ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय विष्ण्वादीन दैवतान स्मरेत । उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः ।।

brāhme muhūrte cotthāya viṣṇvādīn daivatān smaret | ubhe mūtrapurīṣe tu divā kuryādudaṅmukhaḥ ||

रातौ च दक्षिणे कुर्यादुभे सन्ध्ये यथा दिवा । न मार्गादौ जले वीप्यां सतृणायां सदाचरेत ।।

rātau ca dakṣiṇe kuryādubhe sandhye yathā divā | na mārgādau jale vīpyāṃ satṛṇāyāṃ sadācaret ||

शौचं कृत्वा मृदाचम्य भक्षयेद्दन्तधावनं । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं क्रियाङ्गं मलकर्षणं ।।

śaucaṃ kṛtvā mṛdācamya bhakṣayeddantadhāvanaṃ | nityaṃ naimittikaṃ kāmyaṃ kriyāṅgaṃ malakarṣaṇaṃ ||

क्रियास्नानं तथा षष्ठं षोढास्नानं प्रकीर्तितं । अस्नातस्याफलं कर्म प्रातःस्नानं चरेत्ततः ।।

kriyāsnānaṃ tathā ṣaṣṭhaṃ ṣoḍhāsnānaṃ prakīrtitaṃ | asnātasyāphalaṃ karma prātaḥsnānaṃ carettataḥ ||

भूमिष्ठमुद्धृतात पुण्यं ततः प्रस्रवणोदकं । ततो ऽपि सारसं पुण्यं तस्मान्नादेयमुच्यते ।।

bhūmiṣṭhamuddhṛtāt puṇyaṃ tataḥ prasravaṇodakaṃ | tato 'pi sārasaṃ puṇyaṃ tasmānnādeyamucyate ||

तीर्थतोयं ततः पुण्यं गाङ्गं पुण्यन्तु सर्वतः । संशोधितमलः पूर्वं निमग्नश च जलाशये ।।

tīrthatoyaṃ tataḥ puṇyaṃ gāṅgaṃ puṇyantu sarvataḥ | saṃśodhitamalaḥ pūrvaṃ nimagnaś ca jalāśaye ||

उपस्पृश्य ततः कुर्यादम्भसः परिमार्जनं । हिरण्यवर्णास्तिसृभिः शन्नो देवीति चाप्यथ ।।

upaspṛśya tataḥ kuryādambhasaḥ parimārjanaṃ | hiraṇyavarṇāstisṛbhiḥ śanno devīti cāpyatha ||

आपोहिष्ठेति तिसृभिरिदमापस्तथैव च । ततो जलाशये मग्नः कुर्यादन्तर्जलं जपं ।।

āpohiṣṭheti tisṛbhiridamāpastathaiva ca | tato jalāśaye magnaḥ kuryādantarjalaṃ japaṃ ||

तत्राघमर्षणं सूक्तं द्रुपदां वा तथा जपेत । युञ्जते मन इत्य एवं सूक्तं सूक्तं वाप्यथ पौरुषं ।।

tatrāghamarṣaṇaṃ sūktaṃ drupadāṃ vā tathā japet | yuñjate mana ity evaṃ sūktaṃ sūktaṃ vāpyatha pauruṣaṃ ||

गायत्रीं तु विशेषेण अघमर्षणसूक्तके । देवता भाववृत्तस्तु ऋषिश चैवाघमर्षणः ।।

gāyatrīṃ tu viśeṣeṇa aghamarṣaṇasūktake | devatā bhāvavṛttastu ṛṣiś caivāghamarṣaṇaḥ ||

छन्दश्चानुष्टुभं तस्य भाववृत्तो हरिः स्मृतः । आपीडमानः शाटीं तु देवतापितृतर्पणं ।।

chandaścānuṣṭubhaṃ tasya bhāvavṛtto hariḥ smṛtaḥ | āpīḍamānaḥ śāṭīṃ tu devatāpitṛtarpaṇaṃ ||

पौरुषेण तु सूक्तेन ददेच्चैवोदकाञ्जलिं । ततो ऽग्निहवनं कुर्याद्दानं दत्वा तु शक्तितः ।।

pauruṣeṇa tu sūktena dadeccaivodakāñjaliṃ | tato 'gnihavanaṃ kuryāddānaṃ datvā tu śaktitaḥ ||

ततः समभिगच्छेत योगाक्षेमार्थमीश्वरं । आसनं शयनं यानं जायापत्यङ्कमण्डलुः ।।

tataḥ samabhigaccheta yogākṣemārthamīśvaraṃ | āsanaṃ śayanaṃ yānaṃ jāyāpatyaṅkamaṇḍaluḥ ||

आत्मनः शुचिरेतानि परेषां न शुचिर्भवेत । भाराक्रान्तस्य गुर्विण्याः पन्था देयो गुरुष्वपि ।।

ātmanaḥ śuciretāni pareṣāṃ na śucirbhavet | bhārākrāntasya gurviṇyāḥ panthā deyo guruṣvapi ||

न पश्येच्चार्कमुद्यन्तन्नास्तं यान्तं न चाम्भसि । नेक्षेन्नग्नां स्त्रियं कूपं शूनास्थानमघौघिनं ।।

na paśyeccārkamudyantannāstaṃ yāntaṃ na cāmbhasi | nekṣennagnāṃ striyaṃ kūpaṃ śūnāsthānamaghaughinaṃ ||

