श्रीगरुडमहापुराणम- 187 हरिरुवाच । हस्तिकर्णपलाशस्य पत्राणि? चूर्णयेद्धर । सर्वरोगविनिर्मुक्तं चूर्णं पलशतं शिव

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 187 hariruvāca / hastikarṇapalāśasya patrāṇi? cūrṇayeddhara / sarvarogavinirmuktaṃ cūrṇaṃ palaśataṃ śiva

सक्षीरं भक्षीतं कुर्यात्सप्ताहेन वृषध्वज । नरं श्रुतिधरं रुद्र मृगेन्द्रगतिविक्रमम

sakṣīraṃ bhakṣītaṃ kuryātsaptāhena vṛṣadhvaja / naraṃ śrutidharaṃ rudra mṛgendragativikramam

पद्मरागप्रतीकाशंयुक्तं दशशतायुषा । षोडशाब्दाकृतिं रुद्र सततं दुग्धभोजनात

padmarāgapratīkāśaṃyuktaṃ daśaśatāyuṣā / ṣoḍaśābdākṛtiṃ rudra satataṃ dugdhabhojanāt

मधुसर्पिःसमायुक्तं दुग्धमायुष्करं भवेत । तज्जग्धं मधुना सार्धं दशवर्ष सहस्रिणम

madhusarpiḥsamāyuktaṃ dugdhamāyuṣkaraṃ bhavet / tajjagdhaṃ madhunā sārdhaṃ daśavarṣa sahasriṇam

कुर्यान्नरं श्रुतिधरं प्रमदाजनवल्लभम । दध्ना नित्यं भक्षितन्तु वज्रदेहकरं भवेत

kuryānnaraṃ śrutidharaṃ pramadājanavallabham / dadhnā nityaṃ bhakṣitantu vajradehakaraṃ bhavet

केशराजिसमायुक्तं नरं वर्षसहस्रिणम । तच्च काञ्जिकसंयुक्तं नरं कुर्याच्च भक्षितम

keśarājisamāyuktaṃ naraṃ varṣasahasriṇam / tacca kāñjikasaṃyuktaṃ naraṃ kuryācca bhakṣitam

शतवर्षं दिव्यदेहं वलीपलितवर्जितम । जग्धं त्रिफलया क्षौद्रं चक्षुष्मन्तं करोति वै

śatavarṣaṃ divyadehaṃ valīpalitavarjitam / jagdhaṃ triphalayā kṣaudraṃ cakṣuṣmantaṃ karoti vai

अन्धः पश्येत्तु चूर्णस्य साज्यस्यैव तु भक्षणात । महिषीक्षीरसंयुक्तस्तल्लेपः कृष्णकेशकृत

andhaḥ paśyettu cūrṇasya sājyasyaiva tu bhakṣaṇāt / mahiṣīkṣīrasaṃyuktastallepaḥ kṛṣṇakeśakṛt

खल्वाटस्य च वै केशा भवन्ति वृषभध्वज । तैलयुक्तेन चूर्णेन वलीपलितनाशनम

khalvāṭasya ca vai keśā bhavanti vṛṣabhadhvaja / tailayuktena cūrṇena valīpalitanāśanam

तदुद्वर्तनमात्रेण सर्वरागः प्रमुच्यते । सच्छागक्षीरचूर्णेन दृष्टिः स्यान्मासतो ऽञ्जनात

tadudvartanamātreṇa sarvarāgaḥ pramucyate / sacchāgakṣīracūrṇena dṛṣṭiḥ syānmāsato 'ñjanāt

पलाशस्य च बीजानि श्रावणे वितुषाणि च । गृहीत्वा नवनीतेन तेषां चूर्णं च भक्षयेत

palāśasya ca bījāni śrāvaṇe vituṣāṇi ca / gṛhītvā navanītena teṣāṃ cūrṇaṃ ca bhakṣayet

कर्षार्धमेकं सेवेत नत्वा नित्यं हरिं प्रभुम । पुराणषष्टिधान्यस्य पथ्यमम्बु पिबन्हर । जीवेद्वर्षसहस्राणि वलीपलितवर्जितः

karṣārdhamekaṃ seveta natvā nityaṃ hariṃ prabhum / purāṇaṣaṣṭidhānyasya pathyamambu pibanhara / jīvedvarṣasahasrāṇi valīpalitavarjitaḥ

भृङ्गराजस्य वै मूलं पुष्यर्क्षे तु समाहृतम । विधाय तस्य चूर्णं वै ससौवीरञ्च भक्षयेतं

bhṛṅgarājasya vai mūlaṃ puṣyarkṣe tu samāhṛtam / vidhāya tasya cūrṇaṃ vai sasauvīrañca bhakṣayetaṃ

मासमात्रप्रयोगेण वलीपलितवर्जितः । शतानि पञ्च जीवेच्च नरो नागबलो भवेत । भवेच्छ्रुतिधरो रुद्र पुष्यर्क्षे चैव भक्षणात

māsamātraprayogeṇa valīpalitavarjitaḥ / śatāni pañca jīvecca naro nāgabalo bhavet / bhavecchrutidharo rudra puṣyarkṣe caiva bhakṣaṇāt