Aranya Kanda Sarga 16
अरण्यकाण्डम् सर्गः 16
Sarga 16 of the Aranya Kanda.
Shlokas (43)
+ Add ShlokaAranya Kanda 16.1
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 1
वसतस्तस्य तु सुखं राघवस्य महात्मनः। शरद्व्यपाये हेमन्तऋतुरिष्टः प्रवर्तत।।
vasatastasya tu sukhaṅ rāghavasya mahātmanaḥ. śaradvyapāyē hēmantaṛturiṣṭaḥ pravartata৷৷
While the great self Rama lived happily there, autumn passed and dear winter set in.
Aranya Kanda 16.2
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 2
स कदाचित्प्रभातायां शर्वर्यां रघुनन्दनः। प्रययावभिषेकार्थं रम्यां गोदावरीं नदीम्।।
sa kadācitprabhātāyāṅ śarvaryāṅ raghunandanaḥ. prayayāvabhiṣēkārthaṅ ramyāṅ gōdāvarīṅ nadīm৷৷
Once Rama, delight of the Raghu race, went to the beautiful river Godavari for ablution in the early hours of the morning.
Aranya Kanda 16.3
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 3
प्रह्वः कलशहस्तस्तं सीतया सह वीर्यवान्। पृष्ठतोऽनुव्रजन्भ्राता सौमित्रिरिदमब्रवीत्।।
prahvaḥ kalaśahastastaṅ sītayā saha vīryavān. pṛṣṭhatō.nuvrajanbhrātā saumitriridamabravīt৷৷
While valiant Lakshmana, walking behind Sita who was carrying a pitcher in her hand bent down a little and told Rama thus:
Aranya Kanda 16.4
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 4
अयं स कालः सम्प्राप्तः प्रियो यस्ते प्रियंवद। अलङ्कृत इवाभाति येन संवत्सरः शुभः।।
ayaṅ sa kālaḥ samprāptaḥ priyō yastē priyaṅvada. alaṅkṛta ivābhāti yēna saṅvatsaraḥ śubhaḥ৷৷
O sweetspeaking brother, the season which is dear to you has arrived. It appears the auspicious year is going to be embellished with this season.
Aranya Kanda 16.5
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 5
नीहारपरुषो लोकः पृथिवी सस्यशालिनी। जलान्यनुपभोग्यानि सुभगो हव्यवाहनः।।
nīhāraparuṣō lōkaḥ pṛthivī sasyaśālinī. jalānyanupabhōgyāni subhagō havyavāhanaḥ৷৷
People feel frozen with fog, and water is no more enjoyable. The earth is full of crops and fire is so agreeable.
Aranya Kanda 16.6
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 6
नवाग्रयणपूजाभिरभ्यर्च्य पितृदेवताः। कृताग्रयणकाः काले सन्तो विगतकल्मषाः।।
navāgrayaṇapūjābhirabhyarcya pitṛdēvatāḥ. kṛtāgrayaṇakāḥ kālē santō vigatakalmaṣāḥ৷৷
Pious men offer their libations of the first crop at Agnistoma sacrifice and thereby please their manes and get rid of their sins.
Aranya Kanda 16.7
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 7
प्राज्यकामा जनपदास्सम्पन्नतरगोरसाः। विचरन्ति महीपाला यात्रास्था विजिगीषवः।।
prājyakāmā janapadāssampannataragōrasāḥ. vicaranti mahīpālā yātrāsthā vijigīṣavaḥ৷৷
People in the countryside with their desires satisfied obtain abundant cow's milk at this time. Rulers of the earth are out on their expedition with a desire for victory.
Aranya Kanda 16.8
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 8
सेवमाने दृढं सूर्ये दिशमन्तक सेविताम्। विहीनतिलकेव स्त्री नोत्तरा दिक्प्रकाशते।।
sēvamānē dṛḍhaṅ sūryē diśamantaka sēvitām. vihīnatilakēva strī nōttarā dikprakāśatē৷৷
As the Sun has resorted to the direction (south) that serves the god of death, the north devoid of (the Sun) shines like a woman without the vermilion mark on the forehead.
Aranya Kanda 16.9
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 9
प्रकृत्या हिमकोशाढ्यो दूरसूर्यश्च साम्प्रतम्। यथार्थनामा सुव्यक्तं हिमवान्हिमवान्गिरिः।।
prakṛtyā himakōśāḍhyō dūrasūryaśca sāmpratam. yathārthanāmā suvyaktaṅ himavānhimavāngiriḥ৷৷
Presently with the Sun far away, the Himalayas abounding in snow has naturally justified its name.
