इन्द्र ज्येष्ठं न आ भर ओजिष्ठं पुपुरि श्रवः । यद्दिधृक्षेम वज्रहस्त रोदसी ओभे सुशिप्र पप्राः

indra jyeShThaM na A bhara ojiShThaM pupuri shravaH | yaddidhR^ikShema vajrahasta rodasI obhe sushipra paprAH

इन्द्रो राजा जगतश्च्हर्षणीनामधिक्षमा विश्वरूपं यदस्य । ततो ददाति दाशुषे वसूनि च्होदद्राध उपस्तुतं च्हिदर्वाक

indro rAjA jagatashcharShaNInAmadhikShamA vishvarUpaM yadasya | tato dadAti dAshuShe vasUni chodadrAdha upastutaM chidarvAk

यस्येदमा रजोयुजस्तुजे जने वनं स्वः । इन्द्रस्य रन्त्यं बृहत

yasyedamA rajoyujastuje jane vana.N svaH | indrasya rantyaM bR^ihat

उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय । अथादित्य व्रते वयं तवानागसो अदितये स्याम

uduttamaM varuNa pAshamasmadavAdhamaM vi madhyama.N shrathAya | athAditya vrate vayaM tavAnAgaso aditaye syAma

त्वया वयं पवमानेन सोम भरे कृतं वि च्हिनुयाम शश्वत । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः

tvayA vayaM pavamAnena soma bhare kR^itaM vi chinuyAma shashvat | tanno mitro varuNo mAmahantAmaditiH sindhuH pR^ithivI uta dyauH

इमं वृषणं कृणुतैकमिन्माम

imaM vR^iShaNaM kR^iNutaikaminmAm

स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित्परिस्रव

sa na indrAya yajyave varuNAya marudbhyaH | varivovitparisrava

एना विश्वान्यर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम । सिषासन्तो वनामहे

enA vishvAnyarya A dyumnAni mAnuShANAm | siShAsanto vanAmahe

अहमस्मि प्रथमजा ऋतस्य पूर्वं देवेभ्यो अमृतस्य नाम । यो मा ददाति स इदेवमावदहमन्नमन्नमदन्तमद्मि

ahamasmi prathamajA R^itasya pUrvaM devebhyo amR^itasya nAma | yo mA dadAti sa idevamAvadahamannamannamadantamadmi

त्वमेतदधारयः कृष्णासु रोहिणीषु च्ह । परुष्णीषु रुशत्पयः

tvametadadhArayaH kR^iShNAsu rohiNIShu cha | paruShNIShu rushatpayaH

अरूरुच्हदुषसः पृश्निरग्रिय उक्षा मिमेति भुवनेषु वाजयुः । मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृच्हक्षसः पितरो गर्भमादधुः

arUruchaduShasaH pR^ishniragriya ukShA mimeti bhuvaneShu vAjayuH | mAyAvino mamire asya mAyayA nR^ichakShasaH pitaro garbhamAdadhuH

इन्द्र इद्धर्योः सच्हा सम्मिश्ल आ वच्होयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

indra iddharyoH sachA sammishla A vachoyujA | indro vajrI hiraNyayaH

इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च्ह । उग्र उग्राभिरूतिभिः

indra vAjeShu no.ava sahasrapradhaneShu cha | ugra ugrAbhirUtibhiH

प्रथश्च्ह यस्य सप्रथश्च्ह नामानुष्टुभस्य हविषो हविर्यत । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च्ह विष्णो रथन्तरमा जभारा वसिष्ठः

prathashcha yasya saprathashcha nAmAnuShTubhasya haviSho haviryat | dhAturdyutAnAtsavitushcha viShNo rathantaramA jabhArA vasiShThaH

नियुत्वान्वायवा गह्ययं शुक्रो अयामि ते । गन्तासि सुन्वतो गृहम

niyutvAnvAyavA gahyaya.N shukro ayAmi te | gantAsi sunvato gR^iham

यज्जायथा अपूर्व्य मघवन्वृत्रहत्याय । तत्पृथिवीमप्रथयस्तदस्तभ्ना उतो दिवम

yajjAyathA apUrvya maghavanvR^itrahatyAya | tatpR^ithivImaprathayastadastabhnA uto divam

मयि वर्च्हो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः । परमेष्ठी प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु

mayi varcho atho yasho.atho yaj~nasya yatpayaH | parameShThI prajApatirdivi dyAmiva dR^i.Nhatu

सं ते पयांसि समु यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्यभिमातिषाहः । आप्यायमानो अमृताय सोम दिवि श्रवांस्युत्तमानि धिष्व

saM te payA.Nsi samu yantu vAjAH saM vR^iShNyAnyabhimAtiShAhaH | ApyAyamAno amR^itAya soma divi shravA.NsyuttamAni dhiShva

