अथ नष्टेषु पुत्रेषु शोकानलपरिप्लुतः। विललाप स दैत्येन्द्रो मत्वा जातं कुलक्षयम।।

atha naṣṭeṣu putreṣu śokānalapariplutaḥ| vilalāpa sa daityendro matvā jātaṃ kulakṣayam||

हा पुत्रा हा गुणोदारा हा मदेकपरायणाः। हा मन्नेत्रसुधापूरा हा मत्कुलविवर्धनाः।।

hā putrā hā guṇodārā hā madekaparāyaṇāḥ| hā mannetrasudhāpūrā hā matkulavivardhanāḥ||

हा समस्तसुरश्रेष्ठमदभञ्जनतत्पराः। हा समस्तसुरस्त्रीणामन्तर्मोहनमन्मथाः।।

hā samastasuraśreṣṭhamadabhañjanatatparāḥ| hā samastasurastrīṇāmantarmohanamanmathāḥ||

दिशत प्रीतिवाचं मे ममाङ्के वल्गताधुना। किमिदानीमिमं तातमवमुच्य सुखं गताः।।

diśata prītivācaṃ me mamāṅke valgatādhunā| kimidānīmimaṃ tātamavamucya sukhaṃ gatāḥ||

युष्मान्विना न शोभन्ते मम राज्यानि पुत्रकाः। रिक्तानि मम गेहानि रिक्ता राजसभापि मे।।

yuṣmānvinā na śobhante mama rājyāni putrakāḥ| riktāni mama gehāni riktā rājasabhāpi me||

कथमेवं विनिःशेषं हतायूयं दुराशयाः। अप्रधृष्यभुजासत्त्वान्भवतो मत्कुलाङ्कुरान। कथमेकपदे दुष्टा वनिता संगरे ऽवधीत।।

kathamevaṃ viniḥśeṣaṃ hatāyūyaṃ durāśayāḥ| apradhṛṣyabhujāsattvānbhavato matkulāṅkurān| kathamekapade duṣṭā vanitā saṃgare 'vadhīt||

मम नष्टानि सौख्यानि मम नष्टाः कुलस्त्रियः। इतः परं कुले क्षीणे साहसानि सुखानि च।।

mama naṣṭāni saukhyāni mama naṣṭāḥ kulastriyaḥ| itaḥ paraṃ kule kṣīṇe sāhasāni sukhāni ca||

भवतः सुकृतैर्लब्ध्वा मम पूर्वजनुःकृतैः। नाशो ऽयं भवतामद्य जातो नष्टस्ततो ऽस्म्यहम।।

bhavataḥ sukṛtairlabdhvā mama pūrvajanuḥkṛtaiḥ| nāśo 'yaṃ bhavatāmadya jāto naṣṭastato 'smyaham||

हा हतो ऽस्मि विपन्नो ऽस्मि मन्दभाग्यो ऽस्मि पुत्रकाः। इति शोकात्स पर्यस्यन्प्रलपन्मुक्तमूर्धजः। मूर्च्छया लुप्तहृदयो निष्पपात नुपासनात।।

hā hato 'smi vipanno 'smi mandabhāgyo 'smi putrakāḥ| iti śokātsa paryasyanpralapanmuktamūrdhajaḥ| mūrcchayā luptahṛdayo niṣpapāta nupāsanāt||

विशुक्रश्च विषङ्गश्च कुटिलाक्षश्च संसदि। भण्डमाश्वासयामासुर्दैवस्य कुटिलक्रमैः।।

viśukraśca viṣaṅgaśca kuṭilākṣaśca saṃsadi| bhaṇḍamāśvāsayāmāsurdaivasya kuṭilakramaiḥ||

देवकि प्राकृत इव प्राप्तः शोकस्य वश्यताम। लपसि त्वे प्रति सुतान्प्राप्तमृत्यून्महाहवे।।

devaki prākṛta iva prāptaḥ śokasya vaśyatām| lapasi tve prati sutānprāptamṛtyūnmahāhave||

धर्मवान्विहितः पन्था वीराणामेष शाश्वतः। अशोच्यमाहवे मृत्युं प्राप्नुवन्ति यदर्हितम।।

dharmavānvihitaḥ panthā vīrāṇāmeṣa śāśvataḥ| aśocyamāhave mṛtyuṃ prāpnuvanti yadarhitam||

