यामेव रात्रिं ते दूताः प्रविशन्ति स्म तां पुरीम्। भरतेनापि तां रात्रिं स्वप्नो दृष्टोऽयमप्रियः।।

yāmēva rātriṅ tē dūtāḥ praviśanti sma tāṅ purīm. bharatēnāpi tāṅ rātriṅ svapnō dṛṣṭō.yamapriyaḥ৷৷

व्युष्टामेव तु तां रात्रिं दृष्ट्वा तं स्वप्नमप्रियम्। पुत्रो राजाधिराजस्य सुभृशं पर्यतप्यत।।

vyuṣṭāmēva tu tāṅ rātriṅ dṛṣṭvā taṅ svapnamapriyam. putrō rājādhirājasya subhṛśaṅ paryatapyata৷৷

तप्यमानं समाज्ञाय वयस्याः प्रियवादिनः। आयासं हि विनेष्यन्त स्सभायां चक्रिरे कथाः।।

tapyamānaṅ samājñāya vayasyāḥ priyavādinaḥ. āyāsaṅ hi vinēṣyanta ssabhāyāṅ cakrirē kathāḥ৷৷

वादयन्ति तथा शान्तिं लास यन्त्यपि चापरे। नाटकान्यपरे प्राहुर्हास्यानि विविधानि च।।

vādayanti tathā śāntiṅ lāsa yantyapi cāparē. nāṭakānyaparē prāhurhāsyāni vividhāni ca৷৷

स तैर्महात्मा भरतस्सखिभिः प्रियवादिभिः। गोष्ठीहास्यानि कुर्वद्भिर्न प्राहृष्यत राघवः।।

sa tairmahātmā bharatassakhibhiḥ priyavādibhiḥ. gōṣṭhīhāsyāni kurvadbhirna prāhṛṣyata rāghavaḥ৷৷

तमब्रवीत्प्रियसखो भरतं सखिभिर्वृतम्। सुहृद्भिः पर्युपासीनः किं सखे नानुमोदसे।।

tamabravītpriyasakhō bharataṅ sakhibhirvṛtam. suhṛdbhiḥ paryupāsīnaḥ kiṅ sakhē! nānumōdasē৷৷

एवं ब्रुवाणं सुहृदं भरतः प्रत्युवाच ह। श्रुणु त्वं यन्निमित्तं मे दैन्यमेतदुपागतम्।।

ēvaṅ bruvāṇaṅ suhṛdaṅ bharataḥ pratyuvāca ha. śruṇu tvaṅ yannimittaṅ mē dainyamētadupāgatam৷৷

स्वप्ने पितरमद्राक्षं मलिनं मुक्त मूर्धजम्। पतन्तमद्रिशिखरात्कलुषे गोमयह्रदे।।

svapnē pitaramadrākṣaṅ malinaṅ mukta mūrdhajam. patantamadriśikharātkaluṣē gōmayahradē৷৷

प्लवमानश्च मे दृष्टस्स तस्मिन्गोमयह्रदे। पिबन्नञ्जलिना तैलं हसन्नपि मुहुर्मुहुः।।

plavamānaśca mē dṛṣṭassa tasmingōmayahradē. pibannañjalinā tailaṅ hasannapi muhurmuhuḥ৷৷

ततस्तिलौदनं भुक्त्वा पुनः पुनरधश्शिराः। तैलेनाभ्यक्तसर्वाङ्गः तैलमेवान्वगाहत।।

tatastilaudanaṅ bhuktvā punaḥ punaradhaśśirāḥ. tailēnābhyaktasarvāṅgaḥ tailamēvānvagāhata৷৷

स्वप्नेऽपि सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भवि। उपरुद्धां च जगतीं तमसेव समावृताम्।।

svapnē.pi sāgaraṅ śuṣkaṅ candraṅ ca patitaṅ bhavi. uparuddhāṅ ca jagatīṅ tamasēva samāvṛtām৷৷

