsīnniṣprabhō.tyarthaṅ grahagrasta ivāṅśumān৷৷

ततस्त्वद्गात्रशोभीनि रक्षसा ह्रियमाणया। यान्याभरणजालानि पातितानि महीतले।।

tatastvadgātraśōbhīni rakṣasā hriyamāṇayā. yānyābharaṇajālāni pātitāni mahītalē৷৷

।। तानि सर्वाणि रामाय आनीय हरियूथपाः। संहृष्टा दर्शयामासुर्गतिं तु न विदुस्तव।।

৷৷ tāni sarvāṇi rāmāya ānīya hariyūthapāḥ. saṅhṛṣṭā darśayāmāsurgatiṅ tu na vidustava৷৷

तानि रामाय दत्तानि मयैवोपहृतानि च। स्वनवन्त्यवकीर्णानि तस्मिन्विगतचेतसि।।

tāni rāmāya dattāni mayaivōpahṛtāni ca. svanavantyavakīrṇāni tasminvigatacētasi৷৷

तान्यङ्के दर्शनीयानि कृत्वा बहुविधं तव। तेन देवप्रकाशेन देवेन परिदेवितम्।।

tānyaṅkē darśanīyāni kṛtvā bahuvidhaṅ tava. tēna dēvaprakāśēna dēvēna paridēvitam৷৷

पश्यतस्तानि रुदतस्ताम्यतश्च पुनः पुनः। प्रादीपयन्दाशरथेस्तानि शोकहुताशनम्।।

paśyatastāni rudatastāmyataśca punaḥ punaḥ. prādīpayandāśarathēstāni śōkahutāśanam৷৷

शयितं च चिरं तेन दुःखार्तेन महात्मना। मयापि विविधैर्वाक्यैः कृच्छ्रादुत्थापितः पुनः।।

śayitaṅ ca ciraṅ tēna duḥkhārtēna mahātmanā. mayāpi vividhairvākyaiḥ kṛcchrādutthāpitaḥ punaḥ৷৷

तानि दृष्ट्वा महाबाहुर्दर्शयित्वा मुहुर्मुहुः। राघवस्सह सौमित्रिस्सुग्रीवे स न्यवेदयत्।।

tāni dṛṣṭvā mahābāhurdarśayitvā muhurmuhuḥ. rāghavassaha saumitrissugrīvē sa nyavēdayat৷৷

स तवादर्शनादार्ये राघवः परितप्यते। महता ज्वलता नित्यमग्निनेवाग्निपर्वतः।।

sa tavādarśanādāryē rāghavaḥ paritapyatē. mahatā jvalatā nityamagninēvāgniparvataḥ৷৷

त्वत्कृते तमनिद्रा च शोकश्चिन्ता च राघवम्। तापयन्ति महात्मानमग्न्यगारमिवाग्नयः।।

tvatkṛtē tamanidrā ca śōkaścintā ca rāghavam. tāpayanti mahātmānamagnyagāramivāgnayaḥ৷৷

तवादर्शनशोकेन राघवः प्रविचाल्यते। महता भूमिकम्पेन महानिव शिलोच्चयः।।

tavādarśanaśōkēna rāghavaḥ pravicālyatē. mahatā bhūmikampēna mahāniva śilōccayaḥ৷৷

काननानि सुरम्याणि नदीः प्रस्रवणानि च। चरन्न रतिमाप्नोति त्वामपश्यन्नृपात्मजे।।

kānanāni suramyāṇi nadīḥ prasravaṇāni ca. caranna ratimāpnōti tvāmapaśyannṛpātmajē৷৷

स त्वां मनुजशार्दूलः क्षिप्रं प्राप्स्यति राघवः। समित्रबान्धवं हत्वा रावणं जनकात्मजे।।

sa tvāṅ manujaśārdūlaḥ kṣipraṅ prāpsyati rāghavaḥ. samitrabāndhavaṅ hatvā rāvaṇaṅ janakātmajē৷৷

सहितौ रामसुग्रीवावुभावकुरुतां तदा। समयं वालिनं हन्तुं तव चान्वेषणं तथा।।

sahitau rāmasugrīvāvubhāvakurutāṅ tadā. samayaṅ vālinaṅ hantuṅ tava cānvēṣaṇaṅ tathā৷৷

ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यां वीराभ्यां स हरीश्वरः। किष्किन्धां समुपागम्य वाली युद्धे निपातितः।।

tatastābhyāṅ kumārābhyāṅ vīrābhyāṅ sa harīśvaraḥ. kiṣkindhāṅ samupāgamya vālī yuddhē nipātitaḥ৷৷

