उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि देवां इयक्षते

upAsmai gAyatA naraH pavamAnAyendave | abhi devA.N iyakShate

अभि ते मधुना पयोऽथर्वाणो अशिश्रयुः । देवं देवाय देवयु

abhi te madhunA payo.atharvANo ashishrayuH | devaM devAya devayu

स नः पवस्व शं गवे शं जनाय शमर्वते । शं राजन्नोषधीभ्यः

sa naH pavasva shaM gave shaM janAya shamarvate | sha.N rAjannoShadhIbhyaH

दविद्युतत्या रुच्हा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गवाशिरः

davidyutatyA ruchA pariShTobhantyA kR^ipA | somAH shukrA gavAshiraH

हिन्वानो हेतृभिर्हित आ वाजं वाज्यक्रमीत । सीदन्तो वनुषो यथा

hinvAno hetR^ibhirhita A vAjaM vAjyakramIt | sIdanto vanuSho yathA

ऋधक्सोम स्वस्तये सञ्जग्मानो दिवा कवे । पवस्व सूर्यो दृशे

R^idhaksoma svastaye sa~njagmAno divA kave | pavasva sUryo dR^ishe

पवमानस्य ते कवे वाजिन्त्सर्गा असृक्षते । अर्वन्तो न श्रवस्यवः

pavamAnasya te kave vAjintsargA asR^ikShate | arvanto na shravasyavaH

अच्ह्छा कोशं मधुश्च्हुतमसृग्रं वारे अव्यये । अवावशन्त धीतयः

achChA koshaM madhushchutamasR^igraM vAre avyaye | avAvashanta dhItayaH

अच्ह्छा समुद्रमिन्दवोऽस्तं गावो न धेनवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा

achChA samudramindavo.astaM gAvo na dhenavaH | agmannR^itasya yonimA

अग्न आ याहि वीतये गृणानो हव्यदातये । नि होता सत्सि बर्हिषि

agna A yAhi vItaye gR^iNAno havyadAtaye | ni hotA satsi barhiShi

तं त्वा समिद्भिरङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि । बृहच्ह्छोच्हा यविष्ठ्य

taM tvA samidbhira~Ngiro ghR^itena vardhayAmasi | bR^ihachChochA yaviShThya

स नः पृथु श्रवाय्यमच्ह्छा देव विवाससि । बृहदग्ने सुवीर्यम

sa naH pR^ithu shravAyyamachChA deva vivAsasi | bR^ihadagne suvIryam

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम । मध्वा रजांसि सुक्रतू

A no mitrAvaruNA ghR^itairgavyUtimukShatam | madhvA rajA.Nsi sukratU

उरुशंसा नमोवृधा मह्ना दक्षस्य राजथः । द्राघिष्ठाभिः शुच्हिव्रता

urusha.NsA namovR^idhA mahnA dakShasya rAjathaH | drAghiShThAbhiH shuchivratA

गृणाना जमदग्निना योनावृतस्य सीदतम । पातं सोममृतावृधा

gR^iNAnA jamadagninA yonAvR^itasya sIdatam | pAta.N somamR^itAvR^idhA

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम । एदं बर्हिः सदो मम

A yAhi suShumA hi ta indra somaM pibA imam | edaM barhiH sado mama

आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु

A tvA brahmayujA harI vahatAmindra keshinA | upa brahmANi naH shR^iNu

ब्रह्माणस्त्वा युजा वयं सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे

brahmANastvA yujA vaya.N somapAmindra sominaH | sutAvanto havAmahe

इन्द्राग्नी आ गतं सुतं गीर्भिर्नभो वरेण्यम । अस्य पातं धियेषिता

indrAgnI A gata.N sutaM gIrbhirnabho vareNyam | asya pAtaM dhiyeShitA

इन्द्राग्नी जरितुः सच्हा यज्ञो जिगाति च्हेतनः । अया पातमिमं सुतम

indrAgnI jarituH sachA yaj~no jigAti chetanaH | ayA pAtamima.N sutam

इन्द्रमग्निं कविच्ह्छदा यज्ञस्य जूत्या वृणे । ता सोमस्येह तृम्पताम

indramagniM kavichChadA yaj~nasya jUtyA vR^iNe | tA somasyeha tR^impatAm

उच्ह्च्हा ते जातमन्धसो दिवि सद्भूम्या ददे । उग्रं शर्म महि श्रवः

uchchA te jAtamandhaso divi sadbhUmyA dade | ugra.N sharma mahi shravaH

स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित्परि स्रव

sa na indrAya yajyave varuNAya marudbhyaH | varivovitpari srava

एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम । सिषासन्तो वनामहे

enA vishvAnyarya A dyumnAni mAnuShANAm | siShAsanto vanAmahe

पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देवो हिरण्ययः

punAnaH soma dhArayApo vasAno arShasi | A ratnadhA yonimR^itasya sIdasyutso devo hiraNyayaH

दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत । आपृच्ह्छ्यं धरुणं वाज्यर्षसि नृभिर्धौतो विच्हक्षणः

duhAna UdhardivyaM madhu priyaM pratna.N sadhasthamAsadat | ApR^ichChyaM dharuNaM vAjyarShasi nR^ibhirdhauto vichakShaNaH

प्र तु द्रव परि कोशं नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजमर्ष । अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तोऽच्ह्छा बर्ही रशनाभिर्नयन्ति

pra tu drava pari koshaM ni ShIda nR^ibhiH punAno abhi vAjamarSha | ashvaM na tvA vAjinaM marjayanto.achChA barhI rashanAbhirnayanti

स्वायुधः पवते देव इन्दुरशस्तिहा वृजना रक्षमाणः । पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः

svAyudhaH pavate deva indurashastihA vR^ijanA rakShamANaH | pitA devAnAM janitA sudakSho viShTambho divo dharuNaH pR^ithivyAH

ऋषिर्विप्रः पुरएता जनानामृभुर्धीर उशना काव्येन । स च्हिद्विवेद निहितं यदासामपीच्ह्या3ं गुह्यं नाम गोनाम

R^iShirvipraH puraetA janAnAmR^ibhurdhIra ushanA kAvyena | sa chidviveda nihitaM yadAsAmapIchyA3M guhyaM nAma gonAm

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

abhi tvA shUra nonumo.adugdhA iva dhenavaH | IshAnamasya jagataH svardR^ishamIshAnamindra tasthuShaH

न त्वावां अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे

na tvAvA.N anyo divyo na pArthivo na jAto na janiShyate | ashvAyanto maghavannindra vAjino gavyantastvA havAmahe

कया नश्च्हित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शच्हिष्ठया वृता

kayA nashchitra A bhuvadUtI sadAvR^idhaH sakhA | kayA shachiShThayA vR^itA

कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृढा च्हिदारुजे वसु

kastvA satyo madAnAM ma.NhiShTho matsadandhasaH | dR^iDhA chidAruje vasu

अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम । शतं भवास्यूतये

abhI Shu NaH sakhInAmavitA jaritR^INAm | shataM bhavAsyUtaye

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे

taM vo dasmamR^itIShahaM vasormandAnamandhasaH | abhi vatsaM na svasareShu dhenava indraM gIrbhirnavAmahe

द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम । क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे

dyukSha.N sudAnuM taviShIbhirAvR^itaM giriM na purubhojasam | kShumantaM vAja.N shatina.N sahasriNaM makShU gomantamImahe

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम

tarobhirvo vidadvasumindra.N sabAdha Utaye | bR^ihadgAyantaH sutasome adhvare huve bharaM na kAriNam

न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदेषु शिप्रमन्धसः । य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम

na yaM dudhrA varante na sthirA muro madeShu shipramandhasaH | ya AdR^ityA shashamAnAya sunvate dAtA jaritra ukthyam

स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतः

svAdiShThayA madiShThayA pavasva soma dhArayA | indrAya pAtave sutaH

रक्षोहा विश्वच्हर्षणिरभि योनिमयोहते । द्रोणे सधस्थमासदत

rakShohA vishvacharShaNirabhi yonimayohate | droNe sadhasthamAsadat

वरिवोधातमो भुवो मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम

varivodhAtamo bhuvo ma.NhiShTho vR^itrahantamaH | parShi rAdho maghonAm

पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः । महि द्युक्षतमो मदः

pavasva madhumattama indrAya soma kratuvittamo madaH | mahi dyukShatamo madaH

यस्य ते पीत्वा वृषभो वृषायतेऽस्य पीत्वा स्वर्विदः । स सुप्रकेतो अभ्यक्रमीदिषोऽच्ह्छा वाजं नैतशः

yasya te pItvA vR^iShabho vR^iShAyate.asya pItvA svarvidaH | sa supraketo abhyakramIdiSho.achChA vAjaM naitashaH

इन्द्रमच्ह्छ सुता इमे वृषणं यन्तु हरयः । श्रुष्टे जातास इन्दवः स्वर्विदः

indramachCha sutA ime vR^iShaNaM yantu harayaH | shruShTe jAtAsa indavaH svarvidaH

अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सुतः । सोमो जैत्रस्य च्हेतति यथा विदे

ayaM bharAya sAnasirindrAya pavate sutaH | somo jaitrasya chetati yathA vide

अस्येदिन्द्रो मदेष्वा ग्राभं गृभ्णाति सानसिम । वज्रं च्ह वृषणं भरत्समप्सुजित

asyedindro madeShvA grAbhaM gR^ibhNAti sAnasim | vajraM cha vR^iShaNaM bharatsamapsujit

पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम

purojitI vo andhasaH sutAya mAdayitnave | apa shvAna.N shnathiShTana sakhAyo dIrghajihvyam

यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरश्वो न कृत्व्यः

yo dhArayA pAvakayA pariprasyandate sutaH | indurashvo na kR^itvyaH

तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्ह्या धिया । यज्ञाय सन्त्वद्रयः

taM duroShamabhI naraH somaM vishvAchyA dhiyA | yaj~nAya santvadrayaH

अभि प्रियाणि पवते च्हनोहितो नामानि यह्वो अधि येषु वर्धते । आ सूर्यस्य बृहतो बृहन्नधि रथं विष्वञ्च्हमरुहद्विच्हक्षणः

abhi priyANi pavate chanohito nAmAni yahvo adhi yeShu vardhate | A sUryasya bR^ihato bR^ihannadhi rathaM viShva~nchamaruhadvichakShaNaH

ऋतस्य जिह्वा पवते मधु प्रियं वक्ता पतिर्धियो अस्या अदाभ्यः । दधाति पुत्रः पित्रोरपीच्ह्या3ं नाम तृतीयमधि रोच्हनं दिवः

R^itasya jihvA pavate madhu priyaM vaktA patirdhiyo asyA adAbhyaH | dadhAti putraH pitrorapIchyA3M nAma tR^itIyamadhi rochanaM divaH

अव द्युतानः कलशां अच्हिक्रदन्नृभिर्येमाणः कोश आ हिरण्यये । अभी ऋतस्य दोहना अनूषताधि त्रिपृष्ठ उषसो वि राजसि

ava dyutAnaH kalashA.N achikradannR^ibhiryemANaH kosha A hiraNyaye | abhI R^itasya dohanA anUShatAdhi tripR^iShTha uShaso vi rAjasi

यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च्ह दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम

yaj~nAyaj~nA vo agnaye girAgirA cha dakShase | prapra vayamamR^itaM jAtavedasaM priyaM mitraM na sha.NsiSham

ऊर्जो नपातं स हिनायमस्मयुर्दाशेम हव्यदातये । भुवद्वाजेष्वविता भुवद्वृध उत त्राता तनूनाम

Urjo napAta.N sa hinAyamasmayurdAshema havyadAtaye | bhuvadvAjeShvavitA bhuvadvR^idha uta trAtA tanUnAm

एह्यू षु ब्रवाणि तेऽग्न इत्थेतरा गिरः । एभिर्वर्धास इन्दुभिः

ehyU Shu bravANi te.agna itthetarA giraH | ebhirvardhAsa indubhiH

यत्र क्व च्ह ते मनो दक्षं दधस उत्तरम । तत्रा योनिं कृणवसे

yatra kva cha te mano dakShaM dadhasa uttaram | tatrA yoniM kR^iNavase

न हि ते पूर्तमक्षिपद्भुवन्नेमानां पते । अथा दुवो वनवसे

na hi te pUrtamakShipadbhuvannemAnAM pate | athA duvo vanavase

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्ह्च्हिद्भरन्तोऽवस्यवः । वज्रिञ्च्हित्रं हवामहे

vayamu tvAmapUrvya sthUraM na kachchidbharanto.avasyavaH | vajri~nchitra.N havAmahe

उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्च्हक्राम यो धृषत । त्वामिध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम

upa tvA karmannUtaye sa no yuvograshchakrAma yo dhR^iShat | tvAmidhyavitAraM vavR^imahe sakhAya indra sAnasim

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः

adhA hIndra girvaNa upa tvA kAma Imahe sasR^igmahe | udeva gmanta udabhiH

वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि । ववृध्वांसं च्हिदद्रिवो दिवेदिवे

vArNa tvA yavyAbhirvardhanti shUra brahmANi | vavR^idhvA.NsaM chidadrivo divedive

युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे वच्होयुजा । इन्द्रवाहा स्वर्विदा

yu~njanti harI iShirasya gAthayorau ratha uruyuge vachoyujA | indravAhA svarvidA

पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत । विश्वासाहं शत्क्रतुं मंहिष्ठं च्हर्षणीनाम

pAntamA vo andhasa indramabhi pra gAyata | vishvAsAha.N shatkratuM ma.NhiShThaM charShaNInAm

