प्रेष्ठं॑ वो॒ अति॑थिं स्तु॒षे मि॒त्रमि॑व प्रि॒यम् । अ॒ग्निं रथं॒ न वेद्य॑म्

preṣṭhaṃ vo atithiṃ stuṣe mitramiva priyam agniṃ rathaṃ na vedyam

क॒विमि॑व॒ प्रचे॑तसं॒ यं दे॒वासो॒ अध॑ द्वि॒ता । नि मर्त्ये॑ष्वाद॒धुः

kavimiva pracetasaṃ yaṃ devāso adha dvitā ni martyeṣvādadhuḥ

त्वं य॑विष्ठ दा॒शुषो॒ नॄँः पा॑हि श‍ृणु॒धी गिरः॑ । रक्षा॑ तो॒कमु॒त त्मना॑

tvaṃ yaviṣṭha dāśuṣo nṝm̐ḥ pāhi śaṛṇudhī giraḥ rakṣā tokamuta tmanā

कया॑ ते अग्ने अङ्गिर॒ ऊर्जो॑ नपा॒दुप॑स्तुतिम् । वरा॑य देव म॒न्यवे॑

kayā te agne aṅgira ūrjo napādupastutim varāya deva manyave

दाशे॑म॒ कस्य॒ मन॑सा य॒ज्ञस्य॑ सहसो यहो । कदु॑ वोच इ॒दं नमः॑

dāśema kasya manasā yajñasya sahaso yaho kadu voca idaṃ namaḥ

अधा॒ त्वं हि न॒स्करो॒ विश्वा॑ अ॒स्मभ्यं॑ सुक्षि॒तीः । वाज॑द्रविणसो॒ गिरः॑

adhā tvaṃ hi naskaro viśvā asmabhyaṃ sukṣitīḥ vājadraviṇaso giraḥ

कस्य॑ नू॒नं परी॑णसो॒ धियो॑ जिन्वसि दम्पते । गोषा॑ता॒ यस्य॑ ते॒ गिरः॑

kasya nūnaṃ parīṇaso dhiyo jinvasi dampate goṣātā yasya te giraḥ

तं म॑र्जयन्त सु॒क्रतुं॑ पुरो॒यावा॑नमा॒जिषु॑ । स्वेषु॒ क्षये॑षु वा॒जिन॑म्

taṃ marjayanta sukratuṃ puroyāvānamājiṣu sveṣu kṣayeṣu vājinam

क्षेति॒ क्षेमे॑भिः सा॒धुभि॒र्नकि॒र्यं घ्नन्ति॒ हन्ति॒ यः । अग्ने॑ सु॒वीर॑ एधते

kṣeti kṣemebhiḥ sādhubhirnakiryaṃ ghnanti hanti yaḥ agne suvīra edhate