एतदेव विनाशाय शल्यवद्बाधते मनः। यत्स्त्री समागत्य हठान्नि हन्ति सुभटान्रणे।।

etadeva vināśāya śalyavadbādhate manaḥ| yatstrī samāgatya haṭhānni hanti subhaṭānraṇe||

इत्युक्ते तेन दैत्येन पुत्रशोको व्यमुच्यत। भण्डेन चण्डकालाग्निसदृशः क्रोध आदधे।।

ityukte tena daityena putraśoko vyamucyata| bhaṇḍena caṇḍakālāgnisadṛśaḥ krodha ādadhe||

स कोशात्क्षिप्रमुद्धृत्य खड्गमुग्रं यमोपमम। विस्फारिताक्षियुगलो भृशं जज्वाल तेजसा।।

sa kośātkṣipramuddhṛtya khaḍgamugraṃ yamopamam| visphāritākṣiyugalo bhṛśaṃ jajvāla tejasā||

इदानीमेव तां दुष्टां खड्गेनानेन खण्डशः। शकलीकृत्य समरे श्रमं प्राप्स्यामि बन्धुभिः।।

idānīmeva tāṃ duṣṭāṃ khaḍgenānena khaṇḍaśaḥ| śakalīkṛtya samare śramaṃ prāpsyāmi bandhubhiḥ||

इति रोषस्खलद्वर्णः श्वसन्निव भुजङ्गमः। खड्गं विधुन्वन्नुत्थाय प्रचचाला तिमत्तवत।।

iti roṣaskhaladvarṇaḥ śvasanniva bhujaṅgamaḥ| khaḍgaṃ vidhunvannutthāya pracacālā timattavat||

तं निरुध्य च संभ्रान्ताः सर्वे दानवपुङ्गवाः। वाचमूचुरतिक्रोधाज्ज्वलन्तो ललितां प्रति।।

taṃ nirudhya ca saṃbhrāntāḥ sarve dānavapuṅgavāḥ| vācamūcuratikrodhājjvalanto lalitāṃ prati||

न तदर्थे त्वया कार्यः स्वामिन्संभ्रम ईदृशः। अस्माभिः स्वबलैर्युक्तै रणोत्साहो विधीयते।।

na tadarthe tvayā kāryaḥ svāminsaṃbhrama īdṛśaḥ| asmābhiḥ svabalairyuktai raṇotsāho vidhīyate||

भवदाज्ञालवं प्राप्य समस्तभुवनं हठात। विमर्द्दयितुमीशाः स्मः किमु तां मुग्धभामिनीम।।

bhavadājñālavaṃ prāpya samastabhuvanaṃ haṭhāt| vimarddayitumīśāḥ smaḥ kimu tāṃ mugdhabhāminīm||

किं चूषयामः सप्ताब्धीन्क्षोदयामो ऽथ वा गिरीन। अधरोत्तरमेवैतत्त्रैलोक्यं करवाम वा।।

kiṃ cūṣayāmaḥ saptābdhīnkṣodayāmo 'tha vā girīn| adharottaramevaitattrailokyaṃ karavāma vā||

छिनदाम सुरान्सर्वान्भिनदाम तदालयान। पिन्षाम हरित्पालानाज्ञां देहि महामते।।

chinadāma surānsarvānbhinadāma tadālayān| pinṣāma haritpālānājñāṃ dehi mahāmate||

इत्युदीरित माकर्ण्य महाहङ्कारगर्वितम। उवाच वचनं क्रुद्धः प्रतिघारुणलोचनः।।

ityudīrita mākarṇya mahāhaṅkāragarvitam| uvāca vacanaṃ kruddhaḥ pratighāruṇalocanaḥ||

विशुक्र भवता गत्वा मायान्तार्हितवर्ष्मणा। जयविघ्नं महायन्त्रं कर्त्तव्यं कटके द्विषाम।।

viśukra bhavatā gatvā māyāntārhitavarṣmaṇā| jayavighnaṃ mahāyantraṃ karttavyaṃ kaṭake dviṣām||

इति तस्य वचः श्रुत्वा विशुक्रो रोषरूषितः। मायातिरोहितवपुर्जगाम ललिताबलम।।

iti tasya vacaḥ śrutvā viśukro roṣarūṣitaḥ| māyātirohitavapurjagāma lalitābalam||

