श्रीगरुडमहापुराणम- 131 ब्रह्मोवाच । ब्रह्मन भाद्रपदे मासि शुक्लाष्टम्यामुपोषितः । दूर्वां सौरीं गणेशं च फलपुष्पैः शिवं यजेत

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 131 brahmovāca / brahman bhādrapade māsi śuklāṣṭamyāmupoṣitaḥ / dūrvāṃ saurīṃ gaṇeśaṃ ca phalapuṣpaiḥ śivaṃ yajet

फलव्रीह्यादिभिः सर्वैः शम्भवेनमः शिवाय च । त्वं दूर्वे ऽमृजन्मासि ह्यष्टमी सर्वकामभाक

phalavrīhyādibhiḥ sarvaiḥ śambhavenamaḥ śivāya ca / tvaṃ dūrve 'mṛjanmāsi hyaṣṭamī sarvakāmabhāk

अनग्निपक्रमश्रीयान्मुच्यते ब्रह्महत्यया । (इति दूर्वाष्टमीव्रतम) । कृष्णाष्टम्यां च रोहिण्यामर्धरात्रेरऽचनं हरेः

anagnipakramaśrīyānmucyate brahmahatyayā / (iti dūrvāṣṭamīvratam) / kṛṣṇāṣṭamyāṃ ca rohiṇyāmardharātrer'canaṃ hareḥ

कार्या विद्धापि सप्तम्या हन्ति पापं त्रिजन्मनः । उपोषितोरऽचयेन्मन्त्रैस्तिथि भान्ते च पारणम

kāryā viddhāpi saptamyā hanti pāpaṃ trijanmanaḥ / upoṣitor'cayenmantraistithi bhānte ca pāraṇam

योगाय योगपतये योगेश्वराय योगसम्भवाय गोविन्दाय नमोनमः । (स्नानमन्त्रः( यज्ञाय यज्ञेश्वराय यज्ञपतये गोविन्दाय नमोनमः

yogāya yogapataye yogeśvarāya yogasambhavāya govindāya namonamaḥ / (snānamantraḥ( yajñāya yajñeśvarāya yajñapataye govindāya namonamaḥ

(अर्चनदृ)--विश्वाय विश्वेश्वराय विश्वपतये गोविन्दाय नमोनमः । (शयनदृ)--सर्वाय सर्वेश्वराय सर्वेताय सर्वसम्भवाय गोविन्दाय नमोनमः

(arcanadṛ)--viśvāya viśveśvarāya viśvapataye govindāya namonamaḥ / (śayanadṛ)--sarvāya sarveśvarāya sarvetāya sarvasambhavāya govindāya namonamaḥ

स्थण्डिले पूजयेद्देवं सचन्द्रां रोहिणीं तथा । शङ्खे तोयं समादाय सपुष्पफलचन्दनम

sthaṇḍile pūjayeddevaṃ sacandrāṃ rohiṇīṃ tathā / śaṅkhe toyaṃ samādāya sapuṣpaphalacandanam

जानुभ्यामवनीं गत्वा चन्द्रायार्घ्यं निवेदयेत । क्षिरोदार्णवसंभूत! अत्रिनेत्रसमुद्भव!

jānubhyāmavanīṃ gatvā candrāyārghyaṃ nivedayet / kṣirodārṇavasaṃbhūta! atrinetrasamudbhava!

गृहाणार्घ्यं शशाङ्केश (मं) रोहिण्या सहितो मम । श्रियै च वसुदे वाय नन्दाय च बलाय च

gṛhāṇārghyaṃ śaśāṅkeśa (maṃ) rohiṇyā sahito mama / śriyai ca vasude vāya nandāya ca balāya ca

यशोदायै ततो दद्यादर्घ्यं फलसमन्वितम । अनन्तं (घं) वामनं शौरिं वैकुष्ठं पुरुषोत्तमम

yaśodāyai tato dadyādarghyaṃ phalasamanvitam / anantaṃ (ghaṃ) vāmanaṃ śauriṃ vaikuṣṭhaṃ puruṣottamam

वासुदेवं हृषीकेशं माधवं मधुसूदनम । वराहं पुण्डरीकाक्षं नृसिंहं दैत्यसूदनम

vāsudevaṃ hṛṣīkeśaṃ mādhavaṃ madhusūdanam / varāhaṃ puṇḍarīkākṣaṃ nṛsiṃhaṃ daityasūdanam

दामोदरं पद्मनाभं केशवं गारुडध्वजम । गोविन्दमच्युतं देवमनन्तम पराजितम

dāmodaraṃ padmanābhaṃ keśavaṃ gāruḍadhvajam / govindamacyutaṃ devamanantama parājitam

अधोक्षजं जगद्वीजं सर्गस्थित्यन्तकारणम । अनादिनिधनं विष्णुं त्रिलोकेशं त्रिविक्रमम

adhokṣajaṃ jagadvījaṃ sargasthityantakāraṇam / anādinidhanaṃ viṣṇuṃ trilokeśaṃ trivikramam

नारायणं चतुर्बाहुं शङ्खचक्रगदाधरम । पीतम्बरधरं दिव्यं वनमालाविभूषितम

nārāyaṇaṃ caturbāhuṃ śaṅkhacakragadādharam / pītambaradharaṃ divyaṃ vanamālāvibhūṣitam

श्रीवत्साङ्कं जगद्धाम श्रीपतिं श्रीधरं हरिम । यं देवं देवकी देवी वसुदेवादजीजनत

śrīvatsāṅkaṃ jagaddhāma śrīpatiṃ śrīdharaṃ harim / yaṃ devaṃ devakī devī vasudevādajījanat

भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै तस्मै ब्रह्मात्मने नमः । नामान्येतानि संकीर्त्य गत्यर्थं प्रार्थयेत्पुनः

bhaumasya brahmaṇo guptyai tasmai brahmātmane namaḥ / nāmānyetāni saṃkīrtya gatyarthaṃ prārthayetpunaḥ

त्राहि मां देवदेवेश! हरे! संसारसागरात । त्राहि मां सर्वपापघ्न! दुः खशोकार्णवात्प्रभो!

trāhi māṃ devadeveśa! hare! saṃsārasāgarāt / trāhi māṃ sarvapāpaghna! duḥ khaśokārṇavātprabho!

देवकीनन्दन! श्रीश! हरे! संसारसागरात । दुर्वृत्तांस्त्रायसे विष्णो! ये स्मरन्ति सकृत्सकृत

devakīnandana! śrīśa! hare! saṃsārasāgarāt / durvṛttāṃstrāyase viṣṇo! ye smaranti sakṛtsakṛt

सो ऽहं देवातिदुर्वृत्तस्त्राहि मां शोकसागरात । पुष्कराक्ष! निमग्नो ऽहं मह्तयज्ञानसागरे

so 'haṃ devātidurvṛttastrāhi māṃ śokasāgarāt / puṣkarākṣa! nimagno 'haṃ mahtayajñānasāgare

त्राहि मां देवदेवेश! त्वामृते ऽन्यो न रक्षिता । स्वजन्म वासुदेवाप गोब्राह्मणहिताय च

trāhi māṃ devadeveśa! tvāmṛte 'nyo na rakṣitā / svajanma vāsudevāpa gobrāhmaṇahitāya ca

जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमोनमः । शान्तिरस्तु शिवं चास्तु धनविख्यातिराज्यभाक

jagaddhitāya kṛṣṇāya govindāya namonamaḥ / śāntirastu śivaṃ cāstu dhanavikhyātirājyabhāk