अहन्यहनि कर्तव्यं ब्राह्मणानां महामुने। तदाचक्ष्वाखिलं कर्म येन मुच्येत बन्धनात।।

ahanyahani kartavyaṃ brāhmaṇānāṃ mahāmune| tadācakṣvākhilaṃ karma yena mucyeta bandhanāt||

एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासंतानकारणात। कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार सुमहत तपः।।

etānutpādya putrāṃstu prajāsaṃtānakāraṇāt| kaśyapo gotrakāmastu cacāra sumahat tapaḥ||

वक्ष्ये समाहिता यूयं शृणुध्वं गदतो मम। अहन्यहनि कर्तव्यं ब्राह्मणानां क्रमाद विधिम।।

vakṣye samāhitā yūyaṃ śṛṇudhvaṃ gadato mama| ahanyahani kartavyaṃ brāhmaṇānāṃ kramād vidhim||

तस्य वै तपतो ऽत्यर्थं प्रादुर्भूतौ सुताविमौ। वत्सरश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्मवादिनौ।।

tasya vai tapato 'tyarthaṃ prādurbhūtau sutāvimau| vatsaraścāsitaścaiva tāvubhau brahmavādinau||

वत्सरान्नैध्रुवो जज्ञे रैभ्यश्च सुमहायशाः। रैभ्यस्य जज्ञिरे रैभ्याः पुत्रा द्युतिमतां वराः।।

vatsarānnaidhruvo jajñe raibhyaśca sumahāyaśāḥ| raibhyasya jajñire raibhyāḥ putrā dyutimatāṃ varāḥ||

ब्राह्मे मुहूर्ते तूत्थाय धर्ममर्थं च चिन्तयेत। कायक्लेशं तदुद्भूतं ध्यायीत मनसेश्वरम।।

brāhme muhūrte tūtthāya dharmamarthaṃ ca cintayet| kāyakleśaṃ tadudbhūtaṃ dhyāyīta manaseśvaram||

उषः काले ऽथ संप्राप्ते कृत्वा चावश्यकं बुधः। स्नायान्नदीषु सुद्धासु शौचं कृत्वा यथाविधि।।

uṣaḥ kāle 'tha saṃprāpte kṛtvā cāvaśyakaṃ budhaḥ| snāyānnadīṣu suddhāsu śaucaṃ kṛtvā yathāvidhi||

च्यवनस्य सुता पत्नी नैध्रुवस्य महात्मनः। सुमेधा जनयामास पुत्रान वै कुण्डपायिनः।।

cyavanasya sutā patnī naidhruvasya mahātmanaḥ| sumedhā janayāmāsa putrān vai kuṇḍapāyinaḥ||

प्रातः स्नानेन पूयन्ते ये ऽपि पापकृतो जनाः। तस्मात सर्वप्रयत्नेन प्रातः स्नानं समाचरेत।।

prātaḥ snānena pūyante ye 'pi pāpakṛto janāḥ| tasmāt sarvaprayatnena prātaḥ snānaṃ samācaret||

असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत। नाम्ना वै देवलः पुत्रो योगाचार्यो महातपाः।।

asitasyaikaparṇāyāṃ brahmiṣṭhaḥ samapadyata| nāmnā vai devalaḥ putro yogācāryo mahātapāḥ||

प्रातः स्नानं प्रशंसन्ति दृष्टादृष्टकरं शुभम। ऋषीणामृषिता नित्यं प्रातः स्नानान्न संशयः।।

prātaḥ snānaṃ praśaṃsanti dṛṣṭādṛṣṭakaraṃ śubham| ṛṣīṇāmṛṣitā nityaṃ prātaḥ snānānna saṃśayaḥ||

शाण्डिल्यानां परः श्रीमान सर्वतत्त्वार्थवित सुधीः। प्रसादात पार्वतीशस्य योगमुत्तममाप्तवान।।

śāṇḍilyānāṃ paraḥ śrīmān sarvatattvārthavit sudhīḥ| prasādāt pārvatīśasya yogamuttamamāptavān||

शाण्डिल्या नैध्रु वारैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः। नरप्रकृतयो विप्राः पुलस्त्यस्य वदामि वः।।

śāṇḍilyā naidhru vāraibhyāstrayaḥ pakṣāstu kāśyapāḥ| naraprakṛtayo viprāḥ pulastyasya vadāmi vaḥ||

मुखे सुप्तस्य सततं लाला याः संस्त्रवन्ति हि। ततो नैवाचरेत कर्म अकृत्वा स्नानमादितः।।

mukhe suptasya satataṃ lālā yāḥ saṃstravanti hi| tato naivācaret karma akṛtvā snānamāditaḥ||

अलक्ष्मीः कालकर्णो च दुः स्वप्नं दुर्विचिन्तितम। प्रातः स्नानेन पापानि पूयन्ते नात्र संशयः।।

alakṣmīḥ kālakarṇo ca duḥ svapnaṃ durvicintitam| prātaḥ snānena pāpāni pūyante nātra saṃśayaḥ||

तृणबिन्दोः सुता विप्रा नाम्ना त्विलविला स्मृता। पुलस्त्याय स राजर्षिस्तां कन्यां प्रत्यपादयत।।

tṛṇabindoḥ sutā viprā nāmnā tvilavilā smṛtā| pulastyāya sa rājarṣistāṃ kanyāṃ pratyapādayat||

न च स्नानं विना पुंसां पावनं कर्म सुस्मृतम। होमे जप्ये विशेषेण तस्मात स्नानं समाचरेत।।

na ca snānaṃ vinā puṃsāṃ pāvanaṃ karma susmṛtam| home japye viśeṣeṇa tasmāt snānaṃ samācaret||

ऋषिस्त्वैलविलिस्तस्यां विश्रवाः समपद्यत। तस्य पत्न्यश्चतस्त्रस्तु पौलस्त्यकुलवर्धिकाः।।

ṛṣistvailavilistasyāṃ viśravāḥ samapadyata| tasya patnyaścatastrastu paulastyakulavardhikāḥ||

अशक्तावशिरस्कं वा स्नानमस्य विधीयते। आर्द्रेण वाससा वाथ मार्जनं कापिलं स्मृतम।।

aśaktāvaśiraskaṃ vā snānamasya vidhīyate| ārdreṇa vāsasā vātha mārjanaṃ kāpilaṃ smṛtam||

