श्रीगरुडमहापुराणम- 21 सूत उवाच । पञ्चवत्क्रार्चनं वक्ष्ये पृथ ग्यद्भुक्तिमुक्तिदम । ओं भूर्विष्णवे आदिभूताय सर्वाधाराय मूर्तये स्वाहा

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 21 sūta uvāca / pañcavatkrārcanaṃ vakṣye pṛtha gyadbhuktimuktidam / oṃ bhūrviṣṇave ādibhūtāya sarvādhārāya mūrtaye svāhā

सद्योजातस्य चाह्वानमनेन प्रथमं चरेत । ओं हां सद्योजातायैव कला ह्यष्टौ प्रकीर्तिताः

sadyojātasya cāhvānamanena prathamaṃ caret / oṃ hāṃ sadyojātāyaiva kalā hyaṣṭau prakīrtitāḥ

सिद्धिरृद्धिर्धृतिर्लक्ष्मीर्मेधा कान्तिः स्वधा स्थितिः । ओं हीं वामदेवायैव कलास्तस्य त्रयोदश

siddhirṛddhirdhṛtirlakṣmīrmedhā kāntiḥ svadhā sthitiḥ / oṃ hīṃ vāmadevāyaiva kalāstasya trayodaśa

रजा रक्षा रतिः पाल्या कान्ति स्तृष्णा मतिः क्रिया । कामा बुद्धिश्च रात्रिश्च त्रासनी मोहिनी तथा

rajā rakṣā ratiḥ pālyā kānti stṛṣṇā matiḥ kriyā / kāmā buddhiśca rātriśca trāsanī mohinī tathā

मनोन्मनी अघोरा च तथा मोहा क्षुधा कलाः । निद्रा मृत्युश्च माया च अष्टसंख्या भयङ्कर

manonmanī aghorā ca tathā mohā kṣudhā kalāḥ / nidrā mṛtyuśca māyā ca aṣṭasaṃkhyā bhayaṅkara

ओं हैं तत्पुरुषायैव (षाय) निवृत्तिश्च प्रतिष्ठा च विद्या शान्तिर्न केवला

oṃ haiṃ tatpuruṣāyaiva (ṣāya) nivṛttiśca pratiṣṭhā ca vidyā śāntirna kevalā

ओं हौं ईशानाय नमो निश्चला च निरञ्जना । शशिनी चाङ्गना चैव मरीचिर्ज्वालिनी तथा

oṃ hauṃ īśānāya namo niścalā ca nirañjanā / śaśinī cāṅganā caiva marīcirjvālinī tathā