२६--तुलसी वृन्तस्य त्पत्राणाज् माहारम्यम । हे नाथ ! ते दया नास्ति पाषाणसहृश्षस्य च । खलेन धमभदन ममस्वामीत्वयाहदतः । \ १ ॥ पाषाणसहशस्त्वञ्च दयाहीनौो यतः प्रभो । तस्मातेपाषाणरूपस्त्वंभुविद व भवाधुना २! ये वदन्ति व्यास्िभ्धु त्वान्ते भ्रान्ता न संशयः । भक्तो विनापराधेनपरा्थंच कर्थंह॒तः ॥ ३ । दुवृ त्त त्वञ्च सवज्ञो न जानासि परब्यथाम 1 श्रतस्त्वमेकजन्‌ पि स्वमेव विस्मरिष्यति ॥ ४ ॥ । इत्युक्तवा च महासाध्वी निपत्य चरणे हरेः । भृशंरुरोद शोकार्ता विललापमूहुमु हुः ॥ ५ ॥

तस्याश्च करुणां दष्टा करुणामयसागरः । नारायणांस्तां बोधयितुमूवाचकमलापतिः ॥ ६ ॥

प्रथ शम्भूर्हुरेः शूलं जग्राह दानवं प्रति । . ग्रीष्ममध्याह्वुमार्तण्डरातकप्रभभूज्ज्वलम्‌ ॥ १३ ॥ तारायणाधिष्ठिताग्राब्ह्याधिष्ठितमध्यगम्‌ । शिवाधिण्ठितमूलञ्चकालाधिष्ठितधारकम्‌ ॥ १४ ॥

किरणवलिसंयुक्त प्रलयाग्निशिखोपमम्‌ । दुनिवाय्यंञ्च दुद्धंषेमव्य्थं वेरिघातकम्‌ । १५ ॥ मदक न वि ङ द यः न 1 शिवशखनच इयुदधम्‌ |] [ २५७ तेजसा चक्रतुल्यञ्च सवं शस्त्रविधातकम्‌ । शिवकेशवयोरन्यं टुवंहञ्च भयद्धुःरम्‌ ॥ १६ ॥

धनुः सहस्र दीघंण॒ प्रस्थेन शतहस्तकम्‌ । सजीवं ब्रह्मरूपञ्च नित्यरूपमनिमितम्‌ ॥ १७ ॥ । सहृत्त. सवं ब्रह्माण्डमलञ्चं ह्यवलीलया । चिक्षेप धणंनं कृत्वा शखचृड च नारद ॥ १८ ॥

राजा चापं परित्यन्यश्रीकृष्णचरणाम्बु जम्‌ । ध्यानञ्चकारमक्तयाचक्त्वायोगासनंधिया ॥ १६ \ लञ्च भ्रमणं कृत्व; पपातदानवेोपरि । चकार भस्मसात्तञ्च सरथञ्चावलीलया ॥ २० ॥

गत्वा ननाम शिरसा राधामाधवयोमु ने । भक्तया तच्चरणाम्भोजं रासे वृन्दावने वने ॥ सुदामानं तौ च दुष्टा प्रसन्नवदनेक्षणौ ॥ २३ ॥

तदा च चक्रतुः करोड स्र हेन परिसप्लृतौ । प्रथ शुलज्च वेगेन प्रययौ दूलिन करम. ॥ २४ ॥

रशङ्करस्तेन शूलेन शूलपाणिवेभुव सः । स शिवस्तेन शूलेन दानवस्यास्थिजालकम. ॥ २५ ॥

मान जतादहैश्रौर यह्‌ देवोंका परम प्रीति देने बाला ह्येता है प्रथत देवगण इससे प्रत्यन्त श्रधिक प्रसच् होते है ॥ २७ ॥

राजा धृत्वा दिव्यरूपं किशोरगोपवेशकम्‌ । द्विभुजं मूरलीहस्तं रत्नभुषणभ्‌पितम्‌ ॥ २१ वह शल किरणों कौ श्रवलि से संयुक्त था, वह प्रलय कौ श्रग्नि २५८ | [ ब्रह्मवेवर्तपुराणम्‌ रल्नेन्धसारनिर्माणं वेष्ठितिं गोपकोटियिः । गोलोक । [दागतं यानमारुह्य तत्‌ पुरं ययौ ॥ २८ ॥

त्वदथं राङ्खच्‌डर्च चकार सुचिरं तपः ॥ ७-८ ॥