पुष्पोत्कटा च राका च कैकसी देववर्णिनी। रूपलावण्यसंपन्नास्तासां वै शृणुत प्रजाः।।

puṣpotkaṭā ca rākā ca kaikasī devavarṇinī| rūpalāvaṇyasaṃpannāstāsāṃ vai śṛṇuta prajāḥ||

असामर्थ्ये समुत्पन्ने स्नानमेवं समाचरेत। ब्राह्मादीनि यथाशक्तौ स्नानान्याहुर्मनीषिणः।।

asāmarthye samutpanne snānamevaṃ samācaret| brāhmādīni yathāśaktau snānānyāhurmanīṣiṇaḥ||

ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देवरूपिणी। कैकसी जनयत पुत्रं रावणं राक्षसाधिपम।।

jyeṣṭhaṃ vaiśravaṇaṃ tasya suṣuve devarūpiṇī| kaikasī janayat putraṃ rāvaṇaṃ rākṣasādhipam||

ब्राह्ममाग्नेयमुद्दिष्टं वायव्यं दिव्यमेव च। वारुणं यौगिकं तद्वत षोढा स्नानं प्रकीर्तितम।।

brāhmamāgneyamuddiṣṭaṃ vāyavyaṃ divyameva ca| vāruṇaṃ yaugikaṃ tadvat ṣoḍhā snānaṃ prakīrtitam||

कुम्भकर्णं शूर्पणखां तथैव च विभीषणम। पुष्पोत्कटा व्यजनयत पुत्रान विश्रवसः शुभान।।

kumbhakarṇaṃ śūrpaṇakhāṃ tathaiva ca vibhīṣaṇam| puṣpotkaṭā vyajanayat putrān viśravasaḥ śubhān||

महोदरं प्रहस्तं च महापार्श्वं खरं तथा। कुम्भीनसीं तथा कन्यां राकायां शृणुत प्रजाः।।

mahodaraṃ prahastaṃ ca mahāpārśvaṃ kharaṃ tathā| kumbhīnasīṃ tathā kanyāṃ rākāyāṃ śṛṇuta prajāḥ||

ब्राह्मं तु मार्जनं मन्त्रैः कुशैः सोदकबिन्दुभिः। आग्नेयं भस्मना पादमस्तकाद्देहधूलनम।।

brāhmaṃ tu mārjanaṃ mantraiḥ kuśaiḥ sodakabindubhiḥ| āgneyaṃ bhasmanā pādamastakāddehadhūlanam||

गवां हि रजसा प्रोक्तं वायव्यं स्नानमुत्तमम। यत्तु सातपवर्षेण स्नानं तद दिव्यमुच्यते।।

gavāṃ hi rajasā proktaṃ vāyavyaṃ snānamuttamam| yattu sātapavarṣeṇa snānaṃ tad divyamucyate||

त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वो महाबलः। इत्येते क्रूरकर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश। सर्वे तपोबलोत्कृष्टा रुद्रभक्ताः सुभीषणाः।।

triśirā dūṣaṇaścaiva vidyujjihvo mahābalaḥ| ityete krūrakarmāṇaḥ paulastyā rākṣasā daśa| sarve tapobalotkṛṣṭā rudrabhaktāḥ subhīṣaṇāḥ||

पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः। भूताः पिशाचाः सर्पाश्च शूकरा हस्तिनस्तथा।।

pulahasya mṛgāḥ putrāḥ sarve vyālāśca daṃṣṭriṇaḥ| bhūtāḥ piśācāḥ sarpāśca śūkarā hastinastathā||

वारुणं चावगाहस्तु मानसं त्वात्मवेदनम। यौगिकं स्नानमाख्यातं योगो विष्णुविचिन्तनम।।

vāruṇaṃ cāvagāhastu mānasaṃ tvātmavedanam| yaugikaṃ snānamākhyātaṃ yogo viṣṇuvicintanam||

अनपत्यः क्रतुस्तस्मिन स्मृतो वैवस्वते ऽन्तरे। मरीचेः कश्यपः पुत्रः स्वयमेव प्रजापतिः।।

anapatyaḥ kratustasmin smṛto vaivasvate 'ntare| marīceḥ kaśyapaḥ putraḥ svayameva prajāpatiḥ||

आत्मतीर्थमिति ख्यातं सेवितं ब्रह्मवादिभिः। मनः शुचिकरं पुंसां नित्यं तत स्नानमाचरेत।।

ātmatīrthamiti khyātaṃ sevitaṃ brahmavādibhiḥ| manaḥ śucikaraṃ puṃsāṃ nityaṃ tat snānamācaret||

शक्तश्चेद वारुणं विद्वान प्राजापत्यं तथैव च। प्रक्षाल्य दन्तकाष्ठं वै भक्षयित्वा विधानतः।।

śaktaśced vāruṇaṃ vidvān prājāpatyaṃ tathaiva ca| prakṣālya dantakāṣṭhaṃ vai bhakṣayitvā vidhānataḥ||

भृगोरप्यभवच्छुक्रो दैत्याचार्यो महातपाः। स्वाध्याययोगनिरतो हरभक्तो महाद्युतिः।।

bhṛgorapyabhavacchukro daityācāryo mahātapāḥ| svādhyāyayoganirato harabhakto mahādyutiḥ||

अत्रेः पत्न्यो ऽभवन बह्व्यः सोदर्यास्ताः पतिव्रताः। कृशाश्वस्य तु विप्रेन्द्रा घृताच्यामिति मे श्रुतम।।

atreḥ patnyo 'bhavan bahvyaḥ sodaryāstāḥ pativratāḥ| kṛśāśvasya tu viprendrā ghṛtācyāmiti me śrutam||

आचम्य प्रयतो नित्यं स्नानं प्रातः समाचरेत। मध्याङ्गुलिसमस्थौल्यं द्वादशाङ्गुलसंमितम।।

ācamya prayato nityaṃ snānaṃ prātaḥ samācaret| madhyāṅgulisamasthaulyaṃ dvādaśāṅgulasaṃmitam||

सत्वचं दन्तकाष्ठं स्यात तदग्रेण तु धावयेत। क्षीरवृक्षसमुद्भूतं मालतीसंभवं शुभम। अपामार्गं च बिल्वं च करवीरं विशेषतः।।

satvacaṃ dantakāṣṭhaṃ syāt tadagreṇa tu dhāvayet| kṣīravṛkṣasamudbhūtaṃ mālatīsaṃbhavaṃ śubham| apāmārgaṃ ca bilvaṃ ca karavīraṃ viśeṣataḥ||