ततो निहत्य तरसा रामो वालिनमाहवे। सर्वर्क्षहरिसङ्घानां सुग्रीवमकरोत्पतिम्।।

tatō nihatya tarasā rāmō vālinamāhavē. sarvarkṣaharisaṅghānāṅ sugrīvamakarōtpatim৷৷

रामसुग्रीवयोरैक्यं देव्येवं समजायत। हनुमन्तं च मां विद्धि तयोर्दूतमिहागतम्।।

rāmasugrīvayōraikyaṅ dēvyēvaṅ samajāyata. hanumantaṅ ca māṅ viddhi tayōrdūtamihāgatam৷৷

स्वराज्यं प्राप्य सुग्रीवस्समानीय हरीश्वरान्। त्वदर्थं प्रेषयामास दिशो दश महाबलान्।।

svarājyaṅ prāpya sugrīvassamānīya harīśvarān. tvadarthaṅ prēṣayāmāsa diśō daśa mahābalān৷৷

आदिष्टा वानरेन्द्रेण सुग्रीवेण महौजसा। अद्रिराजप्रतीकाशास्सर्वतः प्रस्थितौ महीम्।।

ādiṣṭā vānarēndrēṇa sugrīvēṇa mahaujasā. adrirājapratīkāśāssarvataḥ prasthitau mahīm৷৷

ततस्ते मार्गमाणा वै सुग्रीववचनातुराः। चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः।।

tatastē mārgamāṇā vai sugrīvavacanāturāḥ. caranti vasudhāṅ kṛtsnāṅ vayamanyē ca vānarāḥ৷৷

अङ्गदो नाम लक्ष्मीवान्वालिसूनुर्महाबलः। प्रस्थितः कपिशार्दूलस्त्रिभागबलसंवृतः।।

aṅgadō nāma lakṣmīvānvālisūnurmahābalaḥ. prasthitaḥ kapiśārdūlastribhāgabalasaṅvṛtaḥ৷৷

तेषां नो विप्रणष्टानां विन्ध्ये पर्वतसत्तमे। भृशं शोकपरीतानामहोरात्रगणा गताः।।

tēṣāṅ nō vipraṇaṣṭānāṅ vindhyē parvatasattamē. bhṛśaṅ śōkaparītānāmahōrātragaṇā gatāḥ৷৷

ते वयं कार्यनैराश्यात्कालस्यातिक्रमेण च। भयाच्च कपिराजस्य प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिताः।।

tē vayaṅ kāryanairāśyātkālasyātikramēṇa ca. bhayācca kapirājasya prāṇāṅstyaktuṅ vyavasthitāḥ৷৷

विचित्य वनदुर्गाणि गिरिप्रस्रवणानि च। अनासाद्य पदं देव्याः प्राणांस्त्यक्तुं समुद्यताः।।

vicitya vanadurgāṇi giriprasravaṇāni ca. anāsādya padaṅ dēvyāḥ prāṇāṅstyaktuṅ samudyatāḥ৷৷

दृष्ट्वा प्रायोपविष्टांश्च सर्वान्वानरपुङ्गवान्। भृशं शोकार्णवे मग्नः पर्यदेवयदङ्गदः।।

dṛṣṭvā prāyōpaviṣṭāṅśca sarvānvānarapuṅgavān. bhṛśaṅ śōkārṇavē magnaḥ paryadēvayadaṅgadaḥ৷৷

।। तव नाशं च वैदेहि वालिनश्च वधं तथा। प्रायोपवेशमस्माकं मरणं च जटायुषः।।

৷৷ tava nāśaṅ ca vaidēhi vālinaśca vadhaṅ tathā. prāyōpavēśamasmākaṅ maraṇaṅ ca jaṭāyuṣaḥ৷৷

तेषां नस्वामिसन्देशान्निराशानां मुमूर्षताम्। कार्यहेतोरिवायातश्शकुनिर्वीर्यवान्महान्।।

tēṣāṅ nasvāmisandēśānnirāśānāṅ mumūrṣatām. kāryahētōrivāyātaśśakunirvīryavānmahān৷৷

गृध्रराजस्य सोदर्यः सम्पातिर्नाम गृध्रराट्। श्रुत्वा भ्रातृवधं कोपादिदं वचनमब्रवीत्।।

gṛdhrarājasya sōdaryaḥ sampātirnāma gṛdhrarāṭ. śrutvā bhrātṛvadhaṅ kōpādidaṅ vacanamabravīt৷৷