कार्पासाथि तया भस्म नाक्रामेद यच्च कुत्सितं । अन्तःपुरं वित्तिगृहं परदौत्यं ब्रजेन्न हि ।।

kārpāsāthi tayā bhasma nākrāmed yacca kutsitaṃ | antaḥpuraṃ vittigṛhaṃ paradautyaṃ brajenna hi ||

नारोहेद्विषमान्नावन्न वृक्षं न च पर्वतं । अर्थायतनशास्त्रेषु तथैव स्यात कुतूहली ।।

nārohedviṣamānnāvanna vṛkṣaṃ na ca parvataṃ | arthāyatanaśāstreṣu tathaiva syāt kutūhalī ||

लोष्टमर्दो तृणच्छेदी नखखादी विनश्यति । मुखादिवादनं नेहेद विना दीपं न रात्रिगः ।।

loṣṭamardo tṛṇacchedī nakhakhādī vinaśyati | mukhādivādanaṃ nehed vinā dīpaṃ na rātrigaḥ ||

नाद्वारेण विशेद्वेश्म न च वक्त्रं विरागयेत । कथाभङ्गं न कुर्वीत न च वासोविपर्ययं ।।

nādvāreṇa viśedveśma na ca vaktraṃ virāgayet | kathābhaṅgaṃ na kurvīta na ca vāsoviparyayaṃ ||

भद्रं भद्रमिति ब्रूयान्नानिष्टं कीर्तयेत क्वचित । पालाशमासनं वर्ज्यं देवादिच्छायया व्रजेत ।।

bhadraṃ bhadramiti brūyānnāniṣṭaṃ kīrtayet kvacit | pālāśamāsanaṃ varjyaṃ devādicchāyayā vrajet ||

न मध्ये पूज्ययोर्यायात नोच्छिष्टस्तारकादिदृक । नद्यान्नान्यां नदीं ब्रूयान्न कण्डूयेद द्विहस्तकं ।।

na madhye pūjyayoryāyāt nocchiṣṭastārakādidṛk | nadyānnānyāṃ nadīṃ brūyānna kaṇḍūyed dvihastakaṃ ||

असन्तर्प्य पितॄन देवान्नदीपारञ्च न व्रजेत । मलादिप्रक्षिपेन्नाप्सु न नग्नः स्नानमाचरेत ।।

asantarpya pitṝn devānnadīpārañca na vrajet | malādiprakṣipennāpsu na nagnaḥ snānamācaret ||

ततः समभिगच्छेत योगक्षेमार्थमीश्वरं । स्रजन्नात्मनाप्पनयेत खरादिकरजस्त्यजेत ।।

tataḥ samabhigaccheta yogakṣemārthamīśvaraṃ | srajannātmanāppanayet kharādikarajastyajet ||

हीनान्नावहसेत गच्छेन्नादेशे नियसेच्च तैः । वैद्यराजनदीहीने म्लेच्छस्त्रीबहुनायके ।।

hīnānnāvahaset gacchennādeśe niyasecca taiḥ | vaidyarājanadīhīne mlecchastrībahunāyake ||

रजस्वलादिपतितैर न भाषेत केशवं स्मरेत । क्षुतं ।।

rajasvalādipatitair na bhāṣeta keśavaṃ smaret | kṣutaṃ ||

प्रभोरप्यवमनं खद्गोपयेद्वचनं बुधः । इन्द्रियाणां नानुकूली वेदरोधं न कारयेत ।।

prabhorapyavamanaṃ khadgopayedvacanaṃ budhaḥ | indriyāṇāṃ nānukūlī vedarodhaṃ na kārayet ||

नोपेक्षितव्यो व्याधिः स्याद्रिपुरल्पो ऽपि भार्गव । रथ्यातिगः सदाचामेत विभृयान्नाग्निवारिणी ।।

nopekṣitavyo vyādhiḥ syādripuralpo 'pi bhārgava | rathyātigaḥ sadācāmet vibhṛyānnāgnivāriṇī ||

न हुङ्कुर्याच्छिवं पूज्यं पादं पादेन नाक्रमेत । प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा कस्य चिन्नाप्रियं वदेत ।।

na huṅkuryācchivaṃ pūjyaṃ pādaṃ pādena nākramet | pratyakṣaṃ vā parokṣaṃ vā kasya cinnāpriyaṃ vadet ||

वेदशास्त्रनरेन्द्रर्षिदेवनिन्दां विवर्जयेत । स्त्रीणामीर्षा न कर्तव्या त्रिश्वासन्तासु वर्जयेत ।।

vedaśāstranarendrarṣidevanindāṃ vivarjayet | strīṇāmīrṣā na kartavyā triśvāsantāsu varjayet ||

धर्मश्रुतिं देवरतिं कुर्याद्धर्मादि नित्यशः । सोमस्य पूजां जन्मर्क्षे विप्रदेवादिपूजनं ।।

dharmaśrutiṃ devaratiṃ kuryāddharmādi nityaśaḥ | somasya pūjāṃ janmarkṣe vipradevādipūjanaṃ ||

षष्ठीचतुर्दश्यष्टम्यामभ्यङ्गं वर्जयेत्तथा । दूराद्गृहान मूत्रविष्ठे नोत्तमैवैरमाचरेत ।।

ṣaṣṭhīcaturdaśyaṣṭamyāmabhyaṅgaṃ varjayettathā | dūrādgṛhān mūtraviṣṭhe nottamaivairamācaret ||