स तासु जनयामास स्वस्त्यात्रेयान महौजसः। वेदवेदाङ्गनिरतांस्तपसा हतकिल्बिषान।।

sa tāsu janayāmāsa svastyātreyān mahaujasaḥ| vedavedāṅganiratāṃstapasā hatakilbiṣān||

वर्जयित्वा निन्दितानि गृहीत्वैकं यथोदितम। परिहृत्य दिनं पापं भक्षयेद वै विधानवित।।

varjayitvā ninditāni gṛhītvaikaṃ yathoditam| parihṛtya dinaṃ pāpaṃ bhakṣayed vai vidhānavit||

नारदस्तु वसिष्ठाय ददौ देवीमरुन्धतीम। ऊर्ध्वरेतास्तत्र मुनिः शापाद दक्षस्य नारदः।।

nāradastu vasiṣṭhāya dadau devīmarundhatīm| ūrdhvaretāstatra muniḥ śāpād dakṣasya nāradaḥ||

हर्यश्वेषु तु नष्टेषु मायया नारदस्य तु। शशाप नारदं दक्षः क्रोधसंरक्तलोचनः।।

haryaśveṣu tu naṣṭeṣu māyayā nāradasya tu| śaśāpa nāradaṃ dakṣaḥ krodhasaṃraktalocanaḥ||

नोत्पाटयेद्दन्तकाष्टंनाङ्गुल्या धावयेत क्वचित। प्रक्षाल्य भङ्क्त्वा तज्जह्याच्छुचौदेशे समाहितः।।

notpāṭayeddantakāṣṭaṃnāṅgulyā dhāvayet kvacit| prakṣālya bhaṅktvā tajjahyācchucaudeśe samāhitaḥ||

स्नात्वा संतर्पयेद देवानृषीन पितृगणांस्तथा। आचम्य मन्त्रवन्नित्यं पुनराचम्य वाग्यतः।।

snātvā saṃtarpayed devānṛṣīn pitṛgaṇāṃstathā| ācamya mantravannityaṃ punarācamya vāgyataḥ||

यस्मान्मम सुताः सर्वे भवतो मायया द्विज। क्षयं नीतास्त्वशेषेण निरपत्यो भविष्यति।।

yasmānmama sutāḥ sarve bhavato māyayā dvija| kṣayaṃ nītāstvaśeṣeṇa nirapatyo bhaviṣyati||

अरुन्धत्यां वसिष्ठस्तु शक्तिमुत्पादयत सुतम। शक्तेः पराशरः श्रीमान सर्वज्ञस्तपतां वरः।।

arundhatyāṃ vasiṣṭhastu śaktimutpādayat sutam| śakteḥ parāśaraḥ śrīmān sarvajñastapatāṃ varaḥ||

संमार्ज्य मन्त्रैरात्मानं कुशैः सोदकबिन्दुभिः। आपो हिष्ठा व्याहृतिभिः सावित्र्या वारुणैः शुभैः।।

saṃmārjya mantrairātmānaṃ kuśaiḥ sodakabindubhiḥ| āpo hiṣṭhā vyāhṛtibhiḥ sāvitryā vāruṇaiḥ śubhaiḥ||

ओङ्कारव्याहृतियुतां गायत्रीं वेदमातरम। जप्त्वा जलाञ्जलिं दद्याद भास्करं प्रति तन्मनाः।।

oṅkāravyāhṛtiyutāṃ gāyatrīṃ vedamātaram| japtvā jalāñjaliṃ dadyād bhāskaraṃ prati tanmanāḥ||

आराध्य देवदेवेशमीशानं त्रिपुरान्तकम। लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं कृष्णाद्वैपायनं प्रभुम।।

ārādhya devadeveśamīśānaṃ tripurāntakam| lebhe tvapratimaṃ putraṃ kṛṣṇādvaipāyanaṃ prabhum||

द्वैपायनाच्छ्रको जज्ञे भगवानेव शङ्करः। अंशांशेनावतीर्योर्व्यां स्वं प्राप परमं पदम।।

dvaipāyanācchrako jajñe bhagavāneva śaṅkaraḥ| aṃśāṃśenāvatīryorvyāṃ svaṃ prāpa paramaṃ padam||

प्राक्कूलेषु समासीनो दर्भेषु सुसमाहितः। प्राणायामत्रयं कृत्वा ध्यायेत संध्यामिति श्रुतिः।।

prākkūleṣu samāsīno darbheṣu susamāhitaḥ| prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā dhyāyet saṃdhyāmiti śrutiḥ||

या संध्या सा जगत्सूतिर्मायातीता हि निष्कला। ऐश्वरी तु पराशक्तिस्तत्त्वत्रयसमुद्भवा।।

yā saṃdhyā sā jagatsūtirmāyātītā hi niṣkalā| aiśvarī tu parāśaktistattvatrayasamudbhavā||

शुकस्याप्यभवन पुत्राः पञ्चात्यन्ततपस्विनः। भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः। कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता।।

śukasyāpyabhavan putrāḥ pañcātyantatapasvinaḥ| bhūriśravāḥ prabhuḥ śaṃbhuḥ kṛṣṇo gauraśca pañcamaḥ| kanyā kīrtimatī caiva yogamātā dhṛtavratā||

एते ऽत्र वंश्याः कथिता ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनाम। अत ऊर्ध्वं निबोधध्वं कश्यपाद्राजसंततिम।।

ete 'tra vaṃśyāḥ kathitā brāhmaṇā brahmavādinām| ata ūrdhvaṃ nibodhadhvaṃ kaśyapādrājasaṃtatim||

ध्यात्वारऽकमण्डलगतां सावित्रीं वै जपन बुधः। प्राङ्मुखः सततं विप्रः संध्योपासनमाचरेत।।

dhyātvār'kamaṇḍalagatāṃ sāvitrīṃ vai japan budhaḥ| prāṅmukhaḥ satataṃ vipraḥ saṃdhyopāsanamācaret||

संध्याहीनो ऽशुचिर्नित्यमनर्हः सर्वकर्मसु। यदन्यत कुरुते किञ्चिन्न तस्य फलमाप्नुयात।।

saṃdhyāhīno 'śucirnityamanarhaḥ sarvakarmasu| yadanyat kurute kiñcinna tasya phalamāpnuyāt||

