Brahma Khanda (Volume 1 source) - Chapter 11 - Verse 48
Brahma Vaivarta Purana Vol 1 (Internet Archive OCR; DLI / Sanskrit Sansthan) · 11 · Verse 48
Sanskrit Original
नृपः साद्ध नृपश्च ष्ठरिचक्षेप मूनिपुद्धवम् । भ्रस्त्रं शस्तं गदां शक्ति जघानलीलयामुनिः । १४५ । मुनिदिचक्षेप दिन्धास्त्रं चिच्छेद लीलया नृपः । दूलख्विक्षेपनुपतिजेघान तत्तदासुनि ॥ श्रपरं शरजालग्च चिक्षेप मुनिपुङ्गवः । १५ । सन्यस्य राज्ञोमुनितपौवने पनगंमनम् |] | ५४७५ श्रथ राजा तं निहत्य बोधयित्वा स्वसेन्यकम् । प्रायरिचतं विनिवेत्ये जगाम स्वालयं मुदा । ३० । ४७६ | [ ब्रह्मनैवत्तपुराणमु प्राराताथं मृतं श्रत्वा अगाम रेणुकासती । मुनिवक्षसिसंस्थाप्यक्षणं मूच्छामवाप साः +३१ । तदा सा चेतनां प्राप्य न रुरोद पतित्रता ¦ एहि वत्स भृगोराम राम रामेद्युवाच ह् ३२ ग्राजगाम भृगुस्तं क्षणेन पुष्करादहो । नमाम मातरं भक्तया मनोयायोचयोगवित् । ३३ ॥ हृष्टा रामो मृतं तातं शोकार्ता जननीं सतीम् । ग्र करण्यं रणवृत्तान्तं प्रयान्ती कपिलां दुका 1३४ विललाप भृशं तत्र है तात जननोति च । चिताञ्चकार योगो ्धश्चन्दनं राज्यसंयुताम् । ३५ । ग्रपने प्राणों के स्वामी को मूत सुनकर सती रेणुका वहां मई थीं रेणुका राम मादाय तृणे कृत्वा स्ववक्षस्सि । चुचुम्ब गण्डेशिरसि रुरोदोच्ं भं शं मुहुः । ३६ । राम राम भहाबाहोक्व यामित्वां विहायचं+ .. वत्सवत्सेतिक्रुत्वेवंविललापभृशंम् हुः । ३७ । श अ ---------› सर्संन्यस्य राज्ञोमूनितपोवन पुनगेमनम् 1 { ७१ का प्रक्षेप किया था जिसका छेदन राजाने लील,से ही कर दिया ४७४ | .. { ब्रह्मगैवत्त पृरणम् ससैन्यस्य राज्ञोमुनितपोवने पुमगमतम् | [ ४७६ ४व० ] | | ब्रह्यवंवतेपराणाय कः ५६-प्रशरामेण राजसमोपे ठतग षएराम् । इस श्रघ्याय में परशुरामके हारा राजाके समीपम दुतके भेजने का. वृत्तान्त निरूपित श्रिया गयादहै । नारायण ने कहा उस् भृगू ने प्रातः काल का श्राद्धिकं कमं करके उन सबके साथ विचार न व~ न म + ~~ ~ क --न--~ ~-~~-~ - = च भ खरसन्यस्य राजञोमृनितपोवने पूनम मनम् 1] { ४७७ मतप्राणाधिक हे वत्स मदीयं चचनं श्णु । पित्रो.दोषक्रियांकृत्वापृत्र युद्ध न यास्यसि 1३८ गृहे तिष्ठ भुखं वत्स तपस्यां कुरु शाश्वतीम् । समरं तव सुखदं दारुणः क्षत्रियः सह् \३६ । मातुर्वचनमध्र् त्वा प्रतिज्ञां तां चकार ह् । त्रिःसप्रकृत्वोनिभर पांकरिष्यामिध्च् वं महीम । ४० । कार्तवीर्यं हनिष्यामि लीलया क्षत्रियाधमम् । पितु श्तपंयिष्यामिश्नत्रियक्षतजेन च । ४१ । इत्युदीय्ये पुरो मातु विललाप म् हुम्. हुः । हित तथ्यं नीतिसारं बोधयामास मातरम् । ४२ । रेणुका ने रामकोलेकर दीघर रपे वक्षः स्थलसे लगाया था ४७८ | [ ब्ह्यगैवत्तं पूरणम् सार श्रौर नीतिका सार माताको समभ्राया शा । ४२ ॥ सतावुवाच वेदोक्तं परलोकहिताय च । ४८ । परशुराम ने कहा-पिता के शासन का हूनन करने वाले श्रौर ल्लसे . विनती की थी श्रौर उसने उन दोनों से परलोक के हित लिये जो वेदोक्तं सिद्धान्त था वह् कहा था ॥ ४८ ॥
No translation available yet.