अश्वानन महाप्राज्ञ करुणामृतवारिधे। श्रीदेवीदर्शने दीक्षा यादृशी तां निवेदय।।

aśvānana mahāprājña karuṇāmṛtavāridhe| śrīdevīdarśane dīkṣā yādṛśī tāṃ nivedaya||

यदि ते देवताभावो यया कल्मषकर्दमाः। क्षाल्यन्ते च तथा पुसां दीक्षामाचक्ष्महे ऽत्र ताम।।

yadi te devatābhāvo yayā kalmaṣakardamāḥ| kṣālyante ca tathā pusāṃ dīkṣāmācakṣmahe 'tra tām||

हस्ते शिवपुरन्ध्यात्वा जपेन्मूलाङ्गमालिनीम। गुरुः स्पृशेच्छिष्यतनुं स्पर्शदीक्षेयमीरिता।।

haste śivapurandhyātvā japenmūlāṅgamālinīm| guruḥ spṛśecchiṣyatanuṃ sparśadīkṣeyamīritā||

निमील्य नयने ध्यात्वा श्रीकामाक्षीं प्रसन्नधीः। सम्यक्पश्येद्गुरुः शिष्यं दृग्दीक्षा सेयमुच्यते।।

nimīlya nayane dhyātvā śrīkāmākṣīṃ prasannadhīḥ| samyakpaśyedguruḥ śiṣyaṃ dṛgdīkṣā seyamucyate||

गुरोरालोकमात्रेण भाषणात्स्पर्शनादपि। सद्यः सञ्जायते ज्ञानं सा दीक्षा शाम्भवी मता।।

gurorālokamātreṇa bhāṣaṇātsparśanādapi| sadyaḥ sañjāyate jñānaṃ sā dīkṣā śāmbhavī matā||

देव्या देहो यथा प्रोक्तो गुरुदेहस्तथैव च। तत्प्रसादेन शिष्यो ऽपि तद्रूपः सम्प्रकाशते।।

devyā deho yathā prokto gurudehastathaiva ca| tatprasādena śiṣyo 'pi tadrūpaḥ samprakāśate||

चिरं शुश्रूषया सम्यक्तोषितो देशिकेश्वरः। तूष्णीं संकल्पयेच्छिष्यं सा दीक्षा मानसी मता।।

ciraṃ śuśrūṣayā samyaktoṣito deśikeśvaraḥ| tūṣṇīṃ saṃkalpayecchiṣyaṃ sā dīkṣā mānasī matā||

दीक्षाणामपि सर्वासामियमेवोत्तमोत्तमा। आदौ कुर्यात्क्रियादीक्षां तत्प्रकारः प्रवक्ष्यते।।

dīkṣāṇāmapi sarvāsāmiyamevottamottamā| ādau kuryātkriyādīkṣāṃ tatprakāraḥ pravakṣyate||

शुक्लपक्षे शुभदिने विधाय शुचिमानसम। जिह्वास्यमलशुद्धिं च कृत्वा स्नात्वा यथाविधि।।

śuklapakṣe śubhadine vidhāya śucimānasam| jihvāsyamalaśuddhiṃ ca kṛtvā snātvā yathāvidhi||

संध्याकर्म समाप्याथ गुरुदेहं परं स्मरन। एकान्ते निवसञ्छ्रीमान्मौनी च नियताशनः।।

saṃdhyākarma samāpyātha gurudehaṃ paraṃ smaran| ekānte nivasañchrīmānmaunī ca niyatāśanaḥ||

गुरुश्च तादृशोभूत्वा पूजामन्दिरमाविशेत। देवीसूक्तेन संयुक्तं विद्यान्यासं समातृकम।।

guruśca tādṛśobhūtvā pūjāmandiramāviśet| devīsūktena saṃyuktaṃ vidyānyāsaṃ samātṛkam||

कृत्वा पुरुषसूक्तेन षोडशैरुपचारकैः। आवाहना सने पाद्यमर्ध्यमाचमनं तथा।।

kṛtvā puruṣasūktena ṣoḍaśairupacārakaiḥ| āvāhanā sane pādyamardhyamācamanaṃ tathā||

स्नानं वस्त्रं च भूषा च गन्धः पुष्पं तथैव च। धूपदीपौ च नैवेद्यं ताम्बूलं च प्रदक्षिणा।।

snānaṃ vastraṃ ca bhūṣā ca gandhaḥ puṣpaṃ tathaiva ca| dhūpadīpau ca naivedyaṃ tāmbūlaṃ ca pradakṣiṇā||