त्वमिमा ओषधीः सोम विश्वास्त्वमपो अजनयस्त्वं गाः । त्वमातनोरुर्वा3न्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ

tvamimA oShadhIH soma vishvAstvamapo ajanayastvaM gAH | tvamAtanorurvA3ntarikShaM tvaM jyotiShA vi tamo vavartha

अग्निमीडे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम । होतारं रत्नधातमम

agnimIDe purohitaM yaj~nasya devamR^itvijam | hotAraM ratnadhAtamam

ते मन्वत प्रथमं नाम गोनां त्रिः सप्त परमं नाम जनान । ता जानतीरभ्यनूषत क्षा आविर्भुवन्नरुणीर्यशसा गावः

te manvata prathamaM nAma gonAM triH sapta paramaM nAma janAn | tA jAnatIrabhyanUShata kShA AvirbhuvannaruNIryashasA gAvaH

समन्या यन्त्युपयन्त्यन्याः समानमूर्वं नद्यस्पृणन्ति । तमू शुच्हिं शुच्हयो दीदिवांसमपान्नपातमुप यन्त्यापः

samanyA yantyupayantyanyAH samAnamUrvaM nadyaspR^iNanti | tamU shuchi.N shuchayo dIdivA.NsamapAnnapAtamupa yantyApaH

आ प्रागाद्भद्रा युवतिरह्नः केतून्त्समीर्त्सति । अभूद्भद्रा निवेशनी विश्वस्य जगतो रात्री

A prAgAdbhadrA yuvatirahnaH ketUntsamIrtsati | abhUdbhadrA niveshanI vishvasya jagato rAtrI

प्रक्षस्य वृष्णो अरुषस्य नू महः प्र नो वच्हो विदथा जातवेदसे । वैश्वानराय मतिर्नव्यसे शुच्हिः सोम इव पवते च्हारुरग्नये

prakShasya vR^iShNo aruShasya nU mahaH pra no vacho vidathA jAtavedase | vaishvAnarAya matirnavyase shuchiH soma iva pavate chAruragnaye

विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञमुभे रोदसी अपां नपाच्ह्च्ह मन्म । मा वो वच्हांसि परिच्हक्ष्याणि वोच्हं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम

vishve devA mama shR^iNvantu yaj~namubhe rodasI apAM napAchcha manma | mA vo vachA.Nsi parichakShyANi vocha.N sumneShvidvo antamA madema

यशो मा द्यावापृथिवी यशो मेन्द्रबृहस्पती । यशो भगस्य विन्दतु यशो मा प्रतिमुच्ह्यताम । यशस्व्या3स्याः सं सदोऽहं प्रवदिता स्याम

yasho mA dyAvApR^ithivI yasho mendrabR^ihaspatI | yasho bhagasya vindatu yasho mA pratimuchyatAm | yashasvyA3syAH sa.N sado.ahaM pravaditA syAm

इन्द्रस्य नु वीर्याणि प्रवोच्हं यानि च्हकार प्रथमानि वज्री । अहन्नहिमन्वपस्ततर्द प्र वक्षणा अभिनत्पर्वतानाम

indrasya nu vIryANi pravochaM yAni chakAra prathamAni vajrI | ahannahimanvapastatarda pra vakShaNA abhinatparvatAnAm

अग्निरस्मि जन्मना जातवेदा घृतं मे च्हक्षुरमृतं म आसन । त्रिधातुरर्को रजसो विमानोऽजस्रं ज्योतिर्हविरस्मि सर्वम

agnirasmi janmanA jAtavedA ghR^itaM me chakShuramR^itaM ma Asan | tridhAturarko rajaso vimAno.ajasraM jyotirhavirasmi sarvam

पात्यग्निर्विपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्च्हरणं सूर्यस्य । पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः

pAtyagnirvipo agraM padaM veH pAti yahvashcharaNa.N sUryasya | pAti nAbhA saptashIrShANamagniH

भ्राजन्त्यग्ने समिधान दीदिवो जिह्वा च्हरत्यन्तरासनि । स त्वं नो अग्ने पयसा वसुविद्रयिं वर्च्हो दृशेऽदाः

bhrAjantyagne samidhAna dIdivo jihvA charatyantarAsani | sa tvaM no agne payasA vasuvidrayiM varcho dR^ishe.adAH

वसन्त इन्नु रन्त्यो ग्रीष्म इन्नु रन्त्यः । वर्षाण्यनु शरदो हेमन्तः शिशिर इन्नु रन्त्यः

vasanta innu rantyo grIShma innu rantyaH | varShANyanu sharado hemantaH shishira innu rantyaH

