श्रीगरुडमहापुराणम- 3 सूत उवाच । इति रुद्राब्जजो विष्णोः शुश्राव ब्रह्मणो मुनिः । व्यासो व्यासादहं वक्ष्येहं ते शौनक नैमिषे

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 3 sūta uvāca / iti rudrābjajo viṣṇoḥ śuśrāva brahmaṇo muniḥ / vyāso vyāsādahaṃ vakṣyehaṃ te śaunaka naimiṣe

मुनीनां शृण्वतां मध्ये सर्गाद्यं देवपूजनम । तीर्थं भुवनकोशं च मन्वन्तरमिहोच्यते

munīnāṃ śṛṇvatāṃ madhye sargādyaṃ devapūjanam / tīrthaṃ bhuvanakośaṃ ca manvantaramihocyate

वर्णाश्रमादिधर्माश्च दानराजादिधर्मकाः । व्यवहारो व्रतं वंशा वैद्यकं सनिदानकम

varṇāśramādidharmāśca dānarājādidharmakāḥ / vyavahāro vrataṃ vaṃśā vaidyakaṃ sanidānakam

अङ्गानि प्रलयो धर्मकामार्थज्ञानमुत्तमम । सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं कृतं विष्णोर्निगद्यते

aṅgāni pralayo dharmakāmārthajñānamuttamam / saprapañcaṃ niṣprapañcaṃ kṛtaṃ viṣṇornigadyate

पुराणे गारुडे सर्वं गरुडो भगवानथ । वासुदेवप्रसादेन सामर्थ्यातिशयैर्युतः

purāṇe gāruḍe sarvaṃ garuḍo bhagavānatha / vāsudevaprasādena sāmarthyātiśayairyutaḥ

भुत्वा हरेर्वाहनं च सर्गादीनां च कारणम । देवान्विजित्य गरुडो ह्यमृताहरणं तथा

bhutvā harervāhanaṃ ca sargādīnāṃ ca kāraṇam / devānvijitya garuḍo hyamṛtāharaṇaṃ tathā

चक्रे क्षुधा हृतं यस्य ब्रह्माण्डमुदरे हरेः । यं दृष्ट्वा स्मृतमात्रेण नागान्दीनां च संक्षयः

cakre kṣudhā hṛtaṃ yasya brahmāṇḍamudare hareḥ / yaṃ dṛṣṭvā smṛtamātreṇa nāgāndīnāṃ ca saṃkṣayaḥ

कश्यपो गारुडाद्वृक्षं दग्धं चाजीवयद्यतः । गरुडः स हरिस्तेन प्रोक्तं श्रीकश्यपाय च

kaśyapo gāruḍādvṛkṣaṃ dagdhaṃ cājīvayadyataḥ / garuḍaḥ sa haristena proktaṃ śrīkaśyapāya ca

तच्छ्रीमद्रारुडं पुण्यं सर्वदं पठतस्तव । वक्ष्ये व्यासं नमस्कृत्य शृणु शौनक तद्यथा

tacchrīmadrāruḍaṃ puṇyaṃ sarvadaṃ paṭhatastava / vakṣye vyāsaṃ namaskṛtya śṛṇu śaunaka tadyathā