श्रीगरुडमहापुराणम- 20 सूत उवाच । वक्ष्ये तत्परमं गुह्यं शिवोक्तं मन्त्रबृन्दकम । पाशं धनुश्च चक्रं च मुद्ररं शूलपट्टिशम

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 20 sūta uvāca / vakṣye tatparamaṃ guhyaṃ śivoktaṃ mantrabṛndakam / pāśaṃ dhanuśca cakraṃ ca mudraraṃ śūlapaṭṭiśam

एतैरेवायुधैर्युद्धे मन्त्रैः शत्रूञ्जयेन्नृपः । मन्त्रोद्धारः पद्मपात्रे आदि पूर्वादिके लिखेत

etairevāyudhairyuddhe mantraiḥ śatrūñjayennṛpaḥ / mantroddhāraḥ padmapātre ādi pūrvādike likhet

अष्टवर्गं चाष्टमं च ख्यातमीशानपत्रके । ओं कारो ब्रह्म बीजं स्याद्ध्रीङ्कारो विष्णुरेव च

aṣṭavargaṃ cāṣṭamaṃ ca khyātamīśānapatrake / oṃ kāro brahma bījaṃ syāddhrīṅkāro viṣṇureva ca

ह्रीङ्का रश्च शिवः शूले त्रिशाखे तु क्रमान्न्यसेत । ओं ह्रीं ह्रीं

hrīṅkā raśca śivaḥ śūle triśākhe tu kramānnyaset / oṃ hrīṃ hrīṃ

शूलं गृहीत्वा हस्तेनाभ्राम्य चाकाशसंमुखम । तद्दर्शनान्द्रहा नागा दृष्ट्वा वा नाशमाप्नु युः

śūlaṃ gṛhītvā hastenābhrāmya cākāśasaṃmukham / taddarśanāndrahā nāgā dṛṣṭvā vā nāśamāpnu yuḥ

धूमारक्ते करं मध्ये ध्यात्वा खे चिन्तयेन्नरः । दुष्टा नागा ग्रहा मेघा विनश्यन्ति च राक्षसाः

dhūmārakte karaṃ madhye dhyātvā khe cintayennaraḥ / duṣṭā nāgā grahā meghā vinaśyanti ca rākṣasāḥ

त्रिलोकान्रक्षयेन्मन्त्रो मर्त्यलोकस्य का कथा । ओं जूं सूं हूं फट

trilokānrakṣayenmantro martyalokasya kā kathā / oṃ jūṃ sūṃ hūṃ phaṭ

खादिरान्कीलकानष्टौ क्षेत्रे संमन्त्र्य विन्यसेत । न तत्र वज्रपातस्य स्फूर्जथ्वादेरुपद्रवः

khādirānkīlakānaṣṭau kṣetre saṃmantrya vinyaset / na tatra vajrapātasya sphūrjathvāderupadravaḥ

गरुडोक्तैर्महामन्त्रैः कीलकानष्ट मन्त्रयेत । एकविंशतिवाराणि क्षेत्रे तु निखनेन्निशि

garuḍoktairmahāmantraiḥ kīlakānaṣṭa mantrayet / ekaviṃśativārāṇi kṣetre tu nikhanenniśi

विद्युन्मूषकवज्रादिसमुपद्रव एव च । हरक्षमलवरयू बिन्दुयुक्तः सदाशिवः

vidyunmūṣakavajrādisamupadrava eva ca / harakṣamalavarayū binduyuktaḥ sadāśivaḥ

ओं ह्रां सदाशिवाय नमः । तर्जन्या विन्यसेत्पिण्डं (ण्डे) दाडिमीकुसुमप्रभम

oṃ hrāṃ sadāśivāya namaḥ / tarjanyā vinyasetpiṇḍaṃ (ṇḍe) dāḍimīkusumaprabham

तस्यैव दर्शनाद्दुष्टा मेघविद्युद्दिपादयः । राक्षसा भूतडाकिन्यः प्रद्रवन्ति दिशो दश

tasyaiva darśanādduṣṭā meghavidyuddipādayaḥ / rākṣasā bhūtaḍākinyaḥ pradravanti diśo daśa

