कीदृशं यन्त्रमेतस्या मन्त्रोवा कीदृशो वरः। उपदेष्टा च कीदृक्स्याच्छिष्यो वा कीदृशः स्मृतः।।

kīdṛśaṃ yantrametasyā mantrovā kīdṛśo varaḥ| upadeṣṭā ca kīdṛksyācchiṣyo vā kīdṛśaḥ smṛtaḥ||

सर्वज्ञस्त्वं हयग्रीव साक्षात्परमपूरुषः। स्वामिन्मयि कृपादृष्ट्या सर्वमेतन्निवेदय।।

sarvajñastvaṃ hayagrīva sākṣātparamapūruṣaḥ| svāminmayi kṛpādṛṣṭyā sarvametannivedaya||

मन्त्रं श्रीचक्रगेवास्याः सेयं हि त्रिपुरांबिका। सैषैव हि महालक्ष्मीः स्फुरच्चैवात्मनः पुरा।।

mantraṃ śrīcakragevāsyāḥ seyaṃ hi tripurāṃbikā| saiṣaiva hi mahālakṣmīḥ sphuraccaivātmanaḥ purā||

पस्यति स्म तदा चक्रं ज्योतिर्मयविजृंभितम। अस्य चक्रस्य माहात्म्यमपरिज्ञेयमेव हि।।

pasyati sma tadā cakraṃ jyotirmayavijṛṃbhitam| asya cakrasya māhātmyamaparijñeyameva hi||

साक्षात्सैव महालक्ष्मीः श्रीचक्रमिति तत्त्वतः। यदभ्यर्च्य महाविष्णुः सर्वलोकविमोहनम। कामसंमोहिनीरूपं भेजे राजीवलोचनः।।

sākṣātsaiva mahālakṣmīḥ śrīcakramiti tattvataḥ| yadabhyarcya mahāviṣṇuḥ sarvalokavimohanam| kāmasaṃmohinīrūpaṃ bheje rājīvalocanaḥ||

अर्चयित्वा तदीशानः सर्वविद्येश्वरो ऽभवत। तदाराध्य विशेषेण ब्रह्मा ब्रह्माण्डसूरभूत। मुनीनां मोहनश्चासीत्स्मरो यद्वरिवस्यया।।

arcayitvā tadīśānaḥ sarvavidyeśvaro 'bhavat| tadārādhya viśeṣeṇa brahmā brahmāṇḍasūrabhūt| munīnāṃ mohanaścāsītsmaro yadvarivasyayā||

श्रीदेव्याः पुरतश्चक्रं हेमरौप्यादिनिर्मितम। निधाय गन्धैरभ्यर्च्य षोडशाक्षरविद्यया।।

śrīdevyāḥ purataścakraṃ hemaraupyādinirmitam| nidhāya gandhairabhyarcya ṣoḍaśākṣaravidyayā||

प्रत्यहं तुलसीपत्रैः पवित्रैर्मङ्गलाकृतिः। सहस्रैर्मूलमन्त्रेण श्रीदेवीध्यानसंयुतः।।

pratyahaṃ tulasīpatraiḥ pavitrairmaṅgalākṛtiḥ| sahasrairmūlamantreṇa śrīdevīdhyānasaṃyutaḥ||

अर्चयित्वा च मध्वाज्यशर्करापायसैः शुभैः। अनवद्यैश्च नैवेद्यैर्माषापूपैर्मनोहरैः।।

arcayitvā ca madhvājyaśarkarāpāyasaiḥ śubhaiḥ| anavadyaiśca naivedyairmāṣāpūpairmanoharaiḥ||

यः प्रीणति महालक्ष्मीं मतिमान्मण्डलत्रये। महसा तस्य सांनिध्यमाधत्ते परमेश्वरी।।

yaḥ prīṇati mahālakṣmīṃ matimānmaṇḍalatraye| mahasā tasya sāṃnidhyamādhatte parameśvarī||

