श्रीगरुडमहापुराणम- 9 श्रीगरुड उवाच । अजानजस्वरूपं च ब्रूहि कृष्ण महामते । तदन्यांश्च क्रमेणेव वक्तुं कृष्ण त्वमर्हसि

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 9 śrīgaruḍa uvāca / ajānajasvarūpaṃ ca brūhi kṛṣṇa mahāmate / tadanyāṃśca krameṇeva vaktuṃ kṛṣṇa tvamarhasi

श्रीकृष्ण उवाच । अजानाख्या देवतास्तु तत्तद्देवकुले भवाः । अजानदेवतास्ता हि तेभ्योग्याः कर्मदेवताः

śrīkṛṣṇa uvāca / ajānākhyā devatāstu tattaddevakule bhavāḥ / ajānadevatāstā hi tebhyogyāḥ karmadevatāḥ

विराधश्चारुदेष्णश्च तथा चित्ररथस्तथा । धृतराष्ट्रः किशोरश्च हूहूर्हाहास्तथैव च

virādhaścārudeṣṇaśca tathā citrarathastathā / dhṛtarāṣṭraḥ kiśoraśca hūhūrhāhāstathaiva ca

विद्याधरश्चोग्रसेनो विश्वावसुपरावसू । चित्रसेनश्च गोपालो बलः पञ्चदश स्मृताः

vidyādharaścograseno viśvāvasuparāvasū / citrasenaśca gopālo balaḥ pañcadaśa smṛtāḥ

एवमाद्यश्च गन्धर्वाः शतसंख्याः खगेश्वर । अजानजसमा ज्ञेया मुक्तौ संसार एव च

evamādyaśca gandharvāḥ śatasaṃkhyāḥ khageśvara / ajānajasamā jñeyā muktau saṃsāra eva ca

अज्ञानजास्तु मे देवाः कर्मजेभ्यः शतावराः । घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा

ajñānajāstu me devāḥ karmajebhyaḥ śatāvarāḥ / ghṛtācī menakā raṃbhā urvaśī ca tilottamā

सुकेतुः शबरी चैव मञ्जुघोषा च पिङ्गला । इत्यादिकं यक्षरत्नं सह संपरिकीर्तितम

suketuḥ śabarī caiva mañjughoṣā ca piṅgalā / ityādikaṃ yakṣaratnaṃ saha saṃparikīrtitam

अजानजसमा ह्येते कर्मजेभ्यः शतावराः । विश्वामित्रो वसिष्ठश्च नारदश्च्यवनस्तथा

ajānajasamā hyete karmajebhyaḥ śatāvarāḥ / viśvāmitro vasiṣṭhaśca nāradaścyavanastathā

उतथ्यश्च मुनिश्चैतान्द्राजपित्वा खगेश्वर । ऋषयश्च महात्मानो ह्यजानजसमाः स्मृताः

utathyaśca muniścaitāndrājapitvā khageśvara / ṛṣayaśca mahātmāno hyajānajasamāḥ smṛtāḥ

शतर्चिः कश्यपो ज्ञेयो मध्यमश्च पराशरः । पावमान्यः प्रगाथश्च क्षुद्रसूक्तश्च देवलः

śatarciḥ kaśyapo jñeyo madhyamaśca parāśaraḥ / pāvamānyaḥ pragāthaśca kṣudrasūktaśca devalaḥ

गृत्समदो ह्यासुरिश्च भरद्वाजोथ मुद्गलः । उद्दालको ह्यृ शृङ्गः शङ्खः सत्यव्रतस्तथा

gṛtsamado hyāsuriśca bharadvājotha mudgalaḥ / uddālako hyṛ śṛṅgaḥ śaṅkhaḥ satyavratastathā

सुयज्ञश्चैव बाभ्रव्यो माण्डूकश्चैव बाष्कलः । धर्माचार्यस्तथागस्त्यो दाल्भ्यो दार्ढ्यच्युतस्तथा

suyajñaścaiva bābhravyo māṇḍūkaścaiva bāṣkalaḥ / dharmācāryastathāgastyo dālbhyo dārḍhyacyutastathā

कवषो हरितः कण्वो विरूपो मुसलस्तथा । विष्णुवृद्धश्च आत्रेयः श्रीवत्सो वत्सलेत्यपि

kavaṣo haritaḥ kaṇvo virūpo musalastathā / viṣṇuvṛddhaśca ātreyaḥ śrīvatso vatsaletyapi

भार्गवश्चाप्नवानश्च माण्डूकेयस्तथैव । मण्ड्कश्चैव जाबचलिः वीतिहव्यस्तथैव च

bhārgavaścāpnavānaśca māṇḍūkeyastathaiva / maṇḍkaścaiva jābacaliḥ vītihavyastathaiva ca