पुरुहूतं पुरुष्टुतं गाथान्या3ं सनश्रुतम । इन्द्र इति ब्रवीतन

puruhUtaM puruShTutaM gAthAnyA3.N sanashrutam | indra iti bravItana

इन्द्र इन्नो महोनां दाता वाजानां नृतुः । महां अभिज्ञ्वा यमत

indra inno mahonAM dAtA vAjAnAM nR^ituH | mahA.N abhij~nvA yamat

प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने

pra va indrAya mAdana.N haryashvAya gAyata | sakhAyaH somapAvne

शंसेदुक्थं सुदानव उत द्युक्षं यथ नरः । च्हकृमा सत्यराधसे

sha.Nseduktha.N sudAnava uta dyukShaM yatha naraH | chakR^imA satyarAdhase

त्वं न इन्द्र वाजयुस्त्वं गव्युः शतक्रतो । त्वं हिरण्ययुर्वसो

tvaM na indra vAjayustvaM gavyuH shatakrato | tva.N hiraNyayurvaso

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते

vayamu tvA tadidarthA indra tvAyantaH sakhAyaH | kaNvA ukthebhirjarante

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमैश्च्हिकेत

na ghemanyadA papana vajrinnapaso naviShTau | tavedu stomaishchiketa

इच्ह्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः

ichChanti devAH sunvantaM na svapnAya spR^ihayanti | yanti pramAdamatandrAH

इन्द्राय मद्व्ने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः । अर्कमर्च्ह्च्हन्तु कारवः

indrAya madvne sutaM pari ShTobhantu no giraH | arkamarchchantu kAravaH

यस्मिन्विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः । इन्द्रं सुते हवामहे

yasminvishvA adhi shriyo raNanti sapta sa.NsadaH | indra.N sute havAmahe

त्रिकद्रुकेषु च्हेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः

trikadrukeShu chetanaM devAso yaj~namatnata | tamidvardhantu no giraH

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि । एहीमस्य द्रवा पिब

ayaM ta indra somo nipUto adhi barhiShi | ehImasya dravA piba

शाच्हिगो शाच्हिपूजनायं रणाय ते सुतः । आखण्डल प्र हूयसे

shAchigo shAchipUjanAya.N raNAya te sutaH | AkhaNDala pra hUyase

यस्ते शृङ्गवृषो णपात्प्रणपात्कुण्डपाय्यः । न्यस्मिं दध्र आ मनः

yaste shR^i~NgavR^iSho NapAtpraNapAtkuNDapAyyaH | nyasmiM dadhra A manaH

आ तू न इन्द्र क्षुमन्तं च्हित्रं ग्राभं सं गृभाय । महाहस्ति दक्षिणेन

A tU na indra kShumantaM chitraM grAbha.N saM gR^ibhAya | mahAhasti dakShiNena

विद्मा हि त्वा तुविकूर्मिं तुविदेष्णं तुवीमघम । तुविमात्रमवोभिः

vidmA hi tvA tuvikUrmiM tuvideShNaM tuvImagham | tuvimAtramavobhiH

न हि त्वा शूर देवा न मर्तासो दित्सन्तम । भीमं न गां वारयन्ते

na hi tvA shUra devA na martAso ditsantam | bhImaM na gAM vArayante

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम

abhi tvA vR^iShabhA sute suta.N sR^ijAmi pItaye | tR^impA vyashnuhI madam

मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन । मा कीं ब्रह्मद्विषं वनः

mA tvA mUrA aviShyavo mopahasvAna A dabhan | mA kIM brahmadviShaM vanaH

इह त्वा गोपरीणसं महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब

iha tvA goparINasaM mahe mandantu rAdhase | saro gauro yathA piba

इदम वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम । अनाभयिन्ररिमा ते

idam vaso sutamandhaH pibA supUrNamudaram | anAbhayinrarimA te

नृभिर्धौतः सुतो अश्नैरव्या वारैः परिपूतः । अश्वो न निक्तो नदीषु

nR^ibhirdhautaH suto ashnairavyA vAraiH paripUtaH | ashvo na nikto nadIShu

तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र त्वास्मिन्त्सधमादे

taM te yavaM yathA gobhiH svAdumakarma shrINantaH | indra tvAsmintsadhamAde

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वा3स्य गिर्वणः

ida.N hyanvojasA suta.N rAdhAnAM pate | pibA tvA3sya girvaNaH

यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्ह्छ तन्वम । स त्वा ममत्तु सोम्यम

yaste anu svadhAmasatsute ni yachCha tanvam | sa tvA mamattu somyam

प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्र बाहू शूर राधसा

pra te ashnotu kukShyoH prendra brahmaNA shiraH | pra bAhU shUra rAdhasA

आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः

A tvetA ni ShIdatendramabhi pra gAyata | sakhAya stomavAhasaH

पुरूतमं पुरूणामीशानं वार्याणाम । इन्द्रं सोमे सच्हा सुते

purUtamaM purUNAmIshAnaM vAryANAm | indra.N some sachA sute

स घा नो योग आ भुवत्स राये स पुरन्ध्या । गमद्वाजेभिरा स नः

sa ghA no yoga A bhuvatsa rAye sa purandhyA | gamadvAjebhirA sa naH

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये

yogeyoge tavastaraM vAjevAje havAmahe | sakhAya indramUtaye

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम । यं ते पूर्वं पिता हुवे

anu pratnasyaukaso huve tuvipratiM naram | yaM te pUrvaM pitA huve

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम

A ghA gamadyadi shravatsahasriNIbhirUtibhiH | vAjebhirupa no havam

इन्द्र सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीष उक्थ्यम । विदे वृधस्य दक्षस्य महां हि षः

indra suteShu someShu kratuM punISha ukthyam | vide vR^idhasya dakShasya mahA.N hi ShaH

स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः । सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित

sa prathame vyomani devAnA.N sadane vR^idhaH | supAraH sushravastamaH samapsujit

तमु हुवे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम । भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे

tamu huve vAjasAtaya indraM bharAya shuShmiNam | bhavA naH sumne antamaH sakhA vR^idhe

एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे । प्रियं च्हेतिष्ठमरतिं स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम

enA vo agniM namasorjo napAtamA huve | priyaM chetiShThamarati.N svadhvaraM vishvasya dUtamamR^itam

स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः । सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम

sa yojate aruShA vishvabhojasA sa dudravatsvAhutaH | subrahmA yaj~naH sushamI vasUnAM deva.N rAdho janAnAm

प्रत्यु अदर्श्यायत्यू3च्ह्छन्ती दुहिता दिवः । अपो मही वृणुते च्हक्षुषा तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी

pratyu adarshyAyatyU3chChantI duhitA divaH | apo mahI vR^iNute chakShuShA tamo jyotiShkR^iNoti sUnarI

उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सच्हा उद्यन्नक्षत्रमर्च्हिवत । तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च्ह सं भक्तेन गमेमहि

udusriyAH sR^ijate sUryaH sachA udyannakShatramarchivat | taveduSho vyuShi sUryasya cha saM bhaktena gamemahi

इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना । अयं वामह्वेऽवसे शच्हीवसू विशंविशं हि गच्ह्छथः

imA u vAM diviShTaya usrA havante ashvinA | ayaM vAmahve.avase shachIvasU vishaMvisha.N hi gachChathaH

युवं च्हित्रं ददथुर्भोजनं नरा च्होदेथां सूनृतावते । अर्वाग्रथं समनसा नि यच्ह्छतं पिबतं सोम्यं मधु

yuvaM chitraM dadathurbhojanaM narA chodethA.N sUnR^itAvate | arvAgratha.N samanasA ni yachChataM pibata.N somyaM madhu

अस्य प्रत्नामनु द्युतं शुक्रं दुदुह्रे अह्रयः । पयः सहस्रसामृषिम

asya pratnAmanu dyuta.N shukraM duduhre ahrayaH | payaH sahasrasAmR^iShim

अयं सूर्य इवोपदृगयं सरांसि धावति । सप्त प्रवत आ दिवम

aya.N sUrya ivopadR^igaya.N sarA.Nsi dhAvati | sapta pravata A divam

अयं विश्वानि तिष्ठति पुनानो भुवनोपरि । सोमो देवो न सूर्यः

ayaM vishvAni tiShThati punAno bhuvanopari | somo devo na sUryaH

एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः । हरिः पवित्रे अर्षति

eSha pratnena janmanA devo devebhyaH sutaH | hariH pavitre arShati

एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस्परि । कविर्विप्रेण वावृधे

eSha pratnena manmanA devo devebhyaspari | kavirvipreNa vAvR^idhe

दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्रे परि षिच्ह्यसे । क्रन्दं देवां अजीजनः

duhAnaH pratnamitpayaH pavitre pari Shichyase | krandaM devA.N ajIjanaH

उप शिक्षापतस्थुषो भियसमा धेहि शत्रवे । पवमान विदा रयिम

upa shikShApatasthuSho bhiyasamA dhehi shatrave | pavamAna vidA rayim

उषो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम । इन्दुं देवा अयासिषुः

uSho Shu jAtamapturaM gobhirbha~NgaM pariShkR^itam | induM devA ayAsiShuH

उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि देवां इयक्षते

upAsmai gAyatA naraH pavamAnAyendave | abhi devA.N iyakShate

प्र सोमासो विपश्च्हितोऽपो नयन्त ऊर्मयः । वनानि महिषा इव

pra somAso vipashchito.apo nayanta UrmayaH | vanAni mahiShA iva

अभि द्रोणानि बभ्रवः शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन

abhi droNAni babhravaH shukrA R^itasya dhArayA | vAjaM gomantamakSharan

सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमा अर्षन्तु विष्णवे

sutA indrAya vAyave varuNAya marudbhyaH | somA arShantu viShNave

प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा । अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्ह्छा कोशं मधुश्च्हुतम

pra soma devavItaye sindhurna pipye arNasA | a.NshoH payasA madiro na jAgR^ivirachChA koshaM madhushchutam

आ हर्यतो अर्जुनो अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः । तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः

A haryato arjuno atke avyata priyaH sUnurna marjyaH | tamI.N hinvantyapaso yathA rathaM nadIShvA gabhastyoH

प्र सोमासो मदच्ह्युतः श्रवसे नो मघोनाम । सुता विदथे अक्रमुः

pra somAso madachyutaH shravase no maghonAm | sutA vidathe akramuH

आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम । अत्यो न गोभिरज्यते

AdI.N ha.Nso yathA gaNaM vishvasyAvIvashanmatim | atyo na gobhirajyate

आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये

AdIM tritasya yoShaNo hari.N hinvantyadribhiH | indumindrAya pItaye

अया पवस्व देवयु रेभन्पवित्रं पर्येषि विश्वतः । मधोर्धारा असृक्षत

ayA pavasva devayu rebhanpavitraM paryeShi vishvataH | madhordhArA asR^ikShata

पवते हर्यतो हरिरति ह्वरांसि रंह्या । अभ्यर्ष स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः

pavate haryato harirati hvarA.Nsi ra.NhyA | abhyarSha stotR^ibhyo vIravadyashaH

प्र सुन्वानास्यान्धसो मर्तो न वष्ट तद्वच्हः । अप श्वानमराधसं हता मखं न भृगवः

pra sunvAnAsyAndhaso marto na vaShTa tadvachaH | apa shvAnamarAdhasa.N hatA makhaM na bhR^igavaH

पवस्व वाच्हो अग्रियः सोम च्हित्राभिरूतिभिः । अभि विश्वानि काव्या

pavasva vAcho agriyaH soma chitrAbhirUtibhiH | abhi vishvAni kAvyA

त्वं समुद्रिया अपोऽग्रियो वाच्ह ईरयन । पवस्व विश्वच्हर्षणे

tva.N samudriyA apo.agriyo vAcha Irayan | pavasva vishvacharShaNe

तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यं धावन्ति धेनवः

tubhyemA bhuvanA kave mahimne soma tasthire | tubhyaM dhAvanti dhenavaH

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने । विश्वा अप द्विषो जहि

pavasvendo vR^iShA sutaH kR^idhI no yashaso jane | vishvA apa dviSho jahi

यस्य ते सख्ये वयं सासह्याम पृतन्यतः । तवेन्दो द्युम्न उत्तमे

yasya te sakhye vaya.N sAsahyAma pR^itanyataH | tavendo dyumna uttame

या ते भीमान्यायुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे । रक्षा समस्य नो निदः

yA te bhImAnyAyudhA tigmAni santi dhUrvaNe | rakShA samasya no nidaH

वृषा सोम द्युमां असि वृषा देव वृषव्रतः । वृषा धर्माणि दध्रिषे

vR^iShA soma dyumA.N asi vR^iShA deva vR^iShavrataH | vR^iShA dharmANi dadhriShe

वृष्णस्ते वृष्ण्यं शवो वृषा वनं वृषा सुतः । स त्वं वृषन्वृषेदसि

vR^iShNaste vR^iShNya.N shavo vR^iShA vanaM vR^iShA sutaH | sa tvaM vR^iShanvR^iShedasi

अश्वो न च्हक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः । वि नो राये दुरो वृधि

ashvo na chakrado vR^iShA saM gA indo samarvataH | vi no rAye duro vR^idhi

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वर्दृशम

vR^iShA hyasi bhAnunA dyumantaM tvA havAmahe | pavamAna svardR^isham

यदद्भिः परिशिच्ह्यसे मर्मृज्यमान आयुभिः । द्रोणे सधस्थमश्नुषे

yadadbhiH parishichyase marmR^ijyamAna AyubhiH | droNe sadhasthamashnuShe

आ पवस्व सुवीर्यं मन्दमानः स्वायुध । इहो ष्विन्दवा गहि

A pavasva suvIryaM mandamAnaH svAyudha | iho ShvindavA gahi

पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः । सखित्वमा वृणीमहे

pavamAnasya te vayaM pavitramabhyundataH | sakhitvamA vR^iNImahe

ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर्नः सोम मृडय

ye te pavitramUrmayo.abhikSharanti dhArayA | tebhirnaH soma mR^iDaya

स नः पुनान आ भर रयिं वीरवतीमिषम ईशानः सोम विश्वतः

sa naH punAna A bhara rayiM vIravatImiSham IshAnaH soma vishvataH

अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम

agniM dUtaM vR^iNImahe hotAraM vishvavedasam | asya yaj~nasya sukratum

अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम । हव्यवाहं पुरुप्रियम

agnimagni.N havImabhiH sadA havanta vishpatim | havyavAhaM purupriyam

अग्ने देवां इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे । असि होता न ईड्यः

agne devA.N ihA vaha jaj~nAno vR^iktabarhiShe | asi hotA na IDyaH

मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये । य जाता पूतदक्षसा

mitraM vaya.N havAmahe varuNa.N somapItaye | ya jAtA pUtadakShasA

ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्योतिषस्पती । ता मित्रावरुणा हुवे

R^itena yAvR^itAvR^idhAvR^itasya jyotiShaspatI | tA mitrAvaruNA huve

वरुणः प्राविता भुवन्मित्रो विश्वाभिरूतिभिः । करतां नः सुराधसः

varuNaH prAvitA bhuvanmitro vishvAbhirUtibhiH | karatAM naH surAdhasaH

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत

indramidgAthino bR^ihadindramarkebhirarkiNaH | indraM vANIranUShata

इन्द्र इद्धर्योः सच्हा सम्मिश्ल आ वच्होयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

indra iddharyoH sachA sammishla A vachoyujA | indro vajrI hiraNyayaH

इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च्ह । उग्र उग्राभिरूतिभिः

indra vAjeShu no.ava sahasrapradhaneShu cha | ugra ugrAbhirUtibhiH

इन्द्रो दीर्घाय च्हक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत

indro dIrghAya chakShasa A sUrya.N rohayaddivi | vi gobhiradrimairayat

इन्द्रे अग्ना नमो बृहत्सुवृक्तिमेरयामहे । धिया धेना अवस्यवः

indre agnA namo bR^ihatsuvR^iktimerayAmahe | dhiyA dhenA avasyavaH

ता हि शश्वन्त ईडत इत्था विप्रास ऊतये । सबाधो वाजसातये

tA hi shashvanta IData itthA viprAsa Utaye | sabAdho vAjasAtaye

ता वां गीर्भिर्विपन्युवः प्रयस्वन्तो हवामहे । मेधसाता सनिष्यवः

tA vAM gIrbhirvipanyuvaH prayasvanto havAmahe | medhasAtA saniShyavaH

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च्ह मत्सरः । दिश्वा दधान ओजसा

vR^iShA pavasva dhArayA marutvate cha matsaraH | dishvA dadhAna ojasA

तं त्वा धर्त्तारमोण्यो3ः पवमान स्वर्दृशम । हिन्वे वाजेषु वाजिनम

taM tvA dharttAramoNyo3H pavamAna svardR^isham | hinve vAjeShu vAjinam

अया च्हित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया । युजं वाजेषु च्होदय

ayA chitto vipAnayA hariH pavasva dhArayA | yujaM vAjeShu chodaya

वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेषि पृथिवीमुत द्याम । इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रच्होदयन्नर्षसि वाच्हमेमाम

vR^iShA shoNo abhikanikradadgA nadayanneShi pR^ithivImuta dyAm | indrasyeva vagnurA shR^iNva Ajau prachodayannarShasi vAchamemAm

रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमंशुम । पवमान सन्तनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्ह्यमानः

rasAyyaH payasA pinvamAna IrayanneShi madhumantama.Nshum | pavamAna santanimeShi kR^iNvannindrAya soma pariShichyamAnaH

एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नुम । परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः

evA pavasva madiro madAyodagrAbhasya namayanvadhasnum | pari varNaM bharamANo rushantaM gavyurno arSha pari soma siktaH

त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

tvAmiddhi havAmahe sAtau vAjasya kAravaH | tvAM vR^itreShvindra satpatiM narastvAM kAShThAsvarvataH

स त्वं नश्च्हित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः । गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे

sa tvaM nashchitra vajrahasta dhR^iShNuyA maha stavAno adrivaH | gAmashva.N rathyamindra saM kira satrA vAjaM na jigyuShe

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च्ह यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

abhi pra vaH surAdhasamindramarcha yathA vide | yo jaritR^ibhyo maghavA purUvasuH sahasreNeva shikShati

शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः

shatAnIkeva pra jigAti dhR^iShNuyA hanti vR^itrANi dAshuShe | gireriva pra rasA asya pinvire datrANi purubhojasaH

त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युप स्वसरमा गहि

tvAmidA hyo naro.apIpyanvajrinbhUrNayaH | sa indra stomavAhasa iha shrudhyupa svasaramA gahi

मत्स्वा सुशिप्रिन्हरिवस्तमीमहे त्वया भूषन्ति वेधसः । तव श्रवांस्युपमान्युक्थ्य सुतेष्विन्द्र गिर्वणः

matsvA sushiprinharivastamImahe tvayA bhUShanti vedhasaH | tava shravA.NsyupamAnyukthya suteShvindra girvaNaH

यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशंसहा

yaste mado vareNyastenA pavasvAndhasA | devAvIraghasha.NsahA

जघ्निर्वृत्रममित्रियं सस्निर्वाजं दिवेदिवे । गोषातिरश्वसा असि

jaghnirvR^itramamitriya.N sasnirvAjaM divedive | goShAtirashvasA asi

सम्मिश्लो अरुषो भुवः सूपस्थाभिर्न धेनुभि । सीदं च्ह्छ्येनो न योनिमा

sammishlo aruSho bhuvaH sUpasthAbhirna dhenubhi | sIdaM chChyeno na yonimA

अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे

ayaM pUShA rayirbhagaH somaH punAno arShati | patirvishvasya bhUmano vyakhyadrodasI ubhe

समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः । सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः

samu priyA anUShata gAvo madAya ghR^iShvayaH | somAsaH kR^iNvate pathaH pavamAnAsa indavaH

य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम । यः पञ्च्ह च्हर्षणीरभि रयिं येन वनामहे

ya ojiShThastamA bhara pavamAna shravAyyam | yaH pa~ncha charShaNIrabhi rayiM yena vanAmahe

वृषा मतीनां पवते विच्हक्षणः सोमो अह्नां प्रतरीतोषसां दिवः । प्राणा सिन्धूनां कलशां अच्हिक्रददिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः

vR^iShA matInAM pavate vichakShaNaH somo ahnAM pratarItoShasAM divaH | prANA sindhUnAM kalashA.N achikradadindrasya hArdyAvishanmanIShibhiH

मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशां असिष्यदत । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरन्निन्द्रस्य वायूं सख्याय वर्धयन

manIShibhiH pavate pUrvyaH kavirnR^ibhiryataH pari koshA.N asiShyadat | tritasya nAma janayanmadhu kSharannindrasya vAyU.N sakhyAya vardhayan

अयं पुनान उषसो अरोच्हयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते च्हारु मत्सरः

ayaM punAna uShaso arochayadaya.N sindhubhyo abhavadu lokakR^it | ayaM triH sapta duduhAna Ashira.N somo hR^ide pavate chAru matsaraH

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरह । एवा ते राध्यं मनः

evA hyasi vIrayurevA shUra uta sthirah | evA te rAdhyaM manaH

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः । अधा च्हिदिन्द्र नः सच्हा

evA rAtistuvImagha vishvebhirdhAyi dhAtR^ibhiH | adhA chidindra naH sachA

मो षु ब्रह्मेव तदिन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते । मत्स्वा सुतस्य गोमतः

mo Shu brahmeva tadindrayurbhuvo vAjAnAM pate | matsvA sutasya gomataH

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यच्हसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम

indraM vishvA avIvR^idhantsamudravyachasaM giraH | rathItama.N rathInAM vAjAnA.N satpatiM patim

सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र नोनुमो जेतारमपराजितम

sakhye ta indra vAjino mA bhema shavasaspate | tvAmabhi pra nonumo jetAramaparAjitam

पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदा वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम

pUrvIrindrasya rAtayo na vi dasyantyUtayaH | yadA vAjasya gomata stotR^ibhyo ma.Nhate magham

एत असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः । विश्वान्यभि सौभगा

eta asR^igramindavastiraH pavitramAshavaH | vishvAnyabhi saubhagA

विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः । त्मना कृण्वन्तो अर्वतः

vighnanto duritA puru sugA tokAya vAjinaH | tmanA kR^iNvanto arvataH

कृण्वन्तो वरिवो गवेऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम । इडामस्मभ्यं संयतम

kR^iNvanto varivo gave.abhyarShanti suShTutim | iDAmasmabhya.N saMyatam

राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे

rAjA medhAbhirIyate pavamAno manAvadhi | antarikSheNa yAtave

आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्च्हसे भर । सुष्वाणो देववीतये

A naH soma saho juvo rUpaM na varchase bhara | suShvANo devavItaye

आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम । वहा भगत्तिमूतये

A na indo shatagvinaM gavAM poSha.N svashvyam | vahA bhagattimUtaye

तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः । च्हारुं सुकृत्ययेमहे

taM tvA nR^imNAni bibhrata.N sadhastheShu maho divaH | chAru.N sukR^ityayemahe

संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम । शतं पुरो रुरुक्षणिम

saMvR^iktadhR^iShNumukthyaM mahAmahivrataM madam | shataM puro rurukShaNim

अतस्त्वा रयिरभ्ययद्राजानं सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथी भरत

atastvA rayirabhyayadrAjAna.N sukrato divaH | suparNo avyathI bharat

अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्टिकृद्विच्हर्षणिः

adhA hinvAna indriyaM jyAyo mahitvamAnashe | abhiShTikR^idvicharShaNiH

विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम । गोपामृतस्य विर्भरत

vishvasmA itsvardR^ishe sAdhAraNa.N rajasturam | gopAmR^itasya virbharat

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुच्हाभि गा इहि

iShe pavasva dhArayA mR^ijyamAno manIShibhiH | indo ruchAbhi gA ihi

पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम

punAno varivaskR^idhyUrjaM janAya girvaNaH | hare sR^ijAna Ashiram

पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम । द्युतानो वाजिभिर्हितः

punAno devavItaya indrasya yAhi niShkR^itam | dyutAno vAjibhirhitaH

अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः

agninAgniH samidhyate kavirgR^ihapatiryuvA | havyavADjuhvAsyaH

यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव

yastvAmagne haviShpatirdUtaM deva saparyati | tasya sma prAvitA bhava

यो अग्निं देववीतये हविष्मां आविवासति । तस्मै पावक मृडय

yo agniM devavItaye haviShmA.N AvivAsati | tasmai pAvaka mR^iDaya

मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च्ह रिशादसम । धियं घृताच्हीं साधन्ता

mitra.N huve pUtadakShaM varuNaM cha rishAdasam | dhiyaM ghR^itAchI.N sAdhantA

ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे

R^itena mitrAvaruNAvR^itAvR^idhAvR^itaspR^ishA | kratuM bR^ihantamAshAthe

कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम

kavI no mitrAvaruNA tuvijAtA urukShayA | dakShaM dadhAte apasam

इन्द्रेण सं हि दृक्षसे सञ्जग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्च्ह्च्हसा

indreNa sa.N hi dR^ikShase sa~njagmAno abibhyuShA | mandU samAnavarchchasA

आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम

Adaha svadhAmanu punargarbhatvamerire | dadhAnA nAma yaj~niyam

वीडु च्हिदारुजत्नुभिर्गुहा च्हिदिन्द्र वह्निभिः । अविन्द उस्रिया अनु

vIDu chidArujatnubhirguhA chidindra vahnibhiH | avinda usriyA anu

ता हुवे ययोरिदं पप्ने विश्वं पुरा कृतम । इन्द्राग्नी न मर्धतः

tA huve yayoridaM papne vishvaM purA kR^itam | indrAgnI na mardhataH

उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे । ता नो मृडात ईदृशे

ugrA vighaninA mR^idha indrAgnI havAmahe | tA no mR^iDAta IdR^ishe

हथो वृत्राण्यार्या हथो दासानि सत्पती । हथो विश्वा अप द्विषः

hatho vR^itrANyAryA hatho dAsAni satpatI | hatho vishvA apa dviShaH

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम । समुद्रस्याधि विष्टपे मनीषिणो मत्सरासो मदच्ह्युतः

abhi somAsa AyavaH pavante madyaM madam | samudrasyAdhi viShTape manIShiNo matsarAso madachyutaH

तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत । अर्षा मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत

taratsamudraM pavamAna UrmiNA rAjA deva R^itaM bR^ihat | arShA mitrasya varuNasya dharmaNA pra hinvAna R^itaM bR^ihat

नृभिर्येमाणो हर्यतो विच्हक्षणो राजा देवः समुद्र्यः

nR^ibhiryemANo haryato vichakShaNo rAjA devaH samudryaH

तिस्रो वाच्ह ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम । गावो यन्ति गोपतिं पृच्ह्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः

tisro vAcha Irayati pra vahnirR^itasya dhItiM brahmaNo manIShAm | gAvo yanti gopatiM pR^ichChamAnAH somaM yanti matayo vAvashAnAH

सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्ह्छमानाः । सोमः सुत ऋच्ह्यते पूयमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते

somaM gAvo dhenavo vAvashAnAH somaM viprA matibhiH pR^ichChamAnAH | somaH suta R^ichyate pUyamAnaH some arkAstriShTubhaH saM navante

एवा नः सोम परिषिच्ह्यमान आ पवस्व पूयमानः स्वस्ति । इन्द्रमा विश बृहता मदेन वर्धया वाच्हं जनया पुरन्धिम

evA naH soma pariShichyamAna A pavasva pUyamAnaH svasti | indramA visha bR^ihatA madena vardhayA vAchaM janayA purandhim

यद्द्याव इन्द्र ते शतंशतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी

yaddyAva indra te shata.NshataM bhUmIruta syuH | na tvA vajrintsahasra.N sUryA anu na jAtamaShTa rodasI

आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्मां अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्च्हित्राभिरूतिभिः

A paprAtha mahinA vR^iShNyA vR^iShanvishvA shaviShTha shavasA | asmA.N ava maghavangomati vraje vajri~nchitrAbhirUtibhiH

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

vayaM gha tvA sutAvanta Apo na vR^iktabarhiShaH | pavitrasya prasravaNeShu vR^itrahanpari stotAra Asate

स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः

svaranti tvA sute naro vaso nireka ukthinaH | kadA sutaM tR^iShANa oka A gama indra svabdIva va.NsagaH

कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम । पिशङ्गरूपं मघवन्विच्हर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे

kaNvebhirdhR^iShNavA dhR^iShadvAjaM darShi sahasriNam | pisha~NgarUpaM maghavanvicharShaNe makShU gomantamImahe

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम

taraNiritsiShAsati vAjaM purandhyA yujA | A va indraM puruhUtaM name girA nemiM taShTeva sudruvam

न दुष्टुतिर्द्रविणोदेषु शस्यते न स्रेधन्तं रयिर्नशत । सुशक्तिरिन्मघवं तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि

na duShTutirdraviNodeShu shasyate na sredhanta.N rayirnashat | sushaktirinmaghavaM tubhyaM mAvate deShNaM yatpArye divi

तिस्रो वाच्ह उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरिरेति कनिक्रदत

tisro vAcha udIrate gAvo mimanti dhenavaH | harireti kanikradat

अभि ब्रह्मीरनूषत यह्वीरृतस्य मातरः । मर्जयन्तीर्दिवः शिशुम

abhi brahmIranUShata yahvIrR^itasya mAtaraH | marjayantIrdivaH shishum

रायः समुद्रांश्च्हतुरोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणः

rAyaH samudrA.Nshchaturo.asmabhya.N soma vishvataH | A pavasva sahasriNaH

सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरं देवान्गच्ह्छन्तु वो मदाः

sutAso madhumattamAH somA indrAya mandinaH | pavitravanto akSharaM devAngachChantu vo madAH

इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन । वाच्हस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसाः

indurindrAya pavata iti devAso abruvan | vAchaspatirmakhasyate vishvasyeshAna ojasAH

सहस्रधारः पवते समुद्रो वाच्हमीङ्खयः । सोमस्पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे

sahasradhAraH pavate samudro vAchamI~NkhayaH | somaspatI rayINA.N sakhendrasya divedive

पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पर्येषि विश्वतः । अतप्ततनूर्न तदामो अश्नुते शृतास इद्वहन्तः सं तदाशत

pavitraM te vitataM brahmaNaspate prabhurgAtrANi paryeShi vishvataH | ataptatanUrna tadAmo ashnute shR^itAsa idvahantaH saM tadAshata

तपोष्पवित्रं विततं दिवस्पदेऽर्च्हन्तो अस्य तन्तवो व्यस्थिरन । अवन्त्यस्य पवीतारमाशवो दिवः पृष्ठमधि रोहन्ति तेजसा

tapoShpavitraM vitataM divaspade.archanto asya tantavo vyasthiran | avantyasya pavItAramAshavo divaH pR^iShThamadhi rohanti tejasA