प्रणामश्चेति विख्यातैः प्रीणयेत्त्रिपुरांबिकाम। अथ पुष्पाञ्जलिं दद्यात्सहस्राक्षरविद्यया।।

praṇāmaśceti vikhyātaiḥ prīṇayettripurāṃbikām| atha puṣpāñjaliṃ dadyātsahasrākṣaravidyayā||

सर्वमङ्गलकारिणि सर्वकामप्रदे सर्वदुःखविमोचिनि सर्वमृत्युप्रशमिनि सर्वविघ्ननिवारिणि सर्वाङ्गसुन्दरि सर्वसौभाग्यदायिनि कुलोत्तीर्णयोगिनि सर्वार्थसाधकचक्रेशि सर्वज्ञे सर्वशक्ते सर्वैश्वर्यफलप्रदे सर्वज्ञानमयि सर्वव्याधिनिवारिणि सर्वाधारस्वरूपे सर्वपापहरे सर्वानन्दमयि सर्वरक्षास्वरूपिणि सर्वेप्सित फलप्रदे नियोगिनि वैष्णवदर्शनाङ्गि सर्वरक्षाकरचक्रस्थे दक्षिणाम्नायेशि स्थितिरूपे वशिनि कामेशि मोदिनि विमले अरुणे जयिनि सर्वेश्वरि कौलिनि रहस्ययोगिनि रहस्यभोगिनि रहस्यगोपिनि शाक्तदर्शनाङ्गि सर्वरोगहरचक्रेशि पश्चिमाम्नाये धनुर्बाणपाशाङ्कुशदेवते कामेशि वज्रेशि फगमालिनि अतिरहस्ययोगिनि शैवदर्शनाङ्गि सर्वसिद्धिप्रदचक्रगे उत्तराम्नायेशि संहाररूपे शुद्धपरे विन्दुपीठगते महारात्रिपुरसुन्दरि परापरातिरहस्ययोगिनि शांभवदर्शनाङ्गि सर्वानन्दमयचक्रेशि त्रिपुरसुंदरि त्रिपुरवासिनि त्रिपुरश्रीः त्रिपुरमालिनि त्रिपुरसिद्धे त्रिपुरांब सर्वचक्रस्थे अनुत्तराम्नायाख्यस्वरूपे महात्रिपुरभैरवि चतुर्विधगुणरूपे कुले अकुले कुलाकुले महाकौलिनि सर्वोत्तरे सर्वदर्शनाङ्गि नवासनस्थिते नवाक्षरि नवमिथुनाकृते महेशमाधवविधातृमन्मथस्कन्दनन्दीन्द्रमनुचन्द्रकुबेरागस्त्यदुर्वासःक्रोधभट्टारकविद्यात्मिके कल्याणतत्त्वत्रयरूपे शिवशिवात्मिके पूर्मब्रह्मशक्ते महापरमेश्वरि महात्रिपुरसुन्दरि तव श्रीपादुकां पूजयामि नमः। क एं ईल ह्रीं हस कहल ह्रीं ऐं क्लीं सौः सौः क्लीं ऐं श्रीं। देव्याः पुष्पाञ्जलिं दद्यात्सहस्राक्षरविद्याया। नोचेत्तत्पूजनं व्यर्थमित्याहुर्वेदवादिनः।।