तस्मिन्प्रयातुमुद्युक्ते सुर्यो ऽस्तं समुपागतः। पर्यस्तकिरणस्तोमपाटलीकृतदिङ्मुखः।।

tasminprayātumudyukte suryo 'staṃ samupāgataḥ| paryastakiraṇastomapāṭalīkṛtadiṅmukhaḥ||

अनुरागवती संध्या प्रयान्तं भानुमालिनम। अनुवव्राज पातालकुञ्जे रन्तुमिवोत्सुका।।

anurāgavatī saṃdhyā prayāntaṃ bhānumālinam| anuvavrāja pātālakuñje rantumivotsukā||

वेगात्प्रपततो भानोर्देहसंगात्समुत्थिताः। चरमाब्धेरिव पयःकणास्तारा विरेजिरे।।

vegātprapatato bhānordehasaṃgātsamutthitāḥ| caramābdheriva payaḥkaṇāstārā virejire||

अथाससाद बहुलं तमः कज्जलमेचकम। सार्थं कर्त्तुमिवोद्युक्तं सवर्णस्यासिदुर्धिया।।

athāsasāda bahulaṃ tamaḥ kajjalamecakam| sārthaṃ karttumivodyuktaṃ savarṇasyāsidurdhiyā||

मायारथं समारूढो गूढशर्वरसंवृतः। अदृश्यवपुरापेदे ललिताकटकं खलः।।

māyārathaṃ samārūḍho gūḍhaśarvarasaṃvṛtaḥ| adṛśyavapurāpede lalitākaṭakaṃ khalaḥ||

तत्र गत्वा ज्वलज्ज्वालं वह्निप्राकारमण्डलम। शतयोजनविस्तारामालोकयत दुर्मतिः।।

tatra gatvā jvalajjvālaṃ vahniprākāramaṇḍalam| śatayojanavistārāmālokayat durmatiḥ||

परितो विभ्रमञ्शालमवकाशमवाप्नुवन। दक्षिणं द्वारमासाद्य निदध्यौ क्षणमुद्धतः।।

parito vibhramañśālamavakāśamavāpnuvan| dakṣiṇaṃ dvāramāsādya nidadhyau kṣaṇamuddhataḥ||

तत्रापश्यन्महासत्त्वास्सावधाना धृतायुधाः। आरूढयानाः सनद्धवर्माणो द्वारदेशतः।।

tatrāpaśyanmahāsattvāssāvadhānā dhṛtāyudhāḥ| ārūḍhayānāḥ sanaddhavarmāṇo dvāradeśataḥ||

स्तंभिनीप्रमुखाः शक्तीर्विशत्यक्षौहिणीयुताः। सर्वदा द्वाररक्षार्थं निर्दिष्टा दण्डनाथया।।

staṃbhinīpramukhāḥ śaktīrviśatyakṣauhiṇīyutāḥ| sarvadā dvārarakṣārthaṃ nirdiṣṭā daṇḍanāthayā||

विलोक्य विस्मयाविष्टो विचार्य च चिरं तदा। शालस्य बहिरेवासौ स्थित्वा यन्त्रं समातनोत।।

vilokya vismayāviṣṭo vicārya ca ciraṃ tadā| śālasya bahirevāsau sthitvā yantraṃ samātanot||

गव्यूतिमात्रकायामे तत्समानप्रविस्तरे। शिलापट्टे सुमहति प्रालिखद्यन्त्रमुत्तमम।।

gavyūtimātrakāyāme tatsamānapravistare| śilāpaṭṭe sumahati prālikhadyantramuttamam||

अष्टदिक्ष्वष्टशूलेन संहाराक्षरमौलिना। अष्टभिर्दैवतैश्चैव युक्तं यन्त्रं समालिखत।।

aṣṭadikṣvaṣṭaśūlena saṃhārākṣaramaulinā| aṣṭabhirdaivataiścaiva yuktaṃ yantraṃ samālikhat||

अलसा कृपणा दीना नितन्द्राच प्रमीलिका। क्लीबा च निरहङ्कारा चेत्यष्टौ देवताः स्मृताः।।

alasā kṛpaṇā dīnā nitandrāca pramīlikā| klībā ca nirahaṅkārā cetyaṣṭau devatāḥ smṛtāḥ||