।। औपवाह्यस्य नागस्य विषाणं शकलीकृतम्। सहसाचापि संशान्तं ज्वलितं जातवेदसम्।।

৷৷ aupavāhyasya nāgasya viṣāṇaṅ śakalīkṛtam. sahasācāpi saṅśāntaṅ jvalitaṅ jātavēdasam৷৷

।। अवतीर्णां च पृथिवीं शुष्कां श्च विविधान् द्रुमान्। अहं पश्यामि विध्वस्तान् सधूमांश्चापि पर्वतान्।।

৷৷ avatīrṇāṅ ca pṛthivīṅ śuṣkāṅ śca vividhān drumān. ahaṅ paśyāmi vidhvastān sadhūmāṅścāpi parvatān৷৷

पीठे कार्ष्णायसे चैनं निषण्णं कृष्णवाससम्। प्रहसन्ति स्म राजानं प्रमदाः कृष्णपिङ्गलाः।।

pīṭhē kārṣṇāyasē cainaṅ niṣaṇṇaṅ kṛṣṇavāsasam. prahasanti sma rājānaṅ pramadāḥ kṛṣṇapiṅgalāḥ৷৷

त्वरमाणश्च धर्मात्मा रक्तमाल्यानुलेपनः। रथेन खरयुक्तेन प्रयातो दक्षिणामुखः।।

tvaramāṇaśca dharmātmā raktamālyānulēpanaḥ. rathēna kharayuktēna prayātō dakṣiṇāmukhaḥ৷৷

प्रहसन्तीव राजानं प्रमदा रक्तवासिनी। प्रकर्षन्ती मया दृष्टा राक्षसी विकृतानना।।

prahasantīva rājānaṅ pramadā raktavāsinī. prakarṣantī mayā dṛṣṭā rākṣasī vikṛtānanā৷৷

एवमेतन्मया दृष्टमिमां रात्रिं भयावहम्। अहं रामोऽथवा राजा लक्ष्मणो वा मरिष्यति।।

ēvamētanmayā dṛṣṭamimāṅ rātriṅ bhayāvaham. ahaṅ rāmō.thavā rājā lakṣmaṇō vā mariṣyati৷৷

नरो यानेन य स्स्वप्ने स्वरयुक्तेन याति हि। अचिरात्तस्य धूमाग्रं चितायां सम्प्रदृश्यते।।

narō yānēna ya ssvapnē svarayuktēna yāti hi. acirāttasya dhūmāgraṅ citāyāṅ sampradṛśyatē৷৷

एतन्निमित्तं दीनोऽहं तन्नवः प्रतिपूजये। शुष्यतीव च मे कण्ठः न स्वस्थमिव मे मनः।।

ētannimittaṅ dīnō.haṅ tannavaḥ pratipūjayē. śuṣyatīva ca mē kaṇṭhaḥ na svasthamiva mē manaḥ৷৷

न पश्यामि भयस्थानं भयं चैवोपधारये भ्रष्टश्च स्वरयोगो मे छाया चोपहता मम। जुगुप्सन्निव चाऽत्मानं न पश्यमि च कारणम्।।

na paśyāmi bhayasthānaṅ bhayaṅ caivōpadhārayē bhraṣṭaśca svarayōgō mē chāyā cōpahatā mama. jugupsanniva cā.tmānaṅ na paśyami ca kāraṇam৷৷

इमां च दुस्स्वप्नगतिं निशाम्यतामनेकरूपामवितर्कितां पुरा। भयं महत्तद्धृदयान्नयाति मे विचिन्त्य राजानमचिन्तदर्शनम्।।

imāṅ ca dussvapnagatiṅ niśāmyatāmanēkarūpāmavitarkitāṅ purā. bhayaṅ mahattaddhṛdayānnayāti mē vicintya rājānamacintadarśanam৷৷