श्रीगरुडमहापुराणम- 196 हरिरुवाच । अवाप जप्त्वा चेन्द्रत्वं विष्णुधर्माख्यविद्यया । सर्वाञ्छत्रून्विनिर्जित्य ताञ्च वक्ष्ये महेश्वर

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 196 hariruvāca / avāpa japtvā cendratvaṃ viṣṇudharmākhyavidyayā / sarvāñchatrūnvinirjitya tāñca vakṣye maheśvara

पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि । मुखे शिरस्यानुपूर्वमोङ्का रादीनि विन्यसेत

pādayorjānunorūrvorudare hṛdyathorasi / mukhe śirasyānupūrvamoṅkā rādīni vinyaset

नमो नारायणायेति विपर्यासमथापि च । करन्यासं ततः कुर्याद्द्वादक्षरविद्यया

namo nārāyaṇāyeti viparyāsamathāpi ca / karanyāsaṃ tataḥ kuryāddvādakṣaravidyayā

प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यं गुष्ठपर्वसु । न्यसेद्धृदय ओङ्कारं मनुं मूर्ध्नि समस्तकम

praṇavādiyakārāntamaṅgulyaṃ guṣṭhaparvasu / nyaseddhṛdaya oṅkāraṃ manuṃ mūrdhni samastakam

ओङ्कारन्तु भ्रुवोर्मध्ये शिकानेत्रादिमूर्धतः । ओं विष्णवे इति इमं मन्त्रन्यासमुदीरयेत

oṅkārantu bhruvormadhye śikānetrādimūrdhataḥ / oṃ viṣṇave iti imaṃ mantranyāsamudīrayet

आत्मानं परमं ध्यायेच्छेषं यच्छक्तिभिर्युतम । मम रक्षां हरिः कुर्यान्मत्स्यमूर्तिर्जले ऽवतु

ātmānaṃ paramaṃ dhyāyeccheṣaṃ yacchaktibhiryutam / mama rakṣāṃ hariḥ kuryānmatsyamūrtirjale 'vatu

त्रिविक्रमस्तथाकाशे स्थले रक्षतु वामनः । अटव्यां नरसिंहस्तु रामो रक्षतु पर्वते

trivikramastathākāśe sthale rakṣatu vāmanaḥ / aṭavyāṃ narasiṃhastu rāmo rakṣatu parvate

भूमौ रक्षतु वाराहौ व्योम्नि नारायणो ऽवतु । कर्मबन्धाच्च कपिलो दत्तो रोगाच्च रक्षतु

bhūmau rakṣatu vārāhau vyomni nārāyaṇo 'vatu / karmabandhācca kapilo datto rogācca rakṣatu

हयग्रीवो देवताभ्यः कुमारो मकरध्वजात । नारदो ऽन्यार्चनाद्देवः कूर्मो वै नैरृते सदा

hayagrīvo devatābhyaḥ kumāro makaradhvajāt / nārado 'nyārcanāddevaḥ kūrmo vai nairṛte sadā

धन्वन्तीरश्चापथ्याच्च नागः क्रोधवशात्किल । यज्ञो रोगात्समस्ताच्च व्यासो ऽज्ञानाच्च रक्षतु

dhanvantīraścāpathyācca nāgaḥ krodhavaśātkila / yajño rogātsamastācca vyāso 'jñānācca rakṣatu

बुद्धः पाषण्डसंघातात्कल्की रक्षतु कल्मषात । पायान्मध्यन्दिने विष्णुः प्रातर्नारायणो ऽवतु

buddhaḥ pāṣaṇḍasaṃghātātkalkī rakṣatu kalmaṣāt / pāyānmadhyandine viṣṇuḥ prātarnārāyaṇo 'vatu

मधुहा चापराह्ने च सायं रक्षतु माधवः । हृषीकेशः प्रदोषे ऽव्यात्प्रत्यूषे ऽव्याज्जनार्दनः

madhuhā cāparāhne ca sāyaṃ rakṣatu mādhavaḥ / hṛṣīkeśaḥ pradoṣe 'vyātpratyūṣe 'vyājjanārdanaḥ

श्रीधरो ऽव्यादर्धरात्रे पद्मनाभो निशीथके । चक्रकौमोदकीबाणा घ्नन्तु शत्रूंश्च राक्षसान

śrīdharo 'vyādardharātre padmanābho niśīthake / cakrakaumodakībāṇā ghnantu śatrūṃśca rākṣasān

शङ्खः पद्मं च शत्रुभ्यः शार्ङ्गं वै गरुडस्तथा । बुद्धीन्द्रियमनः प्राणान्पान्तु पार्श्वविभूषणः

śaṅkhaḥ padmaṃ ca śatrubhyaḥ śārṅgaṃ vai garuḍastathā / buddhīndriyamanaḥ prāṇānpāntu pārśvavibhūṣaṇaḥ

शेषः सर्पस्वरूपश्च सदा सर्वत्र पातु माम । विदिक्षु दिक्षु च सदा नारसिंहश्च रक्षतु

śeṣaḥ sarpasvarūpaśca sadā sarvatra pātu mām / vidikṣu dikṣu ca sadā nārasiṃhaśca rakṣatu

एतद्धारयमाणश्च यं यं पश्यति चक्षुषा । स वशी स्याद्विपाप्मा च रोगमुक्तो दिवं व्रजेत

etaddhārayamāṇaśca yaṃ yaṃ paśyati cakṣuṣā / sa vaśī syādvipāpmā ca rogamukto divaṃ vrajet