देवताष्टकमेतश्च शूलाष्टकपुटोपरि। नियोज्य लिखितं यन्त्रं मायावी सममन्त्रयत।।

devatāṣṭakametaśca śūlāṣṭakapuṭopari| niyojya likhitaṃ yantraṃ māyāvī samamantrayat||

पूजां विधाय मन्त्रस्य बलिभिश्छागलादिभिः। तद्यन्त्रं चारिकटके प्राक्षिपत्समरे ऽसुरः।।

pūjāṃ vidhāya mantrasya balibhiśchāgalādibhiḥ| tadyantraṃ cārikaṭake prākṣipatsamare 'suraḥ||

पाकारस्य बहिर्भागे वर्तिना तेन दुर्धिया। क्षिप्तमुल्लङ्घ्य च रणे पपात कटकान्तरे।।

pākārasya bahirbhāge vartinā tena durdhiyā| kṣiptamullaṅghya ca raṇe papāta kaṭakāntare||

तद्यन्त्रस्य विकारेण कटकस्थास्तुशक्तयः। विमुक्तशस्त्रसंन्यासमास्थिता दीनमानसाः।।

tadyantrasya vikāreṇa kaṭakasthāstuśaktayaḥ| vimuktaśastrasaṃnyāsamāsthitā dīnamānasāḥ||

किं हतैरसुरैः कार्यं शस्त्राशस्त्रिक्रमैरलम। जयसिद्धफलं किं वा प्राणिहिंसा च पापदा।।

kiṃ hatairasuraiḥ kāryaṃ śastrāśastrikramairalam| jayasiddhaphalaṃ kiṃ vā prāṇihiṃsā ca pāpadā||

अमराणां कृते को ऽयं किमस्माकं भविष्यति। वृथा कलकलं कृत्वा न फलं युद्धकर्मणा।।

amarāṇāṃ kṛte ko 'yaṃ kimasmākaṃ bhaviṣyati| vṛthā kalakalaṃ kṛtvā na phalaṃ yuddhakarmaṇā||

का स्वामिनी महाराज्ञी का वासौ दण्डनायिका। का वा सा मन्त्रिणी श्यामा भृत्यत्वं नो ऽथ कीदृशम।।

kā svāminī mahārājñī kā vāsau daṇḍanāyikā| kā vā sā mantriṇī śyāmā bhṛtyatvaṃ no 'tha kīdṛśam||

इह सर्वाभिरस्माभिर्भृत्यभूताभिरेकिका। वनिता स्वामिनीकृत्ये किं फलं मोक्ष्यते परम।।

iha sarvābhirasmābhirbhṛtyabhūtābhirekikā| vanitā svāminīkṛtye kiṃ phalaṃ mokṣyate param||

परेषां मर्मभिदुरैरायुधैर्न प्रयोजनम। युद्धं शाम्यतु चास्माकं देहशस्त्रक्षतिप्रदम।।

pareṣāṃ marmabhidurairāyudhairna prayojanam| yuddhaṃ śāmyatu cāsmākaṃ dehaśastrakṣatipradam||

युद्धे च मरणं भावि वृथा स्युर्जीवितानि नः। युद्धे मृत्युर्भवेदेव इति तत्र प्रमैव का।।

yuddhe ca maraṇaṃ bhāvi vṛthā syurjīvitāni naḥ| yuddhe mṛtyurbhavedeva iti tatra pramaiva kā||

उत्साहेन फलं नास्ति निद्रैवैका सुखावहा। आलस्यसदृशं नास्ति चित्तविश्रान्तिदायकम।।

utsāhena phalaṃ nāsti nidraivaikā sukhāvahā| ālasyasadṛśaṃ nāsti cittaviśrāntidāyakam||

एतादृशीश्च नो ज्ञात्वा सा राज्ञी किं करिष्यति। तस्या राज्ञीत्वमपि नः समवायेन कल्पितम।।

etādṛśīśca no jñātvā sā rājñī kiṃ kariṣyati| tasyā rājñītvamapi naḥ samavāyena kalpitam||

एवं चोपेक्षितास्माभिः सा विनष्टबला भवेत। नष्ट सत्त्वा च सा राज्ञी कान्नः शिक्षां करिष्यति।।

evaṃ copekṣitāsmābhiḥ sā vinaṣṭabalā bhavet| naṣṭa sattvā ca sā rājñī kānnaḥ śikṣāṃ kariṣyati||