sarvamaṅgalakāriṇi sarvakāmaprade sarvaduḥkhavimocini sarvamṛtyupraśamini sarvavighnanivāriṇi sarvāṅgasundari sarvasaubhāgyadāyini kulottīrṇayogini sarvārthasādhakacakreśi sarvajñe sarvaśakte sarvaiśvaryaphalaprade sarvajñānamayi sarvavyādhinivāriṇi sarvādhārasvarūpe sarvapāpahare sarvānandamayi sarvarakṣāsvarūpiṇi sarvepsita phalaprade niyogini vaiṣṇavadarśanāṅgi sarvarakṣākaracakrasthe dakṣiṇāmnāyeśi sthitirūpe vaśini kāmeśi modini vimale aruṇe jayini sarveśvari kaulini rahasyayogini rahasyabhogini rahasyagopini śāktadarśanāṅgi sarvarogaharacakreśi paścimāmnāye dhanurbāṇapāśāṅkuśadevate kāmeśi vajreśi phagamālini atirahasyayogini śaivadarśanāṅgi sarvasiddhipradacakrage uttarāmnāyeśi saṃhārarūpe śuddhapare vindupīṭhagate mahārātripurasundari parāparātirahasyayogini śāṃbhavadarśanāṅgi sarvānandamayacakreśi tripurasuṃdari tripuravāsini tripuraśrīḥ tripuramālini tripurasiddhe tripurāṃba sarvacakrasthe anuttarāmnāyākhyasvarūpe mahātripurabhairavi caturvidhaguṇarūpe kule akule kulākule mahākaulini sarvottare sarvadarśanāṅgi navāsanasthite navākṣari navamithunākṛte maheśamādhavavidhātṛmanmathaskandanandīndramanucandrakuberāgastyadurvāsaḥkrodhabhaṭṭārakavidyātmike kalyāṇatattvatrayarūpe śivaśivātmike pūrmabrahmaśakte mahāparameśvari mahātripurasundari tava śrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ| ka eṃ īla hrīṃ hasa kahala hrīṃ aiṃ klīṃ sauḥ sauḥ klīṃ aiṃ śrīṃ| devyāḥ puṣpāñjaliṃ dadyātsahasrākṣaravidyāyā| nocettatpūjanaṃ vyarthamityāhurvedavādinaḥ||

ततो गोमयसंलिप्ते भूतले द्रोणशालिभिः। तावद्भिस्तण्डुलैः शुद्धैः शस्तार्णैस्तत्र नूतनम।।

tato gomayasaṃlipte bhūtale droṇaśālibhiḥ| tāvadbhistaṇḍulaiḥ śuddhaiḥ śastārṇaistatra nūtanam||

द्रोणोदपूरितं कुंभं पञ्चरत्नैर्नवैर्युतम। न्यग्रोधाश्वत्थमाकन्दजंबूदुम्बरशाखिनाम।।

droṇodapūritaṃ kuṃbhaṃ pañcaratnairnavairyutam| nyagrodhāśvatthamākandajaṃbūdumbaraśākhinām||

त्वग्भिश्च पल्लवैश्चैव प्रक्षिप्तैरधिवासिनम। कुम्भाग्रे निक्षिपेत्पक्वं नारिकेलफलं शुभम।।

tvagbhiśca pallavaiścaiva prakṣiptairadhivāsinam| kumbhāgre nikṣipetpakvaṃ nārikelaphalaṃ śubham||

अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैर्धूपदीपादि दर्शयेत। श्रीचिन्तामणिमन्त्रं तु हृदि मातृकमाजपेत।।

abhyarcya gandhapuṣpādyairdhūpadīpādi darśayet| śrīcintāmaṇimantraṃ tu hṛdi mātṛkamājapet||

कुम्भ स्पृशञ्छ्रीकामाप्तिरूपीकृतकलेवरम। अष्टोत्तरशते जाते पुनर्दीपं प्रदर्शयेत।।

kumbha spṛśañchrīkāmāptirūpīkṛtakalevaram| aṣṭottaraśate jāte punardīpaṃ pradarśayet||

शिष्यमाहूय रहसि वाससा बद्धलोचनम। कारयित्वा प्रणामानां साष्टाङ्गानां त्रयं गुरुः।।

śiṣyamāhūya rahasi vāsasā baddhalocanam| kārayitvā praṇāmānāṃ sāṣṭāṅgānāṃ trayaṃ guruḥ||

पुष्पाणि तत्करे दत्त्वा कारये त्कुसुमाञ्जलिम। श्रीनाथकरुणाराशे परञ्ज्योतिर्मयेश्वरि।।

puṣpāṇi tatkare dattvā kāraye tkusumāñjalim| śrīnāthakaruṇārāśe parañjyotirmayeśvari||

प्रसूनाञ्जलिरेषा ते निक्षिप्ता चरणांबुजे। परं धाम परं ब्रह्म मम त्वं परदेवता।।

prasūnāñjalireṣā te nikṣiptā caraṇāṃbuje| paraṃ dhāma paraṃ brahma mama tvaṃ paradevatā||

अद्यप्रभृति मे पुत्रान्रक्ष मां शारणागतम। इत्युक्त्वा गुरुपादाव्जे शिष्यो मूर्ध्नि विधारयेत।।

adyaprabhṛti me putrānrakṣa māṃ śāraṇāgatam| ityuktvā gurupādāvje śiṣyo mūrdhni vidhārayet||