अरूरुच्हदुषसः पृश्निरग्रिय उक्षा मिमेति भुवनेषु वाजयुः । मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृच्हक्षसः पितरो गर्भमा दधुः

arUruchaduShasaH pR^ishniragriya ukShA mimeti bhuvaneShu vAjayuH | mAyAvino mamire asya mAyayA nR^ichakShasaH pitaro garbhamA dadhuH

प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोच्हिषे । उपस्तुतासो अग्नये

pra ma.NhiShThAya gAyata R^itAvne bR^ihate shukrashochiShe | upastutAso agnaye

आ वंसते मघवा वीरवद्यशः समिद्धो द्युम्न्याहुतः । कुविन्नो अस्य सुमतिर्भवीयस्यच्ह्छा वाजेभिरागमत

A va.Nsate maghavA vIravadyashaH samiddho dyumnyAhutaH | kuvinno asya sumatirbhavIyasyachChA vAjebhirAgamat

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृक्षु सासहिम । उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम

taM te madaM gR^iNImasi vR^iShaNaM pR^ikShu sAsahim | u lokakR^itnumadrivo harishriyam

येन ज्योतींष्यायवे मनवे च्ह विवेदिथ । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि

yena jyotI.NShyAyave manave cha viveditha | mandAno asya barhiSho vi rAjasi

तदद्या च्हित्त उक्थिनोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा । वृषपत्नीरपो जया दिवेदिवे

tadadyA chitta ukthino.anu ShTuvanti pUrvathA | vR^iShapatnIrapo jayA divedive

श्रुधी हवं तिरश्च्ह्या इन्द्र यस्त्वा सपर्यति । सुवीर्यस्य गोमतो रायस्पूर्धि महां असि

shrudhI havaM tirashchyA indra yastvA saparyati | suvIryasya gomato rAyaspUrdhi mahA.N asi

यस्त इन्द्र नवीयसीं गिरं मन्द्रामजीजनत । च्हिकित्विन्मनसं धियं प्रत्नामृतस्य पिप्युषीम

yasta indra navIyasIM giraM mandrAmajIjanat | chikitvinmanasaM dhiyaM pratnAmR^itasya pipyuShIm

तमु ष्टवाम यं गिर इन्द्रमुक्थानि वावृधुः । पुरूण्यस्य नौंस्या सिषासन्तो वनामहे

tamu ShTavAma yaM gira indramukthAni vAvR^idhuH | purUNyasya nau.NsyA siShAsanto vanAmahe

प्र त आश्विनीः पवमान धेनवो दिव्या असृग्रन्पयसा धरीमणि । प्रान्तरिक्षात्स्थाविरीस्ते असृक्षत ये त्वा मृजन्त्यृषिषाण वेधसः

pra ta AshvinIH pavamAna dhenavo divyA asR^igranpayasA dharImaNi | prAntarikShAtsthAvirIste asR^ikShata ye tvA mR^ijantyR^iShiShANa vedhasaH

उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योनौ कलशेषु सीदति

ubhayataH pavamAnasya rashmayo dhruvasya sataH pari yanti ketavaH | yadI pavitre adhi mR^ijyate hariH sattA ni yonau kalasheShu sIdati

विश्वा धामानि विश्वच्हक्ष ऋभ्वसः प्रभोष्टे सतः परि यन्ति केतवः । व्यानशी पवसे सोम धर्मणा पतिर्विश्वस्य भुवनस्य राजसि

vishvA dhAmAni vishvachakSha R^ibhvasaH prabhoShTe sataH pari yanti ketavaH | vyAnashI pavase soma dharmaNA patirvishvasya bhuvanasya rAjasi

पवमानो अजीजनद्दिवश्च्हित्रं न तन्यतुम । ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत

pavamAno ajIjanaddivashchitraM na tanyatum | jyotirvaishvAnaraM bR^ihat

पवमान रसस्तव मदो राजन्नदुच्ह्छुनः । वि वारमव्यमर्षति

pavamAna rasastava mado rAjannaduchChunaH | vi vAramavyamarShati

पवमानस्य ते रसो दक्षो वि राजति द्युमान । ज्योतिर्विश्वं स्वर्दृशे

pavamAnasya te raso dakSho vi rAjati dyumAn | jyotirvishva.N svardR^ishe

प्र यद्गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वच्हम

pra yadgAvo na bhUrNayastveShA ayAso akramuH | ghnantaH kR^iShNAmapa tvacham

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराय्यम । साह्याम दस्युमव्रतम

suvitasya manAmahe.ati setuM durAyyam | sAhyAma dasyumavratam

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । च्हरन्ति विद्युतो दिवि

shR^iNve vR^iShTeriva svanaH pavamAnasya shuShmiNaH | charanti vidyuto divi

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत । अश्ववत्सोम वीरवत

A pavasva mahImiShaM gomadindo hiraNyavat | ashvavatsoma vIravat

पवस्व विश्वच्हर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः

pavasva vishvacharShaNa A mahI rodasI pR^iNa | uShAH sUryo na rashmibhiH

परि नः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम

pari naH sharmayantyA dhArayA soma vishvataH | sarA raseva viShTapam

आशुरर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना । यत्र देवा इति ब्रुवन

AshurarSha bR^ihanmate pari priyeNa dhAmnA | yatra devA iti bruvan

परिष्कृण्वन्ननिष्कृतं जनाय यातयन्निषः । वृष्टिं दिवः परि स्रव

pariShkR^iNvannaniShkR^itaM janAya yAtayanniShaH | vR^iShTiM divaH pari srava

अयं स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत

aya.N sa yo divaspari raghuyAmA pavitra A | sindhorUrmA vyakSharat

सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा । विच्हक्षाणो विरोच्हयन

suta eti pavitra A tviShiM dadhAna ojasA | vichakShANo virochayan

आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्ह्यते मधु

AvivAsanparAvato atho arvAvataH sutaH | indrAya sichyate madhu

समीच्हीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये

samIchInA anUShata hari.N hinvantyadribhiH | indumindrAya pItaye

हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम । महामिन्दुं महीयुवः

hinvanti sUramusrayaH svasAro jAmayaspatim | mahAminduM mahIyuvaH

पवमान रुच्हारुच्हा देवो देवेभ्यः सुतः । विश्वा वसून्या विश

pavamAna ruchAruchA devo devebhyaH sutaH | vishvA vasUnyA visha

आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः । इषे पवस्व संयतम

A pavamAna suShTutiM vR^iShTiM devebhyo duvaH | iShe pavasva saMyatam

जनस्य गोपा अजनिष्ट जागृविरग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे । घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृषा द्युमद्वि भाति भरतेभ्यः शुच्हिः

janasya gopA ajaniShTa jAgR^iviragniH sudakShaH suvitAya navyase | ghR^itapratIko bR^ihatA divispR^iShA dyumadvi bhAti bharatebhyaH shuchiH

त्वामग्ने अङ्गिरसो गुहा हितमन्वविन्दञ्छिश्रियाणं वनेवने । स जायसे मथ्यमानः सहो महत्वामाहुः सहसस्पुत्रमङ्गिरः

tvAmagne a~Ngiraso guhA hitamanvavinda~nChishriyANaM vanevane | sa jAyase mathyamAnaH saho mahatvAmAhuH sahasasputrama~NgiraH

यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितमग्निं नरस्त्रिषधस्थे समिन्धते । इन्द्रेण देवैः सरथं स बर्हिषि सीदन्नि होता यजथाय सुक्रतुः

yaj~nasya ketuM prathamaM purohitamagniM narastriShadhasthe samindhate | indreNa devaiH saratha.N sa barhiShi sIdanni hotA yajathAya sukratuH

अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा । ममेदिह श्रुतं हवम

ayaM vAM mitrAvaruNA sutaH soma R^itAvR^idhA | mamediha shruta.N havam

राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे । सहस्रस्थूण आशाते

rAjAnAvanabhidruhA dhruve sadasyuttame | sahasrasthUNa AshAte

ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती । सच्हेते अनवह्वरम

tA samrAjA ghR^itAsutI AdityA dAnunaspatI | sachete anavahvaram

इन्द्रो दधीच्हो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव

indro dadhIcho asthabhirvR^itrANyapratiShkutaH | jaghAna navatIrnava

इच्ह्छन्नश्वस्य यच्ह्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम । तद्विदच्ह्छर्यणावति

ichChannashvasya yachChiraH parvateShvapashritam | tadvidachCharyaNAvati

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्ह्यम । इत्था च्हन्द्रमसो गृहे

atrAha goramanvata nAma tvaShTurapIchyam | itthA chandramaso gR^ihe

इयं वामस्य मन्मन इन्द्राग्नी पूर्व्यस्तुतिः । अभ्राद्वृष्टिरिवाजनि

iyaM vAmasya manmana indrAgnI pUrvyastutiH | abhrAdvR^iShTirivAjani

शृणुतं जरितुर्हवमिन्द्राग्नी वनतं गिरः । ईशाना पिप्यतं धियः

shR^iNutaM jariturhavamindrAgnI vanataM giraH | IshAnA pipyataM dhiyaH

मा पापत्वाय नो नरेन्द्राग्नी माभिशस्तये । मा नो रीरधतं निदे

mA pApatvAya no narendrAgnI mAbhishastaye | mA no rIradhataM nide

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः

pavasva dakShasAdhano devebhyaH pItaye hare | marudbhyo vAyave madaH

सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः । पवमानो अदाभ्यः

saM devaiH shobhate vR^iShA kaviryonAvadhi priyaH | pavamAno adAbhyaH

पवमान धिया हितो3ऽभि योनिं कनिक्रदत । धर्मणा वायुमारुहः

pavamAna dhiyA hito3.abhi yoniM kanikradat | dharmaNA vAyumAruhaH

तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि च्हरन्ति मामव परिधीं रति तांइहि

tavAha.N soma rAraNa sakhya indo divedive | purUNi babhro ni charanti mAmava paridhI.N rati tA.Nihi

तवाहं नक्तमुत सोम ते दिवा दुहानो बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम

tavAhaM naktamuta soma te divA duhAno babhra Udhani | ghR^iNA tapantamati sUryaM paraH shakunA iva paptima

पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विच्हर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

punAno akramIdabhi vishvA mR^idho vicharShaNiH | shumbhanti vipraM dhItibhiH

आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतम । ध्रुवे सदसि सीदतु

A yonimaruNo ruhadgamadindraM vR^iShA sutam | dhruve sadasi sIdatu

नू नो रयिं महामिन्दोऽस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम

nU no rayiM mahAmindo.asmabhya.N soma vishvataH | A pavasva sahasriNam

पिबा सोममिन्द्र मदन्तु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा

pibA somamindra madantu tvA yaM te suShAva haryashvAdriH | soturbAhubhyA.N suyato nArvA

यस्ते मदो युज्यश्च्हारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु

yaste mado yujyashchArurasti yena vR^itrANi haryashva ha.Nsi | sa tvAmindra prabhUvaso mamattu

बोधा सु मे मघवन्वाच्हमेमां यां ते वसिष्ठो अर्च्हति प्रशस्तिम । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व

bodhA su me maghavanvAchamemAM yAM te vasiShTho archati prashastim | imA brahma sadhamAde juShasva

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च्ह राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम

vishvAH pR^itanA abhibhUtaraM naraH sajUstatakShurindraM jajanushcha rAjase | kratve vare sthemanyAmurImutogramojiShThaM tarasaM tarasvinam

नेमिं नमन्ति च्हक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरे । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः

nemiM namanti chakShasA meShaM viprA abhisvare | sudItayo vo adruho.api karNe tarasvinaH samR^ikvabhiH

समु रेभसो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वःपतिर्यदी वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः

samu rebhaso asvarannindra.N somasya pItaye | svaHpatiryadI vR^idhe dhR^itavrato hyojasA samUtibhiH

यो राजा च्हर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे

yo rAjA charShaNInAM yAtA rathebhiradhriguH | vishvAsAM tarutA pR^itanAnAM jyeShThaM yo vR^itrahA gR^iNe

इन्द्रं तं शुम्भ्य पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्त्तरि । हस्तेन वज्रः प्रति धायि दर्शतो महां देवो न सूर्यः

indraM ta.N shumbhya puruhanmannavase yasya dvitA vidharttari | hastena vajraH prati dhAyi darshato mahAM devo na sUryaH

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः । स्वानैर्याति कविक्रतुः

pari priyA divaH kavirvayA.Nsi naptyorhitaH | svAnairyAti kavikratuH

स सूनुर्मातरा शुच्हिर्जातो जाते अरोच्हयत । महान्मही ऋतावृधा

sa sUnurmAtarA shuchirjAto jAte arochayat | mahAnmahI R^itAvR^idhA

प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहः । वीत्यर्ष पनिष्टये

prapra kShayAya panyase janAya juShTo adruhaH | vItyarSha paniShTaye

त्वं ह्या3ंङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः । अमृतत्वाय घोषयन

tva.N hyA3.N~Nga daivyA pavamAna janimAni dyumattamaH | amR^itatvAya ghoShayan

येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे । देवानां सुम्ने अमृतस्य च्हारुणो येन श्रवांस्याशत

yenA navagvo dadhya~N~NaporNute yena viprAsa Apire | devAnA.N sumne amR^itasya chAruNo yena shravA.NsyAshata

सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यं वारं वि धावति । अग्रे वाच्हः पवमानः कनिक्रदत

somaH punAna UrmiNAvyaM vAraM vi dhAvati | agre vAchaH pavamAnaH kanikradat

धीभिर्मृजन्ति वाजिनं वने क्रीडन्तमत्यविम । अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन

dhIbhirmR^ijanti vAjinaM vane krIDantamatyavim | abhi tripR^iShThaM matayaH samasvaran

असर्जि कलशां अभि मीढ्वान्त्सप्तिर्न वाजयुः । पुनानो वाच्हं जनयन्नसिष्यदत

asarji kalashA.N abhi mIDhvAntsaptirna vAjayuH | punAno vAchaM janayannasiShyadat

सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः

somaH pavate janitA matInAM janitA divo janitA pR^ithivyAH | janitAgnerjanitA sUryasya janitendrasya janitota viShNoH

ब्रह्मा देवानां पदवीः कवीनां ऋषिर्विप्राणां महिषोमृगाणाम । श्येनो गृध्राणां स्वधितिर्वनानां सोमः पवित्रमत्येति रेभन

brahmA devAnAM padavIH kavInAM R^iShirviprANAM mahiShomR^igANAm | shyeno gR^idhrANA.N svadhitirvanAnA.N somaH pavitramatyeti rebhan