अनन्यचेतसः शान्ता ब्राह्मणा वेदपारगाः। उपास्य विधिवत संध्यां प्राप्ताः पूर्वं परां गतिम।।

ananyacetasaḥ śāntā brāhmaṇā vedapāragāḥ| upāsya vidhivat saṃdhyāṃ prāptāḥ pūrvaṃ parāṃ gatim||

यो ऽन्यत्र कुरुते यत्नं धर्मकार्ये द्विजोत्तमः। विहाय संध्याप्रणतिं स याति नरकायुतम।।

yo 'nyatra kurute yatnaṃ dharmakārye dvijottamaḥ| vihāya saṃdhyāpraṇatiṃ sa yāti narakāyutam||

तस्मात सर्वप्रयत्नेन संध्योपासनमाचरेत। उपासितो भवेत तेन देवो योगतनुः परः।।

tasmāt sarvaprayatnena saṃdhyopāsanamācaret| upāsito bhavet tena devo yogatanuḥ paraḥ||

सहस्रपरमां नित्यं शतमध्यां दशावराम। सावित्ररिं वै जपेद विद्वान प्राङ्मुखः प्रयतः स्थितः।।

sahasraparamāṃ nityaṃ śatamadhyāṃ daśāvarām| sāvitrariṃ vai japed vidvān prāṅmukhaḥ prayataḥ sthitaḥ||

अथोपतिष्ठेदादित्यमुदयन्तं समाहितः। मन्त्रैस्तु विविधैः सौरेरृग्यजुः सामसंभवैः।।

athopatiṣṭhedādityamudayantaṃ samāhitaḥ| mantraistu vividhaiḥ saurerṛgyajuḥ sāmasaṃbhavaiḥ||

उपस्थाय महायोगं देवदेवं दिवाकरम। कुर्वोत प्रणतिं भूमौ मूर्ध्ना तेनैव मन्त्रतः।।

upasthāya mahāyogaṃ devadevaṃ divākaram| kurvota praṇatiṃ bhūmau mūrdhnā tenaiva mantrataḥ||

ओं खखोल्काय शान्ताय कारणत्रयहेतवे। निवेदयामि चात्मानं नमस्ते ज्ञानरूपिणे। नमस्ते घृणिने तुभ्यं सूर्याय ब्रह्मरूपिणे।।

oṃ khakholkāya śāntāya kāraṇatrayahetave| nivedayāmi cātmānaṃ namaste jñānarūpiṇe| namaste ghṛṇine tubhyaṃ sūryāya brahmarūpiṇe||

त्वमेव ब्रह्म परममापो ज्योती रसो ऽमृतम। भूर्भुवः स्वस्त्वमोङ्कारः सर्वे रुद्राः सनातनाः। पुरुषः सन्महो ऽतस्त्वां प्रणमामि कपर्दिनम।।

tvameva brahma paramamāpo jyotī raso 'mṛtam| bhūrbhuvaḥ svastvamoṅkāraḥ sarve rudrāḥ sanātanāḥ| puruṣaḥ sanmaho 'tastvāṃ praṇamāmi kapardinam||

त्वमेव विश्वं बहुधा सदसत सूयते च यत। नमो रुद्राय सूर्याय त्वामहं शरणं गतः।।

tvameva viśvaṃ bahudhā sadasat sūyate ca yat| namo rudrāya sūryāya tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ||

प्रचेतसे नमस्तुभ्यं नमो मीढुष्टमाय ते। नमो नमस्ते रुद्राय त्वामहं शरणं गतः।।

pracetase namastubhyaṃ namo mīḍhuṣṭamāya te| namo namaste rudrāya tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ||

हिरण्यबाहवे तुभ्यं हिरण्यपतये नमः। अम्बिकापतये तुभ्यमुमायाः पतये नमः।।

hiraṇyabāhave tubhyaṃ hiraṇyapataye namaḥ| ambikāpataye tubhyamumāyāḥ pataye namaḥ||

नमो ऽस्तु नीलग्रीवाय नमस्तुभ्यं पिनाकिने। विलोहिताय भर्गाय सहस्राक्षाय ते नमः।।

namo 'stu nīlagrīvāya namastubhyaṃ pinākine| vilohitāya bhargāya sahasrākṣāya te namaḥ||

नमो हंसाय ते नित्यमादित्याय नमो ऽस्तु ते। नमस्ते वज्रहस्ताय त्र्यम्बकाय नमो ऽस्तु ते।।

namo haṃsāya te nityamādityāya namo 'stu te| namaste vajrahastāya tryambakāya namo 'stu te||

प्रपद्ये त्वां विरूपाक्षं महान्तं परमेश्वरम। हिरण्मयं गृहे गुप्तमात्मानं सर्वदेहिनाम।।

prapadye tvāṃ virūpākṣaṃ mahāntaṃ parameśvaram| hiraṇmayaṃ gṛhe guptamātmānaṃ sarvadehinām||

नमस्यामि परं ज्योतिर्ब्रह्माणं त्वां परां गतिम। विश्वं पशुपतिं भीमं नरनारीशरीरिणम।।

namasyāmi paraṃ jyotirbrahmāṇaṃ tvāṃ parāṃ gatim| viśvaṃ paśupatiṃ bhīmaṃ naranārīśarīriṇam||

नमः सूर्याय रुद्राय भास्वते परमेष्ठिने। उग्राय सर्वभक्ताय त्वां प्रपद्ये सदैव हि।।

namaḥ sūryāya rudrāya bhāsvate parameṣṭhine| ugrāya sarvabhaktāya tvāṃ prapadye sadaiva hi||

एतद वै सूर्यहृदयं जप्त्वा स्तवमनुत्तमम। प्रातः काले ऽथ मध्याह्ने नमस्कुर्याद दिवाकरम।।

etad vai sūryahṛdayaṃ japtvā stavamanuttamam| prātaḥ kāle 'tha madhyāhne namaskuryād divākaram||

इदं पुत्राय शिष्याय धार्मिकाय द्विजातये। प्रदेयं सूर्यहृदयं ब्रह्मणा तु प्रदर्शितम।।

idaṃ putrāya śiṣyāya dhārmikāya dvijātaye| pradeyaṃ sūryahṛdayaṃ brahmaṇā tu pradarśitam||

सर्वपापप्रशमनं वेदसारसमुद्भवम। ब्राह्मणानां हितं पुण्यमृषिसङ्घैर्निषेवितम।।

sarvapāpapraśamanaṃ vedasārasamudbhavam| brāhmaṇānāṃ hitaṃ puṇyamṛṣisaṅghairniṣevitam||