जन्मान्तर सुकृतत्वं स्यान्न्यस्ते शिरसि पादुके। गुरुणा कमलासनमुरशासनपुरशासनसेवया लब्धे।।

janmāntara sukṛtatvaṃ syānnyaste śirasi pāduke| guruṇā kamalāsanamuraśāsanapuraśāsanasevayā labdhe||

इत्युक्त्वा भक्तिभरितः पुनरुत्थाय शान्तिमान। वामपार्श्वे गुरोस्तिष्ठेदमानी विनयान्वितः।।

ityuktvā bhaktibharitaḥ punarutthāya śāntimān| vāmapārśve gurostiṣṭhedamānī vinayānvitaḥ||

ततस्तुंबीजलैः प्रोक्ष्य वामभागे निवेदयेत। विमुच्य नेत्रबन्धं तु दर्शयेदर्चनक्रमम।।

tatastuṃbījalaiḥ prokṣya vāmabhāge nivedayet| vimucya netrabandhaṃ tu darśayedarcanakramam||

सितामध्वाज्यकदलीफलपायसरूपकम। महात्रिपुरसुन्दर्या नैवेद्यमिति चादिशेत।।

sitāmadhvājyakadalīphalapāyasarūpakam| mahātripurasundaryā naivedyamiti cādiśet||

षोडशर्णमनुं तस्य वदेद्वामश्रुतौ शनैः। ततो बहिर्विनिर्गत्य स्थाप्य दार्वासने शुचिम।।

ṣoḍaśarṇamanuṃ tasya vadedvāmaśrutau śanaiḥ| tato bahirvinirgatya sthāpya dārvāsane śucim||

निवेश्य प्राङ्मुखं तत्र पट्टवस्त्रसमास्तृते। शिष्यं श्रीकुम्भसलिलैरभिषिञ्चेत्समन्त्रकम।।

niveśya prāṅmukhaṃ tatra paṭṭavastrasamāstṛte| śiṣyaṃ śrīkumbhasalilairabhiṣiñcetsamantrakam||

पुनः शुद्धोदकैः स्नात्वा वाससी परिगृह्य च। अष्टोत्तरशतं मन्त्रं जप्त्वा निद्रामथाविशेत।।

punaḥ śuddhodakaiḥ snātvā vāsasī parigṛhya ca| aṣṭottaraśataṃ mantraṃ japtvā nidrāmathāviśet||

शुभे दृष्टे सति स्वप्ने पुण्यं योज्यं तदोत्तमम। दुःस्वप्ने तु जपं कुर्यादष्टोत्तरसहस्रकम।।

śubhe dṛṣṭe sati svapne puṇyaṃ yojyaṃ tadottamam| duḥsvapne tu japaṃ kuryādaṣṭottarasahasrakam||

कारयेत्त्रिपुरांबायाः सपर्यां मुक्तमार्गतः। यदा न दृष्टः स्वप्नो ऽपि तदा सिद्धिश्चिराद्भवेत।।

kārayettripurāṃbāyāḥ saparyāṃ muktamārgataḥ| yadā na dṛṣṭaḥ svapno 'pi tadā siddhiścirādbhavet||

स्वीकुर्यात्परया भक्त्या देवी शेष कलाधिकम। सद्य एव स शिष्यः स्यात्पङ्क्तिपावनपावनः।।

svīkuryātparayā bhaktyā devī śeṣa kalādhikam| sadya eva sa śiṣyaḥ syātpaṅktipāvanapāvanaḥ||

शरीरमर्थं प्राणं च तस्मै श्रीगुरवे दिशेत। तदधीनश्च रेन्नित्यं तद्वाक्यं नैव लघयेत।।

śarīramarthaṃ prāṇaṃ ca tasmai śrīgurave diśet| tadadhīnaśca rennityaṃ tadvākyaṃ naiva laghayet||

यः प्रसन्नः क्षणार्धेन मोक्षलक्ष्मीं प्रयच्छति। दुर्लभं तं विजानीयाद्गुरुं संसारतारकम।।

yaḥ prasannaḥ kṣaṇārdhena mokṣalakṣmīṃ prayacchati| durlabhaṃ taṃ vijānīyādguruṃ saṃsāratārakam||

गुकारस्यान्धकारोरऽथो रुकारस्तन्निरोधकः। अन्धकारनिरोधित्वाद्गुरुरित्यभिधीयते।।

gukārasyāndhakāror'tho rukārastannirodhakaḥ| andhakāranirodhitvādgururityabhidhīyate||