प्रावीविपद्वाच्ह ऊर्मिं न सिन्धुर्गिर स्तोमान्पवमानो मनीषाः । अन्तः पश्यन्वृजनेमावराण्या तिष्ठति वृषभो गोषु जानन

prAvIvipadvAcha UrmiM na sindhurgira stomAnpavamAno manIShAH | antaH pashyanvR^ijanemAvarANyA tiShThati vR^iShabho goShu jAnan

अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरूतमम । अच्ह्छा नप्त्रे सहस्वते

agniM vo vR^idhantamadhvarANAM purUtamam | achChA naptre sahasvate

अयं यथा न आभुवत्त्वष्टा रूपेव तक्ष्या । अस्य क्रत्वा यशस्वतः

ayaM yathA na AbhuvattvaShTA rUpeva takShyA | asya kratvA yashasvataH

अयं विश्वा अभि श्रियोऽग्निर्देवेषु पत्यते । आ वाजैरुप नो गमत

ayaM vishvA abhi shriyo.agnirdeveShu patyate | A vAjairupa no gamat

इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने

imamindra sutaM piba jyeShThamamartyaM madam | shukrasya tvAbhyakSharandhArA R^itasya sAdane

न किष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्ह्छसे । न किष्ट्वानु मज्मना न किः स्वश्व आनशे

na kiShTvadrathItaro harI yadindra yachChase | na kiShTvAnu majmanA na kiH svashva Anashe

इन्द्राय नूनमर्च्हतोक्थानि च्ह ब्रवीतन । सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ठं नमस्यता सहः

indrAya nUnamarchatokthAni cha bravItana | sutA amatsurindavo jyeShThaM namasyatA sahaH

इन्द्र जुषस्व प्र वहा याहि शूर हरिह । पिबा सुतस्य मतिर्न मधोश्च्हकानश्च्हारुर्मदाय

indra juShasva pra vahA yAhi shUra hariha | pibA sutasya matirna madhoshchakAnashchArurmadAya

इन्द्र जठरं नव्यं न पृणस्व मधोर्दिवो न । अस्य सुतस्य स्वा3र्नोप त्वा मदाः सुवाच्हो अस्थुः

indra jaTharaM navyaM na pR^iNasva madhordivo na | asya sutasya svA3rnopa tvA madAH suvAcho asthuH

इन्द्रस्तुराषाण्मित्रो न जघान वृत्रं यतिर्न । बिभेद वलं भृगुर्न ससाहे शत्रून्मदे सोमस्य

indrasturAShANmitro na jaghAna vR^itraM yatirna | bibheda valaM bhR^igurna sasAhe shatrUnmade somasya

गोवित्पवस्व वसुविद्धिरण्यविद्रेतोधा इन्दो भुवनेष्वर्पितः । त्वं सुवीरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा नर उप गिरेम आसते

govitpavasva vasuviddhiraNyavidretodhA indo bhuvaneShvarpitaH | tva.N suvIro asi soma vishvavittaM tvA nara upa girema Asate

त्वं नृच्हक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि । स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयं स्याम भुवनेषु जीवसे

tvaM nR^ichakShA asi soma vishvataH pavamAna vR^iShabha tA vi dhAvasi | sa naH pavasva vasumaddhiraNyavadvaya.N syAma bhuvaneShu jIvase

ईशान इमा भुवनानि ईयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः । तास्ते क्षरन्तु मधुमद्घृतं पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

IshAna imA bhuvanAni Iyase yujAna indo haritaH suparNyaH | tAste kSharantu madhumadghR^itaM payastava vrate soma tiShThantu kR^iShTayaH

पवमानस्य विश्ववित्प्र ते सर्गा असृक्षत । सूर्यस्येव न रश्मयः

pavamAnasya vishvavitpra te sargA asR^ikShata | sUryasyeva na rashmayaH

केतुं कृण्वं दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यर्षसि । समुद्रः सोम पिन्वसे

ketuM kR^iNvaM divaspari vishvA rUpAbhyarShasi | samudraH soma pinvase

जज्ञानो वाच्हमिष्यसि पवमान विधर्मणि । क्रन्दं देवो न सूर्यः

jaj~nAno vAchamiShyasi pavamAna vidharmaNi | krandaM devo na sUryaH

प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः । श्रीणाना अप्सु वृञ्जते

pra somAso adhanviShuH pavamAnAsa indavaH | shrINAnA apsu vR^i~njate

अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रमाशत

abhi gAvo adhanviShurApo na pravatA yatIH | punAnA indramAshata

प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय मादनः । नृभिर्यतो वि नीयसे

pra pavamAna dhanvasi somendrAya mAdanaH | nR^ibhiryato vi nIyase

इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिदीयसे । अरमिन्द्रस्य धाम्ने

indo yadadribhiH sutaH pavitraM paridIyase | aramindrasya dhAmne

त्वं सोम नृमादनः पवस्व च्हर्षणीधृतिः । सस्निर्यो अनुमाद्यः

tva.N soma nR^imAdanaH pavasva charShaNIdhR^itiH | sasniryo anumAdyaH

पवस्व वृत्रहन्तम उक्थेभिरनुमाद्यः । शुच्हिः पावको अद्भुतः

pavasva vR^itrahantama ukthebhiranumAdyaH | shuchiH pAvako adbhutaH

शुच्हिः पावक उच्ह्यते सोमः सुतः स मधुमान । देवावीरघशंसहा

shuchiH pAvaka uchyate somaH sutaH sa madhumAn | devAvIraghasha.NsahA

प्र कविर्देववीतयेऽव्या वारेभिरव्यत । साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः

pra kavirdevavItaye.avyA vArebhiravyata | sAhvAnvishvA abhi spR^idhaH

स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति । पवमानः सहस्रिणम

sa hi ShmA jaritR^ibhya A vAjaM gomantaminvati | pavamAnaH sahasriNam

परि विश्वानि च्हेतसा मृज्यसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः

pari vishvAni chetasA mR^ijyase pavase matI | sa naH soma shravo vidaH

अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम । इषं स्तोतृभ्य आ भर

abhyarSha bR^ihadyasho maghavadbhyo dhruva.N rayim | iSha.N stotR^ibhya A bhara

त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमाविवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत

tva.N rAjeva suvrato giraH somAviveshitha | punAno vahne adbhuta

स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्च्हमूषु सीदति

sa vahnirapsu duShTaro mR^ijyamAno gabhastyoH | somashchamUShu sIdati

क्रीडुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्ह्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम

krIDurmakho na ma.NhayuH pavitra.N soma gachChasi | dadhatstotre suvIryam

यवंयवं नो अन्धसा पुष्टंपुष्टं परि स्रव । विश्वा च्ह सोम सौभगा

yavaMyavaM no andhasA puShTaMpuShTaM pari srava | vishvA cha soma saubhagA

इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातमन्धसः । नि बर्हिषि प्रिये सदः

indo yathA tava stavo yathA te jAtamandhasaH | ni barhiShi priye sadaH

उत नो गोविदश्ववित्पवस्व सोमान्धसा । मक्षूतमेभिरहभिः

uta no govidashvavitpavasva somAndhasA | makShUtamebhirahabhiH

यो जिनाति न जीयते हन्ति शत्रुमभीत्य । स पवस्व सहस्रजित

yo jinAti na jIyate hanti shatrumabhItya | sa pavasva sahasrajit

यास्ते धारा मधुश्च्हुतोऽसृग्रमिन्द ऊतये । ताभिः पवित्रमासदः

yAste dhArA madhushchuto.asR^igraminda Utaye | tAbhiH pavitramAsadaH

सो अर्षेन्द्राय पीतये तिरो वाराण्यव्यया । सीदन्नृतस्य योनिमा

so arShendrAya pItaye tiro vArANyavyayA | sIdannR^itasya yonimA

त्वं सोम परि स्रव स्वादिष्ठो अङ्गिरोभ्यः । वरिवोविद्धृतं पयः

tva.N soma pari srava svAdiShTho a~NgirobhyaH | varivoviddhR^itaM payaH

तव श्रियो वर्ष्यस्येव विद्युतोग्नेश्च्हिकित्र उषसामिवेतयः । यदोषधीरभिसृष्टो वनानि च्ह परि स्वयं च्हिनुषे अन्नमासनि

tava shriyo varShyasyeva vidyutogneshchikitra uShasAmivetayaH | yadoShadhIrabhisR^iShTo vanAni cha pari svayaM chinuShe annamAsani

वातोपजूत इषितो वशां अनु तृषु यदन्ना वेविषद्वितिष्ठसे । आ ते यतन्ते रथ्यो3 यथा पृथक्षर्धांस्यग्ने अजरस्य धक्षतः

vAtopajUta iShito vashA.N anu tR^iShu yadannA veviShadvitiShThase | A te yatante rathyo3 yathA pR^ithakShardhA.Nsyagne ajarasya dhakShataH

मेधाकारं विदथस्य प्रसाधनमग्निं होतारं परिभूतरं मतिम । त्वामर्भस्य हविषः समानमित्तवां महो वृणते नान्यं त्वत

medhAkAraM vidathasya prasAdhanamagni.N hotAraM paribhUtaraM matim | tvAmarbhasya haviShaH samAnamittavAM maho vR^iNate nAnyaM tvat

पुरूरुणा च्हिद्ध्यस्त्यवो नूनं वां वरुण । मित्र वंसि वां सुमतिम

purUruNA chiddhyastyavo nUnaM vAM varuNa | mitra va.Nsi vA.N sumatim

ता वां सम्यगद्रुह्वाणेषमश्याम धाम च्ह । वयं वां मित्रा स्याम

tA vA.N samyagadruhvANeShamashyAma dhAma cha | vayaM vAM mitrA syAma

पातं नो मित्रा पायुभिरुत त्रायेथां सुत्रात्रा । साह्याम दस्यूं तनूभिः

pAtaM no mitrA pAyubhiruta trAyethA.N sutrAtrA | sAhyAma dasyUM tanUbhiH

उत्तिष्ठन्नोजसा सह पीत्वा शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र च्हमूसुतम

uttiShThannojasA saha pItvA shipre avepayaH | somamindra chamUsutam

अनु त्वा रोदसी उभे स्पर्धमानमददेताम । इन्द्र यद्दस्युहाभवः

anu tvA rodasI ubhe spardhamAnamadadetAm | indra yaddasyuhAbhavaH

वाच्हमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतावृधम । इन्द्रात्परितन्वं ममे

vAchamaShTApadImahaM navasraktimR^itAvR^idham | indrAtparitanvaM mame

इन्द्राग्नी युवामिमे3ऽभि स्तोमा अनूषत । पिबतं शम्भुवा सुतम

indrAgnI yuvAmime3.abhi stomA anUShata | pibata.N shambhuvA sutam

या वां सन्ति पुरुस्पृहो नियुतो दाशुषे नरा । इन्द्राग्नी ताभिरा गतम

yA vA.N santi puruspR^iho niyuto dAshuShe narA | indrAgnI tAbhirA gatam

ताभिरा गच्ह्छतं नरोपेदं सवनं सुतम । इन्द्राग्नी सोमपीतये

tAbhirA gachChataM naropeda.N savana.N sutam | indrAgnI somapItaye

अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत । सीदन्योनौ योनेष्वा

arShA soma dyumattamo.abhi droNAni roruvat | sIdanyonau yoneShvA

अप्सा इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमा अर्षन्तु विष्णवे

apsA indrAya vAyave varuNAya marudbhyaH | somA arShantu viShNave

इषं तोकाय नो दधदस्मभ्यं सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम

iShaM tokAya no dadhadasmabhya.N soma vishvataH | A pavasva sahasriNam

सोम उ ष्वाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम । अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया

soma u ShvANaH sotR^ibhiradhi ShNubhiravInAm | ashvayeva haritA yAti dhArayA mandrayA yAti dhArayA

अनूपे गोमान्गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः । समुद्रं न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते

anUpe gomAngobhirakShAH somo dugdhAbhirakShAH | samudraM na saMvaraNAnyagmanmandI madAya toshate

यत्सोम च्हित्रमुक्थ्यं दिव्यं पार्थिवं वसु । तन्नः पुनान आ भर

yatsoma chitramukthyaM divyaM pArthivaM vasu | tannaH punAna A bhara

वृषा पुनान आयुंषि स्तनयन्नधि बर्हिषि । हरिः सन्योनिमासदः

vR^iShA punAna Ayu.NShi stanayannadhi barhiShi | hariH sanyonimAsadaH

युवं हि स्थः स्वःपती इन्द्रश्च्ह सोम गोपती । ईशाना पिप्यतं धियः

yuva.N hi sthaH svaHpatI indrashcha soma gopatI | IshAnA pipyataM dhiyaH

इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन्महत्स्वाजिषूतिमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत

indro madAya vAvR^idhe shavase vR^itrahA nR^ibhiH | taminmahatsvAjiShUtimarbhe havAmahe sa vAjeShu pra no.aviShat

असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि पराददिः । असि दभ्रस्य च्हिद्वृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते भूरि ते वसु

asi hi vIra senyo.asi bhUri parAdadiH | asi dabhrasya chidvR^idho yajamAnAya shikShasi sunvate bhUri te vasu

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनाम । युङ्क्ष्वा मदच्ह्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

yadudIrata Ajayo dhR^iShNave dhIyate dhanAm | yu~NkShvA madachyutA harI kaM hanaH kaM vasau dadho.asmAM indra vasau dadhaH

स्वादोरित्था विषूवतो मध्वः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम

svAdoritthA viShUvato madhvaH pibanti gauryaH | yA indreNa sayAvarIrvR^iShNA madanti shobhase vasvIranu svarAjyam

ता अस्य पृशनायुवः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रं हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम

tA asya pR^ishanAyuvaH soma.N shrINanti pR^ishnayaH | priyA indrasya dhenavo vajra.N hinvanti sAyakaM vasvIranu svarAjyam

ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रच्हेतसः । व्रतान्यस्य सश्च्हिरे पुरूणि पूर्वच्हित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम

tA asya namasA sahaH saparyanti prachetasaH | vratAnyasya sashchire purUNi pUrvachittaye vasvIranu svarAjyam

असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिमासदत

asAvya.NshurmadAyApsu dakSho giriShThAH | shyeno na yonimAsadat

शुभ्रमन्धो देववातमप्सु धौतं नृभिः सुतम । स्वदन्ति गावः पयोभिः

shubhramandho devavAtamapsu dhautaM nR^ibhiH sutam | svadanti gAvaH payobhiH

आदीमश्वं न हेतारमशूशुभन्नमृताय । मधो रसं सधमादे

AdImashvaM na hetAramashUshubhannamR^itAya | madho rasa.N sadhamAde

अभि द्युभ्नं बृहद्यश इषस्पते दीदिहि देव देवयुम । वि कोशं मध्यमं युव

abhi dyubhnaM bR^ihadyasha iShaspate dIdihi deva devayum | vi koshaM madhyamaM yuva

