ततश्शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा। वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्सङ्घातपिङ्गलम्।।

tataśśākhāntarē līnaṅ dṛṣṭvā calitamānasā. vēṣṭitārjunavastraṅ taṅ vidyutsaṅghātapiṅgalam৷৷

सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्। फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम्।।

sā dadarśa kapiṅ tatra praśritaṅ priyavādinam. phullāśōkōtkarābhāsaṅ taptacāmīkarēkṣaṇam৷৷

मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता। अहो भीममिदं रूपं वानरस्य दुरासदम्।।

maithilī cintayāmāsa vismayaṅ paramaṅ gatā. ahō bhīmamidaṅ rūpaṅ vānarasya durāsadam৷৷

विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।।

vilalāpa bhṛśaṅ sītā karuṇaṅ bhayamōhitā৷৷

।। रामरामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी। रुरोद बहुधा सीता मन्दं मन्दस्वरा सती।।

৷৷ rāmarāmēti duḥkhārtā lakṣmaṇēti ca bhāminī. rurōda bahudhā sītā mandaṅ mandasvarā satī৷৷

सा तं दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदुपस्थितम्। मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी।।

sā taṅ dṛṣṭvā hariśrēṣṭhaṅ vinītavadupasthitam. maithilī cintayāmāsa svapnō.yamiti bhāminī৷৷

सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्। ददर्श पिङ्गाधिपते रमात्यं वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम्।।

sā vīkṣamāṇā pṛthubhugnavaktraṅ śākhāmṛgēndrasya yathōktakāram. dadarśa piṅgādhipatē ramātyaṅ vātātmajaṅ buddhimatāṅ variṣṭham৷৷

सा तं समीक्ष्यैव भृशं विसंज्ञा गतासुकल्पेन बभूव सीता। चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य भूयो विचिन्तयामास विशालनेत्रा।।

sā taṅ samīkṣyaiva bhṛśaṅ visaṅjñā gatāsukalpēna babhūva sītā. cirēṇa saṅjñāṅ pratilabhya bhūyō vicintayāmāsa viśālanētrā৷৷

स्वप्ने मयाऽयं विकृतोऽद्य दृष्टश्शाखामृगश्शास्त्रगणैर्निषिद्धः। स्वस्त्यस्तु रामाय स लक्ष्मणाय तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः।।

svapnē mayā.yaṅ vikṛtō.dya dṛṣṭaśśākhāmṛgaśśāstragaṇairniṣiddhaḥ. svastyastu rāmāya sa lakṣmaṇāya tathā piturmē janakasya rājñaḥ৷৷

स्वप्नोऽपि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा शोकेन दुःखेन च पीडितायाः। सुखं हि मे नास्ति यतोऽस्मि हीना तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन।।

svapnō.pi nāyaṅ nahi mē.sti nidrā śōkēna duḥkhēna ca pīḍitāyāḥ. sukhaṅ hi mē nāsti yatō.smi hīnā tēnēndupūrṇapratimānanēna৷৷

रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव। तस्यानुरूपां च कथां तदर्थमेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि।।

rāmēti rāmēti sadaiva buddhyā vicintya vācā bruvatī tamēva. tasyānurūpāṅ ca kathāṅ tadarthamēvaṅ prapaśyāmi tathā śṛṇōmi৷৷

अहं हि तस्याद्य मनोभवेन सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा। विचिन्तयन्ती सततं तमेव तथैव पश्यामि तथा शृणोमि।।

ahaṅ hi tasyādya manōbhavēna sampīḍitā tadgatasarvabhāvā. vicintayantī satataṅ tamēva tathaiva paśyāmi tathā śṛṇōmi৷৷

मनोरथस्स्यादिति चिन्तयामि तथापि बुद्ध्या च वितर्कयामि। किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम्।।

manōrathassyāditi cintayāmi tathāpi buddhyā ca vitarkayāmi. kiṅ kāraṇaṅ tasya hi nāsti rūpaṅ suvyaktarūpaśca vadatyayaṅ mām৷৷

नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे स्वयंभुवे चैव हुताशनाय च। अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो वनौकसा तच्छ तथास्तु नान्यथा।।

namō.stu vācaspatayē savajriṇē svayaṅbhuvē caiva hutāśanāya ca. anēna cōktaṅ yadidaṅ mamāgratō vanaukasā taccha tathāstu nānyathā৷৷