ओं ह्रीं गणेशाय नमः । (ओं ह्रीं) स्तम्भनादिचक्राय नमः । ओं ऐं ब्रहयैन्त्रै लोक्यडामराय नमः

oṃ hrīṃ gaṇeśāya namaḥ / (oṃ hrīṃ) stambhanādicakrāya namaḥ / oṃ aiṃ brahayaintrai lokyaḍāmarāya namaḥ

भैरवं पिण्डमाख्यातं विषपापग्रहापहम । क्षेत्रस्य रक्षणं भूतराक्षसादेः प्रमर्दनम

bhairavaṃ piṇḍamākhyātaṃ viṣapāpagrahāpaham / kṣetrasya rakṣaṇaṃ bhūtarākṣasādeḥ pramardanam

ओं नमः । इन्द्रवज्रं करे ध्यात्वा दुष्टमेघादिवारणम । विष शत्रुगणा भूता नश्यन्ते वज्रमुद्रया

oṃ namaḥ / indravajraṃ kare dhyātvā duṣṭameghādivāraṇam / viṣa śatrugaṇā bhūtā naśyante vajramudrayā

ओं क्षुं(क्ष) नमः । स्मरेत्पाशं वामहस्ते विषभूतादि नश्यति । ओं ह्रां (ह्रो) नमः । हरेदुच्चारणान्मन्त्रो विषमेघग्रहादिकान

oṃ kṣuṃ(kṣa) namaḥ / smaretpāśaṃ vāmahaste viṣabhūtādi naśyati / oṃ hrāṃ (hro) namaḥ / hareduccāraṇānmantro viṣameghagrahādikān

ध्यात्वा कृतान्तं च दहेच्छेदकास्त्रेण वै जगत । ओं क्ष्णं (क्ष्म) नमः । ध्यात्वा तु भैरवं कुर्यान्द्रहभूतविषापहम

dhyātvā kṛtāntaṃ ca dahecchedakāstreṇa vai jagat / oṃ kṣṇaṃ (kṣma) namaḥ / dhyātvā tu bhairavaṃ kuryāndrahabhūtaviṣāpaham

ओं लसद्दिजिह्वाक्ष स्वाहा । क्षेत्रादौ ग्रहभूतादिविषपक्षिनिवारणम

oṃ lasaddijihvākṣa svāhā / kṣetrādau grahabhūtādiviṣapakṣinivāraṇam

ओं क्ष्व (क्ष्णं) नमः । रक्तेन पटहे लिख्य शब्दात्रेसुर्ग्रहादयः । ओं मर मर मारयमारय स्वाहा । ओं हुं फट स्वाहा

oṃ kṣva (kṣṇaṃ) namaḥ / raktena paṭahe likhya śabdātresurgrahādayaḥ / oṃ mara mara mārayamāraya svāhā / oṃ huṃ phaṭ svāhā

शूलं चाष्टशतैर्मन्त्र्य भ्रामणाच्छत्रुवृन्दहृत । ऊर्धशक्तिनिपातेन अधः शक्तिं निकुञ्चेयेत

śūlaṃ cāṣṭaśatairmantrya bhrāmaṇācchatruvṛndahṛt / ūrdhaśaktinipātena adhaḥ śaktiṃ nikuñceyet

पूरके पूरिता मन्त्राः कुम्भकेन सुमन्त्रिताः । प्रणवेनाप्यायितास्ते मनवस्तदुदीरिताः । एवमाप्यायिता मन्त्रा भृत्यवत्फलदायकाः

pūrake pūritā mantrāḥ kumbhakena sumantritāḥ / praṇavenāpyāyitāste manavastadudīritāḥ / evamāpyāyitā mantrā bhṛtyavatphaladāyakāḥ