गृत्समदः शौनकश्च इत्याद्या ऋषयः स्मृताः । एतेषां श्रवणादेव हरिः प्रीणाति सर्वदा

gṛtsamadaḥ śaunakaśca ityādyā ṛṣayaḥ smṛtāḥ / eteṣāṃ śravaṇādeva hariḥ prīṇāti sarvadā

ब्रुवे द्व्यष्टसहस्रं च शृणु तार्क्ष्य मम स्त्रियः । अग्निपुत्रास्तु यद्द्व्यष्टसहस्रञ्च मम स्त्रियः । अजानजसमा ह्येता (ते) नात्र कार्या विचारणा

bruve dvyaṣṭasahasraṃ ca śṛṇu tārkṣya mama striyaḥ / agniputrāstu yaddvyaṣṭasahasrañca mama striyaḥ / ajānajasamā hyetā (te) nātra kāryā vicāraṇā

त्वष्टुः पुत्री कशेरूश्च तासां मध्ये गुणाधिका । तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु सम्यक खगेश्वर

tvaṣṭuḥ putrī kaśerūśca tāsāṃ madhye guṇādhikā / tadanantarajānvakṣye śṛṇu samyak khageśvara

आजानेभ्यस्तु पितरः सप्तभ्योन्ये शतावराः । तथाधिका हि पितर इति वेदविदां मतम

ājānebhyastu pitaraḥ saptabhyonye śatāvarāḥ / tathādhikā hi pitara iti vedavidāṃ matam

तदनन्तराजान्वक्ष्ये शृणु त्वं द्विजसत्तम । अष्टाभ्यो देवगन्धर्वा अष्टोत्तरशतं विना

tadanantarājānvakṣye śṛṇu tvaṃ dvijasattama / aṣṭābhyo devagandharvā aṣṭottaraśataṃ vinā

तेभ्यः शतगुणानन्दा देवप्रेष्यास्तु मुख्यतः । स्वमुकेनेव देवैश्च आज्ञाप्याः सर्वदा गणाः

tebhyaḥ śataguṇānandā devapreṣyāstu mukhyataḥ / svamukeneva devaiśca ājñāpyāḥ sarvadā gaṇāḥ

आख्याता देवगन्धर्वास्तेभ्यस्ते च शतावराः । तेभ्यस्तु क्षितिपा ज्ञेया अवराश्च शतैर्गुणैः

ākhyātā devagandharvāstebhyaste ca śatāvarāḥ / tebhyastu kṣitipā jñeyā avarāśca śatairguṇaiḥ

तेभ्यः शतगुणाज्ञेया मानुषेषूत्तमा गणाः । एवं प्रासंगिकानुक्त्वा प्रकृतं ह्यनुसराम्यहम । एवं ब्रह्मादयो देवा लक्ष्म्याद्या अपि सर्वशः

tebhyaḥ śataguṇājñeyā mānuṣeṣūttamā gaṇāḥ / evaṃ prāsaṃgikānuktvā prakṛtaṃ hyanusarāmyaham / evaṃ brahmādayo devā lakṣmyādyā api sarvaśaḥ

स्तुत्वा तूष्णीं स्थिताः सर्वे प्राञ्जलीकृत्य भो द्विज

stutvā tūṣṇīṃ sthitāḥ sarve prāñjalīkṛtya bho dvija

इति स्तुतश्च देवेशो भगवान हरिरव्ययः । तेषामायतनं दातुं मनसा समचिन्तयत

iti stutaśca deveśo bhagavān hariravyayaḥ / teṣāmāyatanaṃ dātuṃ manasā samacintayat

इदं पवित्रमारोग्यं पुण्यं पापप्रणाशनम । हरिप्रसादजनकं स्वरूपसुखसाधनम

idaṃ pavitramārogyaṃ puṇyaṃ pāpapraṇāśanam / hariprasādajanakaṃ svarūpasukhasādhanam

इदं तु स्तवनं विप्रा न पठन्तीह मानवाः । न शृण्वन्ति च ये नित्यं ते सर्वे चैव मायिनः

idaṃ tu stavanaṃ viprā na paṭhantīha mānavāḥ / na śṛṇvanti ca ye nityaṃ te sarve caiva māyinaḥ

नस्मरन्तोन्तरं नित्यं ये भुञ्जन्ति नराधमाः । तैर्भुक्ता सततं विष्ठा सदा क्रिमिशतैर्युता

nasmarantontaraṃ nityaṃ ye bhuñjanti narādhamāḥ / tairbhuktā satataṃ viṣṭhā sadā krimiśatairyutā