श्रीगरुडमहापुराणम- 189 हरिरुवाच । श्वेतापराजितापुष्परसेनाक्ष्णोश्च पूरणे । पटलं नाशमायाति नात्र कार्या विचारणा

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 189 hariruvāca / śvetāparājitāpuṣparasenākṣṇośca pūraṇe / paṭalaṃ nāśamāyāti nātra kāryā vicāraṇā

मूलं गोक्षुरकस्यैव चर्वित्वा नीललोहित । दन्तकीटव्यथा नश्येत्सुरासुरविमर्दन

mūlaṃ gokṣurakasyaiva carvitvā nīlalohita / dantakīṭavyathā naśyetsurāsuravimardan

नारी पुष्पादिने पीत्वा गोक्षीरेणोपवासतः । श्वेतार्कस्य तु वै मूलं तस्यास्तद्गुल्मशूलनुत

nārī puṣpādine pītvā gokṣīreṇopavāsataḥ / śvetārkasya tu vai mūlaṃ tasyāstadgulmaśūlanut

श्वेतार्कपुष्पं विधिना गृहीतं पूर्वमन्त्रितम । ऋतुशुद्धा च ललना कटौ बद्ध्वा प्रसूयते

śvetārkapuṣpaṃ vidhinā gṛhītaṃ pūrvamantritam / ṛtuśuddhā ca lalanā kaṭau baddhvā prasūyate

हस्तबद्धं पलाशस्य अपामार्गस्य वा हर । मूलं सर्वज्वरहरं भूतप्रेतादिनुद्भवेत

hastabaddhaṃ palāśasya apāmārgasya vā hara / mūlaṃ sarvajvaraharaṃ bhūtapretādinudbhavet

पीतं वृश्चिकमूलञ्च प्रातः पर्युषिताम्बुना । सार्धं विनाशयेद्दाहज्वरञ्च परमेश्वर

pītaṃ vṛścikamūlañca prātaḥ paryuṣitāmbunā / sārdhaṃ vināśayeddāhajvarañca parameśvara

शिखायाञ्चैव तद्बद्धं भवेदैकाहिकाहिनुत । पीतं पर्युषिताद्भिश्च भवेत्सर्वविषापहृत

śikhāyāñcaiva tadbaddhaṃ bhavedaikāhikāhinut / pītaṃ paryuṣitādbhiśca bhavetsarvaviṣāpahṛt

यस्य लज्जालुकामूलं दीयते च स्वरेतसा । सार्धं स वैरं संयाति पुमान्स्त्री वा न संशयः

yasya lajjālukāmūlaṃ dīyate ca svaretasā / sārdhaṃ sa vairaṃ saṃyāti pumānstrī vā na saṃśayaḥ

पिष्ट्वा गव्यघृतेनैव पाठामूलं पिबेत्तु यः । सर्वं विषं विनश्येच्च नात्र कार्या विचारणा

piṣṭvā gavyaghṛtenaiva pāṭhāmūlaṃ pibettu yaḥ / sarvaṃ viṣaṃ vinaśyecca nātra kāryā vicāraṇā

मूलं पर्युषितोदेन शिरीषस्य यथा तथा । रक्तचित्रकमूलस्य रसस्य भरणाद्धर । कर्णयोः कामलाव्याधिनाशः स्यान्नात्र संशयः

mūlaṃ paryuṣitodena śirīṣasya yathā tathā / raktacitrakamūlasya rasasya bharaṇāddhara / karṇayoḥ kāmalāvyādhināśaḥ syānnātra saṃśayaḥ

श्वेतकोकिलाक्षमूलं छागीक्षीरेण संयुतम । त्रिसप्ताहेन वै पीतं क्षयरोगं क्षयं नयेत

śvetakokilākṣamūlaṃ chāgīkṣīreṇa saṃyutam / trisaptāhena vai pītaṃ kṣayarogaṃ kṣayaṃ nayet

नारिकेलस्य वै पुष्पं छागक्षीरेण संयुतम । पिबेच्च त्रिविधस्तस्य रक्तवातो विनश्यति

nārikelasya vai puṣpaṃ chāgakṣīreṇa saṃyutam / pibecca trividhastasya raktavāto vinaśyati

कुर्यात्सुदर्शनामूलं माल्येन सुसमाहृतम । कण्ठबद्ध त्र्याहिकादिग्रहभूतविनाशनम

kuryātsudarśanāmūlaṃ mālyena susamāhṛtam / kaṇṭhabaddha tryāhikādigrahabhūtavināśanam

पुष्पं धवलगुञ्जाया गृहीतं मूलमेव च । मुखे तु निहितं रुद्र हरेन्नानाविषं बहु

puṣpaṃ dhavalaguñjāyā gṛhītaṃ mūlameva ca / mukhe tu nihitaṃ rudra harennānāviṣaṃ bahu

हस्ते बद्धं काण्डयुक्तं कण्ठे बद्धं ग्रहादिहृत । कृष्णायान्तु चतुर्दश्यां कटिबद्धं समाहृतम । सिंहादिश्वापदाद्भीतिं हरेच्च नीललोहित

haste baddhaṃ kāṇḍayuktaṃ kaṇṭhe baddhaṃ grahādihṛt / kṛṣṇāyāntu caturdaśyāṃ kaṭibaddhaṃ samāhṛtam / siṃhādiśvāpadādbhītiṃ harecca nīlalohita

विष्णुक्रान्तामूलमीश कर्णबद्धन्तु धारयेत । पट्टसूत्रेण भूतेश मकरादिभयं न वै

viṣṇukrāntāmūlamīśa karṇabaddhantu dhārayet / paṭṭasūtreṇa bhūteśa makarādibhayaṃ na vai