यवीयान्केन मे भ्राता हतः क्व च निपातितः। एतदाख्यातुमिच्छामि भवद्भिर्वानरोत्तमाः।।

yavīyānkēna mē bhrātā hataḥ kva ca nipātitaḥ. ētadākhyātumicchāmi bhavadbhirvānarōttamāḥ৷৷

अङ्गदोऽकथयत्तस्य जनस्थाने महद्वधम्। रक्षसा भीमरूपेण त्वामुद्दिश्य यथातथम्।।

aṅgadō.kathayattasya janasthānē mahadvadham. rakṣasā bhīmarūpēṇa tvāmuddiśya yathātatham৷৷

जटायुषो वधं श्रुत्वा दुःखितस्सोऽरुणात्मजः। त्वां शशंस वरारोहे वसन्तीं रावणालये।।

jaṭāyuṣō vadhaṅ śrutvā duḥkhitassō.ruṇātmajaḥ. tvāṅ śaśaṅsa varārōhē vasantīṅ rāvaṇālayē৷৷

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सम्पातेः प्रीतिवर्धनम्। अङ्गदप्रमुखास्तूर्णं ततस्सम्प्रस्थिता वयम्।।

tasya tadvacanaṅ śrutvā sampātēḥ prītivardhanam. aṅgadapramukhāstūrṇaṅ tatassamprasthitā vayam৷৷

विन्ध्यादुत्थाय सम्प्राप्ता स्सागरस्यान्तमुत्तरम्। त्वद्धर्शनकृतोत्साहा हृष्टास्तुष्टाः प्लवङ्गमाः।।

vindhyādutthāya samprāptā ssāgarasyāntamuttaram. tvaddharśanakṛtōtsāhā hṛṣṭāstuṣṭāḥ plavaṅgamāḥ৷৷

अङ्गदप्रमुखास्सर्वे वेलोपान्तमुपस्थिताः। चिन्तां जग्मुः पुनर्भीतास्त्वद्दर्शनसमुत्सुकाः।।

aṅgadapramukhāssarvē vēlōpāntamupasthitāḥ. cintāṅ jagmuḥ punarbhītāstvaddarśanasamutsukāḥ৷৷

अथाहं हरिसैन्यस्य सागरं प्रेक्ष्य सीदतः। व्यवधूय भयं तीव्रं योजनानां शतं प्लुतः।।

athāhaṅ harisainyasya sāgaraṅ prēkṣya sīdataḥ. vyavadhūya bhayaṅ tīvraṅ yōjanānāṅ śataṅ plutaḥ৷৷

लङ्का चापि मया रात्रौ प्रविष्टा राक्षसाकुला। रावणश्च मया दृष्टस्त्वं च शोकपरिप्लुता।।

laṅkā cāpi mayā rātrau praviṣṭā rākṣasākulā. rāvaṇaśca mayā dṛṣṭastvaṅ ca śōkapariplutā৷৷

एतत्ते सर्वमाख्यातं यथावृत्तमनन्दिते। अभिभाषस्व मां देवि दूतो दाशरथेरहम्।।

ētattē sarvamākhyātaṅ yathāvṛttamananditē. abhibhāṣasva māṅ dēvi dūtō dāśarathēraham৷৷

तं मां रामकृतोद्योगं त्वन्निमित्तमिहागतम्। सुग्रीवसचिवं देवि बुद्ध्यस्व पवनात्मजम्।।

taṅ māṅ rāmakṛtōdyōgaṅ tvannimittamihāgatam. sugrīvasacivaṅ dēvi buddhyasva pavanātmajam৷৷

कुशली तव काकुत्स्थस्सर्वशस्त्रभृतां वरः। गुरोराराधने युक्तो लक्ष्मणश्च सुलक्षणः।।

kuśalī tava kākutsthassarvaśastrabhṛtāṅ varaḥ. gurōrārādhanē yuktō lakṣmaṇaśca sulakṣaṇaḥ৷৷

तस्य वीर्यवतो देवि भर्तुस्तव हिते रतः। अहमेकस्तु सम्प्राप्त स्सुग्रीववचनादिह।।

tasya vīryavatō dēvi bhartustava hitē rataḥ. ahamēkastu samprāpta ssugrīvavacanādiha৷৷

मयेयमसहायेन चरता कामरूपिणा। दक्षिणा दिगनुक्रान्ता त्वन्मार्गविचयैषिणा।।

mayēyamasahāyēna caratā kāmarūpiṇā. dakṣiṇā diganukrāntā tvanmārgavicayaiṣiṇā৷৷

दिष्ट्याहं हरिसैन्यानां त्वन्नाशमनुशोचताम्। अपनेष्यामि सन्तापं तवाभिगमशंसनात्।।

diṣṭyāhaṅ harisainyānāṅ tvannāśamanuśōcatām. apanēṣyāmi santāpaṅ tavābhigamaśaṅsanāt৷৷

