उपासाञ्चक्रिरे पुत्रौ भूपालतनयस्तथा।।

upāsāñcakrire putrau bhūpālatanayastathā||

प्रीतिं सञ्जनयामास पुत्रसख्युरुवाच च।।

prītiṃ sañjanayāmāsa putrasakhyuruvāca ca||

कर्तव्यमुत्सृजाशङ्कां पितरीव सुतो मयि।।

kartavyamutsṛjāśaṅkāṃ pitarīva suto mayi||

यद्वाभिमतमत्यर्थं दुर्लभं तद्वृणुष्व माम।।

yadvābhimatamatyarthaṃ durlabhaṃ tadvṛṇuṣva mām||

पितुरस्ति ममाद्यापिन किञ्चित कार्यमीदृशम।।

piturasti mamādyāpina kiñcit kāryamīdṛśam||

तथैव त्वयि पातालं न मे याञ्चोन्मुकं मनः।।

tathaiva tvayi pātālaṃ na me yāñconmukaṃ manaḥ||

तृणकोटिसमं वित्तं तारुण्याद्वित्तकोटिषु।।

tṛṇakoṭisamaṃ vittaṃ tāruṇyādvittakoṭiṣu||

जनिता ध्रियते वित्तं यौवनं किन्नु नास्ति मे।।

janitā dhriyate vittaṃ yauvanaṃ kinnu nāsti me||

सत्यशेषे कथं याञ्चां मम जिह्वा करिष्यति।।

satyaśeṣe kathaṃ yāñcāṃ mama jihvā kariṣyati||

पितृबाहुतरुच्छायां संश्रिताः सुखिनो हि ते।।

pitṛbāhutarucchāyāṃ saṃśritāḥ sukhino hi te||

ते सुखास्वादविभ्रंशान्मन्ये धात्रैव वञ्चिताः।।

te sukhāsvādavibhraṃśānmanye dhātraiva vañcitāḥ||

पितृमुक्तान प्रयच्छामः कामतो नित्यमर्थिनाम।।

pitṛmuktān prayacchāmaḥ kāmato nityamarthinām||

मच्चूडामणिना स्पृष्टं यच्चाङ्गस्पर्शमाप्तवान।।

maccūḍāmaṇinā spṛṣṭaṃ yaccāṅgasparśamāptavān||

प्राह राजसुतं प्रीत्या पुत्रयोरुपकारिणम।।

prāha rājasutaṃ prītyā putrayorupakāriṇam||

यदन्यन्मनसः प्रीत्यै तद्ब्रूहि त्वं ददाम्यहम।।

yadanyanmanasaḥ prītyai tadbrūhi tvaṃ dadāmyaham||

सर्वमस्ति विशेषेण सम्प्राप्तं तव दर्शनात।।

sarvamasti viśeṣeṇa samprāptaṃ tava darśanāt||

यदङ्गसंश्लेषमितस्तव देवस्य मानुषः।।

yadaṅgasaṃśleṣamitastava devasya mānuṣaḥ||

कृतं तेनैव न प्राप्तं किं मया पन्नगेश्वर।।

kṛtaṃ tenaiva na prāptaṃ kiṃ mayā pannageśvara||

तत्पुण्यकर्मसंस्कारो हृदयान्मा व्यपैतु मे।।

tatpuṇyakarmasaṃskāro hṛdayānmā vyapaitu me||

स्त्रियो ऽन्नपानं पुत्राश्च चारुमाल्यानुलेपन।।

striyo 'nnapānaṃ putrāśca cārumālyānulepan||

सर्वमेतन्मम मतं फलं पुण्यवनस्पतेः।।

sarvametanmama mataṃ phalaṃ puṇyavanaspateḥ||

कर्तव्यः पुण्यसक्तानां न किञ्चिद्भुवि दुर्लभम।।

kartavyaḥ puṇyasaktānāṃ na kiñcidbhuvi durlabham||

सत्यञ्चैतत फलं सर्वं धर्मस्योक्तं यथा त्वया।।

satyañcaitat phalaṃ sarvaṃ dharmasyoktaṃ yathā tvayā||

ग्राह्यं यन्मानुषे लोके दुष्प्राप्तं भवतो मतम।।

grāhyaṃ yanmānuṣe loke duṣprāptaṃ bhavato matam||

मुकावलोकनञ्चक्रे पन्नगेश्वरपुत्रयोः।।

mukāvalokanañcakre pannageśvaraputrayoḥ||

तत पितुः सकलं वीरौ कथयामासतुः स्फुटम।।

tat pituḥ sakalaṃ vīrau kathayāmāsatuḥ sphuṭam||

अत्यजद्दयितान प्राणान विप्रलब्धा दुरात्मना।।

atyajaddayitān prāṇān vipralabdhā durātmanā||

गन्धर्वराजस्य सुता नाम्ना ख्याता मदालसा।।

gandharvarājasya sutā nāmnā khyātā madālasā||

नान्या भार्या भवित्रीति वर्जयित्वा मदालसाम।।

nānyā bhāryā bhavitrīti varjayitvā madālasām||

तात! वाञ्छति यद्येतत क्रियते तत कृतं भवेत।।

tāta! vāñchati yadyetat kriyate tat kṛtaṃ bhavet||

कथमेतद्विना स्वप्नं मायां वा शम्बरोदिताम।।

kathametadvinā svapnaṃ māyāṃ vā śambaroditām||

प्रत्युवाच महात्मानं प्रेमलज्जासमन्वितः।।

pratyuvāca mahātmānaṃ premalajjāsamanvitaḥ||

यदि दर्शयते मन्ये परं कृतमनुग्रहम।।

yadi darśayate manye paraṃ kṛtamanugraham||

अनुग्राह्यो भवान गेहं बालो ऽप्यभ्यागतो गुरुः।।

anugrāhyo bhavān gehaṃ bālo 'pyabhyāgato guruḥ||

तेषां संमोहनार्थाय ज्जल्प च ततः स्फुटम।।

teṣāṃ saṃmohanārthāya jjalpa ca tataḥ sphuṭam||

सेयं न वेति ते भार्या राजपुत्र! मदालसा।।

seyaṃ na veti te bhāryā rājaputra! madālasā||

निवारयामास च तं नागः सो ऽश्वतरस्त्वरन।।

nivārayāmāsa ca taṃ nāgaḥ so 'śvatarastvaran||

अन्तर्धानमुपैत्याशु माया संस्पर्शनादिभिः।।

antardhānamupaityāśu māyā saṃsparśanādibhiḥ||

हा प्रियेति वदन सो ऽथ चिन्तयामास भामिनीम।।

hā priyeti vadan so 'tha cintayāmāsa bhāminīm||

येनायं पातनो ऽरीणां विना शस्त्रेण पातितः।।

yenāyaṃ pātano 'rīṇāṃ vinā śastreṇa pātitaḥ||

वाय्वम्बुतेजसां भुमेराकाशस्य च चेष्टया।।

vāyvambutejasāṃ bhumerākāśasya ca ceṣṭayā||

कथयामास तत सर्वं मृतसञ्जीवनादिकम।।

kathayāmāsa tat sarvaṃ mṛtasañjīvanādikam||

आरुह्य संचिन्तितमभ्युपतेम।।

āruhya saṃcintitamabhyupatem||