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात । स भूमिं सर्वतो वृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम

sahasrashIrShA puruShaH sahasrAkShaH sahasrapAt | sa bhUmi.N sarvato vR^itvAtyatiShThaddashA~Ngulam

त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पदोऽस्येहाभवत्पुनः । तथा विष्वङ व्यक्रामदशनानशने अभि

tripAdUrdhva udaitpuruShaH pado.asyehAbhavatpunaH | tathA viShva~N vyakrAmadashanAnashane abhi

पुरुष एवेदं सर्वं यद्भूतं यच्ह्च्ह भाव्यम । पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि

puruSha eveda.N sarvaM yadbhUtaM yachcha bhAvyam | pAdo.asya sarvA bhUtAni tripAdasyAmR^itaM divi

तावानस्य महिमा ततो ज्यायांश्च्ह पूरुषः । उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति

tAvAnasya mahimA tato jyAyA.Nshcha pUruShaH | utAmR^itatvasyeshAno yadannenAtirohati

ततो विराडजायत विराजो अधि पूरुषः । स जातो अत्यरिच्ह्यत पश्च्हाद्भूमिमथो पुरः

tato virADajAyata virAjo adhi pUruShaH | sa jAto atyarichyata pashchAdbhUmimatho puraH

मन्ये वां द्यावापृथिवी सुभोजसौ ये अप्रथेथाममितमभि योजनम । द्यावापृथिवी भवतं स्योने ते नो मुञ्च्हतमंहसः

manye vA.N dyAvApR^ithivI subhojasau ye aprathethAmamitamabhi yojanam | dyAvApR^ithivI bhavata.N syone te no mu~nchatama.NhasaH

हरी त इन्द्र श्मश्रूण्युतो ते हरितौ हरि । तं त्वा स्तुवन्ति कवयः पुरुषासो वनर्गवः

harI ta indra shmashrUNyuto te haritau hari | taM tvA stuvanti kavayaH puruShAso vanargavaH

यद्वर्च्हो हिरण्यस्य यद्वा वर्च्हो गवामुत । सत्यस्य ब्रह्मणो वर्च्हस्तेन मा सं सृजामसि

yadvarcho hiraNyasya yadvA varcho gavAmuta | satyasya brahmaNo varchastena mA sa.N sR^ijAmasi

सहस्तन्न इन्द्र दद्ध्योज ईशे ह्यस्य महतो विरप्शिन । क्रतुं न नृम्णं स्थविरं च्ह वाजं वृत्रेषु शत्रून्त्सुहना कृधी नः

sahastanna indra daddhyoja Ishe hyasya mahato virapshin | kratuM na nR^imNa.N sthaviraM cha vAjaM vR^itreShu shatrUntsuhanA kR^idhI naH

सहर्षभाः सहवत्सा उदेत विश्वा रूपाणी बिभ्रतीर्द्व्यूद्नीः । उरुः पृथुरयं वो अस्तु लोक इमा आपः सुप्रपाणा इह स्त

saharShabhAH sahavatsA udeta vishvA rUpANI bibhratIrdvyUdnIH | uruH pR^ithurayaM vo astu loka imA ApaH suprapANA iha sta

अग्न आयूंषि पवस आसुवोर्जमिषं च्ह नः । आरे बाधस्व दुच्ह्छुनाम

agna AyU.NShi pavasa AsuvorjamiShaM cha naH | Are bAdhasva duchChunAm

विभ्राङ्बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम । वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति

vibhrA~NbR^ihatpibatu somyaM madhvAyurdadhadyaj~napatAvavihrutam | vAtajUto yo abhirakShati tmanA prajAH piparti bahudhA vi rAjati

च्हित्रं देवानामुदगादनीकं च्हक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च्ह

chitraM devAnAmudagAdanIkaM chakShurmitrasya varuNasyAgneH | AprA dyAvApR^ithivI antarikSha.N sUrya AtmA jagatastasthuShashcha

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन्मातरं पुरः । पितरं च्ह प्रयन्त्स्वः

