श्रीगरुडमहापुराणम- 19 श्रीभगवानुवाच । वायुभूतः क्षधाविष्टः कर्मजं देहमाश्रितः । ते देहं स समासाद्य यमेन सह गच्छति

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 19 śrībhagavānuvāca / vāyubhūtaḥ kṣadhāviṣṭaḥ karmajaṃ dehamāśritaḥ / te dehaṃ sa samāsādya yamena saha gacchati

चित्रगुप्तपुरं तत्र योजनानां तु विंशतिः । कायस्थास्तत्र पश्यन्ति पापपुण्यानि सर्वशः

citraguptapuraṃ tatra yojanānāṃ tu viṃśatiḥ / kāyasthāstatra paśyanti pāpapuṇyāni sarvaśaḥ

महादानेषुदत्तेषु गतस्तत्र सुखी भवेत । योजनानां चतुर्विंशत्पुरं वैवस्वतं शुभम

mahādāneṣudatteṣu gatastatra sukhī bhavet / yojanānāṃ caturviṃśatpuraṃ vaivasvataṃ śubham

लोहं लवणकार्पासं तिलपात्रं च यैर्नरैः । दत्तं तेनैव तृप्यन्ति यमस्य पुरचारिणः

lohaṃ lavaṇakārpāsaṃ tilapātraṃ ca yairnaraiḥ / dattaṃ tenaiva tṛpyanti yamasya puracāriṇaḥ

गत्वा च तत्र ते सर्वे प्रतीहारं वदन्ति हि । धर्मध्वजप्रतीहारस्तत्र तिष्ठति सर्वदा

gatvā ca tatra te sarve pratīhāraṃ vadanti hi / dharmadhvajapratīhārastatra tiṣṭhati sarvadā

सप्तधान्यस्य दानेन प्रीतो धर्मध्वजो भवेत । तत्र गत्वा प्रतीहारो ब्रूते तस्य शुभाशुभम

saptadhānyasya dānena prīto dharmadhvajo bhavet / tatra gatvā pratīhāro brūte tasya śubhāśubham

धर्मराजस्य यद्रूपं सन्तः सुकृतिनो जनाः । पश्यन्ति च दुरात्मानो यमरूपं सुभीषणम

dharmarājasya yadrūpaṃ santaḥ sukṛtino janāḥ / paśyanti ca durātmāno yamarūpaṃ subhīṣaṇam

तं दृष्ट्वा भयभीतस्तु हाहेति वदते जनः । कृतं दानं च यैर्मर्त्यैस्तेषां नास्ति भयं क्वचित

taṃ dṛṣṭvā bhayabhītastu hāheti vadate janaḥ / kṛtaṃ dānaṃ ca yairmartyaisteṣāṃ nāsti bhayaṃ kvacit

प्राप्तं सुकृतिनं दृष्ट्वा स्थानाच्च लति सूर्यजः । एष मे मण्डलं भित्त्वा ब्रह्मलोकं प्रयास्यति

prāptaṃ sukṛtinaṃ dṛṣṭvā sthānācca lati sūryajaḥ / eṣa me maṇḍalaṃ bhittvā brahmalokaṃ prayāsyati

दानेन सुलभो धर्मो यममार्गः सुखावहः । एष मार्गो विशालो ऽत्र न केनाप्य नुगम्यते । दानपुण्यं विना वत्स न गच्छेद्धर्ममन्दिरम

dānena sulabho dharmo yamamārgaḥ sukhāvahaḥ / eṣa mārgo viśālo 'tra na kenāpya nugamyate / dānapuṇyaṃ vinā vatsa na gaccheddharmamandiram

तस्मिन्मार्गे तु रौद्रे वै भीषणा यमकिङ्कराः । एकैकस्य पुरस्याग्रे तिष्ठत्येकसहस्रकम

tasminmārge tu raudre vai bhīṣaṇā yamakiṅkarāḥ / ekaikasya purasyāgre tiṣṭhatyekasahasrakam

पचन्ति पापिनं प्राप्य उदके यातनाकराः । गृह्णन्ति मासमासान्ते पादशेषं तु तद्भवेत

pacanti pāpinaṃ prāpya udake yātanākarāḥ / gṛhṇanti māsamāsānte pādaśeṣaṃ tu tadbhavet

और्ध्वदैहिकदानानि यैर्न दत्तानि काश्यप । महाकष्टेन ते यान्ति तस्माद्देयानि शक्तितः । अदत्त्वा पशुवद्यान्ति गृहीतो वन्धबन्धनैः

aurdhvadaihikadānāni yairna dattāni kāśyapa / mahākaṣṭena te yānti tasmāddeyāni śaktitaḥ / adattvā paśuvadyānti gṛhīto vandhabandhanaiḥ

एवं कृतेन सम्पश्येत्स नरः भूतकर्मणा । दैविकीं पैतृकीं योनिं मानुषीं वाथ नारकीम

evaṃ kṛtena sampaśyetsa naraḥ bhūtakarmaṇā / daivikīṃ paitṛkīṃ yoniṃ mānuṣīṃ vātha nārakīm

धर्मराजस्य वचनान्मुक्तिर्भवति वा ततः । मानुष्यं तत्त्वतः प्राप्य स पुत्त्रः पुत्त्रतां व्रजेत

dharmarājasya vacanānmuktirbhavati vā tataḥ / mānuṣyaṃ tattvataḥ prāpya sa puttraḥ puttratāṃ vrajet

यथायथा कृतं कर्म तान्तां योनिं व्रजेन्नरः । तत्तथैव च भुञ्जानो विचरेत्सर्वलोकगः

yathāyathā kṛtaṃ karma tāntāṃ yoniṃ vrajennaraḥ / tattathaiva ca bhuñjāno vicaretsarvalokagaḥ

अशाश्वतं परिज्ञाय सर्वलोकोत्तरं सुखम । यदा भवति मानुष्यं तदा धर्मं समाचरेत

aśāśvataṃ parijñāya sarvalokottaraṃ sukham / yadā bhavati mānuṣyaṃ tadā dharmaṃ samācaret

कृमयो भस्म विष्ठा वा देहानां प्रकृतिः सदा । अन्धकूपे महारौद्रे दीपहस्तः पातेत्तु वै

kṛmayo bhasma viṣṭhā vā dehānāṃ prakṛtiḥ sadā / andhakūpe mahāraudre dīpahastaḥ pātettu vai

महापुण्यप्रभावेण मानुष्यं जन्म लभ्यते । यस्तत्प्राप्य चरेद्धर्मं स गच्छेत्परमां गतिम

mahāpuṇyaprabhāveṇa mānuṣyaṃ janma labhyate / yastatprāpya careddharmaṃ sa gacchetparamāṃ gatim

अपि जानन्वृथा धर्मं दुः खमायाति याति च

api jānanvṛthā dharmaṃ duḥ khamāyāti yāti ca

जातीशतेन लभते किल मानुषत्वं तत्रापि दुर्लभतरं खग भो द्विजत्वम । यस्तत्र पालयति लालयति व्रतानि तस्यामृतं भवति हस्तगतं प्रसादात

jātīśatena labhate kila mānuṣatvaṃ tatrāpi durlabhataraṃ khaga bho dvijatvam / yastatra pālayati lālayati vratāni tasyāmṛtaṃ bhavati hastagataṃ prasādāt