बोधरूपं गुरुं प्राप्य न गुर्वन्तरमादिशेत। गुरुक्तं परुषं वाक्यमाशिषं परिचिन्तयेत।।

bodharūpaṃ guruṃ prāpya na gurvantaramādiśet| guruktaṃ paruṣaṃ vākyamāśiṣaṃ paricintayet||

लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव च। आददीत ततो ज्ञानं पूर्वं तमभिवादयेत।।

laukikaṃ vaidikaṃ vāpi tathādhyātmikameva ca| ādadīta tato jñānaṃ pūrvaṃ tamabhivādayet||

एवं दीक्षात्रयं कृत्वा विधेयं बौधयेत्पुनः। गुरुभक्तिस्सदाचारस्तद्द्रोहस्तत्र पातकम।।

evaṃ dīkṣātrayaṃ kṛtvā vidheyaṃ baudhayetpunaḥ| gurubhaktissadācārastaddrohastatra pātakam||

तत्पदस्मरणं मुक्तिर्यावद्देहमयं क्रमः। यत्पापं समवाप्नोति गुर्वग्रे ऽनृतभाषणत।।

tatpadasmaraṇaṃ muktiryāvaddehamayaṃ kramaḥ| yatpāpaṃ samavāpnoti gurvagre 'nṛtabhāṣaṇat||

गोब्राह्मणावधं कृत्वा न तत्पापं समाश्रयेत। ब्रह्मादिस्तंब पर्यतं यस्य मे गुरुसंततिः।।

gobrāhmaṇāvadhaṃ kṛtvā na tatpāpaṃ samāśrayet| brahmādistaṃba paryataṃ yasya me gurusaṃtatiḥ||

तस्य मे सर्वपूज्यस्य को न पूज्यो महीतले। इति सर्वानुकूलो यः स शिष्यः परिकीर्तितः।।

tasya me sarvapūjyasya ko na pūjyo mahītale| iti sarvānukūlo yaḥ sa śiṣyaḥ parikīrtitaḥ||

शीलादिविमलानेकगुणसंपन्नभावनः। गुरुशासनवर्तित्वाच्छिष्य इत्यभिधीयते।।

śīlādivimalānekaguṇasaṃpannabhāvanaḥ| guruśāsanavartitvācchiṣya ityabhidhīyate||

जपाच्छ्रान्तः पुनर्ध्यायेद्ध्यानाच्छ्रान्तः पुनर्जपेत। जपध्यानादियुक्तस्य क्षिप्रं मन्त्रः प्रसिध्यति।।

japācchrāntaḥ punardhyāyeddhyānācchrāntaḥ punarjapet| japadhyānādiyuktasya kṣipraṃ mantraḥ prasidhyati||

यथा ध्यानस्य सामर्थ्यात्कीटो ऽपि भ्रमरायते। तथा समाधिसा मर्थ्याद्ब्रह्मीभूतो भवेन्नरः।।

yathā dhyānasya sāmarthyātkīṭo 'pi bhramarāyate| tathā samādhisā marthyādbrahmībhūto bhavennaraḥ||

यथा निलीयते काले प्रपञ्चो नैव दृश्यते। तथैव मीलयेन्नेत्रे एतद्ध्यानस्य लक्षणम।।

yathā nilīyate kāle prapañco naiva dṛśyate| tathaiva mīlayennetre etaddhyānasya lakṣaṇam||

विदिते तु परे तत्त्वे वर्णातीते ह्यविक्रिये। किङ्करत्वं च गच्छन्ति मन्त्रा मन्त्राधिपैः सह।।

vidite tu pare tattve varṇātīte hyavikriye| kiṅkaratvaṃ ca gacchanti mantrā mantrādhipaiḥ saha||

आत्मैक्यभावनिष्ठस्य या चेष्टा सा तु दर्शनम। योगस्तपः स तन्मन्त्रस्तद्धनं यन्निरीक्षणम।।

ātmaikyabhāvaniṣṭhasya yā ceṣṭā sā tu darśanam| yogastapaḥ sa tanmantrastaddhanaṃ yannirīkṣaṇam||

देहाभिमाने गलिते विज्ञाते परमात्मनि। यत्रयत्र मनो याति तत्रतत्र समाधयः।।

dehābhimāne galite vijñāte paramātmani| yatrayatra mano yāti tatratatra samādhayaḥ||