अथागम्य गृहं विप्रः समाचम्य यथाविधि। प्रज्वाल्य विह्निं विधिवज्जुहुयाज्जातवेदसम।।

athāgamya gṛhaṃ vipraḥ samācamya yathāvidhi| prajvālya vihniṃ vidhivajjuhuyājjātavedasam||

ऋत्विक्पुत्रो ऽथ पत्नी वा शिष्यो वापि सहोदरः। प्राप्यानुज्ञां विशेषेण जुहुयुर्वा यताविधि।।

ṛtvikputro 'tha patnī vā śiṣyo vāpi sahodaraḥ| prāpyānujñāṃ viśeṣeṇa juhuyurvā yatāvidhi||

पवित्रपाणिः पूतात्मा शुक्लाम्बरधरोत्तरः। अनन्यमानसो वह्निं जुहुयात संयतेन्द्रियः।।

pavitrapāṇiḥ pūtātmā śuklāmbaradharottaraḥ| ananyamānaso vahniṃ juhuyāt saṃyatendriyaḥ||

विना दर्भेण यत्कर्म विना सूत्रेण वा पुनः। राक्षसं तद्भवेत सर्वं नामुत्रेह फलप्रदम।।

vinā darbheṇa yatkarma vinā sūtreṇa vā punaḥ| rākṣasaṃ tadbhavet sarvaṃ nāmutreha phalapradam||

दैवतानि नमस्कुर्याद देयसारान्निवेदयेत। दद्यात पुष्पादिकं तेषां वृद्धांश्चैवाभिवादयेत।।

daivatāni namaskuryād deyasārānnivedayet| dadyāt puṣpādikaṃ teṣāṃ vṛddhāṃścaivābhivādayet||

गुरुं चैवाप्युपासीत हितं चास्य समाचरेत। वेदाभ्यासं ततः कुर्यात प्रयत्नाच्छक्तितो द्विजः।।

guruṃ caivāpyupāsīta hitaṃ cāsya samācaret| vedābhyāsaṃ tataḥ kuryāt prayatnācchaktito dvijaḥ||

जपेदध्यापयेच्छिष्यान धारयेच्च विचारयेत। अवेक्षेत च शास्त्राणि धर्मादीनि द्विजोत्तमः। वैदिकांश्चैव निगमान वेदाङ्गानि वेशिषतः।।

japedadhyāpayecchiṣyān dhārayecca vicārayet| avekṣeta ca śāstrāṇi dharmādīni dvijottamaḥ| vaidikāṃścaiva nigamān vedāṅgāni veśiṣataḥ||

उपेयादीश्वरं चाथ योगक्षेमप्रसिद्धये। साधयेद विविधानर्थान कुटुम्बार्थे ततो द्विजः।।

upeyādīśvaraṃ cātha yogakṣemaprasiddhaye| sādhayed vividhānarthān kuṭumbārthe tato dvijaḥ||

ततो मध्याह्नसमये स्नानार्थं मृदमाहरेत। पुष्पाक्षतान कुशतिलान गोमयं शुद्धमेव च।।

tato madhyāhnasamaye snānārthaṃ mṛdamāharet| puṣpākṣatān kuśatilān gomayaṃ śuddhameva ca||

नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरःसु च। स्नानं समाचरेन्नित्यं गर्तप्रस्त्रवणेषु च।।

nadīṣu devakhāteṣu taḍāgeṣu saraḥsu ca| snānaṃ samācarennityaṃ gartaprastravaṇeṣu ca||

परकीयनिपानेषु न स्नायाद वै कदाचन। पञ्चपिण्डान समुद्धृत्य स्नायाद वासंभवे पुनः।।

parakīyanipāneṣu na snāyād vai kadācana| pañcapiṇḍān samuddhṛtya snāyād vāsaṃbhave punaḥ||

मृदैकया शिरः क्षाल्यं द्वाभ्यां नाभेस्तथोपरि। अधश्च तिसृभिः कायं पादौ षड्भिस्तथैव च।।

mṛdaikayā śiraḥ kṣālyaṃ dvābhyāṃ nābhestathopari| adhaśca tisṛbhiḥ kāyaṃ pādau ṣaḍbhistathaiva ca||

मृत्तिका च समुद्दिष्टा त्वार्द्रामलकमात्रिका। गोमयस्य प्रमाणं तत तेनाङ्गं लेपयेत ततः।।

mṛttikā ca samuddiṣṭā tvārdrāmalakamātrikā| gomayasya pramāṇaṃ tat tenāṅgaṃ lepayet tataḥ||

लेपयित्वा तु तीरस्थस्तल्लिङ्गैरेव मन्त्रतः। प्रक्षाल्याचम्य विधिवत ततः स्नायात समाहितः।।

lepayitvā tu tīrasthastalliṅgaireva mantrataḥ| prakṣālyācamya vidhivat tataḥ snāyāt samāhitaḥ||

अभिमन्त्र्य जलं मन्त्रैस्तल्लिङ्गैर्वारुणैः शुभैः। भावपूतस्तदव्यक्तं ध्यायन वै विष्णुमव्ययम।।

abhimantrya jalaṃ mantraistalliṅgairvāruṇaiḥ śubhaiḥ| bhāvapūtastadavyaktaṃ dhyāyan vai viṣṇumavyayam||

आपो नारायणोद्भूतास्ता एवास्यायनं पुनः। तस्मान्नारायणं देवं स्नानकाले स्मरेद बुधः।।

āpo nārāyaṇodbhūtāstā evāsyāyanaṃ punaḥ| tasmānnārāyaṇaṃ devaṃ snānakāle smared budhaḥ||

प्रोच्य सोंकारमादित्यं त्रिर्निमज्जेज्जलाशये। आचान्तः पुनराचामेन्मन्त्रेणानेन मन्त्रवित।।

procya soṃkāramādityaṃ trirnimajjejjalāśaye| ācāntaḥ punarācāmenmantreṇānena mantravit||

अन्तश्चरसि भूतेषु गुहायां विश्वतो मुखः। त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कार आपो ज्योती रसो ऽमृतम।।

antaścarasi bhūteṣu guhāyāṃ viśvato mukhaḥ| tvaṃ yajñastvaṃ vaṣaṭkāra āpo jyotī raso 'mṛtam||

द्रुपदां वा त्रिरभ्यस्येद व्याहृतिप्रणवान्विताम। सावित्रीं वा जपेद विद्वान तथा चैवाघमर्षणम।।

drupadāṃ vā trirabhyasyed vyāhṛtipraṇavānvitām| sāvitrīṃ vā japed vidvān tathā caivāghamarṣaṇam||