आ वच्ह्यस्व सुदक्ष च्हम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः । वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपो जिन्वन्गविष्टये धियः

A vachyasva sudakSha chamvoH suto vishAM vahnirna vishpatiH | vR^iShTiM divaH pavasva rItimapo jinvangaviShTaye dhiyaH

प्राणा शिशुर्महीनां हिन्वन्नृतस्य दीधितिम । विश्वा परि प्रिया भुवदध द्विता

prANA shishurmahInA.N hinvannR^itasya dIdhitim | vishvA pari priyA bhuvadadha dvitA

उप त्रितस्य पाष्यो3रभक्त यद्गुहा पदम । यज्ञस्य सप्त धामभिरध प्रियम

upa tritasya pAShyo3rabhakta yadguhA padam | yaj~nasya sapta dhAmabhiradha priyam

त्रीणि त्रितस्य धारया पृष्टेष्वैरयद्रयिम । मिमीते अस्य योजना वि सुक्रतुः

trINi tritasya dhArayA pR^iShTeShvairayadrayim | mimIte asya yojanA vi sukratuH

पवस्व वाजसातये पवित्रे धारया सुतः । इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मधुमत्तरः

pavasva vAjasAtaye pavitre dhArayA sutaH | indrAya soma viShNave devebhyo madhumattaraH

त्वां रिहन्ति धीतयो हरिं पवित्रे अद्रुहः । वत्सं जातं न मातरः पवमान विधर्मणि

tvA.N rihanti dhItayo hariM pavitre adruhaH | vatsaM jAtaM na mAtaraH pavamAna vidharmaNi

त्वं द्यां च्ह महिव्रत पृथिवीं च्हाति जभ्रिषे । प्रति द्रापिममुञ्च्हथाः पवमान महित्वना

tvaM dyAM cha mahivrata pR^ithivIM chAti jabhriShe | prati drApimamu~nchathAH pavamAna mahitvanA

इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातिं वरिवस्कृण्वन्वृजनस्य राजा

indurvAjI pavate gonyoghA indre somaH saha invanmadAya | hanti rakSho bAdhate paryarAtiM varivaskR^iNvanvR^ijanasya rAjA

अध धारया मध्वा पृच्हानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः । इन्दुरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय

adha dhArayA madhvA pR^ichAnastiro roma pavate adridugdhaH | indurindrasya sakhyaM juShANo devo devasya matsaro madAya

अभि व्रतानि पवते पुनानो देवो देवान्त्स्वेन रसेन पृञ्च्हन । इन्दुर्धर्माण्यृतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये

abhi vratAni pavate punAno devo devAntsvena rasena pR^i~nchan | indurdharmANyR^ituthA vasAno dasha kShipo avyata sAno avye

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम । युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

A te agna idhImahi dyumantaM devAjaram | yuddha syA te panIyasI samiddIdayati dyavISha.N stotR^ibhya A bhara

आ ते अग्न ऋच्हा हविः शुक्रस्य ज्योतिषस्पते । सुश्च्हन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट्तुभ्यं हूयत इषं स्तोतृभ्य आ भर

A te agna R^ichA haviH shukrasya jyotiShaspate | sushchandra dasma vishpate havyavATtubhya.N hUyata iSha.N stotR^ibhya A bhara

ओभे सुश्च्हन्द्र विश्पते दर्वी श्रीणीष आसनि । उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषं स्तोतृभ्य आ भर

obhe sushchandra vishpate darvI shrINISha Asani | uto na utpupUryA uktheShu shavasaspata iSha.N stotR^ibhya A bhara

इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत । ब्रह्माकृते विपश्च्हिते पनस्यवे

indrAya sAma gAyata viprAya bR^ihate bR^ihat | brahmAkR^ite vipashchite panasyave

त्वमिन्द्राभिभूरसि त्वं सूर्यमरोच्हयः । विश्वकर्मा विश्वदेवो महां असि

tvamindrAbhibhUrasi tva.N sUryamarochayaH | vishvakarmA vishvadevo mahA.N asi

विभ्राजं ज्योतिषा त्व3रगच्ह्छो रोच्हनं दिवः । देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे

vibhrAjaM jyotiShA tva3ragachCho rochanaM divaH | devAsta indra sakhyAya yemire

असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः

asAvi soma indra te shaviShTha dhR^iShNavA gahi | A tvA pR^iNaktvindriya.N rajaH sUryo na rashmibhiH

आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी । अर्वाच्हीनं सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना

A tiShTha vR^itrahanrathaM yuktA te brahmaNA harI | arvAchIna.N su te mano grAvA kR^iNotu vagnunA

इन्द्रमिद्धरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम । ऋषीणां सुष्टुतीरुप यज्ञं च्ह मानुषाणाम

indramiddharI vahato.apratidhR^iShTashavasam | R^iShINA.N suShTutIrupa yaj~naM cha mAnuShANAm

ज्योतिर्यज्ञस्य पवते मधु प्रियं पिता देवानां जनिता विभूवसुः । दधाति रत्नं स्वधयोरपीच्ह्यं मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः

jyotiryaj~nasya pavate madhu priyaM pitA devAnAM janitA vibhUvasuH | dadhAti ratna.N svadhayorapIchyaM madintamo matsara indriyo rasaH

अभिक्रन्दन्कलशं वाज्यर्षति पतिर्दिवः शतधारो विच्हक्षणः । हरिर्मित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मृजानोऽविभिः सिन्धुभिर्वृषा

abhikrandankalashaM vAjyarShati patirdivaH shatadhAro vichakShaNaH | harirmitrasya sadaneShu sIdati marmR^ijAno.avibhiH sindhubhirvR^iShA

अग्रे सिन्धूनां पवमानो अर्षत्यग्रे वाच्हो अग्रियो गोषु गच्ह्छसि । अग्रे वाजस्य भजसे महद्धनं स्वायुधः सोतृभिः सोम सूयसे

agre sindhUnAM pavamAno arShatyagre vAcho agriyo goShu gachChasi | agre vAjasya bhajase mahaddhana.N svAyudhaH sotR^ibhiH soma sUyase

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया । शुक्रासो वीरयाशवः

asR^ikShata pra vAjino gavyA somAso ashvayA | shukrAso vIrayAshavaH

शुम्भमानो ऋतायुभिर्मृज्यमाना गभस्त्योः । पवन्ते वारे अव्यये

shumbhamAno R^itAyubhirmR^ijyamAnA gabhastyoH | pavante vAre avyaye

ते विश्वा दाशुषे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा । पवन्तामान्तरिक्ष्या

te vishvA dAshuShe vasu somA divyAni pArthivA | pavantAmAntarikShyA

पवस्व देववीरति पवित्रं सोम रंह्या । इन्द्रमिन्दो वृषा विश

pavasva devavIrati pavitra.N soma ra.NhyA | indramindo vR^iShA visha

आ वच्ह्यस्व महि प्सरो वृषेन्दो द्युम्नवत्तमः । आ योनिं धर्णसिः सदः

A vachyasva mahi psaro vR^iShendo dyumnavattamaH | A yoniM dharNasiH sadaH

अधुक्षत प्रियं मधु धारा सुतस्य वेधसः । अपो वसिष्ट सुक्रतुः

adhukShata priyaM madhu dhArA sutasya vedhasaH | apo vasiShTa sukratuH

महान्तं त्वा महीरन्वापो अर्षन्ति सिन्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे

mahAntaM tvA mahIranvApo arShanti sindhavaH | yadgobhirvAsayiShyase

समुद्रो अप्सु मामृजे विष्टम्भो धरुणो दिवः । सोमः पवित्रे अस्मयुः

samudro apsu mAmR^ije viShTambho dharuNo divaH | somaH pavitre asmayuH

अच्हिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः । सं सूर्येण दिद्युते

achikradadvR^iShA harirmahAnmitro na darshataH | sa.N sUryeNa didyute

गिरस्त इन्द ओजसा मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदाय शुम्भसे

girasta inda ojasA marmR^ijyante apasyuvaH | yAbhirmadAya shumbhase

तं त्वा मदाय घृष्वय उ लोककृत्नुमीमहे । तव प्रशस्तये महे

taM tvA madAya ghR^iShvaya u lokakR^itnumImahe | tava prashastaye mahe

गोषा इन्दो नृषा अस्यश्वसा वाजसा उत । आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः

goShA indo nR^iShA asyashvasA vAjasA uta | AtmA yaj~nasya pUrvyaH

अस्मभ्यमिन्दविन्द्रियं मधोः पवस्व धारया । पर्जन्यो वृष्टिमां इव

asmabhyamindavindriyaM madhoH pavasva dhArayA | parjanyo vR^iShTimA.N iva

सना च्ह सोम जेषि च्ह पवमान महि श्रवः । अथा नो वस्यसस्कृधि

sanA cha soma jeShi cha pavamAna mahi shravaH | athA no vasyasaskR^idhi

सना ज्योतिः सना स्वा3र्विश्वा च्ह सोम सौभगा । अथा नो वस्यसस्कृधि

sanA jyotiH sanA svA3rvishvA cha soma saubhagA | athA no vasyasaskR^idhi

सना दक्षमुत क्रतुमप सोम मृधो जहि । अथा नो वस्यसस्कृधि

sanA dakShamuta kratumapa soma mR^idho jahi | athA no vasyasaskR^idhi

पवीतारः पुनीतन सोममिन्द्राय पातवे । अथा नो वस्यसस्कृधि

pavItAraH punItana somamindrAya pAtave | athA no vasyasaskR^idhi

त्वं सूर्ये न आ भज तव क्रत्वा तवोतिभिः । अथा नो वस्यसस्कृधि

tva.N sUrye na A bhaja tava kratvA tavotibhiH | athA no vasyasaskR^idhi

तव क्रत्वा तवोतिभिर्ज्योक्पश्येम सूर्यम । अथा नो वस्यसस्कृधि

tava kratvA tavotibhirjyokpashyema sUryam | athA no vasyasaskR^idhi

अभ्यर्ष स्वायुध सोम द्विबर्हसं रयिम । अथा नो वस्यसस्कृधि

abhyarSha svAyudha soma dvibarhasa.N rayim | athA no vasyasaskR^idhi

अभ्या3र्षानपच्ह्युतो वाजिन्त्समत्सु सासहिः । अथा नो वस्यसस्कृधि

abhyA3rShAnapachyuto vAjintsamatsu sAsahiH | athA no vasyasaskR^idhi

त्वां यज्ञैरवीवृधन्पवमान विधर्मणि । अथा नो वस्यसस्कृधि

tvAM yaj~nairavIvR^idhanpavamAna vidharmaNi | athA no vasyasaskR^idhi

रयिं नश्च्हित्रमश्विनमिन्दो विश्वायुमा भर । अथा नो वस्यसस्कृधि

rayiM nashchitramashvinamindo vishvAyumA bhara | athA no vasyasaskR^idhi

तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः । तरत्स मन्दी धावति

taratsa mandI dhAvati dhArA sutasyAndhasaH | taratsa mandI dhAvati

उस्रा वेद वसूनां मर्त्तस्य देव्यवसः । तरत्स मन्दी धावति

usrA veda vasUnAM marttasya devyavasaH | taratsa mandI dhAvati

ध्वस्रयोः पुरुषन्त्योरा सहस्राणि दद्महे । तरत्स मन्दी धावति

dhvasrayoH puruShantyorA sahasrANi dadmahe | taratsa mandI dhAvati

आ ययोस्त्रिंशतं तना सहस्राणि च्ह दद्महे । तरत्स मन्दी धावति

A yayostri.NshataM tanA sahasrANi cha dadmahe | taratsa mandI dhAvati

एते सोमा असृक्षत गृणानाः शवसे महे । मदिन्तमस्य धारया

ete somA asR^ikShata gR^iNAnAH shavase mahe | madintamasya dhArayA

अभि गव्यानि वीतये नृम्णा पुनानो अर्षसि । सनद्वाजः परि स्रव

abhi gavyAni vItaye nR^imNA punAno arShasi | sanadvAjaH pari srava

उत नो गोमतीरिषो विश्वा अर्ष परिष्टुभः । गृणानो जमदग्निना

uta no gomatIriSho vishvA arSha pariShTubhaH | gR^iNAno jamadagninA

इमं स्तोममर्हते जातवेदसे रथमिव सं महेमा मनीषया । भद्रा हि नः प्रमतिरस्य संसद्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

ima.N stomamarhate jAtavedase rathamiva saM mahemA manIShayA | bhadrA hi naH pramatirasya sa.Nsadyagne sakhye mA riShAmA vayaM tava

भरामेध्मं कृणवामा हवींषि ते च्हितयन्तः पर्वणापर्वणा वयम । जीवातवे प्रतरं साधया धियोऽग्ने सख्ये म रिषामा वयं तव

bharAmedhmaM kR^iNavAmA havI.NShi te chitayantaH parvaNAparvaNA vayam | jIvAtave pratara.N sAdhayA dhiyo.agne sakhye ma riShAmA vayaM tava

शकेम त्वा समिधं साधया धियस्त्वे देवा हविरदन्त्याहुतम । त्वमादित्यां आ वह तान्ह्यू3श्मस्यग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव

shakema tvA samidha.N sAdhayA dhiyastve devA haviradantyAhutam | tvamAdityA.N A vaha tAnhyU3shmasyagne sakhye mA riShAmA vayaM tava

प्रति वां सूर उदिते मित्रं गृणीषे वरुणम । अर्यमणं रिशादसम

prati vA.N sUra udite mitraM gR^iNIShe varuNam | aryamaNa.N rishAdasam

राया हिरण्यया मतिरियमवृकाय शवसे । इयं विप्रामेधसातये

rAyA hiraNyayA matiriyamavR^ikAya shavase | iyaM viprAmedhasAtaye

ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह । इषं स्वश्च्ह धीमहि

te syAma deva varuNa te mitra sUribhiH saha | iSha.N svashcha dhImahi

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर

bhindhi vishvA apa dviShaH pari bAdho jahI mR^idhaH | vasu spArhaM tadA bhara

यस्य ते विश्वमानुषग्भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर

yasya te vishvamAnuShagbhUrerdattasya vedati | vasu spArhaM tadA bhara

यद्वीडाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम । वसु स्पार्हं तदा भर

yadvIDAvindra yatsthire yatparshAne parAbhR^itam | vasu spArhaM tadA bhara

यज्ञस्य हि स्थ ऋत्विजा सस्नी वाजेषु कर्मसु । इन्द्राग्नी तस्य बोधतम

yaj~nasya hi stha R^itvijA sasnI vAjeShu karmasu | indrAgnI tasya bodhatam

तोशासा रथयावाना वृत्रहणापराजिता । इन्द्राग्नी तस्य बोधतम

toshAsA rathayAvAnA vR^itrahaNAparAjitA | indrAgnI tasya bodhatam

इदं वां मदिरं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । इन्द्राग्नी तस्य बोधतम

idaM vAM madiraM madhvadhukShannadribhirnaraH | indrAgnI tasya bodhatam

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । अर्कस्य योनिमासदम

indrAyendo marutvate pavasva madhumattamaH | arkasya yonimAsadam

तं त्वा विप्रा वच्होविदः परिष्कृण्वन्ति धर्णसिम । सं त्वा मृजन्त्यायवः

taM tvA viprA vachovidaH pariShkR^iNvanti dharNasim | saM tvA mR^ijantyAyavaH

रसं ते मित्रो अर्यमा पिबन्तु वरुणः कवे । पवमानस्य मरुतः

rasaM te mitro aryamA pibantu varuNaH kave | pavamAnasya marutaH

मृज्यमानः सुहस्त्य समुद्रे वाच्हमिन्वसि । रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्पृहं पवमानाभ्यर्षसि

mR^ijyamAnaH suhastya samudre vAchaminvasi | rayiM pisha~NgaM bahulaM puruspR^ihaM pavamAnAbhyarShasi