Aranya Kanda 16.10
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 10
अत्यन्तसुखसञ्चारा मध्याह्ने स्पर्शतस्सुखाः। दिवसास्सुभगादित्याश्चायासलिलदुर्भगाः।।
atyantasukhasañcārā madhyāhnē sparśatassukhāḥ. divasāssubhagādityāścāyāsaliladurbhagāḥ৷৷
The days are enjoyable at noon as it is pleasant to move about during this time since the sun is not scorching. But the shade and water seem to be unfortunate (as they are not liked by any one.
Aranya Kanda 16.11
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 11
मृदुसूर्यास्सनीहाराः पटुशीतास्समारुताः। शून्यारण्या हिमध्वस्ता दिवसा भान्तिसाम्प्रतम्।।
mṛdusūryāssanīhārāḥ paṭuśītāssamārutāḥ. śūnyāraṇyā himadhvastā divasā bhāntisāmpratam৷৷
The days will be frostsmitten. The Sun will also be mild. Due to heavy dewfall the weather will be cold with the blowing of the wind. Forests will be empty (as no animals would be seen moving around.)
Aranya Kanda 16.12
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 12
निवृत्ताकाशशयनाः पुष्यनीता हिमारुणाः। शीता वृद्धतरायामास्त्रियामा यान्ति साम्प्रतम्।।
nivṛttākāśaśayanāḥ puṣyanītā himāruṇāḥ. śītā vṛddhatarāyāmāstriyāmā yānti sāmpratam৷৷
At this time people do not sleep under the open sky. With the month of Pushya approaching, nights feel cool and look red due to frost. They prolong into three yamas.
Aranya Kanda 16.13
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 13
रविसङ्क्रान्तसौभाग्य स्तुषारारुणमण्डलः। निश्श्वासान्ध इवादर्शन्छन्द्रमा न प्रकाशते।।
ravisaṅkrāntasaubhāgya stuṣārāruṇamaṇḍalaḥ. niśśvāsāndha ivādarśanchandramā na prakāśatē৷৷
With the radiance of the Sun dimmed, with its orb reddened by frost, the moon does not shine clear like a mirror blurred with breath.
Aranya Kanda 16.14
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 14
ज्योत्स्न तुषारमलिना पौर्णमास्यां न राजते। सीतेव चातपश्यामा लक्ष्यते न तु शोभते।।
jyōtsna tuṣāramalinā paurṇamāsyāṅ na rājatē. sītēva cātapaśyāmā lakṣyatē na tu śōbhatē৷৷
On a fullmoon night the beams of the moon faded by forest look pale, dull like Sita scorched by the heat of the Sun.
Aranya Kanda 16.15
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 15
प्रकृत्या शीतलस्पर्शो हिमविद्धश्च साम्प्रतम्। प्रवाति पश्चिमो वायुः काले द्विगुणशीतलः।।
prakṛtyā śītalasparśō himaviddhaśca sāmpratam. pravāti paścimō vāyuḥ kālē dviguṇaśītalaḥ৷৷
The west wind which by nature feels cold at this time blows doubly cold, hit by snow.
Aranya Kanda 16.16
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 16
बाष्पच्छन्नान्यरण्यानि यवगोधूमवन्ति च। शोभन्तेऽभ्युदिते सूर्ये नद्भि क्रौञ्चसारसैः।।
vāṣpacchannānyaraṇyāni yavagōdhūmavanti ca. śōbhantē.bhyuditē sūryē nadbhi krauñcasārasaiḥ৷৷
The snowcold forest terrains are fertile with barley and wheat crops. As the Sun rises the swans and kraunchas produce pleasing notes.
Aranya Kanda 16.17
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 17
खर्जूरपुष्पाकृतिभिश्शिरोभिः पूर्णतण्डुलैः। शोभन्ते किञ्चिदानम्राश्शालयः कनकप्रभाः।।
kharjūrapuṣpākṛtibhiśśirōbhiḥ pūrṇataṇḍulaiḥ. śōbhantē kiñcidānamrāśśālayaḥ kanakaprabhāḥ৷৷
The tops of rice crops shining like gold resemble the flowers of datepalm.The fields full of ripe paddy bending a little (under the weight of grains) look delightful.
