श्रीगरुडमहापुराणम- 228 सूतौवाच । मुक्तिहेतुमनाद्यन्तमजमव्ययमक्षयम । यो नमेत सर्वलोकस्य नमस्यो जायते नरः

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 228 sūtauvāca / muktihetumanādyantamajamavyayamakṣayam / yo namet sarvalokasya namasyo jāyate naraḥ

विष्णुमानन्दमद्वैतं विज्ञानं सर्वगं प्रभुम । प्रणमामि सदा भक्त्या चेतसा हृदयालयम

viṣṇumānandamadvaitaṃ vijñānaṃ sarvagaṃ prabhum / praṇamāmi sadā bhaktyā cetasā hṛdayālayam

यो ऽन्तस्तिष्ठन्नशेषस्य पश्यतीशः शुभाशुभम । तं सर्वसाक्षिणं विष्णुं नमस्ये परमेश्वरम

yo 'ntastiṣṭhannaśeṣasya paśyatīśaḥ śubhāśubham / taṃ sarvasākṣiṇaṃ viṣṇuṃ namasye parameśvaram

शक्तेनापि नमस्कारः प्रयुक्तश्चक्रपाणये । संसारतृणवर्गाणामुद्वेजनकरो हि सः

śaktenāpi namaskāraḥ prayuktaścakrapāṇaye / saṃsāratṛṇavargāṇāmudvejanakaro hi saḥ

कृष्णे स्फुरज्जलधरोदरचारुकृष्णे लोकाधिकारपुरुषे परमप्रमेये । एको हि भावगुणमात्रदृढप्रणामः सद्यः श्वपाकमपि साधयितुं सशक्तः

kṛṣṇe sphurajjaladharodaracārukṛṣṇe lokādhikārapuruṣe paramaprameye / eko hi bhāvaguṇamātradṛḍhapraṇāmaḥ sadyaḥ śvapākamapi sādhayituṃ saśaktaḥ

प्रणम्य दण्डबद्भूमौ नमस्कारेण योरऽचयेत । स यां गतिमवाप्नोति न तां क्रतुशतैरपि

praṇamya daṇḍabadbhūmau namaskāreṇa yor'cayet / sa yāṃ gatimavāpnoti na tāṃ kratuśatairapi

दुर्गसंसारकान्ताराकूपारे ऽपि प्रधावताम । एकः कृष्णे नमस्कारो मुक्त्या तांस्तारयिष्यति

durgasaṃsārakāntārākūpāre 'pi pradhāvatām / ekaḥ kṛṣṇe namaskāro muktyā tāṃstārayiṣyati

आसीनो वा शयानो वातिष्ठन वा यत्र तत्र वा । नमो नारायणायेति मन्त्रैकशरणो भवेत

āsīno vā śayāno vātiṣṭhan vā yatra tatra vā / namo nārāyaṇāyeti mantraikaśaraṇo bhavet

नारायणेति शब्दो ऽस्ति वागस्ति वशवर्तिनी । तथापि नरके मूढाः पतन्तीति किमद्भुतम

nārāyaṇeti śabdo 'sti vāgasti vaśavartinī / tathāpi narake mūḍhāḥ patantīti kimadbhutam

चतुर्मुखो वा यदि कोटिवक्त्रो भवेन्नरः कोपि विशुद्धचेताः । स वै गुणानामयुतैकदेशं वदेन्न वा देववरस्य विष्णोः

caturmukho vā yadi koṭivaktro bhavennaraḥ kopi viśuddhacetāḥ / sa vai guṇānāmayutaikadeśaṃ vadenna vā devavarasya viṣṇoḥ

व्यासाद्या मुनयः सर्वे स्तुवन्तो मधुसूदनम । मतिक्षयान्निवर्तन्ते न गोविन्दगुणक्षयात

vyāsādyā munayaḥ sarve stuvanto madhusūdanam / matikṣayānnivartante na govindaguṇakṣayāt

अवशेनापि यन्नाम्नि कीर्तिते सर्वपातकैः । पुमान विमुच्यते सद्यः सिंहत्रस्तो मृगा यथा । बद्धः परिकरस्तेन मोक्षाय गमनं प्रति

avaśenāpi yannāmni kīrtite sarvapātakaiḥ / pumān vimucyate sadyaḥ siṃhatrasto mṛgā yathā / baddhaḥ parikarastena mokṣāya gamanaṃ prati

स्वप्ने ऽपि नाम स्पृशतो ऽपि पुंसः क्षयं करोत्यक्षयपापराशिम । प्रत्यक्षतः किं पुनरत्र पुंसा प्रकीर्तिते नाम्नि जनार्दनस्य

svapne 'pi nāma spṛśato 'pi puṃsaḥ kṣayaṃ karotyakṣayapāparāśim / pratyakṣataḥ kiṃ punaratra puṃsā prakīrtite nāmni janārdanasya

नमः कृष्णाच्युतानन्तवासुदेवेत्युदीरितम । यैर्भावभावितैर्विप्रन ते यमपुरं ययुः

namaḥ kṛṣṇācyutānantavāsudevetyudīritam / yairbhāvabhāvitairviprana te yamapuraṃ yayuḥ

क्षयो भवेद्यथा वह्नेस्तमसो भास्करोदये । तथैव कलुषौघस्य नामसंकीर्तनाद्धरेः

kṣayo bhavedyathā vahnestamaso bhāskarodaye / tathaiva kaluṣaughasya nāmasaṃkīrtanāddhareḥ

क्व नाकपृष्ठगमनं पुनरायाति न क्षयम । गच्छतां दूरमध्वानं कृष्णमूर्छितचेतसाम

kva nākapṛṣṭhagamanaṃ punarāyāti na kṣayam / gacchatāṃ dūramadhvānaṃ kṛṣṇamūrchitacetasām

पाथेयं पुण्डरीकाक्षनामसंकीर्तनं हरेः । संसारसर्पसंदष्टविषचेष्टैकभेषजम । कृष्णेति वैष्णवं क्षान्तं जप्त्वा मुक्तो भवेन्नरः

pātheyaṃ puṇḍarīkākṣanāmasaṃkīrtanaṃ hareḥ / saṃsārasarpasaṃdaṣṭaviṣaceṣṭaikabheṣajam / kṛṣṇeti vaiṣṇavaṃ kṣāntaṃ japtvā mukto bhavennaraḥ

ध्यायन कृते जपेन्मन्त्रैस्त्रेतायां द्वापरेरऽचयन । यदाप्नोति तदाप्नोति तदाप्नोति कलौ संस्मृत्यकेशवम

dhyāyan kṛte japenmantraistretāyāṃ dvāparer'cayan / yadāpnoti tadāpnoti tadāpnoti kalau saṃsmṛtyakeśavam

जिह्वाग्रे वर्तते यस्य हरिरित्यक्षरद्वयम । संसारसागरं तीर्त्वा स गच्छेद्वैष्णवं पदम

jihvāgre vartate yasya harirityakṣaradvayam / saṃsārasāgaraṃ tīrtvā sa gacchedvaiṣṇavaṃ padam

विज्ञातदुष्कृतिसहस्रसमावृतो ऽपिश्रेयः परन्तु परिशुद्धिम भीप्समानः । स्पप्नान्तरे न हि पुनश्च भवं स पश्येन्नारायणस्तुतिकथापरमो मनुष्यः

vijñātaduṣkṛtisahasrasamāvṛto 'piśreyaḥ parantu pariśuddhima bhīpsamānaḥ / spapnāntare na hi punaśca bhavaṃ sa paśyennārāyaṇastutikathāparamo manuṣyaḥ