मनसा वाञ्छितं यच्च प्रसन्ना तत्प्रपूरयेत। धवलै कुसुमैश्चक्रमुक्तरीत्या तु योरऽचयेत।।

manasā vāñchitaṃ yacca prasannā tatprapūrayet| dhavalai kusumaiścakramuktarītyā tu yor'cayet||

तस्यैव रसनाभागे नित्यं नृत्यति भारती। पाटलैः कुसुमैश्चक्रं योरऽचयेदुक्तमार्गतः। सार्वभौमं च राजानं दासवद्वशयेदसौ।।

tasyaiva rasanābhāge nityaṃ nṛtyati bhāratī| pāṭalaiḥ kusumaiścakraṃ yor'cayeduktamārgataḥ| sārvabhaumaṃ ca rājānaṃ dāsavadvaśayedasau||

पीतवर्णैः शुभैः पुष्पैः पूर्ववत्पूजयेच्च यः। तस्य वक्षस्थले नित्यं साक्षाच्छ्रीर्वसति ध्रुवम।।

pītavarṇaiḥ śubhaiḥ puṣpaiḥ pūrvavatpūjayecca yaḥ| tasya vakṣasthale nityaṃ sākṣācchrīrvasati dhruvam||

दुर्गन्धैर्गन्धहीनैश्च सुवर्णैरपि नार्चयेत। सुगन्धैरेव कुसुमैः पुष्पैश्चाभ्यर्चर्योच्छवाम।।

durgandhairgandhahīnaiśca suvarṇairapi nārcayet| sugandhaireva kusumaiḥ puṣpaiścābhyarcaryocchavām||

कामाक्ष्यैव महालक्ष्मीश्चक्रं श्रीचक्रमेव हि। श्रीविद्यैषा परा विद्या नायिका गुरुनायिका।।

kāmākṣyaiva mahālakṣmīścakraṃ śrīcakrameva hi| śrīvidyaiṣā parā vidyā nāyikā gurunāyikā||

एतस्या मन्त्रराजस्तु श्रीविद्यैव तपोधन। कामराजान्तमन्त्रान्ते श्रीबीजेन समन्वितः।।

etasyā mantrarājastu śrīvidyaiva tapodhana| kāmarājāntamantrānte śrībījena samanvitaḥ||

षोडशाक्षरविद्येयं श्रीविद्येति प्रकीर्तिता। इत्थं रहस्यमाख्यातं गोपनीयं प्रयत्नतः।।

ṣoḍaśākṣaravidyeyaṃ śrīvidyeti prakīrtitā| itthaṃ rahasyamākhyātaṃ gopanīyaṃ prayatnataḥ||

तिसृणामपि मूर्तीनां शक्तिर्विद्येयमीरिता। सर्वेषा मपि मन्त्राणां विद्यैषा प्राणरूपिणी।।

tisṛṇāmapi mūrtīnāṃ śaktirvidyeyamīritā| sarveṣā mapi mantrāṇāṃ vidyaiṣā prāṇarūpiṇī||

पारंपर्येण विज्ञाता विद्येयं बन्धमोचिनी। संस्मृता पापहरणी जरामृत्युविनाशिनी।।

pāraṃparyeṇa vijñātā vidyeyaṃ bandhamocinī| saṃsmṛtā pāpaharaṇī jarāmṛtyuvināśinī||

पूजिता दुःखदौर्भाग्यव्याधिदारिद्रयनाशिनी। स्तुता विघ्नौघशमिनी ध्याता सर्वार्थसिद्धिदा।।

pūjitā duḥkhadaurbhāgyavyādhidāridrayanāśinī| stutā vighnaughaśaminī dhyātā sarvārthasiddhidā||

मुद्राविशेषतत्त्वज्ञो दीक्षाक्षपितकल्मषः। भजेद्यः परमेशानीमभीष्टफलमाप्नुयात।।

mudrāviśeṣatattvajño dīkṣākṣapitakalmaṣaḥ| bhajedyaḥ parameśānīmabhīṣṭaphalamāpnuyāt||

