श्रीगरुडमहापुराणम- 207 सूत उवाच । वासुदेवं गुरुं नत्वा गणं शम्भुं सरस्वतीम । मात्रावर्णप्रभेदेन च्छन्दो वक्ष्ये ऽल्पबुद्धये

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 207 sūta uvāca / vāsudevaṃ guruṃ natvā gaṇaṃ śambhuṃ sarasvatīm / mātrāvarṇaprabhedena cchando vakṣye 'lpabuddhaye

सर्वादिमध्यान्तगलौ म्नौ भ्यौ ज्रौ स्तौ त्रिका गणाः । आर्या चतुष्कलाद्यन्तसर्वमध्ये चतुर्गणाः

sarvādimadhyāntagalau mnau bhyau jrau stau trikā gaṇāḥ / āryā catuṣkalādyantasarvamadhye caturgaṇāḥ

व्यञ्जनान्तो विसर्गान्तौ दीर्घो युक्तपरो गुरुः । सानुस्वारश्च पादान्तो वा इत्युक्तो द्विमात्रकः

vyañjanānto visargāntau dīrgho yuktaparo guruḥ / sānusvāraśca pādānto vā ityukto dvimātrakaḥ

यदा नापि क्रमं योगे लघुतापि क्वचिद्गुरोः । श्लोकचार्यादिसंज्ञा स्याद्यतिर्विच्छेदसंज्ञिका

yadā nāpi kramaṃ yoge laghutāpi kvacidguroḥ / ślokacāryādisaṃjñā syādyatirvicchedasaṃjñikā

ज्ञेयः पादश्च तुर्यांशो युक समं विषमन्त्वयुक । सममर्धसमं वृत्तं विषमञ्च तृतीयकम

jñeyaḥ pādaśca turyāṃśo yuk samaṃ viṣamantvayuk / samamardhasamaṃ vṛttaṃ viṣamañca tṛtīyakam