यः पश्येत्सर्वगं शांमानन्दात्मानमद्वयम। न तस्य किञ्चिदाप्तव्यं ज्ञातव्यं वावशिष्यते।।

yaḥ paśyetsarvagaṃ śāṃmānandātmānamadvayam| na tasya kiñcidāptavyaṃ jñātavyaṃ vāvaśiṣyate||

पूजाकोटिसमं स्तोत्रं स्तोत्रकोटिसमोजपः। जपकोटिसमं ध्यानं ध्यानकोटिसमो लयः।।

pūjākoṭisamaṃ stotraṃ stotrakoṭisamojapaḥ| japakoṭisamaṃ dhyānaṃ dhyānakoṭisamo layaḥ||

देहो देवालयः प्रोक्तो जीव एव महेश्वरः। त्यजेदज्ञाननिर्माल्यं सोहंभावेन योजयेत।।

deho devālayaḥ prokto jīva eva maheśvaraḥ| tyajedajñānanirmālyaṃ sohaṃbhāvena yojayet||

तुषेण बद्धो व्रीहिः स्यात्तुषाभावे तु तण्डुलः। पाशबद्धः स्मृतो जीवः पाशमुक्तो महेश्वरः।।

tuṣeṇa baddho vrīhiḥ syāttuṣābhāve tu taṇḍulaḥ| pāśabaddhaḥ smṛto jīvaḥ pāśamukto maheśvaraḥ||

आकाशे पक्षिजातीनां जलेषु जलचारिणाम। यथा गतिर्न दृश्येत महावृत्तं महात्मनाम।।

ākāśe pakṣijātīnāṃ jaleṣu jalacāriṇām| yathā gatirna dṛśyeta mahāvṛttaṃ mahātmanām||

नित्यार्चनं दिवा कुर्याद्रात्रौ नैमित्तिकार्चनम। उभयोः काम्यकर्मा स्यादिति शास्त्रस्य निश्चयः।।

nityārcanaṃ divā kuryādrātrau naimittikārcanam| ubhayoḥ kāmyakarmā syāditi śāstrasya niścayaḥ||

कोटिकोटिमहादानात्कोटिकोटिमहाव्रतात। कोटिकोटिमहायज्ञात्परा श्रीपादुका स्मृतिः।।

koṭikoṭimahādānātkoṭikoṭimahāvratāt| koṭikoṭimahāyajñātparā śrīpādukā smṛtiḥ||

ज्ञानतो ऽज्ञानतो वापि यावद्देहस्य धारणम। तावद्वर्णाश्रमाचारः कर्तव्यः कर्ममुक्तये।।

jñānato 'jñānato vāpi yāvaddehasya dhāraṇam| tāvadvarṇāśramācāraḥ kartavyaḥ karmamuktaye||

निर्गतं यद्गुरोर्वक्त्रात्सर्वं शास्त्रं तदुच्यते। निषिद्धमपि तत्कुर्याद्गुर्वाज्ञां नैव लङ्घयेत।।

nirgataṃ yadgurorvaktrātsarvaṃ śāstraṃ taducyate| niṣiddhamapi tatkuryādgurvājñāṃ naiva laṅghayet||

जातिविद्याधनाढ्यो वा दूरे दृष्ट्वा गुरुं मुदा। दण्डप्रमाणं कृत्वैकं त्रिः प्रदक्षिणामाचरेत।।

jātividyādhanāḍhyo vā dūre dṛṣṭvā guruṃ mudā| daṇḍapramāṇaṃ kṛtvaikaṃ triḥ pradakṣiṇāmācaret||

गुरुबुद्ध्या नमेत्सर्वं दैवतं तृणमेव वा। प्रणमेद्देवबुद्ध्या तु प्रतिमां लोहमृन्मयीम।।

gurubuddhyā nametsarvaṃ daivataṃ tṛṇameva vā| praṇameddevabuddhyā tu pratimāṃ lohamṛnmayīm||

गुरुं हुङ्कृत्य तुङ्कृत्य विप्रं वादैर्विजित्य च। विकास्य गुह्यशास्त्राणि भवन्ति ब्रह्मराक्षसाः।।

guruṃ huṅkṛtya tuṅkṛtya vipraṃ vādairvijitya ca| vikāsya guhyaśāstrāṇi bhavanti brahmarākṣasāḥ||