धवलांबरसंवीतां धवलावासमध्यगाम। पूजयेद्धवलैः पुष्पैर्ब्रह्मचर्ययुतो नरः।।

dhavalāṃbarasaṃvītāṃ dhavalāvāsamadhyagām| pūjayeddhavalaiḥ puṣpairbrahmacaryayuto naraḥ||

धवलैश्चैव नैवेद्यैर्दधिक्षीरौदनादिभिः। संकल्पधवलैर्वापि पूजयेत्परमेश्वरीम।।

dhavalaiścaiva naivedyairdadhikṣīraudanādibhiḥ| saṃkalpadhavalairvāpi pūjayetparameśvarīm||

श्रीर्वालन्त्र्यक्षीबीजैः क्रमात्खण्डेषु योजिताम। षोडशाक्षरविद्यां तामर्चयेच्छुद्धमानसः।।

śrīrvālantryakṣībījaiḥ kramātkhaṇḍeṣu yojitām| ṣoḍaśākṣaravidyāṃ tāmarcayecchuddhamānasaḥ||

अनुलोमविलोमेन प्रजपन्मात्रिकाक्षरैः।।

anulomavilomena prajapanmātrikākṣaraiḥ||

भावयन्नेव देवाग्रे श्रीदेवीं दीपरूपिणीम। मनसोपांशुना वापि निगदेनापि तापस।।

bhāvayanneva devāgre śrīdevīṃ dīparūpiṇīm| manasopāṃśunā vāpi nigadenāpi tāpasa||

श्रीदेवीन्याससहितः श्रीदेवीकृतविग्रहः। एकलक्षजपेनैव महापापैः प्रमुच्यते।।

śrīdevīnyāsasahitaḥ śrīdevīkṛtavigrahaḥ| ekalakṣajapenaiva mahāpāpaiḥ pramucyate||

लक्षद्वयेन देवर्षे सप्तजन्मकृतान्यपि। पापानि नाशयत्येव साधकस्य परा कला।।

lakṣadvayena devarṣe saptajanmakṛtānyapi| pāpāni nāśayatyeva sādhakasya parā kalā||

लक्षत्रितयजापेन सहस्रजनिपातकैः। मुच्यते नात्र संदेहो निर्मलो नितरां मुने। क्रमात्षोडशलक्षेण देवीसांनिध्यमाप्नुयात।।

lakṣatritayajāpena sahasrajanipātakaiḥ| mucyate nātra saṃdeho nirmalo nitarāṃ mune| kramātṣoḍaśalakṣeṇa devīsāṃnidhyamāpnuyāt||

पूजा त्रैकालिकी नित्यं जपस्तर्पणमेव च। होमो ब्राह्मणभुक्तिश्च पुरश्चरणमुच्यते।।

pūjā traikālikī nityaṃ japastarpaṇameva ca| homo brāhmaṇabhuktiśca puraścaraṇamucyate||

होमतर्पणयोः स्वाहा न्यासपूजनयोर्नमः। मन्त्रान्ते पूजयेद्देवीं जपकाले यथोचितम।।

homatarpaṇayoḥ svāhā nyāsapūjanayornamaḥ| mantrānte pūjayeddevīṃ japakāle yathocitam||

जपाद्दशांशो होमः स्यात्तद्दशांशं तु तर्पणम। तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं विन्ध्यमर्दन।।

japāddaśāṃśo homaḥ syāttaddaśāṃśaṃ tu tarpaṇam| taddaśāṃśaṃ brāhmaṇānāṃ bhojanaṃ vindhyamardana||

देशकालोपघाते तु यद्यदङ्गं विहीयते। तत्संख्याद्विगुणं जप्त्वा पुरश्चर्यां समापयेत।।

deśakālopaghāte tu yadyadaṅgaṃ vihīyate| tatsaṃkhyādviguṇaṃ japtvā puraścaryāṃ samāpayet||

