Sanskrit Original

प॒त्रादपि परस्नेहो नृपे तरिमन्‌ दिवस्य च । न च नारायरांमं ननचलक्ष्मींखरस्वतीन. '७ । इस श्रध्याय मे तुलसी देवी के उपाख्यान का निरूपण किथा जाप शुचि था । इसका पुव परम वैष्णव एवं जिनेन्दरिय विष्णु र वशि नाम भगवान शित काउसराजामेंपृत्रसेभौ अरधिकस्नेहथा, उसराजाते भौ नारायण-लक्ष्मी भौर सरस्वती किसौकोभी नहीं माना णा । ७ ॥ तुलस्युपाश्यानम. ] | २०३ पजाञ्च सवं देवानां दुरीभूतां चकार सः । ब्रह्मा सूर्य्यं पुरस्कृत्य वं कुण्ठञ्चवययौभिया 1 १२ ॥ दूलं गुत्वा तं सूर्यं दधारभङ्कुरःस्वयम, । ब्रह्म कदयप गत्त्डाःसंत्रस्ताःञुष्कतालुकाः । 1१३ ॥ नारायणञ्च सर्गं ते ययुः शरणं भिया । मूर्ध्ना प्ररोभुस्ते गत्वा तुष्टुवर्च पुनः पनः ॥ सवं निवेदनञ्चक्रुभयस्य कारणं हरेः ॥ १५ ॥