एवमेव रणारंभं विमुच्य विधुतायुधाः। शक्तयो निद्रया द्वारे घूर्णमाना इवाभवन।।

evameva raṇāraṃbhaṃ vimucya vidhutāyudhāḥ| śaktayo nidrayā dvāre ghūrṇamānā ivābhavan||

सर्वत्र मान्द्यं कार्येषु महदालस्यमागतम। शिथिलं चाभवत्सर्वं शक्तीनां कटकं महत।।

sarvatra māndyaṃ kāryeṣu mahadālasyamāgatam| śithilaṃ cābhavatsarvaṃ śaktīnāṃ kaṭakaṃ mahat||

जयविघ्नं महायन्त्रमिति कृत्वा स दानवः।।

jayavighnaṃ mahāyantramiti kṛtvā sa dānavaḥ||

निर्विद्य तत्प्रभावेण कटकं प्रमिमन्थिषुः। द्वितीययुद्धदिवसस्यार्धरात्रे गते सति।।

nirvidya tatprabhāveṇa kaṭakaṃ pramimanthiṣuḥ| dvitīyayuddhadivasasyārdharātre gate sati||

निस्मृत्य नगराद्भूयस्त्रिंशदक्षौहिणीवृतः। आजगाम पुनर्दैत्यो विशुक्रः कटकं द्विषाम।।

nismṛtya nagarādbhūyastriṃśadakṣauhiṇīvṛtaḥ| ājagāma punardaityo viśukraḥ kaṭakaṃ dviṣām||

अश्रूयन्त ततस्तस्य रणनिःसाणनिस्वनाः। तथापि ता निरुद्योगाः शक्तयः कटके ऽभवन।।

aśrūyanta tatastasya raṇaniḥsāṇanisvanāḥ| tathāpi tā nirudyogāḥ śaktayaḥ kaṭake 'bhavan||

तदा महानुभावत्वाद्विकारैर्विघ्नयन्त्रजैः। अस्पृष्टे मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तामवा पतुः।।

tadā mahānubhāvatvādvikārairvighnayantrajaiḥ| aspṛṣṭe mantriṇīdaṇḍanāthe cintāmavā patuḥ||

अहो बत महत्कष्टमिदमापतितं भयम। कस्य वाथ विकारेण सैनिका निर्गतोद्यमाः।।

aho bata mahatkaṣṭamidamāpatitaṃ bhayam| kasya vātha vikāreṇa sainikā nirgatodyamāḥ||

निरस्तायुधसंरंभा निद्रातन्द्राविघूर्णिताः। न मानयन्ति वाक्यानि रार्चयन्ति महेश्वरीम। औदासीन्यं वितन्वन्ति शक्तयो निस्पृहा इमाः।।

nirastāyudhasaṃraṃbhā nidrātandrāvighūrṇitāḥ| na mānayanti vākyāni rārcayanti maheśvarīm| audāsīnyaṃ vitanvanti śaktayo nispṛhā imāḥ||

इति ते मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तापरायणे। चक्रस्यन्दनमारूढे महाराज्ञीं समूचतुः।।

iti te mantriṇīdaṇḍanāthe cintāparāyaṇe| cakrasyandanamārūḍhe mahārājñīṃ samūcatuḥ||

देवि सक्य विकारो ऽयं शक्तयो विगतोद्यमाः। न शृण्वन्ति महाराज्ञि तवाज्ञां विश्वपालिताम।।

devi sakya vikāro 'yaṃ śaktayo vigatodyamāḥ| na śṛṇvanti mahārājñi tavājñāṃ viśvapālitām||

अन्योन्यं च विरक्तास्ताः पराच्यः सर्वकर्मसु। निद्रातन्द्रामुकुलिता दुर्वाक्यानि वितन्वते।।

anyonyaṃ ca viraktāstāḥ parācyaḥ sarvakarmasu| nidrātandrāmukulitā durvākyāni vitanvate||

का दण्डिनी मन्त्रिणी का महाराज्ञीति का पुनः। युद्धं च कीदृशमिति क्षेपं भूरि वितन्वते।।

kā daṇḍinī mantriṇī kā mahārājñīti kā punaḥ| yuddhaṃ ca kīdṛśamiti kṣepaṃ bhūri vitanvate||