पुनानो वरे पवमनो अव्यये वृषो अच्हिक्रदद्वने । देवानां सोम पवमान निष्कृतं गोभिरञ्जानो अर्षसि

punAno vare pavamano avyaye vR^iSho achikradadvane | devAnA.N soma pavamAna niShkR^itaM gobhira~njAno arShasi

एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम । समादित्येभिरख्यत

etamu tyaM dasha kShipo mR^ijanti sindhumAtaram | samAdityebhirakhyata

समिन्द्रेणोत वायुना सुत एति पवित्र आ । सं सूर्यस्य रश्मिभिः

samindreNota vAyunA suta eti pavitra A | sa.N sUryasya rashmibhiH

स नो भगाय वायवे पूष्णे पवस्व मधुमान । च्हारुर्मित्रे वरुणे च्ह

sa no bhagAya vAyave pUShNe pavasva madhumAn | chArurmitre varuNe cha

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम

revatIrnaH sadhamAda indre santu tuvivAjAH | kShumanto yAbhirmadema

आ घ त्वावां त्मना युक्तः स्तोतृभ्यो धृष्णवीयानः । ऋणोरक्षं न च्हक्र्योः

A gha tvAvAM tmanA yuktaH stotR^ibhyo dhR^iShNavIyAnaH | R^iNorakShaM na chakryoH

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम । ऋणोरक्षं न शच्हीभिः

A yadduvaH shatakratavA kAmaM jaritR^INAm | R^iNorakShaM na shachIbhiH

सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि

surUpakR^itnumUtaye sudughAmiva goduhe | juhUmasi dyavidyavi

उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब । गोदा इद्रेवतो मदः

upa naH savanA gahi somasya somapAH piba | godA idrevato madaH

अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम । मा नो अति ख्य आ गहि

athA te antamAnAM vidyAma sumatInAm | mA no ati khya A gahi

उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव । महान्तं त्वा महीनां सम्राजं च्हर्षणीनाम । देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत

ubhe yadindra rodasI ApaprAthoShA iva | mahAntaM tvA mahInA.N samrAjaM charShaNInAm | devI janitryajIjanadbhadrA janitryajIjanat

दीर्घं ह्यङ्कुशं यथा शक्तिं बिभर्षि मन्तुमः । पूर्वेण मघवन्पदा वयामजो यथा यमः । देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत

dIrgha.N hya~NkushaM yathA shaktiM bibharShi mantumaH | pUrveNa maghavanpadA vayAmajo yathA yamaH | devI janitryajIjanadbhadrA janitryajIjanat

अव स्म दुर्हृणायतो मर्त्तस्य तनुहि स्थिरम । अधस्पदं तमीं कृधि यो अस्मां अभिदासति । देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत

ava sma durhR^iNAyato marttasya tanuhi sthiram | adhaspadaM tamIM kR^idhi yo asmA.N abhidAsati | devI janitryajIjanadbhadrA janitryajIjanat

परि स्वानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षरत । मदेषु सर्वधा असि

pari svAno giriShThAH pavitre somo akSharat | madeShu sarvadhA asi

त्वं विप्रस्त्वं कविर्मधु प्र जातमन्धसः । मदेषु सर्वधा असि

tvaM viprastvaM kavirmadhu pra jAtamandhasaH | madeShu sarvadhA asi

त्वे विश्वे सजोषसो देवासः पीतिमाशत । मदेषु सर्वधा असि

tve vishve sajoShaso devAsaH pItimAshata | madeShu sarvadhA asi

स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इडानाम । सोमो यः सुक्षितीनाम

sa sunve yo vasUnAM yo rAyAmAnetA ya iDAnAm | somo yaH sukShitInAm

यस्य त इन्द्रः पिबाद्यस्य मरुतो यस्य वार्यमणा भगः । आ येन मित्रावरुणा करामह एन्द्रमवसे महे

yasya ta indraH pibAdyasya maruto yasya vAryamaNA bhagaH | A yena mitrAvaruNA karAmaha endramavase mahe

तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत । शिशुं न हव्यैः स्वदयन्त गूर्तिभिः

taM vaH sakhAyo madAya punAnamabhi gAyata | shishuM na havyaiH svadayanta gUrtibhiH

सं वत्स इव मातृभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते । देवावीर्मदो मतिभिः परिष्कृतः

saM vatsa iva mAtR^ibhirindurhinvAno ajyate | devAvIrmado matibhiH pariShkR^itaH

अयं दक्षाय साधनोऽयं शर्धाय वीतये । अयं देवेभ्यो मधुमत्तरः सुतः

ayaM dakShAya sAdhano.aya.N shardhAya vItaye | ayaM devebhyo madhumattaraH sutaH

सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः । मित्राः सुवाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः

somAH pavanta indavo.asmabhyaM gAtuvittamAH | mitrAH suvAnA arepasaH svAdhyaH svarvidaH

ते पूतासो विपश्च्हितः सोमासो दध्याशिरः । सूरासो न दर्शतासो जिगत्नवो ध्रुवा घृते

te pUtAso vipashchitaH somAso dadhyAshiraH | sUrAso na darshatAso jigatnavo dhruvA ghR^ite

सुष्वाणासो व्यद्रिभिश्च्हिताना गोरधि त्वच्हि । इषमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः

suShvANAso vyadribhishchitAnA goradhi tvachi | iShamasmabhyamabhitaH samasvaranvasuvidaH

अया पवा पवस्वैना वसूनि मांश्च्हत्व इन्दो सरसि प्र धन्व । ब्रघ्नश्च्हिद्यस्य वातो न जूतिं पुरुमेधाश्च्हित्तकवे नरं धात

ayA pavA pavasvainA vasUni mA.Nshchatva indo sarasi pra dhanva | braghnashchidyasya vAto na jUtiM purumedhAshchittakave naraM dhAt

उत न एना पवया पवस्वाधि श्रुते श्रवाय्यस्य तीर्थे । षष्टिं सहस्रा नैगुतो वसूनि वृक्षं न पक्वं धूनवद्रणाय

uta na enA pavayA pavasvAdhi shrute shravAyyasya tIrthe | ShaShTi.N sahasrA naiguto vasUni vR^ikShaM na pakvaM dhUnavadraNAya

महीमे अस्य वृष नाम शूषे मांश्च्हत्वे वा पृशने वा वधत्रे । अस्वापयन्निगुतः स्नेहयच्ह्च्हापामित्रां अपाच्हितो अच्हेतः

mahIme asya vR^iSha nAma shUShe mA.Nshchatve vA pR^ishane vA vadhatre | asvApayannigutaH snehayachchApAmitrA.N apAchito achetaH

अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः

agne tvaM no antama uta trAtA shivo bhuvo varUthyaH

वसुरग्निर्वसुश्रवा अच्ह्छा नक्षि द्युमत्तमो रयिं दाः

vasuragnirvasushravA achChA nakShi dyumattamo rayiM dAH

तं त्वा शोच्हिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनमीमहे सखिभ्यः

taM tvA shochiShTha dIdivaH sumnAya nUnamImahe sakhibhyaH

इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च्ह विश्वे च्ह देवाः

imA nu kaM bhuvanA sIShadhemendrashcha vishve cha devAH

यज्ञं च्ह नस्तन्वं च्ह प्रजां च्हादित्यैरिन्द्रः सह सीषधातु

yaj~naM cha nastanvaM cha prajAM chAdityairindraH saha sIShadhAtu

आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्मभ्यं भेषजा करत

AdityairindraH sagaNo marudbhirasmabhyaM bheShajA karat

प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते

pra va indrAya vR^itrahantamAya viprAya gAthaM gAyata yaM jujoShate

अर्च्हन्त्यर्कं मरुतः स्वर्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः

archantyarkaM marutaH svarkA A stobhati shruto yuvA sa indraH

उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र

upa prakShe madhumati kShiyantaH puShyema rayiM dhImahe ta indra

प्र काव्यमुशनेव ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति । महिव्रतः शुच्हिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्येति रेभन

pra kAvyamushaneva bruvANo devo devAnAM janimA vivakti | mahivrataH shuchibandhuH pAvakaH padA varAho abhyeti rebhan

प्र हंसासस्तृपला वग्नुमच्ह्छामादस्तं वृषगणा अयासुः । आङ्गोषिणं पवमानं सखायो दुर्मर्षं वाणं प्र वदन्ति साकम

pra ha.NsAsastR^ipalA vagnumachChAmAdastaM vR^iShagaNA ayAsuH | A~NgoShiNaM pavamAna.N sakhAyo durmarShaM vANaM pra vadanti sAkam

स योजत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीडन्तं मिमते न गावः । परीणसं कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर्ददृशे नक्तमृज्रः

sa yojata urugAyasya jUtiM vR^ithA krIDantaM mimate na gAvaH | parINasaM kR^iNute tigmashR^i~Ngo divA harirdadR^ishe naktamR^ijraH

प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न अवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः

pra svAnAso rathA ivArvanto na avasyavaH | somAso rAye akramuH

हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणामिव

hinvAnAso rathA iva dadhanvire gabhastyoH | bharAsaH kAriNAmiva

राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः

rAjAno na prashastibhiH somAso gobhira~njate | yaj~no na sapta dhAtR^ibhiH

परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । मधो अर्षन्ति धारया

pari svAnAsa indavo madAya barhaNA girA | madho arShanti dhArayA

आपानासो विवस्वतो जिन्वन्त उषसो भगम । सूरा अण्वं वि तन्वते

ApAnAso vivasvato jinvanta uShaso bhagam | sUrA aNvaM vi tanvate

अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः

apa dvArA matInAM pratnA R^iNvanti kAravaH | vR^iShNo harasa AyavaH

समीच्हीनास आशत होतारः सप्तजानयः । पदमेकस्य पिप्रतः

samIchInAsa Ashata hotAraH saptajAnayaH | padamekasya piprataH

नाभा नाभिं न आ ददे च्हक्षुषा सूर्य दृशे । कवेरपत्यमा दुहे

nAbhA nAbhiM na A dade chakShuShA sUrya dR^ishe | kaverapatyamA duhe

अभि प्रियं दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम । सूरः पस्यति च्हक्षसा

abhi priyaM divaspadamadhvaryubhirguhA hitam | sUraH pasyati chakShasA

असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः । विदाना अस्य योजना

asR^igramindavaH pathA dharmannR^itasya sushriyaH | vidAnA asya yojanA

प्र धारा मधो अग्रियो महीरपो वि गाहते । हविर्हविःषु वन्द्यः

pra dhArA madho agriyo mahIrapo vi gAhate | havirhaviHShu vandyaH

प्र युजा वाच्हो अग्रियो वृषो अच्हिक्रदद्वने । सद्माभि सत्यो अध्वरः

pra yujA vAcho agriyo vR^iSho achikradadvane | sadmAbhi satyo adhvaraH

परि यत्काव्या कविर्नृम्णा पुनानो अर्षति । स्वर्वाजी सिषासति

pari yatkAvyA kavirnR^imNA punAno arShati | svarvAjI siShAsati

पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति । यदीमृण्वन्ति वेधसः

pavamAno abhi spR^idho visho rAjeva sIdati | yadImR^iNvanti vedhasaH

अव्या वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति । रेभो वनुष्यते मति

avyA vAre pari priyo harirvaneShu sIdati | rebho vanuShyate mati

स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्ह्छति । रणा यो अस्य धर्मणा

sa vAyumindramashvinA sAkaM madena gachChati | raNA yo asya dharmaNA

आ मित्रे वरुणे भगे मधोः पवन्त ऊर्मयः । विदाना अस्य शक्मभिः

A mitre varuNe bhage madhoH pavanta UrmayaH | vidAnA asya shakmabhiH

अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये । श्रवो वसूनि सञ्जितम

asmabhya.N rodasI rayiM madhvo vAjasya sAtaye | shravo vasUni sa~njitam

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्पृहम

A te dakShaM mayobhuvaM vahnimadyA vR^iNImahe | pAntamA puruspR^iham

आ मन्द्रमा वरेण्यमा विप्रमा मनीषिणम । पान्तमा पुरुस्पृहम

A mandramA vareNyamA vipramA manIShiNam | pAntamA puruspR^iham

आ रयिमा सुच्हेतुनमा सुक्रतो तनूष्वा । पान्तमा पुरुस्पृहम

A rayimA suchetunamA sukrato tanUShvA | pAntamA puruspR^iham

मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम । कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्नः पात्रं जनयन्त देवाः

mUrdhAnaM divo aratiM pR^ithivyA vaishvAnaramR^ita A jAtamagnim | kavi.N samrAjamatithiM janAnAmAsannaH pAtraM janayanta devAH

त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते । तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः

tvAM vishve amR^ita jAyamAna.N shishuM na devA abhi saM navante | tava kratubhiramR^itatvamAyanvaishvAnara yatpitroradIdeH

नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त । वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः

nAbhiM yaj~nAnA.N sadana.N rayINAM mahAmAhAvamabhi saM navanta | vaishvAnara.N rathyamadhvarANAM yaj~nasya ketuM janayanta devAH

