Bhagavata Purana 5.7.13
Srimad Bhagavatam · 7 · Verse 13
Sanskrit Original
इत्थं धृतभगवद्व्रत ऐणेयाजिनवाससानुसवनाभिषेकार्द्रकपिशकुटिलजटाकलापेन च विरोचमान: सूर्यर्चा भगवन्तं हिरण्मयं पुरुषमुज्जिहाने सूर्यमण्डलेऽभ्युपतिष्ठन्नेतदु होवाच ॥ १३ ॥
itthaṁ dhṛta-bhagavad-vrata aiṇeyājina-vāsasānusavanābhiṣekārdra-kapiśa-kuṭila-jaṭā-kalāpena ca virocamānaḥ sūryarcā bhagavantaṁ hiraṇmayaṁ puruṣam ujjihāne sūrya-maṇḍale ’bhyupatiṣṭhann etad u hovāca.
Mahārāja Bharata appeared very beautiful. He had a wealth of curly hair on his head, which was wet from bathing three times daily. He dressed in a deerskin. He worshiped Lord Nārāyaṇa, whose body was composed of golden effulgence and who resided within the sun. Mahārāja Bharata worshiped Lord Nārāyaṇa by chanting the hymns given in the Ṛg Veda, and he recited the following verse as the sun rose.