ततः संमार्जनं कुर्यादापो हि ष्ठा मयोभुवः। इदमापः प्रवहत व्याहृतिभिस्तथैव च।।

tataḥ saṃmārjanaṃ kuryādāpo hi ṣṭhā mayobhuvaḥ| idamāpaḥ pravahata vyāhṛtibhistathaiva ca||

ततो ऽभिमन्त्र्य तत तीर्थमापो हिष्ठादिमन्त्रकैः। अन्तर्जलगतो मग्नो जपेत त्रिरघमर्षणम।।

tato 'bhimantrya tat tīrthamāpo hiṣṭhādimantrakaiḥ| antarjalagato magno japet triraghamarṣaṇam||

त्रिपदां वाथ सावित्रीं तद्विष्णोः परमं पदम। आवर्तयेद वा प्रणवं देवं वा संस्मरेद्धरिम।।

tripadāṃ vātha sāvitrīṃ tadviṣṇoḥ paramaṃ padam| āvartayed vā praṇavaṃ devaṃ vā saṃsmareddharim||

द्रुपदादिव यो मन्त्रो यजुर्वेदे प्रतिष्ठितः। अन्तर्जले त्रिरावर्त्य सर्वपापैः प्रमुच्यते।।

drupadādiva yo mantro yajurvede pratiṣṭhitaḥ| antarjale trirāvartya sarvapāpaiḥ pramucyate||

अपः पाणौ समादाय जप्त्वा वै मार्जने कृते। विन्यस्य मूर्ध्नि तत तोयं मुच्यते सर्वपातकैः।।

apaḥ pāṇau samādāya japtvā vai mārjane kṛte| vinyasya mūrdhni tat toyaṃ mucyate sarvapātakaiḥ||

यथाश्वमेधः क्रतुराट सर्वपापापनोदनः। तथाघमर्षणं सूक्तं सर्वपापापनोदनम।।

yathāśvamedhaḥ kraturāṭ sarvapāpāpanodanaḥ| tathāghamarṣaṇaṃ sūktaṃ sarvapāpāpanodanam||

अथोपतिष्ठेदादित्यं मूर्ध्नि पुष्पान्विताञ्जलिम। प्रक्षिप्यालोकयेद देवमुद्वयं तमसस्परि।।

athopatiṣṭhedādityaṃ mūrdhni puṣpānvitāñjalim| prakṣipyālokayed devamudvayaṃ tamasaspari||

उदुत्यं चित्रमित्येते तच्चक्षुरिति मन्त्रतः। हंसः शुचिषदेतेन सावित्र्या च विशेषतः।।

udutyaṃ citramityete taccakṣuriti mantrataḥ| haṃsaḥ śuciṣadetena sāvitryā ca viśeṣataḥ||

अन्यैश्च वैदिकैर्मन्त्रैः सौरैः पापप्रणाशनैः। सावित्रीं वै जपेत पश्चाज्जपयज्ञः स वै स्मृतः।।

anyaiśca vaidikairmantraiḥ sauraiḥ pāpapraṇāśanaiḥ| sāvitrīṃ vai japet paścājjapayajñaḥ sa vai smṛtaḥ||

विविधानि पवित्राणि गुह्यविद्यास्तथैव च। शतरुद्रीयमथर्वशिरः सौरांश्च शक्तितः।।

vividhāni pavitrāṇi guhyavidyāstathaiva ca| śatarudrīyamatharvaśiraḥ saurāṃśca śaktitaḥ||

प्राक्कूलेषु समासीनः कुशेषु प्राङ्मुखः शुचिः। तिष्ठंश्चेदीक्षमाणोरऽकं जप्यं कुर्यात समाहितः।।

prākkūleṣu samāsīnaḥ kuśeṣu prāṅmukhaḥ śuciḥ| tiṣṭhaṃścedīkṣamāṇor'kaṃ japyaṃ kuryāt samāhitaḥ||

स्फाटिकेन्द्राक्षरुद्राक्षैः पुत्रजीवसमुद्भवः। कर्तव्या त्वक्षमाला स्यादुत्तरादुत्तमा स्मृता।।

sphāṭikendrākṣarudrākṣaiḥ putrajīvasamudbhavaḥ| kartavyā tvakṣamālā syāduttarāduttamā smṛtā||

जपकाले न भाषेत नान्यानि प्रेक्षयेद बुधः। न कम्पयेच्छिरोग्रीवां दन्तान्नैव प्रकाशयेत।।

japakāle na bhāṣeta nānyāni prekṣayed budhaḥ| na kampayecchirogrīvāṃ dantānnaiva prakāśayet||

गुह्यका राक्षसा सिद्धा हरन्ति प्रसभं यतः। एकान्ते सुशुभे देशे तस्माज्जप्यं समाचरेत।।

guhyakā rākṣasā siddhā haranti prasabhaṃ yataḥ| ekānte suśubhe deśe tasmājjapyaṃ samācaret||

चण्डालाशौचपतितान दृष्ट्वाचम्य पुनर्जपेत। तैरेव भाषणं कृत्वा स्नात्वा चैव जपेत पुनः।।

caṇḍālāśaucapatitān dṛṣṭvācamya punarjapet| taireva bhāṣaṇaṃ kṛtvā snātvā caiva japet punaḥ||

आचम्य प्रयतो नित्यं जपेदशुचिदर्शने। सौरान मन्त्रान शक्तितो वै पावमानीस्तु कामतः।।

ācamya prayato nityaṃ japedaśucidarśane| saurān mantrān śaktito vai pāvamānīstu kāmataḥ||

यदि स्यात क्लिन्नवासा वै वारिमध्यगतो जपेत। अन्यथा तु शुचौ भूम्यां दर्भेषु सुसमाहितः।।

yadi syāt klinnavāsā vai vārimadhyagato japet| anyathā tu śucau bhūmyāṃ darbheṣu susamāhitaḥ||

प्रदक्षिणं समावृत्य नमस्कृत्वा ततः क्षितौ। आचम्य च यथाशास्त्रं शक्त्या स्वाध्यायमाचरेत।।

pradakṣiṇaṃ samāvṛtya namaskṛtvā tataḥ kṣitau| ācamya ca yathāśāstraṃ śaktyā svādhyāyamācaret||