अद्वैतं भाव येन्नित्यं नाद्वैतं गुरुणा सह। न निन्देदन्यसमयान्वेदशास्त्रागमादिकान।।

advaitaṃ bhāva yennityaṃ nādvaitaṃ guruṇā saha| na nindedanyasamayānvedaśāstrāgamādikān||

एकग्रामस्थितः शिष्यस्त्रिसंध्यं प्रणमेद्गुरुम। क्रोश मात्रस्थितो भक्त्या गुरुं प्रतिदिनं नमेत।।

ekagrāmasthitaḥ śiṣyastrisaṃdhyaṃ praṇamedgurum| krośa mātrasthito bhaktyā guruṃ pratidinaṃ namet||

अर्थयोजनगः शिष्यः प्रणमेत्पञ्चपर्वसु। एकयोजनमारभ्य योजनद्वादशावधि।।

arthayojanagaḥ śiṣyaḥ praṇametpañcaparvasu| ekayojanamārabhya yojanadvādaśāvadhi||

तत्तद्योजनसंख्यातमासेषु प्रणमेद्गुरुम। अतिदूरस्थितः शिष्यो यदेच्छा स्यात्तदा व्रजेत।।

tattadyojanasaṃkhyātamāseṣu praṇamedgurum| atidūrasthitaḥ śiṣyo yadecchā syāttadā vrajet||

रिक्तपाणिस्तु नोपेयाद्राजानं देवतां गुरुम। फलपुष्पांबरादीनि यथाशक्ति समर्पयेत।।

riktapāṇistu nopeyādrājānaṃ devatāṃ gurum| phalapuṣpāṃbarādīni yathāśakti samarpayet||

मनुष्यचर्मणा बद्धः साक्षात्परशिवः स्वयम। सच्छिष्यानुग्रहार्थाय गूढं पर्यटति क्षितौ।।

manuṣyacarmaṇā baddhaḥ sākṣātparaśivaḥ svayam| sacchiṣyānugrahārthāya gūḍhaṃ paryaṭati kṣitau||

सद्भक्तरक्षणायैव निराकारो ऽपि साकृतिः। शिवः कृपानिधिर्लोके संसारीव हि चेष्टते।। Bन्दP_3,43.69। अत्रिनेत्रः शिवः साक्षादचतुर्बाहुरच्युतः। अचतुर्वदनो ब्रह्मा श्रीगुरुः परिकीर्तितः।।

sadbhaktarakṣaṇāyaiva nirākāro 'pi sākṛtiḥ| śivaḥ kṛpānidhirloke saṃsārīva hi ceṣṭate|| BndP_3,43.69| atrinetraḥ śivaḥ sākṣādacaturbāhuracyutaḥ| acaturvadano brahmā śrīguruḥ parikīrtitaḥ||

श्रीगुरुं परतत्त्वाख्यं तिष्ठन्तं चक्षुरग्रतः। भाग्यहीना न पश्यन्ति सूर्यमन्धा इवोदितम।।

śrīguruṃ paratattvākhyaṃ tiṣṭhantaṃ cakṣuragrataḥ| bhāgyahīnā na paśyanti sūryamandhā ivoditam||

उत्तमा तत्त्वचिन्ता स्याज्जपचिन्ता तु मध्यमा। अधमा शास्त्रचिन्ता स्याल्लोकचिन्ताधमाधमा।।

uttamā tattvacintā syājjapacintā tu madhyamā| adhamā śāstracintā syāllokacintādhamādhamā||

नास्थि गुर्वधिकं तत्त्वं नास्ति ज्ञानाधिकं सुखम। नास्ति भक्त्यधिका पूजा न हि मोक्षाधिकं फलम।।

nāsthi gurvadhikaṃ tattvaṃ nāsti jñānādhikaṃ sukham| nāsti bhaktyadhikā pūjā na hi mokṣādhikaṃ phalam||

सर्ववेदेषु शास्त्रेषु ब्रह्मविष्णुशिवादिषु। तत्र तत्रोच्यते शब्दैः श्रीकामाक्षी परात्परा।।

sarvavedeṣu śāstreṣu brahmaviṣṇuśivādiṣu| tatra tatrocyate śabdaiḥ śrīkāmākṣī parātparā||