दिष्ट्या हि मम न व्यर्थं देवि सागरलङ्घनम्। प्राप्स्याम्यहमिदं दिष्ट्या त्वद्दर्शनकृतं यशः।।

diṣṭyā hi mama na vyarthaṅ dēvi sāgaralaṅghanam. prāpsyāmyahamidaṅ diṣṭyā tvaddarśanakṛtaṅ yaśaḥ৷৷

राघवश्च महावीर्यः क्षिप्रं त्वामभिपत्स्यते। समित्रबान्धवं हत्वा रावणं राक्षसाधिपम्।।

rāghavaśca mahāvīryaḥ kṣipraṅ tvāmabhipatsyatē. samitrabāndhavaṅ hatvā rāvaṇaṅ rākṣasādhipam৷৷

माल्यवान्नाम वैदेहि गिरीणामुत्तमो गिरिः। ततो गच्छति गोकर्णं पर्वतं केसरी हरिः।।

mālyavānnāma vaidēhi girīṇāmuttamō giriḥ. tatō gacchati gōkarṇaṅ parvataṅ kēsarī hariḥ৷৷

स च देवर्षिभिर्दिष्टः पिता मम महाकपिः। तीर्थे नदीपतेः पुण्ये शम्बसादनमुद्धरत्।।

sa ca dēvarṣibhirdiṣṭaḥ pitā mama mahākapiḥ. tīrthē nadīpatēḥ puṇyē śambasādanamuddharat৷৷

तस्याहं हरिणः क्षेत्रे जातो वातेन मैथिलि। हनुमानिति विख्यातो लोके स्वेनैव कर्मणा।।

tasyāhaṅ hariṇaḥ kṣētrē jātō vātēna maithili. hanumāniti vikhyātō lōkē svēnaiva karmaṇā৷৷

विश्वासार्थं तु वैदेहि भर्तुरुक्ता मया गुणाः। अचिराद्राघवो देवि त्वामितो नयिताऽनघे।।

viśvāsārthaṅ tu vaidēhi bharturuktā mayā guṇāḥ. acirādrāghavō dēvi tvāmitō nayitā.naghē৷৷

एवं विश्वासिता सीता हेतुभिश्शोककर्शिता। उपपन्नैरभिज्ञानैर्दूतं तमवगच्छति।।

ēvaṅ viśvāsitā sītā hētubhiśśōkakarśitā. upapannairabhijñānairdūtaṅ tamavagacchati৷৷

अतुलं च गता हर्षं प्रहर्षेण च जानकी। नेत्राभ्यां वक्रपक्ष्माभ्यां मुमोचानन्दजं जलम्।।

atulaṅ ca gatā harṣaṅ praharṣēṇa ca jānakī. nētrābhyāṅ vakrapakṣmābhyāṅ mumōcānandajaṅ jalam৷৷

चारु तद्वदनं तस्यास्ताम्रशुक्लायतेक्षणम्। अशोभत विशालाक्ष्या राहुमुक्त इवोडुराट्।।

cāru tadvadanaṅ tasyāstāmraśuklāyatēkṣaṇam. aśōbhata viśālākṣyā rāhumukta ivōḍurāṭ৷৷

हनुमन्तं कपिं व्यक्तं मन्यते नान्यथेति सा। अथोवाच हनूमांस्तामुत्तरं प्रियदर्शनाम्।।

hanumantaṅ kapiṅ vyaktaṅ manyatē nānyathēti sā. athōvāca hanūmāṅstāmuttaraṅ priyadarśanām৷৷

एतत्ते सर्वमाख्यातं समाश्वसिहि मैथिलि। किं करोमि कथं वा ते रोचते प्रतियाम्यहम्।।

ētattē sarvamākhyātaṅ samāśvasihi maithili. kiṅ karōmi kathaṅ vā tē rōcatē pratiyāmyaham৷৷

हतेऽसुरे संयति शम्बसादने कपिप्रवीरेण महर्षिचोदनात्। ततोऽस्मि वायुप्रभवो हि मैथिलि प्रभावतस्तत्प्रतिमश्च वानरः।।

hatē.surē saṅyati śambasādanē kapipravīrēṇa maharṣicōdanāt. tatō.smi vāyuprabhavō hi maithili prabhāvatastatpratimaśca vānaraḥ৷৷