अस्मिन्नेवान्तरे शत्रुरागच्छति महाबलः। उद्दण्डभेरीनिस्वानैर्विभिन्दन्निव रोदसी।।

asminnevāntare śatrurāgacchati mahābalaḥ| uddaṇḍabherīnisvānairvibhindanniva rodasī||

अत्र यत्प्राप्तरूपं तन्महाराज्ञि प्रपद्यताम। इत्युक्त्वा सह दण्डिन्या मन्त्रिणी प्रणतिं व्यधात।।

atra yatprāptarūpaṃ tanmahārājñi prapadyatām| ityuktvā saha daṇḍinyā mantriṇī praṇatiṃ vyadhāt||

ततः सा ललिता देवी कामेश्वरमुखं प्रति। दत्तदृष्टडिः समहसदतिरक्तरदावलिः।।

tataḥ sā lalitā devī kāmeśvaramukhaṃ prati| dattadṛṣṭaḍiḥ samahasadatiraktaradāvaliḥ||

तस्याः स्मितप्रभापुञ्जे कुञ्जराकृतिमान्मुखे। कटक्रोडगलद्दानः कश्चिदेव व्यजृंभत।।

tasyāḥ smitaprabhāpuñje kuñjarākṛtimānmukhe| kaṭakroḍagaladdānaḥ kaścideva vyajṛṃbhata||

जपापटलपाटल्यो बालचन्द्रवपुर्धरः। बीजपूरगदामिक्षुचापं शूलं सुदर्शनम।।

japāpaṭalapāṭalyo bālacandravapurdharaḥ| bījapūragadāmikṣucāpaṃ śūlaṃ sudarśanam||

अब्जपाशोत्पलव्रीहिमञ्जरीवरदां कुशान। रत्नकुंभं च दशभिः स्वकैर्हस्तैः समुद्वहन।।

abjapāśotpalavrīhimañjarīvaradāṃ kuśān| ratnakuṃbhaṃ ca daśabhiḥ svakairhastaiḥ samudvahan||

तुन्दिलश्चन्द्रचूडालो मन्द्रबृंहितनिस्वनः। सिद्धिलक्ष्मीसमाश्लिष्टः प्रणनाम महेश्वरीम।।

tundilaścandracūḍālo mandrabṛṃhitanisvanaḥ| siddhilakṣmīsamāśliṣṭaḥ praṇanāma maheśvarīm||

तया कृताशीः स महान्गणनाथो गजाननः। जयविघ्नमहायन्त्रंभेत्तुं वेगाद्विनिर्ययौ।।

tayā kṛtāśīḥ sa mahāngaṇanātho gajānanaḥ| jayavighnamahāyantraṃbhettuṃ vegādviniryayau||

अन्तरेवहि शालस्य भ्रमद्दन्तावलाननः। निभृतं कुत्रचिल्लग्नं जयविघ्नं व्यलोकयत।।

antarevahi śālasya bhramaddantāvalānanaḥ| nibhṛtaṃ kutracillagnaṃ jayavighnaṃ vyalokayat||

स देवो घोरनिर्घातैर्दुःसहैर्दन्तपातनैः। क्षणाच्चूर्मीकरोति स्म जयविघ्नमहाशिलाम।।

sa devo ghoranirghātairduḥsahairdantapātanaiḥ| kṣaṇāccūrmīkaroti sma jayavighnamahāśilām||

तत्र स्थिताभिर्दुष्टाभिर्देवताभिः सहैव सः। परागशेषतां नीत्वा तद्यन्त्रं प्रक्षिपद्दिवि।।

tatra sthitābhirduṣṭābhirdevatābhiḥ sahaiva saḥ| parāgaśeṣatāṃ nītvā tadyantraṃ prakṣipaddivi||

ततः किलकिलारावं कृत्वाऽलस्यविवर्जिताः। उद्यताः समरं कर्तुं शक्तयः शस्त्रपाणयः।।

tataḥ kilakilārāvaṃ kṛtvā'lasyavivarjitāḥ| udyatāḥ samaraṃ kartuṃ śaktayaḥ śastrapāṇayaḥ||

स देतिवदनः कण्ठकलिताकुण्ठनिस्वनः। जययन्त्रं हि तत्सृष्टं तथा रात्रौ व्यनाशयत।।

sa detivadanaḥ kaṇṭhakalitākuṇṭhanisvanaḥ| jayayantraṃ hi tatsṛṣṭaṃ tathā rātrau vyanāśayat||

