श्रीसूक्तं प्रतिवेदञ्च ज्ञेयं लक्ष्मीविवर्धनं । हिरण्यवर्णा हरिणीमृचः पञ्चदश श्रियः ।।

śrīsūktaṃ prativedañca jñeyaṃ lakṣmīvivardhanaṃ | hiraṇyavarṇā hariṇīmṛcaḥ pañcadaśa śriyaḥ ||

रथेष्वक्षेषु वाजेति चतस्रो यजुषि श्रियः । स्रावन्तीयं तथा साम श्रीसूक्तं सामवेदके ।।

ratheṣvakṣeṣu vājeti catasro yajuṣi śriyaḥ | srāvantīyaṃ tathā sāma śrīsūktaṃ sāmavedake ||

श्रियं धातर्मयि धेहि प्राक्तमाथर्वणे तथा । श्रीसूक्तं यो जपेद्भक्त्या हुत्वा श्रीस्तस्य वै भवेत ।।

śriyaṃ dhātarmayi dhehi prāktamātharvaṇe tathā | śrīsūktaṃ yo japedbhaktyā hutvā śrīstasya vai bhavet ||

पद्मानि चाथ विल्वानि हुत्वाज्यं वा तिलान श्रियः । एकन्तु पौरुषं सूक्तं प्रतिवेदन्तु सर्वदं ।।

padmāni cātha vilvāni hutvājyaṃ vā tilān śriyaḥ | ekantu pauruṣaṃ sūktaṃ prativedantu sarvadaṃ ||

सूक्तेन द्दद्यान्निष्पापो ह्य एकैकया जलाञ्जलिं । स्नात एकैकया पुष्पं विष्णोर्दत्वाघहा भवेत ।।

sūktena ddadyānniṣpāpo hy ekaikayā jalāñjaliṃ | snāta ekaikayā puṣpaṃ viṣṇordatvāghahā bhavet ||

स्नात एकैकया दत्वा फलं स्यात सर्वकामभाक । महापापोपपान्तो भवेज्जप्त्वा तु पौरुषं ।।

snāta ekaikayā datvā phalaṃ syāt sarvakāmabhāk | mahāpāpopapānto bhavejjaptvā tu pauruṣaṃ ||

कृच्छ्रैर विशुद्धो जप्त्वा च हुत्वा स्नात्वाथ सर्वभाक । अष्टादशभ्यः शान्तिभ्यस्तिस्रो ऽन्याः शान्तयो वराः ।।

kṛcchrair viśuddho japtvā ca hutvā snātvātha sarvabhāk | aṣṭādaśabhyaḥ śāntibhyastisro 'nyāḥ śāntayo varāḥ ||

अमृता चाभयवा सौम्या सर्वोत्पातविमर्दनाः । अमृता सर्वदवत्या अभया ब्रह्मदैवता ।।

amṛtā cābhayavā saumyā sarvotpātavimardanāḥ | amṛtā sarvadavatyā abhayā brahmadaivatā ||

सौम्या च सर्वदैवत्या एका स्यात्सर्वकामदा । अभयाया मणिः कार्यो वरुणस्य भृगूत्तम ।।

saumyā ca sarvadaivatyā ekā syātsarvakāmadā | abhayāyā maṇiḥ kāryo varuṇasya bhṛgūttama ||

शतकाण्डो ऽमृतायाश च सौम्यायाः शङ्कजो मणिः । तद्दैवत्यास तथा मन्त्राः सिद्धौ स्यान्मणिबन्धनं ।।

śatakāṇḍo 'mṛtāyāś ca saumyāyāḥ śaṅkajo maṇiḥ | taddaivatyās tathā mantrāḥ siddhau syānmaṇibandhanaṃ ||

दिव्यान्तरीक्षभौमादिसमुत्पातार्दना इमाः । दिव्यान्तरीक्षभौमन्तु अद्भुतं त्रिविधं शृणु ।।

divyāntarīkṣabhaumādisamutpātārdanā imāḥ | divyāntarīkṣabhaumantu adbhutaṃ trividhaṃ śṛṇu ||

ग्रहर्क्षवैकृतं दिव्यमान्तरीक्षन्निबोध मे । उल्कापातश च दिग्दाहः परिवेशस्तथैव च ।।

graharkṣavaikṛtaṃ divyamāntarīkṣannibodha me | ulkāpātaś ca digdāhaḥ pariveśastathaiva ca ||

गन्धर्वनगरञ्चैव वृष्टिश च विकृता च या । चरस्थिरभवं भूमौ भूकम्पमपि भूमिजं ।।

gandharvanagarañcaiva vṛṣṭiś ca vikṛtā ca yā | carasthirabhavaṃ bhūmau bhūkampamapi bhūmijaṃ ||

सप्ताहाभ्यनतरे वृष्टावद्भुतं भयकृद्भवेत । शान्तिं विना त्रिभिर्वषैर अद्भुतं भयकृद्भवेत ।।

saptāhābhyanatare vṛṣṭāvadbhutaṃ bhayakṛdbhavet | śāntiṃ vinā tribhirvaṣair adbhutaṃ bhayakṛdbhavet ||

देवतार्चाः प्रनृत्यन्ति वेपन्ते प्रज्वलन्ति च । आरठन्ति च रोदन्ति प्रस्विद्यन्ते हसन्ति च ।।

devatārcāḥ pranṛtyanti vepante prajvalanti ca | āraṭhanti ca rodanti prasvidyante hasanti ca ||

अर्चाविकारोपशमो ऽभ्यर्च्य हुत्वा प्रजापतेः । अनग्निर्दीप्यते यत्र राष्ट्रे च भृशनिस्वनं ।।

arcāvikāropaśamo 'bhyarcya hutvā prajāpateḥ | anagnirdīpyate yatra rāṣṭre ca bhṛśanisvanaṃ ||