शचीन्द्रौ स्वाहाग्नी च प्रभारवी। लक्ष्मीनारायणौ वाणीधातारौ गिरिजाशिवौ।।

śacīndrau svāhāgnī ca prabhāravī| lakṣmīnārāyaṇau vāṇīdhātārau girijāśivau||

अग्नीषोमौ बिन्दुनादौ तथा प्रकृतिपूरुषौ। आधाराधेयनामानौ भोगमोक्षौ तथैव च।।

agnīṣomau bindunādau tathā prakṛtipūruṣau| ādhārādheyanāmānau bhogamokṣau tathaiva ca||

प्राणापनौ च शब्दार्थौं तथा विधिनिषेधकौ। सुखदुःखादि यद्द्वन्द्वं दृश्यते श्रूयते ऽपि वा।।

prāṇāpanau ca śabdārthauṃ tathā vidhiniṣedhakau| sukhaduḥkhādi yaddvandvaṃ dṛśyate śrūyate 'pi vā||

सर्वलोकेषु तत्सर्वं परं ब्रह्म न संशयः। उत्तीर्ममपरं ज्योतिः कामाक्षीनामकं विदुः।।

sarvalokeṣu tatsarvaṃ paraṃ brahma na saṃśayaḥ| uttīrmamaparaṃ jyotiḥ kāmākṣīnāmakaṃ viduḥ||

यदेव नित्यं ध्यायन्ति ब्रह्मविष्णुशिवादयः। इत्थं हि शक्तिमार्गे ऽस्मिन्यः पुमानिह वर्तते।।

yadeva nityaṃ dhyāyanti brahmaviṣṇuśivādayaḥ| itthaṃ hi śaktimārge 'sminyaḥ pumāniha vartate||

प्रसादभूमिः श्रीदेव्या भुक्तिमुक्त्योः स भाजनम। अमन्त्रं वा समत्रं वा कामाक्षीमर्चयन्ति ये।।

prasādabhūmiḥ śrīdevyā bhuktimuktyoḥ sa bhājanam| amantraṃ vā samatraṃ vā kāmākṣīmarcayanti ye||

स्त्रियो वैश्याश्च शूद्राश्च ते यान्ति परमां गतिम। किं पुनः क्षत्त्रिया विप्रा मन्त्रपूर्वं यजन्ति ये।।

striyo vaiśyāśca śūdrāśca te yānti paramāṃ gatim| kiṃ punaḥ kṣattriyā viprā mantrapūrvaṃ yajanti ye||

संसारिणो ऽपि ते नूनं विमुक्ता नात्र संशयः। सितामध्वाज्यकदलीफलपायसरूपकम।।

saṃsāriṇo 'pi te nūnaṃ vimuktā nātra saṃśayaḥ| sitāmadhvājyakadalīphalapāyasarūpakam||

पञ्चपर्वसु नैवेद्यं सर्वदैव निवेदयेत। योनार्चयति शक्तो ऽपि स देवीशापमाप्नुयात।।

pañcaparvasu naivedyaṃ sarvadaiva nivedayet| yonārcayati śakto 'pi sa devīśāpamāpnuyāt||

अशक्तौ भावनाद्रव्यैरर्चयेन्नित्यमंबिकाम। गृहस्थस्तु महादेवीं मङ्गलाचारसंयुतः।।

aśaktau bhāvanādravyairarcayennityamaṃbikām| gṛhasthastu mahādevīṃ maṅgalācārasaṃyutaḥ||

अर्चयेत महालक्ष्मीमनुकूलाङ्गनासखः। गुरुस्त्रिवारमाचारं कथयेत्कलशोद्भव।।

arcayeta mahālakṣmīmanukūlāṅganāsakhaḥ| gurustrivāramācāraṃ kathayetkalaśodbhava||

शिष्यो यदि न गृह्णीया च्छिष्ये पापं गुरोर्न हि। लक्ष्मीनारायणौ वाणीधातारौ गिरिजाशिवौ।।

śiṣyo yadi na gṛhṇīyā cchiṣye pāpaṃ gurorna hi| lakṣmīnārāyaṇau vāṇīdhātārau girijāśivau||

श्रीगुरुं गुरुपत्नीं च पितरौ चिन्तयेद्धिया। इति सर्वं मया प्रोक्तं समासेन घटोद्भव।।

śrīguruṃ gurupatnīṃ ca pitarau cintayeddhiyā| iti sarvaṃ mayā proktaṃ samāsena ghaṭodbhava||

एतावदवधानेन सर्वज्ञो मतिमान्भवेत।।

etāvadavadhānena sarvajño matimānbhavet||