Sanskrit Original

तथेत्य उक्त्वा बलभद्रो रथ एव तस्थौ। कृष्णो ऽपि द्विक्रोशमात्रं भूमिभागम अनुसृत्य दूरस्थितस्यैव चक्रं क्षिप्त्वा शतधन्वनः शिरश चिच्छेद। तच्छरीराम्बरादिषु च बहुप्रकारम अन्विष्यन्न अपि स्यमन्तकं मणिं नावाप यदा तदोपगम्य बलभद्रम आह। वृथैवास्माभिर घातितः शतधन्वा। न प्राप्तम अखिलजगत्सारभूतं तन मणिरत्नं। इत्य आकर्ण्योद्भूतकोपो बलभद्रो वासुदेवम आह। धिक त्वां यस त्वम एवम अर्थलिप्सुर एतच च ते भ्रातृत्वान मर्षये। तद अयं पन्थाः स्वेच्छया गम्यतां। न मे द्वारकया न बन्धुभिः कार्यम अलम एभिर ममाग्रतो ऽलीकशपथैर इत्य आक्षिप्य तं कथंचित प्रसाद्यमानो ऽपि न तस्थौ। विदेहपुरीं प्रविवेश।।

tathety uktvā balabhadro ratha eva tasthau| kṛṣṇo 'pi dvikrośamātraṃ bhūmibhāgam anusṛtya dūrasthitasyaiva cakraṃ kṣiptvā śatadhanvanaḥ śiraś ciccheda| taccharīrāmbarādiṣu ca bahuprakāram anviṣyann api syamantakaṃ maṇiṃ nāvāpa yadā tadopagamya balabhadram āha| vṛthaivāsmābhir ghātitaḥ śatadhanvā| na prāptam akhilajagatsārabhūtaṃ tan maṇiratnaṃ| ity ākarṇyodbhūtakopo balabhadro vāsudevam āha| dhik tvāṃ yas tvam evam arthalipsur etac ca te bhrātṛtvān marṣaye| tad ayaṃ panthāḥ svecchayā gamyatāṃ| na me dvārakayā na bandhubhiḥ kāryam alam ebhir mamāgrato 'līkaśapathair ity ākṣipya taṃ kathaṃcit prasādyamāno 'pi na tasthau| videhapurīṃ praviveśa||