सखा॑य॒ आ शि॑षामहि॒ ब्रह्मेन्द्रा॑य व॒ज्रिणे॑ । स्तु॒ष ऊ॒ षु वो॒ नृत॑माय धृ॒ष्णवे॑

sakhāya ā śiṣāmahi brahmendrāya vajriṇe stuṣa ū ṣu vo nṛtamāya dhṛṣṇave

शव॑सा॒ ह्यसि॑ श्रु॒तो वृ॑त्र॒हत्ये॑न वृत्र॒हा । म॒घैर्म॒घोनो॒ अति॑ शूर दाशसि

śavasā hyasi śruto vṛtrahatyena vṛtrahā maghairmaghono ati śūra dāśasi

स नः॒ स्तवा॑न॒ आ भ॑र र॒यिं चि॒त्रश्र॑वस्तमम् । नि॒रे॒के चि॒द्यो ह॑रिवो॒ वसु॑र्द॒दिः

sa naḥ stavāna ā bhara rayiṃ citraśravastamam nireke cidyo harivo vasurdadiḥ

आ नि॑रे॒कमु॒त प्रि॒यमिन्द्र॒ दर्षि॒ जना॑नाम् । धृ॒ष॒ता धृ॑ष्णो॒ स्तव॑मान॒ आ भ॑र

ā nirekamuta priyamindra darṣi janānām dhṛṣatā dhṛṣṇo stavamāna ā bhara

न ते॑ स॒व्यं न दक्षि॑णं॒ हस्तं॑ वरन्त आ॒मुरः॑ । न प॑रि॒बाधो॑ हरिवो॒ गवि॑ष्टिषु

na te savyaṃ na dakṣiṇaṃ hastaṃ varanta āmuraḥ na paribādho harivo gaviṣṭiṣu

आ त्वा॒ गोभि॑रिव व्र॒जं गी॒र्भिरृ॑णोम्यद्रिवः । आ स्मा॒ कामं॑ जरि॒तुरा मनः॑ पृण

ā tvā gobhiriva vrajaṃ gīrbhirṛṇomyadrivaḥ ā smā kāmaṃ jariturā manaḥ pṛṇa

विश्वा॑नि वि॒श्वम॑नसो धि॒या नो॑ वृत्रहन्तम । उग्र॑ प्रणेत॒रधि॒ षू व॑सो गहि

viśvāni viśvamanaso dhiyā no vṛtrahantama ugra praṇetaradhi ṣū vaso gahi

व॒यं ते॑ अ॒स्य वृ॑त्रहन्वि॒द्याम॑ शूर॒ नव्य॑सः । वसोः॑ स्पा॒र्हस्य॑ पुरुहूत॒ राध॑सः

vayaṃ te asya vṛtrahanvidyāma śūra navyasaḥ vasoḥ spārhasya puruhūta rādhasaḥ

इन्द्र॒ यथा॒ ह्यस्ति॒ तेऽप॑रीतं नृतो॒ शवः॑ । अमृ॑क्ता रा॒तिः पु॑रुहूत दा॒शुषे॑

indra yathā hyasti te'parītaṃ nṛto śavaḥ amṛktā rātiḥ puruhūta dāśuṣe

आ वृ॑षस्व महामह म॒हे नृ॑तम॒ राध॑से । दृ॒ळ्हश्चि॑द्दृह्य मघवन्म॒घत्त॑ये

ā vṛṣasva mahāmaha mahe nṛtama rādhase dṛḷhaściddṛhya maghavanmaghattaye

नू अ॒न्यत्रा॑ चिदद्रिव॒स्त्वन्नो॑ जग्मुरा॒शसः॑ । मघ॑वञ्छ॒ग्धि तव॒ तन्न॑ ऊ॒तिभिः॑

nū anyatrā cidadrivastvanno jagmurāśasaḥ maghavañchagdhi tava tanna ūtibhiḥ

न॒ह्य१॒॑ङ्ग नृ॑तो॒ त्वद॒न्यं वि॒न्दामि॒ राध॑से । रा॒ये द्यु॒म्नाय॒ शव॑से च गिर्वणः

nahya1ṅga nṛto tvadanyaṃ vindāmi rādhase rāye dyumnāya śavase ca girvaṇaḥ

एन्दु॒मिन्द्रा॑य सिञ्चत॒ पिबा॑ति सो॒म्यं मधु॑ । प्र राध॑सा चोदयाते महित्व॒ना

endumindrāya siñcata pibāti somyaṃ madhu pra rādhasā codayāte mahitvanā

उपो॒ हरी॑णां॒ पतिं॒ दक्षं॑ पृ॒ञ्चन्त॑मब्रवम् । नू॒नं श्रु॑धि स्तुव॒तो अ॒श्व्यस्य॑

upo harīṇāṃ patiṃ dakṣaṃ pṛñcantamabravam nūnaṃ śrudhi stuvato aśvyasya

न॒ह्य१॒॑ङ्ग पु॒रा च॒न ज॒ज्ञे वी॒रत॑र॒स्त्वत् । नकी॑ रा॒या नैवथा॒ न भ॒न्दना॑

nahya1ṅga purā cana jajñe vīratarastvat nakī rāyā naivathā na bhandanā

एदु॒ मध्वो॑ म॒दिन्त॑रं सि॒ञ्च वा॑ध्वर्यो॒ अन्ध॑सः । ए॒वा हि वी॒रः स्तव॑ते स॒दावृ॑धः