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भण्डः स क्षोभमाययौ। ससर्जय बहूनात्मरूपान्दन्तावलाननान।।

imaṃ vṛttāntamākarṇya bhaṇḍaḥ sa kṣobhamāyayau| sasarjaya bahūnātmarūpāndantāvalānanān||

ते कटक्रोडविगलन्मदसौरभचञ्चलैः। चञ्चरीककुलैरग्रे गीयमानमहोदयाः।।

te kaṭakroḍavigalanmadasaurabhacañcalaiḥ| cañcarīkakulairagre gīyamānamahodayāḥ||

स्फुरद्दाडिमकिञ्जल्कविक्षेपकररोचिषः। सदा रत्नाकरानेकहेलया पातुमुद्यताः।।

sphuraddāḍimakiñjalkavikṣepakararociṣaḥ| sadā ratnākarānekahelayā pātumudyatāḥ||

आमोदप्रमुखा ऋद्धिमुख्यशक्तिनिषेविताः। आमोदश्च प्रमोदश्च मुमुखो दुर्मुखस्तथा।।

āmodapramukhā ṛddhimukhyaśaktiniṣevitāḥ| āmodaśca pramodaśca mumukho durmukhastathā||

अरिघ्नो विघ्नकर्त्ता च षडेते विघ्ननायकाः। ते सप्तकोटिसंख्यानां हेरंबाणामधीश्वराः।।

arighno vighnakarttā ca ṣaḍete vighnanāyakāḥ| te saptakoṭisaṃkhyānāṃ heraṃbāṇāmadhīśvarāḥ||

ते पुरश्चलितास्तस्य महागणपते रणे। अग्निप्राकारवलयाद्विनिर्गत्य गजाननाः।।

te puraścalitāstasya mahāgaṇapate raṇe| agniprākāravalayādvinirgatya gajānanāḥ||

क्रोधहुङ्कारतुमुलाः प्रत्य पद्यन्त दानवान। पुनः प्रचण्डफूत्कारबधिरीकृतविष्टपाः।।

krodhahuṅkāratumulāḥ pratya padyanta dānavān| punaḥ pracaṇḍaphūtkārabadhirīkṛtaviṣṭapāḥ||

पपात दैत्यसैन्येषु गणचक्रचमूगणः। अच्छिदन्निशितैर्बाणैर्गणनाथः स दानवान।।

papāta daityasainyeṣu gaṇacakracamūgaṇaḥ| acchidanniśitairbāṇairgaṇanāthaḥ sa dānavān||

गणनाथेन तस्याभूद्विशुक्रस्य महौजसः। युद्धमुद्धतहुङ्कारभिन्नकार्मुकनिःस्वनम।।

gaṇanāthena tasyābhūdviśukrasya mahaujasaḥ| yuddhamuddhatahuṅkārabhinnakārmukaniḥsvanam||

भ्रुकुटी कुटिले चक्रे दष्टोष्ठमतिपाटलम। विशुक्रो युधि बिभ्राणः समयुध्यत तेन सः।।

bhrukuṭī kuṭile cakre daṣṭoṣṭhamatipāṭalam| viśukro yudhi bibhrāṇaḥ samayudhyata tena saḥ||

शस्त्राघट्टननिस्वानैर हुंकारैश्च सुरद्विषाम। दैत्यसप्तिखुरक्रीडत्कुद्दालीकूटनिस्वनैः।।

śastrāghaṭṭananisvānair huṃkāraiśca suradviṣām| daityasaptikhurakrīḍatkuddālīkūṭanisvanaiḥ||

फेत्कारैश्च गचेन्द्राणां भयेनाक्रन्दनैरपि। हेषया च हयश्रेण्या रथचक्रस्वनैरपि।।

phetkāraiśca gacendrāṇāṃ bhayenākrandanairapi| heṣayā ca hayaśreṇyā rathacakrasvanairapi||

धनुषां गुणनिस्स्वानैश्चक्रचीत्करणैरपि।।

dhanuṣāṃ guṇanissvānaiścakracītkaraṇairapi||

शरसात्कारघोषैश्च वीरभाषाकदंबकैः। अट्टहासैर्महेन्द्राणां सिंहनादैश्चभूरिशः।।

śarasātkāraghoṣaiśca vīrabhāṣākadaṃbakaiḥ| aṭṭahāsairmahendrāṇāṃ siṃhanādaiścabhūriśaḥ||