Aranya Kanda 16.18
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 18
मयूखैरुपसर्पद्भिर्हिमनीहारसंवृतैः। दूरमभ्युदितस्सूर्यश्शशाङ्क इव लक्ष्यते।।
mayūkhairupasarpadbhirhimanīhārasaṅvṛtaiḥ. dūramabhyuditassūryaśśaśāṅka iva lakṣyatē৷৷
The Sun risen at the distant horizon looks like the Moon, his lengthening rays covered with snow and dew.
Aranya Kanda 16.19
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 19
अग्राह्यवीर्यः पूर्वाह्णे मध्याह्ने स्पर्शतस्सुखः। संरक्तः किञ्चिदापाण्डुरातपश्शोभते क्षितौ।।
agrāhyavīryaḥ pūrvāhṇē madhyāhnē sparśatassukhaḥ. saṅraktaḥ kiñcidāpāṇḍurātapaśśōbhatē kṣitau৷৷
The heat of the Sun which we do not feel in the forenoon is comfortable during midday when the Sun shines slightly reddish white on earth.
Aranya Kanda 16.20
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 20
अवश्यायनिपातेन किञ्चित्प्रक्लिन्नशाद्वला। वनानां शोभते भूमिर्निविष्टतरुणातपा।।
avaśyāyanipātēna kiñcitpraklinnaśādvalā. vanānāṅ śōbhatē bhūmirniviṣṭataruṇātapā৷৷
As the miadows are wet with dewdrops, the land looks delightful with mild Sunlight shining on the surface.
Aranya Kanda 16.21
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 21
स्पृशंस्तु विमलं शीतमुदकं द्विरदस्सुखम्। अत्यन्ततृषितो वन्यः प्रतिसंहरते करम्।।
spṛśaṅstu vimalaṅ śītamudakaṅ dviradassukham. atyantatṛṣitō vanyaḥ pratisaṅharatē karam৷৷
The wild tusker, extremely thirsty, touches the clean, cold water joyfully, but immediately withdraws its trunk unable to bear the cold.
Aranya Kanda 16.22
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 22
एते हि समुपासीना विहगा जलचारिणः। नावगाहन्ति सलिलमप्रगल्भा इवाहवम्।।
ētē hi samupāsīnā vihagā jalacāriṇaḥ. nāvagāhanti salilamapragalbhā ivāhavam৷৷
Just as inefficient warriors do not enter the warfield, aquatic birds sitting near water do not venture to take a plunge into it.
Aranya Kanda 16.23
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 23
अवश्यायतमोनद्धा नीहारतमसाऽवृताः। प्रसुप्ता इव लक्ष्यन्ते विपुष्पा वनराजयः।।
avaśyāyatamōnaddhā nīhāratamasā.vṛtāḥ. prasuptā iva lakṣyantē vipuṣpā vanarājayaḥ৷৷
The flowerless forest ranges appear as if they are asleep, enveloped in the darkness of frost and snow .
Aranya Kanda 16.24
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 24
बाष्पसञ्छन्नसलिला रुतविज्ञेयसारसाः। हिमार्द्रवालुकैस्तीरैस्सरितो भान्ति साम्प्रतम्।।
bāṣpasañchannasalilā rutavijñēyasārasāḥ. himārdravālukaistīraissaritō bhānti sāmpratam৷৷
Now the rivers are not visible as the waters are covered with vapour. They are only inferred through the cackling of swans and the sands of the bank moistened with dewdrops.
Aranya Kanda 16.25
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 25
तुषारपतनाच्चैव मृदुत्वाद्भास्करस्य च। शैत्यादगाग्रस्थमपि प्रायेण रसवज्जलम्।।
tuṣārapatanāccaiva mṛdutvādbhāskarasya ca. śaityādagāgrasthamapi prāyēṇa rasavajjalam৷৷
Due to snowfall, mildness of the Sun, and coldness (of weather) even the water flowing from the mountain top is not generally tasty.
Aranya Kanda 16.26
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 26
जराजर्जरितैः पद्मैशशीर्णकेसरकर्णिकैः। नालषेर्हिमध्वस्सैर्न भन्ति कमलाकराः।।
jarājarjaritaiḥ padmaiśaśīrṇakēsarakarṇikaiḥ. nālaṣērhimadhvassairna bhanti kamalākarāḥ৷৷
The lotuses in the tank no more shine (bright) as they are decayed by age, their filaments and pericarps withered with only stalks remaining.