AyaM gauH pR^ishnirakramIdasadanmAtaraM puraH | pitaraM cha prayantsvaH

अन्तश्च्हरति रोच्हनास्य प्राणादपानती । व्यख्यन्महिषो दिवम

antashcharati rochanAsya prANAdapAnatI | vyakhyanmahiSho divam

त्रिंषद्धाम वि राजति वाक्पतङ्गाय धीयते । प्रति वस्तोरह द्युभिः

tri.NShaddhAma vi rAjati vAkpata~NgAya dhIyate | prati vastoraha dyubhiH

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वच्हक्षसे

apa tye tAyavo yathA nakShatrA yantyaktubhiH | sUrAya vishvachakShase

अदृश्रन्नस्य केतवो वि रश्मयो जनां अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा

adR^ishrannasya ketavo vi rashmayo janA.N anu | bhrAjanto agnayo yathA

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमाभासि रोच्हनम

taraNirvishvadarshato jyotiShkR^idasi sUrya | vishvamAbhAsi rochanam

प्रत्यङ देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान । प्रत्यङ विश्वं स्वर्दृशे

pratya~N devAnAM vishaH pratya~N~NudeShi mAnuShAn | pratya~N vishva.N svardR^ishe

येना पावक च्हक्षसा भुरण्यन्तं जनां अनु । त्वं वरुण पश्यसि

yenA pAvaka chakShasA bhuraNyantaM janA.N anu | tvaM varuNa pashyasi

उद्द्यामेषि रजः पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य

uddyAmeShi rajaH pR^ithvahA mimAno aktubhiH | pashya~njanmAni sUrya

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्र्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः

ayukta sapta shundhyuvaH sUro rathasya naptryaH | tAbhiryAti svayuktibhiH

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोच्हिष्केशं विच्हक्षण

sapta tvA harito rathe vahanti deva sUrya | shochiShkeshaM vichakShaNa

विदा मघवन विदा गातुमनुशंसिषो दिशः । शिक्षा शच्हीनां पते पूर्वीणां पुरूवसो

vidA maghavan vidA gAtumanusha.NsiSho dishaH | shikShA shachInAM pate pUrvINAM purUvaso

आभिष्ट्वमभिष्टिभिः स्वाऽ3र्न्नांशुः । प्रच्हेतन प्रच्हेतयेन्द्र द्युम्नाय न इषे

AbhiShTvamabhiShTibhiH svA.a3rnnA.NshuH | prachetana prachetayendra dyumnAya na iShe

एवा हि शक्रो राये वाजाय वज्रिवः । शविष्ठ वज्रिन्नृञ्जसे मंहिष्ठ वज्रिन्नृञ्जस । आ याहि पिब मत्स्व

evA hi shakro rAye vAjAya vajrivaH | shaviShTha vajrinnR^i~njase ma.NhiShTha vajrinnR^i~njasa | A yAhi piba matsva

विदा राये सुवीर्यं भवो वाजानां पतिर्वशां अनु । मंहिष्ठ वज्रिन्नृञ्जसे यः शविष्ठः शूराणाम

vidA rAye suvIryaM bhavo vAjAnAM patirvashA.N anu | ma.NhiShTha vajrinnR^i~njase yaH shaviShThaH shUrANAm

यो मंहिष्ठो मघोनामंशुर्न्न शोच्हिः । च्हिकित्वो अभि नो नयेन्द्रो विदे तमु स्तुहि

yo ma.NhiShTho maghonAm.Nshurnna shochiH | chikitvo abhi no nayendro vide tamu stuhi

ईशे हि शक्रस्तमूतये हवामहे जेतारमपराजितम । स नः स्वर्षदति द्विषः क्रतुश्छन्द ऋतं बृहत

Ishe hi shakrastamUtaye havAmahe jetAramaparAjitam | sa naH svarShadati dviShaH kratushChanda R^itaM bR^ihat

इन्द्रं धनस्य सातये हवामहे जेतारमपराजितम । स नः स्वर्षदति द्विषः स नः स्वर्षदति द्विषः

indraM dhanasya sAtaye havAmahe jetAramaparAjitam | sa naH svarShadati dviShaH sa naH svarShadati dviShaH

पूर्वस्य यत्ते अद्रिवोंऽशुर्मदाय । सुम्न आ धेहि नो वसो पूर्तिः शविष्ठ शस्यते । वशी हि शक्रो नूनं तन्नव्यं संन्यसे

pUrvasya yatte adrivo.N.ashurmadAya | sumna A dhehi no vaso pUrtiH shaviShTha shasyate | vashI hi shakro nUnaM tannavya.N saMnyase

प्रभो जनस्य वृत्रहन्त्समर्येषु ब्रवावहै । शूरो यो गोषु गच्ह्छति सखा सुशेवो अद्वयुः

prabho janasya vR^itrahantsamaryeShu bravAvahai | shUro yo goShu gachChati sakhA sushevo advayuH

एवाह्योऽ3ऽ3ऽ3वा । एवा ह्यग्ने । एवाहीन्द्र । एवा हि पूषन । एवा हि देवाः Oं एवाहि देवाः

evAhyo.a3.a3.a3vA | evA hyagne | evAhIndra | evA hi pUShan | evA hi devAH OM evAhi devAH