ततः संतर्पयेद देवानृषीन पितृगणांस्तथा। अदावोङ्कारमुच्चार्य नमो ऽन्ते तर्पयामि वः।।

tataḥ saṃtarpayed devānṛṣīn pitṛgaṇāṃstathā| adāvoṅkāramuccārya namo 'nte tarpayāmi vaḥ||

देवान ब्रह्मःऋषींश्चैव तर्पयेदक्षतोदकैः। तिलोदकैः पितॄन भक्त्या स्वसूत्रोक्तविधानतः।।

devān brahmaḥṛṣīṃścaiva tarpayedakṣatodakaiḥ| tilodakaiḥ pitṝn bhaktyā svasūtroktavidhānataḥ||

अन्वारब्धेन सव्येन पाणिना दक्षिणेन तु। देवर्षोस्तर्पयेद धीमानुदकाञ्जलिभिः पितन।।

anvārabdhena savyena pāṇinā dakṣiṇena tu| devarṣostarpayed dhīmānudakāñjalibhiḥ pitan||

यज्ञोपवीती देवानां निवीती ऋषीतर्पणे। प्राचीनावीती पित्र्ये तु स्वेन तीर्थेन भावतः।।

yajñopavītī devānāṃ nivītī ṛṣītarpaṇe| prācīnāvītī pitrye tu svena tīrthena bhāvataḥ||

निष्पीड्य स्नानवस्त्रं तु समाचम्य च वाग्यतः। स्वैर्मन्त्रैरर्चयेद देवान पुष्पैः पत्रैरथाम्बुभिः।।

niṣpīḍya snānavastraṃ tu samācamya ca vāgyataḥ| svairmantrairarcayed devān puṣpaiḥ patrairathāmbubhiḥ||

ब्रह्माणं शङ्करं सूर्यं तथैव मधुसूदनम। अन्यांश्चाभिमतान देवान भक्त्या चाक्रोधनो ऽत्वरः।।

brahmāṇaṃ śaṅkaraṃ sūryaṃ tathaiva madhusūdanam| anyāṃścābhimatān devān bhaktyā cākrodhano 'tvaraḥ||

प्रदद्याद वाथ पुष्पाणि सूक्तेन पौरुषेण तु। आपो वा देवताः सर्वास्तेन सम्यक समर्चिताः।।

pradadyād vātha puṣpāṇi sūktena pauruṣeṇa tu| āpo vā devatāḥ sarvāstena samyak samarcitāḥ||

ध्यात्वा प्रणवपूर्वं वै दैवतानि समाहितः। नमस्कारेण पुष्पाणि विन्यसेद वै पृथक पृथक।।

dhyātvā praṇavapūrvaṃ vai daivatāni samāhitaḥ| namaskāreṇa puṣpāṇi vinyased vai pṛthak pṛthak||

न विष्ण्वाराधनात पुण्यं विद्यते कर्म वैदिकम। तस्मादनादिमध्यान्तं नित्यमाराधयेद्धरिम।।

na viṣṇvārādhanāt puṇyaṃ vidyate karma vaidikam| tasmādanādimadhyāntaṃ nityamārādhayeddharim||

तद्विष्णोरिति मन्त्रेण सूक्तेन पुरुषेण तु। नैताभ्यां सदृशो मन्त्रो सूक्तेन पुरुषेण तु। नैताभ्यां सदृशो मन्त्रो वेदेषूक्तश्चतुर्ष्वपि।।

tadviṣṇoriti mantreṇa sūktena puruṣeṇa tu| naitābhyāṃ sadṛśo mantro sūktena puruṣeṇa tu| naitābhyāṃ sadṛśo mantro vedeṣūktaścaturṣvapi||

निवेदयेत स्वात्मानं विष्णावमलतेजसि। तदात्मा तन्मनाः शान्तस्तद्विष्णोरिति मन्त्रतः।।

nivedayeta svātmānaṃ viṣṇāvamalatejasi| tadātmā tanmanāḥ śāntastadviṣṇoriti mantrataḥ||

अथवा देवमीशानं भगवन्तं सनातनम। आराधयेन्महादेवं भावपूतो महेश्वरम।।

athavā devamīśānaṃ bhagavantaṃ sanātanam| ārādhayenmahādevaṃ bhāvapūto maheśvaram||

मन्त्रेण रुद्रागायत्र्या प्रणवेनाथ वा पुनः। ईशानेनाथ वा रुद्रैस्त्र्यम्बकेन समाहितः।।

mantreṇa rudrāgāyatryā praṇavenātha vā punaḥ| īśānenātha vā rudraistryambakena samāhitaḥ||

पुष्पैः पत्रैरथाद्भिर्वा चन्दनाद्यैर्महेश्वरम। उक्त्वा नमः शिवायेति मन्त्रेणानेन योजयेत।।

puṣpaiḥ patrairathādbhirvā candanādyairmaheśvaram| uktvā namaḥ śivāyeti mantreṇānena yojayet||

नमस्कुर्यान्महादेवं ऋतं सत्यमितिश्वरम। निवेदयीत स्वात्मानं यो ब्रह्माणमितीश्वरम।।

namaskuryānmahādevaṃ ṛtaṃ satyamitiśvaram| nivedayīta svātmānaṃ yo brahmāṇamitīśvaram||

प्रदक्षिणं द्विजः कुर्यात पञ्च ब्रह्माणि वै जपन। ध्यायीत देवमीशानं व्योममध्यगतं शिवम।।

pradakṣiṇaṃ dvijaḥ kuryāt pañca brahmāṇi vai japan| dhyāyīta devamīśānaṃ vyomamadhyagataṃ śivam||

अथावलोकयेदर्कं हंसः सुचिषदित्यृचा। कुर्यात पञ्च महायज्ञान गृहं गत्वा समाहितः।।

athāvalokayedarkaṃ haṃsaḥ suciṣadityṛcā| kuryāt pañca mahāyajñān gṛhaṃ gatvā samāhitaḥ||

देवयज्ञं पितृयज्ञं भूतयज्ञं तथैव च। मानुष्यं ब्रह्मयज्ञं च पञ्च यज्ञान प्रचक्षते।।

devayajñaṃ pitṛyajñaṃ bhūtayajñaṃ tathaiva ca| mānuṣyaṃ brahmayajñaṃ ca pañca yajñān pracakṣate||

यदि स्यात तर्पणादर्वाक ब्रह्मयज्ञः कृतो न हि। कृत्वा मनुष्ययज्ञं वै ततः स्वाध्यायमाचरेत।।

yadi syāt tarpaṇādarvāk brahmayajñaḥ kṛto na hi| kṛtvā manuṣyayajñaṃ vai tataḥ svādhyāyamācaret||

