श्रीगरुडमहापुराणम- 44 हरिरुवाच । पूजयित्वा पवित्राद्यैर्ब्रह्म ध्यात्वा हरिर्भवेत । ब्रह्मध्यानं प्रवक्ष्यामि मायायन्त्रप्रमर्दकम

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 44 hariruvāca / pūjayitvā pavitrādyairbrahma dhyātvā harirbhavet / brahmadhyānaṃ pravakṣyāmi māyāyantrapramardakam

यच्छेद्वाङ्मनसं प्राज्ञस्तं यजेज्ज्ञानमात्मनि । ज्ञानं महति संयच्छेद्य इच्छेज्ज्ञानमात्मानि

yacchedvāṅmanasaṃ prājñastaṃ yajejjñānamātmani / jñānaṃ mahati saṃyacchedya icchejjñānamātmāni

देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्करावर्जितम । वर्जितं भूततन्मात्रैर्गुणजन्माशनादिभिः

dehendriyamanobuddhiprāṇāhaṅkarāvarjitam / varjitaṃ bhūtatanmātrairguṇajanmāśanādibhiḥ

स्वप्रकाशं निराकारं सदानं दमनादि यत । नित्यं शुद्धं बुद्धमृद्धं सत्यमानन्दमद्वयम

svaprakāśaṃ nirākāraṃ sadānaṃ damanādi yat / nityaṃ śuddhaṃ buddhamṛddhaṃ satyamānandamadvayam

तुरीयमक्षरं ब्रह्म अहमस्मि परं पदम । अहं ब्रह्मेत्यवस्थानं समाधिरपि (रिति) गीयते

turīyamakṣaraṃ brahma ahamasmi paraṃ padam / ahaṃ brahmetyavasthānaṃ samādhirapi (riti) gīyate

आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव तु । बुद्धिं च सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च । इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयास्तेषु गोचराः

ātmānaṃ rathinaṃ viddhi śarīraṃ rathameva tu / buddhiṃ ca sārathiṃ viddhi manaḥ pragrahameva ca / indriyāṇi hayānāhurviṣayāsteṣu gocarāḥ

आत्मेन्द्रियमनोयुक्तो भोक्तेत्यार्मनीषिणः । यस्तु विज्ञान बाह्मेन युक्तेन मनसा सदा

ātmendriyamanoyukto bhoktetyārmanīṣiṇaḥ / yastu vijñāna bāhmena yuktena manasā sadā

स तु तत्पदमाप्नोति स हि भूयो न जायते । विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः

sa tu tatpadamāpnoti sa hi bhūyo na jāyate / vijñānasārathiryastu manaḥ pragrahavānnaraḥ

स्वर्धुन्याः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम । अहिंसादिर्यमः प्रोक्तः शौचादिर्नियमः स्मृतः

svardhunyāḥ pāramāpnoti tadviṣṇoḥ paramaṃ padam / ahiṃsādiryamaḥ proktaḥ śaucādirniyamaḥ smṛtaḥ

आसनं पद्मकाद्युक्तं प्राणायामो मरुज्जयः । प्रत्याहा रो जयः प्रोक्तो ध्यानमीश्वरचिन्तनम

āsanaṃ padmakādyuktaṃ prāṇāyāmo marujjayaḥ / pratyāhā ro jayaḥ prokto dhyānamīśvaracintanam

मनोधृतिर्धारणा स्थात्समाधिर्ब्रह्मणि स्थितिः । पूर्वं चेतः स्थिरं न स्यात्ततोमूर्तिं विचिन्तयेत

manodhṛtirdhāraṇā sthātsamādhirbrahmaṇi sthitiḥ / pūrvaṃ cetaḥ sthiraṃ na syāttatomūrtiṃ vicintayet

हृत्पद्मकर्णिकामध्ये शङ्खचक्रगदाब्जवान । श्रीवत्सकौस्तुभयुतो वनमालाश्रिया युतः

hṛtpadmakarṇikāmadhye śaṅkhacakragadābjavān / śrīvatsakaustubhayuto vanamālāśriyā yutaḥ

नित्यः शुद्धो भूतियुक्तः सत्यानन्दाह्वयः परः । आत्माहं परमं ब्रह्म परमं ज्योतिरेव तु

nityaḥ śuddho bhūtiyuktaḥ satyānandāhvayaḥ paraḥ / ātmāhaṃ paramaṃ brahma paramaṃ jyotireva tu

चतुर्विशतिमूर्तिः स शालग्रामशिलास्थितः । द्वारकादिशिलासंस्थो ध्येयः पूज्यो ऽप्यहं च सः

caturviśatimūrtiḥ sa śālagrāmaśilāsthitaḥ / dvārakādiśilāsaṃstho dhyeyaḥ pūjyo 'pyahaṃ ca saḥ

मनसो ऽभीप्सितं प्राप्य देवो वैमानिको भवेत । निष्कामो मुक्तिमाप्नोति मूर्तिं ध्याययंस्तुवञ्जपन

manaso 'bhīpsitaṃ prāpya devo vaimāniko bhavet / niṣkāmo muktimāpnoti mūrtiṃ dhyāyayaṃstuvañjapan