न दीप्यते चेन्धनवांस्तद्राष्ट्रं पाड्यते नृपैः । अग्निवैकृत्यशमनमग्निमन्त्रैश च भार्गव ।।

na dīpyate cendhanavāṃstadrāṣṭraṃ pāḍyate nṛpaiḥ | agnivaikṛtyaśamanamagnimantraiś ca bhārgava ||

अकाले फलिता वृक्षाः क्षीरं रक्तं स्रवन्ति च । वृक्षोत्पातप्रशमनं शिवं पूज्य च कारयेत ।।

akāle phalitā vṛkṣāḥ kṣīraṃ raktaṃ sravanti ca | vṛkṣotpātapraśamanaṃ śivaṃ pūjya ca kārayet ||

अतिवृष्टिरनावृष्टिर्दुर्भिक्षायोभयं मतं । अनृतौ त्रिदिनारब्धवृष्टिर्ज्ञेया भयाय हि ।।

ativṛṣṭiranāvṛṣṭirdurbhikṣāyobhayaṃ mataṃ | anṛtau tridinārabdhavṛṣṭirjñeyā bhayāya hi ||

वृष्टिवैकृत्यनाशः स्यात्पर्जण्येन्द्वर्कपूजनात । नगरादपसर्पन्ते समीपमुपयान्ति च ।।

vṛṣṭivaikṛtyanāśaḥ syātparjaṇyendvarkapūjanāt | nagarādapasarpante samīpamupayānti ca ||

नद्यो ह्रदप्रश्रवणा विरसाश च भवन्ति च । शलिलाशयवैकृत्ये जप्तव्यो वारुणो मनुः ।।

nadyo hradapraśravaṇā virasāś ca bhavanti ca | śalilāśayavaikṛtye japtavyo vāruṇo manuḥ ||

अकालप्रसवा नार्यः कालतो वाप्रजास तथा । विकृतप्रसवाश चैव युग्मप्रसवनादिकं ।।

akālaprasavā nāryaḥ kālato vāprajās tathā | vikṛtaprasavāś caiva yugmaprasavanādikaṃ ||

स्त्रीणां प्रसववैकृत्ये स्त्रीविप्रादिं प्रपूजयेत । वडवा हस्तिनी गौर्वा यदि युग्मं प्रसूयते ।।

strīṇāṃ prasavavaikṛtye strīviprādiṃ prapūjayet | vaḍavā hastinī gaurvā yadi yugmaṃ prasūyate ||

विजात्यं विकृतं वापि षड्भिर्मासैर म्रियेत वै । विकृतं वा प्रसूयन्ते परचक्रभयं भवेत ।।

vijātyaṃ vikṛtaṃ vāpi ṣaḍbhirmāsair mriyeta vai | vikṛtaṃ vā prasūyante paracakrabhayaṃ bhavet ||

होमः प्रसूतिवैकृत्ये जपो विप्रादिपूजनं । यानि यानान्ययुक्तानि युक्तानि न वहन्ति च ।।

homaḥ prasūtivaikṛtye japo viprādipūjanaṃ | yāni yānānyayuktāni yuktāni na vahanti ca ||

आकाशे तूर्यनादाश च महद्भयमुपस्थितं । प्रविशन्ति यदा ग्राममारण्या मृगपक्षिणः ।।

ākāśe tūryanādāś ca mahadbhayamupasthitaṃ | praviśanti yadā grāmamāraṇyā mṛgapakṣiṇaḥ ||

अरण्यं यान्ति वा ग्राम्याः जलं यान्ति स्थलोद्भवाः । स्थलं वा जलजा यान्ति राजद्वारादिके शिवाः ।।

araṇyaṃ yānti vā grāmyāḥ jalaṃ yānti sthalodbhavāḥ | sthalaṃ vā jalajā yānti rājadvārādike śivāḥ ||

प्रदोषे कुक्कुटो वासे शिवा चार्कोदये भवेत । गृहङ्कपोतः प्रविशेत क्रव्याहा मूर्ध्नि लीयते ।।

pradoṣe kukkuṭo vāse śivā cārkodaye bhavet | gṛhaṅkapotaḥ praviśet kravyāhā mūrdhni līyate ||

मधुरां मक्षिकां कुर्यात काको मैथुनगो दृशि । प्रासादतोरणोद्यानद्वारप्राकारवेश्मनां ।।

madhurāṃ makṣikāṃ kuryāt kāko maithunago dṛśi | prāsādatoraṇodyānadvāraprākāraveśmanāṃ ||

अनिमित्तन्तु पतनं दृढानां राजमृत्यवे । रजसा वाथ धूमेन दिशो यत्र समाकुलाः ।।

animittantu patanaṃ dṛḍhānāṃ rājamṛtyave | rajasā vātha dhūmena diśo yatra samākulāḥ ||

केतूदयोपरागौ च छिद्रता शशिसूर्ययोः । ग्रहर्क्षविकृतिर्यत्र तत्रापि भयमादिशेत ।।

ketūdayoparāgau ca chidratā śaśisūryayoḥ | graharkṣavikṛtiryatra tatrāpi bhayamādiśet ||

अग्निर्यत्र म दीप्येत स्रवन्ते चोदकम्भकाः । मृतिर्भयं शून्यतादिरुत्पातानां फलम्भवेत ।।

agniryatra ma dīpyeta sravante codakambhakāḥ | mṛtirbhayaṃ śūnyatādirutpātānāṃ phalambhavet ||

द्विजदेवादिपूजाभ्यः शान्तिर्जप्यैस्तु होमतः //33 ।।

dvijadevādipūjābhyaḥ śāntirjapyaistu homataḥ //33 ||