प्र वो मित्राय गायत वरुणाय विपा गिरा । महिक्षत्रावृतं बृहत

pra vo mitrAya gAyata varuNAya vipA girA | mahikShatrAvR^itaM bR^ihat

सम्राजा या घृतयोनी मित्रश्च्होभा वरुणश्च्ह । देवा देवेषु प्रशस्ता

samrAjA yA ghR^itayonI mitrashchobhA varuNashcha | devA deveShu prashastA

ता नः शक्तं पर्थिवस्य महो रायो दिव्यस्य । महि वां क्षत्रं देवेषु

tA naH shaktaM parthivasya maho rAyo divyasya | mahi vAM kShatraM deveShu

इन्द्रा याहि च्हित्रभानो सुता इमे त्वायवः । अण्वीभिस्तना पूतासः

indrA yAhi chitrabhAno sutA ime tvAyavaH | aNvIbhistanA pUtAsaH

इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः । उप ब्रह्माणि वाघतः

indrA yAhi dhiyeShito viprajUtaH sutAvataH | upa brahmANi vAghataH

इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः । सुते दधिष्व नश्च्हनः

indrA yAhi tUtujAna upa brahmANi harivaH | sute dadhiShva nashchanaH

तमीडिष्व यो अर्च्हिषा वना विश्वा परिष्वजत । कृष्णा कृणोति जिह्वया

tamIDiShva yo archiShA vanA vishvA pariShvajat | kR^iShNA kR^iNoti jihvayA

य इद्ध आविवासति सुम्नमिन्द्रस्य मर्त्यः । द्युम्नाय सुतरा अपः

ya iddha AvivAsati sumnamindrasya martyaH | dyumnAya sutarA apaH

ता नो वाजवतीरिष आशून्पिपृतमर्वतः । एन्द्रमग्निं च्ह वोढवे

tA no vAjavatIriSha AshUnpipR^itamarvataH | endramagniM cha voDhave

प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति सङ्गिरम । मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा

pro ayAsIdindurindrasya niShkR^ita.N sakhA sakhyurna pra minAti sa~Ngiram | marya iva yuvatibhiH samarShati somaH kalashe shatayAmnA pathA

प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवरणेष्वक्रमुः । हरिं क्रीडन्तमभ्यनूषत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेदशिश्रयुः

pra vo dhiyo mandrayuvo vipanyuvaH panasyuvaH saMvaraNeShvakramuH | hariM krIDantamabhyanUShata stubho.abhi dhenavaH payasedashishrayuH

आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमान ऊर्मिणा । या नो दोहते त्रिरहन्नसश्च्हुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम

A naH soma saMyataM pipyuShImiShamindo pavasva pavamAna UrmiNA | yA no dohate trirahannasashchuShI kShumadvAjavanmadhumatsuvIryam

न किष्टं कर्मणा नशद्यश्च्हकार सदावृधम । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्त्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा

na kiShTaM karmaNA nashadyashchakAra sadAvR^idham | indraM na yaj~nairvishvagUrttamR^ibhvasamadhR^iShTaM dhR^iShNumojasA

अषाढमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः । सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामीरनोनवुः

aShADhamugraM pR^itanAsu sAsahiM yasminmahIrurujrayaH | saM dhenavo jAyamAne anonavurdyAvaH kShAmIranonavuH

सखाय आ नि षीदत पुनानाय प्र गायत । शिशुं न यज्ञैः परि भूषत श्रिये

sakhAya A ni ShIdata punAnAya pra gAyata | shishuM na yaj~naiH pari bhUShata shriye

समी वत्सं न मातृभिः सृजता गयसाधनम । देवाव्या3ं मदमभि द्विशवसम

samI vatsaM na mAtR^ibhiH sR^ijatA gayasAdhanam | devAvyA3M madamabhi dvishavasam

पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय वीतये । यथा मित्राय वरुणाय शन्तमम

punAtA dakShasAdhanaM yathA shardhAya vItaye | yathA mitrAya varuNAya shantamam

प्र वाज्यक्षाः सहस्रधारस्तिरः पवित्रं वि वारमव्यम

pra vAjyakShAH sahasradhArastiraH pavitraM vi vAramavyam

स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्भिर्मृजानो गोभिः श्रीणानः

sa vAjyakShAH sahasraretA adbhirmR^ijAno gobhiH shrINAnaH

प्र सोम याहीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्येमानो अद्रिभिः सुतः

pra soma yAhIndrasya kukShA nR^ibhiryemAno adribhiH sutaH

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । ये वादः शर्यणावति

ye somAsaH parAvati ye arvAvati sunvire | ye vAdaH sharyaNAvati

य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम । ये वा जनेषु पञ्च्हसु

ya ArjIkeShu kR^itvasu ye madhye pastyAnAm | ye vA janeShu pa~nchasu

ते नो वृष्टिं दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम । स्वाना देवास इन्दवः

te no vR^iShTiM divaspari pavantAmA suvIryam | svAnA devAsa indavaH

आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्ह्च्हित्सधस्थात । अग्ने त्वां कामये गिरा

A te vatso mano yamatparamAchchitsadhasthAt | agne tvAM kAmaye girA

पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि दिशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे

purutrA hi sadR^i~N~Nasi disho vishvA anu prabhuH | samatsu tvA havAmahe

समत्स्वग्निमवसे वाजयन्तो हवामहे । वाजेषु च्हित्रराधसम

samatsvagnimavase vAjayanto havAmahe | vAjeShu chitrarAdhasam

त्वं न इन्द्रा भर ओजो नृम्णं शतक्रतो विच्हर्षणे । आ वीरं पृतनासहम

tvaM na indrA bhara ojo nR^imNa.N shatakrato vicharShaNe | A vIraM pR^itanAsaham

त्वं हि नः पिता वसो त्वं माता शतक्रतो बभूविथ । अथा ते सुम्नमीमहे

tva.N hi naH pitA vaso tvaM mAtA shatakrato babhUvitha | athA te sumnamImahe

त्वां शुष्मिन्पुरुहूत वाजयन्तमुप ब्रुवे सहस्कृत । स नो रास्व सुवीर्यम

tvA.N shuShminpuruhUta vAjayantamupa bruve sahaskR^ita | sa no rAsva suvIryam

यदिन्द्र च्हित्र म इह नास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर

yadindra chitra ma iha nAsti tvAdAtamadrivaH | rAdhastanno vidadvasa ubhayAhastyA bhara

यन्मन्यसे वरेण्यमिन्द्र द्युक्षं तदा भर । विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दावनः

yanmanyase vareNyamindra dyukShaM tadA bhara | vidyAma tasya te vayamakUpArasya dAvanaH

यत्ते दिक्षु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं बृहत । तेन दृढा च्हिदद्रिव आ वाजं दर्षि सातये

yatte dikShu prarAdhyaM mano asti shrutaM bR^ihat | tena dR^iDhA chidadriva A vAjaM darShi sAtaye

शिशुं जज्ञानं हर्यतं मृजन्ति शुम्भन्ति विप्रं मरुतो गणेन । कविर्गीर्भिः काव्येना कविः सन्त्सोमः पवित्रमत्येति रेभन

shishuM jaj~nAna.N haryataM mR^ijanti shumbhanti vipraM maruto gaNena | kavirgIrbhiH kAvyenA kaviH santsomaH pavitramatyeti rebhan

ऋषिमना य ऋषिकृत्स्वर्षाः सहस्रनीथः पदवीः कवीनाम । तृतीयं धाम महिषः सिषासन्त्सोमो विराजमनु राजति ष्टुप

R^iShimanA ya R^iShikR^itsvarShAH sahasranIthaH padavIH kavInAm | tR^itIyaM dhAma mahiShaH siShAsantsomo virAjamanu rAjati ShTup

च्हमूषच्ह्छ्येनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दुर्द्रप्स आयुधानि बिभ्रत । अपामूर्मिं सच्हमानः समुद्रं तुरीयं धाम महिषो विवक्ति

chamUShachChyenaH shakuno vibhR^itvA govindurdrapsa AyudhAni bibhrat | apAmUrmi.N sachamAnaH samudraM turIyaM dhAma mahiSho vivakti

एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन । वर्धन्तो अस्य वीर्यम

ete somA abhi priyamindrasya kAmamakSharan | vardhanto asya vIryam

पुनानासश्च्हमूषदो गच्ह्छन्तो वायुमश्विना । ते नो धत्त सुवीर्यम

punAnAsashchamUShado gachChanto vAyumashvinA | te no dhatta suvIryam

इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि च्होदय । देवानां योनिमासदम

indrasya soma rAdhase punAno hArdi chodaya | devAnAM yonimAsadam

मृजन्ति त्वा देश क्षिपो हिन्वन्ति सप्त धीतयः । अनु विप्रा अमादिषुः

mR^ijanti tvA desha kShipo hinvanti sapta dhItayaH | anu viprA amAdiShuH

देवेभ्यस्त्वा मदाय कं सृजानमति मेष्यः । स गोभिर्वासयामसि

devebhyastvA madAya ka.N sR^ijAnamati meShyaH | sa gobhirvAsayAmasi

पुनानः कलशेष्वा वस्त्राण्यरुषो हरिः । परि गव्यान्यव्यत

punAnaH kalasheShvA vastrANyaruSho hariH | pari gavyAnyavyata

मघोन आ पवस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः । इन्दो सखायमा विश

maghona A pavasva no jahi vishvA apa dviShaH | indo sakhAyamA visha

नृच्हक्षसं त्वा वयमिन्द्रपीतं स्वर्विदम । भक्षीमहि प्रजामिषम

nR^ichakShasaM tvA vayamindrapIta.N svarvidam | bhakShImahi prajAmiSham

वृष्टिं दिवः परि स्रव द्युम्नं पृथिव्या अधि । सहो नः सोम पृत्सु धाः

vR^iShTiM divaH pari srava dyumnaM pR^ithivyA adhi | saho naH soma pR^itsu dhAH

सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः । वायोरिन्द्रस्य निष्कृतम

somaH punAno arShati sahasradhAro atyaviH | vAyorindrasya niShkR^itam

पवमानमवस्यवो विप्रमभि प्र गायत । सुष्वाणं देववीतये

pavamAnamavasyavo vipramabhi pra gAyata | suShvANaM devavItaye

पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः । गृणाना देववीतये

pavante vAjasAtaye somAH sahasrapAjasaH | gR^iNAnA devavItaye

उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीरिषः । द्युमदिन्दो सुवीर्यम

uta no vAjasAtaye pavasva bR^ihatIriShaH | dyumadindo suvIryam

अत्या हियाना न हेतृभिरसृग्रं वाजसातये । वि वारमव्यमाशवः

atyA hiyAnA na hetR^ibhirasR^igraM vAjasAtaye | vi vAramavyamAshavaH

ते नः सहस्रिणं रयिं पवन्तामा सुवीर्यम । सुवाना देवास इन्दवः

te naH sahasriNa.N rayiM pavantAmA suvIryam | suvAnA devAsa indavaH

वाश्रा अर्षन्तीन्दवोऽभि वत्सं न मातरः । दधन्विरे गभस्त्योः

vAshrA arShantIndavo.abhi vatsaM na mAtaraH | dadhanvire gabhastyoH

जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान कनिक्रदत । विश्वा अप द्विषो जहि

juShTa indrAya matsaraH pavamAna kanikradat | vishvA apa dviSho jahi

अपघ्नन्तो अराव्णः पवमानाः स्वर्दृशः । योनावृतस्य सीदत

apaghnanto arAvNaH pavamAnAH svardR^ishaH | yonAvR^itasya sIdata

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य धारया । इन्द्राय मधुमत्तमाः

somA asR^igramindavaH sutA R^itasya dhArayA | indrAya madhumattamAH

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न धेनवः । इन्द्रं सोमस्य पीतये

abhi viprA anUShata gAvo vatsaM na dhenavaH | indra.N somasya pItaye

मदच्ह्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्च्हित । सोमो गौरी अधि श्रितः

madachyutkSheti sAdane sindhorUrmA vipashchit | somo gaurI adhi shritaH

दिवो नाभा विच्हक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः

divo nAbhA vichakShaNo.avyo vAre mahIyate | somo yaH sukratuH kaviH

यः सोमः कलशेष्वा अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे

yaH somaH kalasheShvA antaH pavitra AhitaH | taminduH pari Shasvaje

प्र वाच्हमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्च्हुतम

pra vAchaminduriShyati samudrasyAdhi viShTapi | jinvankoshaM madhushchutam

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धेनामन्तः सबर्दुघाम । हिन्वानो मानुषा युजा

nityastotro vanaspatirdhenAmantaH sabardughAm | hinvAno mAnuShA yujA

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्च्हसम । अस्मे इन्दो स्वाभुवम

A pavamAna dhAraya rayi.N sahasravarchasam | asme indo svAbhuvam

अभि प्रिया दिवः कविर्विप्रः स धारया सुतः । सोमो हिन्वे परावति

abhi priyA divaH kavirvipraH sa dhArayA sutaH | somo hinve parAvati

उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः । वाणस्य च्होदया पविम

utte shuShmAsa Irate sindhorUrmeriva svanaH | vANasya chodayA pavim

प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाच्हो मखस्युवः । यदव्य एषि सानवि

prasave ta udIrate tisro vAcho makhasyuvaH | yadavya eShi sAnavi

अव्या वारैः परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । पवमानं मधुश्च्हुतम

avyA vAraiH pari priya.N hari.N hinvantyadribhiH | pavamAnaM madhushchutam

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम

A pavasva madintama pavitraM dhArayA kave | arkasya yonimAsadam

स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः । एन्द्रस्य जठरं विश

sa pavasva madintama gobhira~njAno aktubhiH | endrasya jaTharaM visha

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा । अवाहन्नवतीर्नव

ayA vItI pari srava yasta indo madeShvA | avAhannavatIrnava

पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम । अध त्यं तुर्वशं यदुम

puraH sadya itthAdhiye divodAsAya shambaram | adha tyaM turvashaM yadum

परि नो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत । क्षरा सहस्रिणीरिषः

pari no ashvamashvavidgomadindo hiraNyavat | kSharA sahasriNIriShaH

अपघ्नन्पवते मृधोऽप सोमो अराव्णः । गच्ह्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम

apaghnanpavate mR^idho.apa somo arAvNaH | gachChannindrasya niShkR^itam

महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः । रास्वेन्दो वीरवद्यशः

maho no rAya A bhara pavamAna jahI mR^idhaH | rAsvendo vIravadyashaH

न त्वा शतं च्ह न ह्रुतो राधो दित्सन्तमा मिनन । यत्पुनानो मखस्यसे

na tvA shataM cha na hruto rAdho ditsantamA minan | yatpunAno makhasyase

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोच्हयः । हिन्वानो मानुषीरपः

ayA pavasva dhArayA yayA sUryamarochayaH | hinvAno mAnuShIrapaH

अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे

ayukta sUra etashaM pavamAno manAvadhi | antarikSheNa yAtave

उत त्या हरितो रथे सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन

uta tyA harito rathe sUro ayukta yAtave | indurindra iti bruvan

अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम । यो मर्त्येषु निध्रुविरृतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः

agniM vo devamagnibhiH sajoShA yajiShThaM dUtamadhvare kR^iNudhvam | yo martyeShu nidhruvirR^itAvA tapurmUrdhA ghR^itAnnaH pAvakaH

प्रोथदश्वो न यवसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात । आदस्य वातो अनु वाति शोच्हिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति

prothadashvo na yavase.aviShyanyadA mahaH saMvaraNAdvyasthAt | Adasya vAto anu vAti shochiradha sma te vrajanaM kR^iShNamasti