Aranya Kanda 16.27
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 27
अस्मिंस्तु पुरुषव्याघ्रः काले दुःखसमन्वितः। तपश्चरति धर्मात्मा त्वद्भक्त्या भरतः पुरे।।
asmiṅstu puruṣavyāghraḥ kālē duḥkhasamanvitaḥ. tapaścarati dharmātmā tvadbhaktyā bharataḥ purē৷৷
At this time, righteous Bharata, the best among men, with his devotion to you must be sadly performing penance at his residence.
Aranya Kanda 16.28
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 28
त्यक्त्वा राज्यं च मानं च भोगांश्च विविधान्बहून्। तपस्स्वी नियताहारश्शेते शीते महीतले।।
tyaktvā rājyaṅ ca mānaṅ ca bhōgāṅśca vividhānbahūn. tapassvī niyatāhāraśśētē śītē mahītalē৷৷
Giving up his kingdom, honour and pleasures of many kinds, Bharata will be living like an ascetic, sleeping on the ground in cold weather, his food under restriction.
Aranya Kanda 16.29
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 29
सोऽपि वेलामिमां नूनमभिषेकार्थमुद्यतः। वृतः प्रकृतिभिर्नित्यं प्रयाति सरयूं नदीम्।।
sō.pi vēlāmimāṅ nūnamabhiṣēkārthamudyataḥ. vṛtaḥ prakṛtibhirnityaṅ prayāti sarayūṅ nadīm৷৷
At this time, Bharata, accompanied by his subjects, must be daily going to river Sarayu for ablution.
Aranya Kanda 16.30
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 30
अत्यन्तसुखसंवृद्धस्सुकुमारस्सुखोचितः। कथं न्वपररात्रेषु सरयूमवगाहते।।
atyantasukhasaṅvṛddhassukumārassukhōcitaḥ. kathaṅ nvapararātrēṣu sarayūmavagāhatē৷৷
How can Bharata who was brought up in luxury, who is delicate, and deserves all comfort, take a dip in river Sarayu (in cold morning) ?
Aranya Kanda 16.31
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 31
पद्मपत्रेक्षणो वीरश्श्यामो निरुदरो महान्। धर्मज्ञ स्सत्यवादी च ह्रीनिषेधो जितेन्द्रियः।।
padmapatrēkṣaṇō vīraśśyāmō nirudarō mahān. dharmajña ssatyavādī ca hrīniṣēdhō jitēndriyaḥ৷৷
He has a blue complexion, a pair of eyes like lotus petals, a thin waist and long arms. He is selfrestrained, softspoken, sweettempered and truthful. He knows his duty and maintains a low profile. A subduer of enemies, he is heroic and great. Such Bharata has given up the diverse pleasures of life and has surrendered himself to you with all his soul.
Aranya Kanda 16.32
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 32
।। प्रियाभिभाषी मधुरो दीर्घबाहुररिन्दमः। सन्त्यज्य विविधान्भोगानार्यं सर्वात्मना श्रितः।।
৷৷ priyābhibhāṣī madhurō dīrghabāhurarindamaḥ. santyajya vividhānbhōgānāryaṅ sarvātmanā śritaḥ৷৷
He has a blue complexion, a pair of eyes like lotus petals, a thin waist and long arms. He is selfrestrained, softspoken, sweettempered and truthful. He knows his duty and maintains a low profile. A subduer of enemies, he is heroic and great. Such Bharata has given up the diverse pleasures of life and has surrendered himself to you with all his soul.
Aranya Kanda 16.33
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 33
जितस्स्वर्गस्तव भ्रात्रा भरतेन महात्मना। वनस्थमपि तापस्ये यस्त्वामनुविधीयते।।
jitassvargastava bhrātrā bharatēna mahātmanā. vanasthamapi tāpasyē yastvāmanuvidhīyatē৷৷
Although you dwell in the forest, your great brother Bharata has won the kingdom of heaven by faithfully adopting your asceticism.
Aranya Kanda 16.34
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 34
न पित्र्यमनुवर्तन्ते मातृकं द्विपदा इति। ख्यातो लोकप्रवादोऽयं भरतेनान्यथा कृतः।।
na pitryamanuvartantē mātṛkaṅ dvipadā iti. khyātō lōkapravādō.yaṅ bharatēnānyathā kṛtaḥ৷৷
The saying that men follow mother's path but not the path of the father, has been disproved by Bharata.
Aranya Kanda 16.35
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 35
भर्ता दशरथो यस्यास्साधुश्च भरतस्सुतः। कथं नु साऽम्बा कैकेयी तादृशी क्रूरशीलिनी।।
bhartā daśarathō yasyāssādhuśca bharatassutaḥ. kathaṅ nu sā.mbā kaikēyī tādṛśī krūraśīlinī৷৷
How could mother Kaikeyi, who has a husband like Dasaratha and a noble son like Bharata, be so wicked by nature ?