edu madhvo madintaraṃ siñca vādhvaryo andhasaḥ evā hi vīraḥ stavate sadāvṛdhaḥ

इन्द्र॑ स्थातर्हरीणां॒ नकि॑ष्टे पू॒र्व्यस्तु॑तिम् । उदा॑नंश॒ शव॑सा॒ न भ॒न्दना॑

indra sthātarharīṇāṃ nakiṣṭe pūrvyastutim udānaṃśa śavasā na bhandanā

तं वो॒ वाजा॑नां॒ पति॒महू॑महि श्रव॒स्यवः॑ । अप्रा॑युभिर्य॒ज्ञेभि॑र्वावृ॒धेन्य॑म्

taṃ vo vājānāṃ patimahūmahi śravasyavaḥ aprāyubhiryajñebhirvāvṛdhenyam

एतो॒ न्विन्द्रं॒ स्तवा॑म॒ सखा॑यः॒ स्तोम्यं॒ नर॑म् । कृ॒ष्टीर्यो विश्वा॑ अ॒भ्यस्त्येक॒ इत्

eto nvindraṃ stavāma sakhāyaḥ stomyaṃ naram kṛṣṭīryo viśvā abhyastyeka it

अगो॑रुधाय ग॒विषे॑ द्यु॒क्षाय॒ दस्म्यं॒ वचः॑ । घृ॒तात्स्वादी॑यो॒ मधु॑नश्च वोचत

agorudhāya gaviṣe dyukṣāya dasmyaṃ vacaḥ ghṛtātsvādīyo madhunaśca vocata

यस्यामि॑तानि वी॒र्या॒३॒॑ न राधः॒ पर्ये॑तवे । ज्योति॒र्न विश्व॑म॒भ्यस्ति॒ दक्षि॑णा

yasyāmitāni vīryā3 na rādhaḥ paryetave jyotirna viśvamabhyasti dakṣiṇā

स्तु॒हीन्द्रं॑ व्यश्व॒वदनू॑र्मिं वा॒जिनं॒ यम॑म् । अ॒र्यो गयं॒ मंह॑मानं॒ वि दा॒शुषे॑

stuhīndraṃ vyaśvavadanūrmiṃ vājinaṃ yamam aryo gayaṃ maṃhamānaṃ vi dāśuṣe

ए॒वा नू॒नमुप॑ स्तुहि॒ वैय॑श्व दश॒मं नव॑म् । सुवि॑द्वांसं च॒र्कृत्यं॑ च॒रणी॑नाम्

evā nūnamupa stuhi vaiyaśva daśamaṃ navam suvidvāṃsaṃ carkṛtyaṃ caraṇīnām

वेत्था॒ हि निरृ॑तीनां॒ वज्र॑हस्त परि॒वृज॑म् । अह॑रहः शु॒न्ध्युः प॑रि॒पदा॑मिव

vetthā hi nirṛtīnāṃ vajrahasta parivṛjam aharahaḥ śundhyuḥ paripadāmiva

तदि॒न्द्राव॒ आ भ॑र॒ येना॑ दंसिष्ठ॒ कृत्व॑ने । द्वि॒ता कुत्सा॑य शिश्नथो॒ नि चो॑दय

tadindrāva ā bhara yenā daṃsiṣṭha kṛtvane dvitā kutsāya śiśnatho ni codaya

तमु॑ त्वा नू॒नमी॑महे॒ नव्यं॑ दंसिष्ठ॒ सन्य॑से । स त्वं नो॒ विश्वा॑ अ॒भिमा॑तीः स॒क्षणिः॑

tamu tvā nūnamīmahe navyaṃ daṃsiṣṭha sanyase sa tvaṃ no viśvā abhimātīḥ sakṣaṇiḥ

य ऋक्षा॒दंह॑सो मु॒चद्यो वार्या॑त्स॒प्त सिन्धु॑षु । वध॑र्दा॒सस्य॑ तुविनृम्ण नीनमः

ya ṛkṣādaṃhaso mucadyo vāryātsapta sindhuṣu vadhardāsasya tuvinṛmṇa nīnamaḥ

यथा॑ वरो सु॒षाम्णे॑ स॒निभ्य॒ आव॑हो र॒यिम् । व्य॑श्वेभ्यः सुभगे वाजिनीवति

yathā varo suṣāmṇe sanibhya āvaho rayim vyaśvebhyaḥ subhage vājinīvati

आ ना॒र्यस्य॒ दक्षि॑णा॒ व्य॑श्वाँ एतु सो॒मिनः॑ । स्थू॒रं च॒ राधः॑ श॒तव॑त्स॒हस्र॑वत्

ā nāryasya dakṣiṇā vyaśvām̐ etu sominaḥ sthūraṃ ca rādhaḥ śatavatsahasravat

यत्त्वा॑ पृ॒च्छादी॑जा॒नः कु॑ह॒या कु॑हयाकृते । ए॒षो अप॑श्रितो व॒लो गो॑म॒तीमव॑ तिष्ठति

yattvā pṛcchādījānaḥ kuhayā kuhayākṛte eṣo apaśrito valo gomatīmava tiṣṭhati