श्रीगरुडमहापुराणम- 137 ब्रह्मोवाच । कामदेवत्रयोदश्यां पूज्यो दमनकादिभिः । रतिप्रीतिसमायुक्तो ह्यसोको मणिभूषितः

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 137 brahmovāca / kāmadevatrayodaśyāṃ pūjyo damanakādibhiḥ / ratiprītisamāyukto hyasoko maṇibhūṣitaḥ

(इति मदनकत्रयोदशीव्रतम) । चतुर्दश्यां तथाष्टभ्यां पक्ष्योः शुक्लकृष्णयोः । यो ऽब्दमेकं न भुञ्जीत मुक्तिभाक शिवपूजनात

(iti madanakatrayodaśīvratam) / caturdaśyāṃ tathāṣṭabhyāṃ pakṣyoḥ śuklakṛṣṇayoḥ / yo 'bdamekaṃ na bhuñjīta muktibhāk śivapūjanāt

(इति शिवचतुर्दश्यष्टमीव्रतम) । त्रिरात्रोपोषितो दद्यात्कार्तिक्यां भवनं शुभम । सूर्यलोकमवाप्नोति धामव्रतमिदं शुभम

(iti śivacaturdaśyaṣṭamīvratam) / trirātropoṣito dadyātkārtikyāṃ bhavanaṃ śubham / sūryalokamavāpnoti dhāmavratamidaṃ śubham

अमावस्यां पितॄणां च दत्तं जलादितदक्षयम । नक्ताभ्याशी वारनाम्ना यजन्वाराणि सर्वभाक

amāvasyāṃ pitṝṇāṃ ca dattaṃ jalāditadakṣayam / naktābhyāśī vāranāmnā yajanvārāṇi sarvabhāk

(इति वारव्रतानि) । द्वादशर्क्षाणि विप्रर्षे! प्रतिमासं तु यानि वै । तन्नाम्नान्ते ऽतच्युतं तेषु सम्यक संपूजयेन्नरः

(iti vāravratāni) / dvādaśarkṣāṇi viprarṣe! pratimāsaṃ tu yāni vai / tannāmnānte 'tacyutaṃ teṣu samyak saṃpūjayennaraḥ

केशवं मार्गशीर्षे तु इत्यादौ कृतिकादिके (का) । घृतहोमश्चतुर्मासं कृसरञ्च निवेदयेत

keśavaṃ mārgaśīrṣe tu ityādau kṛtikādike (kā) / ghṛtahomaścaturmāsaṃ kṛsarañca nivedayet

आषाढादौ पायसं तु विप्रांस्तेनैव भोजयेत । पञ्चाव्यजलस्नाननैवेद्यैर्नक्तमाचरेत

āṣāḍhādau pāyasaṃ tu viprāṃstenaiva bhojayet / pañcāvyajalasnānanaivedyairnaktamācaret

अर्वाग्विसर्जनाद्द्रव्यं नैवेद्यं सर्वमुच्यते । विसर्जिते जगन्नाथे निर्माल्यं भवति क्षणात

arvāgvisarjanāddravyaṃ naivedyaṃ sarvamucyate / visarjite jagannāthe nirmālyaṃ bhavati kṣaṇāt

पाञ्चरात्रविदो मुख्या नैवेद्यं भुञ्जते स्वयम । एवं संवत्सरस्यान्ते विशेषेण प्रपूजयेत

pāñcarātravido mukhyā naivedyaṃ bhuñjate svayam / evaṃ saṃvatsarasyānte viśeṣeṇa prapūjayet

नमोनमस्ते ऽच्युत! संक्षयो ऽस्तु पापस्य वृद्धिं समुपैतु पुण्यम । ऐश्वर्यवित्तादि सदाक्षयं मे तथास्तु मे सन्ततिरक्षयैव

namonamaste 'cyuta! saṃkṣayo 'stu pāpasya vṛddhiṃ samupaitu puṇyam / aiśvaryavittādi sadākṣayaṃ me tathāstu me santatirakṣayaiva

यथाच्युत!त्वं परतः परस्मात्स ब्रह्मभूतः परतः परस्मात । तथाच्युतं मे कुरु वाञ्छितं सदा मया कृतं पापहराप्रमेय

yathācyuta!tvaṃ parataḥ parasmātsa brahmabhūtaḥ parataḥ parasmāt / tathācyutaṃ me kuru vāñchitaṃ sadā mayā kṛtaṃ pāpaharāprameya

अच्युतानन्त! गोविन्द! प्रसीद यदभीप्सितम । तदक्षयममेयात्मन्कुरुष्व पुरुषोत्तम

acyutānanta! govinda! prasīda yadabhīpsitam / tadakṣayamameyātmankuruṣva puruṣottama

कुर्याद्वै सप्त वर्षाणि आयुः श्रीसद्गतीर्नरः । उपोष्यैकादशीब्दमष्टमीं च चतुर्दशीम

kuryādvai sapta varṣāṇi āyuḥ śrīsadgatīrnaraḥ / upoṣyaikādaśībdamaṣṭamīṃ ca caturdaśīm

सप्तमीं पूजयेद्विष्णुं दुर्गां शम्बुं रविं क्रमात । तेषां लोकं समाप्नोति सर्वकामांश्च निर्मलः

saptamīṃ pūjayedviṣṇuṃ durgāṃ śambuṃ raviṃ kramāt / teṣāṃ lokaṃ samāpnoti sarvakāmāṃśca nirmalaḥ

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेन शाकाद्यैः पूजयन्तसर्वदेवताः

ekabhaktena naktena tathaivāyācitena ca / upavāsena śākādyaiḥ pūjayantasarvadevatāḥ

सर्वः सर्वासु तिथिषु भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात । धनदो ऽग्निः प्रतिपदि नासत्यो दस्त्र अर्चितः

sarvaḥ sarvāsu tithiṣu bhuktiṃ muktimavāpnuyāt / dhanado 'gniḥ pratipadi nāsatyo dastra arcitaḥ

श्रीर्यमश्च द्वितीयायां पञ्चम्या पार्वती श्रिया । नागाः षष्ठ्यां कार्तिकेयः सप्तम्यां भास्करोरऽथदः

śrīryamaśca dvitīyāyāṃ pañcamyā pārvatī śriyā / nāgāḥ ṣaṣṭhyāṃ kārtikeyaḥ saptamyāṃ bhāskaror'thadaḥ

दुर्गाष्टम्यां मातरश्च नवम्यामथ तक्षकः । इन्द्रो दशम्यां धनद एकादश्यां मुनीश्वराः

durgāṣṭamyāṃ mātaraśca navamyāmatha takṣakaḥ / indro daśamyāṃ dhanada ekādaśyāṃ munīśvarāḥ

द्वादश्यां च हरिः कामस्त्रयोदश्यां महेश्वरः । चतुर्दश्यां पञ्चदश्यां ब्रह्मा च पितरो ऽपरे

dvādaśyāṃ ca hariḥ kāmastrayodaśyāṃ maheśvaraḥ / caturdaśyāṃ pañcadaśyāṃ brahmā ca pitaro 'pare