Aranya Kanda 16.36
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 36
इत्येवं लक्ष्मणे वाक्यं स्नेहाद्ब्रुवति धार्मिके। परिवादं जनन्यास्तमसहन्राघवोऽब्रवीत्।।
ityēvaṅ lakṣmaṇē vākyaṅ snēhādbruvati dhārmikē. parivādaṅ jananyāstamasahanrāghavō.bravīt৷৷
When pious Lakshmana said thus to Rama out of his love for him, Rama replied, unable to tolerate the words of censure against mother (Kaikeyi) :
Aranya Kanda 16.37
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 37
स तेऽम्बा मध्यमा तात गर्हितव्या कथञ्चन। तामेवेक्ष्वाकुनाथस्य भरतस्य कथां कुरु।।
sa tē.mbā madhyamā tāta garhitavyā kathañcana. tāmēvēkṣvākunāthasya bharatasya kathāṅ kuru৷৷
O dear, Kaikeyi, our second mother, is never to be criticised like that. You may, however, speak more of Bharata, the lord of the Iksvakus.
Aranya Kanda 16.38
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 38
निश्चिताऽपि हि मे बुद्धिर्वनवासे दृढव्रता। भरतस्नेहसन्तप्ता बालिशीक्रियते पुनः।।
niścitā.pi hi mē buddhirvanavāsē dṛḍhavratā. bharatasnēhasantaptā bāliśīkriyatē punaḥ৷৷
Even though I have made up my mind to dwell in the forest and keep my vow, my love for Bharata makes me waver like a child (Rama does not want Bharata to suffer on his account).
Aranya Kanda 16.39
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 39
संस्मराम्यस्य वाक्यानि प्रियाणि मधुराणि च। हृद्यान्यमृतकल्पानि मनःप्रह्लादनानि च।।
saṅsmarāmyasya vākyāni priyāṇi madhurāṇi ca. hṛdyānyamṛtakalpāni manaḥprahlādanāni ca৷৷
I remember his dear, sweet, ambrosial words, soothing to the heart and pleasing to the mind.
Aranya Kanda 16.40
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 40
कदान्वहं समेष्यामि भरतेन महात्मना। शत्रुघ्नेन च वीरेण त्वया च रघुनन्दन।।
kadānvahaṅ samēṣyāmi bharatēna mahātmanā. śatrughnēna ca vīrēṇa tvayā ca raghunandana৷৷
O enhancer of joy of the Raghus when shall I meet great Bharata, brave Satrughna and you all together?
Aranya Kanda 16.41
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 41
इत्येवं विलपंस्तत्र प्राप्य गोदावरीं नदीम्। चक्रेऽभिषेकं काकुत्स्थस्सानुजस्सह सीतया।।
ityēvaṅ vilapaṅstatra prāpya gōdāvarīṅ nadīm. cakrē.bhiṣēkaṅ kākutsthassānujassaha sītayā৷৷
Expressing his grief in such manner, Rama reached Godavari where he took his bath with his brother and Sita.
Aranya Kanda 16.42
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 42
तर्पयित्वाऽथ सलिलैस्ते पितृ़न्दैवतानि च। स्तुवन्ति स्मोदितं सूर्यं देवताश्च समाहिताः।।
tarpayitvā.tha salilaistē pitṛndaivatāni ca. stuvanti smōditaṅ sūryaṅ dēvatāśca samāhitāḥ৷৷
And then poised, they offered libations of water to their forefathers and gods and prayer to the rising Sun.
Aranya Kanda 16.43
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 16 · Verse 43
कृताभिषेकस्सरराज रामः सीताद्वितीयस्सह लक्ष्मणेन। कृताभिषेको गिरिराजपुत्र्या रुद्रस्सनन्दी भगवानिवेशः।।
kṛtābhiṣēkassararāja rāmaḥ sītādvitīyassaha lakṣmaṇēna. kṛtābhiṣēkō girirājaputryā rudrassanandī bhagavānivēśaḥ৷৷
Accompanied by Sita and Lakshmana,Rama finished his bath in the river.He looked splendid like Lord Rudra followed by Nandi and the daughter of the king of the mountains (Parvati). इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे षोडशस्सर्गः।। Thus ends the sixteenth sarga of Aranyakanda of the holy Ramayana the first epic composed by sage Valmiki.