अग्नेः पश्चिमतो देशे भूतयज्ञान्त एव वा। कुशपुञ्जे समासीनः कुशपाणिः समाहितः।।

agneḥ paścimato deśe bhūtayajñānta eva vā| kuśapuñje samāsīnaḥ kuśapāṇiḥ samāhitaḥ||

शालाग्नौ लौकिके वाग्नौ जले भूभ्यामथापिवा। वैश्वदेवं ततः कुर्याद देवयज्ञः स वै स्मृतः।।

śālāgnau laukike vāgnau jale bhūbhyāmathāpivā| vaiśvadevaṃ tataḥ kuryād devayajñaḥ sa vai smṛtaḥ||

यदि स्याल्लौकिके पक्वं ततो ऽन्नं तत्र हूयते। शालाग्नौ तत्र देवान्नं विधिरेष सनातनः।।

yadi syāllaukike pakvaṃ tato 'nnaṃ tatra hūyate| śālāgnau tatra devānnaṃ vidhireṣa sanātanaḥ||

देवेभ्यस्तु हुतादन्नाच्छेषाद भूतबलिं हरेत। भूतयज्ञः स वै ज्ञेयो भूतिदः सर्वदेहिनाम।।

devebhyastu hutādannāccheṣād bhūtabaliṃ haret| bhūtayajñaḥ sa vai jñeyo bhūtidaḥ sarvadehinām||

श्वभ्यश्च श्वपचेभ्यश्च पतितादिभ्य एव च। दद्याद भूमौ बलिं त्वन्नं पक्षिभ्यो ऽथ द्विजोत्तमः।।

śvabhyaśca śvapacebhyaśca patitādibhya eva ca| dadyād bhūmau baliṃ tvannaṃ pakṣibhyo 'tha dvijottamaḥ||

सायं चान्नस्य सिद्धस्य पत्न्यमन्त्रं बलिं हरेत। भूतयज्ञस्त्वयं नित्यं सायं प्रातर्विधीयते।।

sāyaṃ cānnasya siddhasya patnyamantraṃ baliṃ haret| bhūtayajñastvayaṃ nityaṃ sāyaṃ prātarvidhīyate||

एकं तु भोजयेद विप्रं पितॄनुद्दिश्य सत्तमम। नित्यश्राद्धं तदुद्दिष्टं पितृयज्ञो गतिप्रदः।।

ekaṃ tu bhojayed vipraṃ pitṝnuddiśya sattamam| nityaśrāddhaṃ taduddiṣṭaṃ pitṛyajño gatipradaḥ||

उद्धृत्य वा यथाशक्ति किञ्चिदन्नं समाहितः। वेदतत्त्वार्थविदुषे द्विजायैवोपपादयेत।।

uddhṛtya vā yathāśakti kiñcidannaṃ samāhitaḥ| vedatattvārthaviduṣe dvijāyaivopapādayet||

पूजयेदतिथिं नित्यं नमस्येदर्चयेद द्विजम। मनोवाक्कर्मभिः शान्तमागतं स्वगृह ततः।।

pūjayedatithiṃ nityaṃ namasyedarcayed dvijam| manovākkarmabhiḥ śāntamāgataṃ svagṛha tataḥ||

हन्तकारमथाग्रं वा भिक्षां वा शक्तितो द्विजः। दद्यादतिथये नित्यं बुध्येत परमेश्वरम।।

hantakāramathāgraṃ vā bhikṣāṃ vā śaktito dvijaḥ| dadyādatithaye nityaṃ budhyeta parameśvaram||

भिक्षामाहुर्ग्रासमात्रमग्रं तस्याश्चतुर्गुणम। पुष्कलं हन्तकारं तु तच्चतुर्गुणमुच्यते।।

bhikṣāmāhurgrāsamātramagraṃ tasyāścaturguṇam| puṣkalaṃ hantakāraṃ tu taccaturguṇamucyate||

गोदोहमात्रं कालं वै प्रतीक्ष्यो ह्यतिथिः स्वयम। अभ्यागतान यथाशक्ति पूजयेदतिथिं यथा।।

godohamātraṃ kālaṃ vai pratīkṣyo hyatithiḥ svayam| abhyāgatān yathāśakti pūjayedatithiṃ yathā||

भिक्षां वै भिक्षवे दद्याद विधिवद ब्रह्मचारिणे। दद्यादन्नं यथाशक्ति त्वर्थिभ्यो लोभवर्जितः।।

bhikṣāṃ vai bhikṣave dadyād vidhivad brahmacāriṇe| dadyādannaṃ yathāśakti tvarthibhyo lobhavarjitaḥ||

सर्वेषामप्यलाभे तु अन्नं गोभ्यो निवेदयेत। भुञ्जीत बन्धुभिः सार्धं वाग्यतो ऽन्नमकुत्सयन।।

sarveṣāmapyalābhe tu annaṃ gobhyo nivedayet| bhuñjīta bandhubhiḥ sārdhaṃ vāgyato 'nnamakutsayan||

अकृत्वा तु द्विजः पञ्च महायज्ञान द्विजोत्तमाः। भृञ्जीत चेत स मूढात्मा तिर्यग्योनिं सगच्छति।।

akṛtvā tu dvijaḥ pañca mahāyajñān dvijottamāḥ| bhṛñjīta cet sa mūḍhātmā tiryagyoniṃ sagacchati||

वेदाभ्यासो ऽन्वहं शक्त्या महायज्ञक्रिया क्षमा। नाशयत्याशु पापानि देवानामर्चनं तथा।।

vedābhyāso 'nvahaṃ śaktyā mahāyajñakriyā kṣamā| nāśayatyāśu pāpāni devānāmarcanaṃ tathā||

यो मोहादथवालस्यादकृत्वा देवतार्चनम। भुङ्क्ते स याति नरकान शूकरेष्वभिजायते।।

yo mohādathavālasyādakṛtvā devatārcanam| bhuṅkte sa yāti narakān śūkareṣvabhijāyate||

तस्मात सर्वप्रयत्नेन कृत्वा कर्माणि वै द्विजाः। भुञ्जीत स्वजनैः सार्धं सयाति परमां गतिम।।

tasmāt sarvaprayatnena kṛtvā karmāṇi vai dvijāḥ| bhuñjīta svajanaiḥ sārdhaṃ sayāti paramāṃ gatim||