क्षुभ्यद्दिगन्तरं तत्र ववृधे युद्धमुद्धतम। त्रिंशदक्षौहिणी सेना विशुक्रस्य दुरात्मनः।।

kṣubhyaddigantaraṃ tatra vavṛdhe yuddhamuddhatam| triṃśadakṣauhiṇī senā viśukrasya durātmanaḥ||

प्रत्येकं योधया मासुर्गणनाथा महारथाः। दन्तैर्मर्म विभिन्दन्तो विष्टंयतश्च शुण्डया।।

pratyekaṃ yodhayā māsurgaṇanāthā mahārathāḥ| dantairmarma vibhindanto viṣṭaṃyataśca śuṇḍayā||

क्रोधयन्तः कर्णतालैः पुष्कलावर्त्तकोपमैः। नासाश्वासैश्च परुषैर्विक्षिपन्तः पताकिनीम।।

krodhayantaḥ karṇatālaiḥ puṣkalāvarttakopamaiḥ| nāsāśvāsaiśca paruṣairvikṣipantaḥ patākinīm||

उरोभिर्मर्दयन्तश्च शैलवप्रसमप्रभैः। पिंषन्तश्च पदाघातैः पीनैर्घ्नन्तस्तथोदरैः।।

urobhirmardayantaśca śailavaprasamaprabhaiḥ| piṃṣantaśca padāghātaiḥ pīnairghnantastathodaraiḥ||

विभिन्दन्तश्च शूलेन कृत्तन्तश्चक्रपातनैः। शङ्खस्वनेन महता त्रासयन्तो वरूथिनीम।।

vibhindantaśca śūlena kṛttantaścakrapātanaiḥ| śaṅkhasvanena mahatā trāsayanto varūthinīm||

गणनाथमुखोद्भूता गजवक्राः सहस्रशः। धूलीशेषं समस्तं तत्सैन्यं चक्रुर्महोद्यताः।।

gaṇanāthamukhodbhūtā gajavakrāḥ sahasraśaḥ| dhūlīśeṣaṃ samastaṃ tatsainyaṃ cakrurmahodyatāḥ||

अथ क्रोधसमाविष्टो निजसैन्यपुरोगमः। प्रेषयामास देवस्य गजासुर मसौ पुनः।।

atha krodhasamāviṣṭo nijasainyapurogamaḥ| preṣayāmāsa devasya gajāsura masau punaḥ||

प्रचण्डसिंहनादेन गजदैत्येन दुर्धिया। सप्ताक्षौहिणियुक्तेन युयुधे स गणेश्वरः।।

pracaṇḍasiṃhanādena gajadaityena durdhiyā| saptākṣauhiṇiyuktena yuyudhe sa gaṇeśvaraḥ||

हीयमानं समालोक्य गजासुरभुजाबलम। वर्धमानं च तद्वीर्यं विशुक्रः प्रपलायितः।।

hīyamānaṃ samālokya gajāsurabhujābalam| vardhamānaṃ ca tadvīryaṃ viśukraḥ prapalāyitaḥ||

स एक एव वीरेद्रः प्रचलन्नाखुवाहनः। सप्ताक्षौहिणिकायुक्तं गजासुरममर्दयत।।

sa eka eva vīredraḥ pracalannākhuvāhanaḥ| saptākṣauhiṇikāyuktaṃ gajāsuramamardayat||

गजासुरे च निहते विशुक्रे प्रपलायिते। ललितान्तिकमापेदे महागमपतिर्मृधात।।

gajāsure ca nihate viśukre prapalāyite| lalitāntikamāpede mahāgamapatirmṛdhāt||

कालरात्रिश्च दैत्यानां सा रात्रिर्विरतिं गता। ललिता चाति मुदिता बभूवास्य पराक्रमैः।।

kālarātriśca daityānāṃ sā rātrirviratiṃ gatā| lalitā cāti muditā babhūvāsya parākramaiḥ||

विततार महाराज्ञीप्रीयमाणा गणेशितुः। सर्वदैवतपूजायाः पूर्वपूज्यत्वमुत्तमम।।

vitatāra mahārājñīprīyamāṇā gaṇeśituḥ| sarvadaivatapūjāyāḥ pūrvapūjyatvamuttamam||