ततः काम्यप्रयोगार्थं पुनर्लक्षत्रयं जपेत। व्रतस्थो निर्विकारश्च त्रिकालं पूजनेरतः। पश्चाद्वश्यादिकर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यति।।

tataḥ kāmyaprayogārthaṃ punarlakṣatrayaṃ japet| vratastho nirvikāraśca trikālaṃ pūjanerataḥ| paścādvaśyādikarmāṇi kurvansiddhimavāpsyati||

अभ्यर्च्य चक्रमध्यस्थो मन्त्री चिन्तयते यदा। सर्वमात्मानमरुणं साध्यमप्यरुणीकृतम।।

abhyarcya cakramadhyastho mantrī cintayate yadā| sarvamātmānamaruṇaṃ sādhyamapyaruṇīkṛtam||

ततो भवति विन्ध्यारे सर्वसौभाग्यसुन्दरः। वल्लभः सर्वलोकानां वशयेन्नात्रसंशयः।।

tato bhavati vindhyāre sarvasaubhāgyasundaraḥ| vallabhaḥ sarvalokānāṃ vaśayennātrasaṃśayaḥ||

रोचनाकुङ्कुमाभ्यां तु समभागं तु चन्दनम। शतमष्टोत्तरं जप्त्वा तिलकं कारयेद बुधः।।

rocanākuṅkumābhyāṃ tu samabhāgaṃ tu candanam| śatamaṣṭottaraṃ japtvā tilakaṃ kārayed budhaḥ||

ततो यमीक्षते वक्ति स्पृशते चिन्तयेच्च यम। अर्धेन च शरीरेण स वशं याति दासवत।।

tato yamīkṣate vakti spṛśate cintayecca yam| ardhena ca śarīreṇa sa vaśaṃ yāti dāsavat||

तथा पुष्पं फलं गन्धं पानं वस्त्रं तपोधन। शतमष्टोत्तरं जप्त्वा यस्यै संप्रोष्यते स्त्रियै। सद्य आकृष्यते सा तु विमूढहृदया सती।।

tathā puṣpaṃ phalaṃ gandhaṃ pānaṃ vastraṃ tapodhana| śatamaṣṭottaraṃ japtvā yasyai saṃproṣyate striyai| sadya ākṛṣyate sā tu vimūḍhahṛdayā satī||

लिखेद्रोचन यैकान्ते प्रतिमामवनीतले। सुरूपां च सशृङ्गारवेषाभरणमण्डिताम।।

likhedrocana yaikānte pratimāmavanītale| surūpāṃ ca saśṛṅgāraveṣābharaṇamaṇḍitām||

तद्भालगलहृन्नाभिजानुमण्डलयोजितम। जन्मनाममहाविद्यामङ्कुशान्तर्विदर्भितम।।

tadbhālagalahṛnnābhijānumaṇḍalayojitam| janmanāmamahāvidyāmaṅkuśāntarvidarbhitam||

सर्वाङ्गसंधिसंलीनामालिख्य मदनाक्षरैः। तदाशाभिमुखो भूत्वा त्रिपुरीकृतविग्रहः।।

sarvāṅgasaṃdhisaṃlīnāmālikhya madanākṣaraiḥ| tadāśābhimukho bhūtvā tripurīkṛtavigrahaḥ||

बद्ध्वा तु क्षोभिणीं मुद्रां विद्यामष्टशतं जपेत। संयोज्य दहनागारे चन्द्रसूर्यप्रभाकुले।।

baddhvā tu kṣobhiṇīṃ mudrāṃ vidyāmaṣṭaśataṃ japet| saṃyojya dahanāgāre candrasūryaprabhākule||

ततो विह्वलितापाङ्गीमनङ्गशरपीडिताम। प्रज्वलन्मदनोन्मेषप्रस्फुरज्जघनस्थलाम।।

tato vihvalitāpāṅgīmanaṅgaśarapīḍitām| prajvalanmadanonmeṣaprasphurajjaghanasthalām||

शक्तिचक्रे लसद्रश्मिवलनाकवलीकृताम। दूरीकृतसुचारित्रां विशालनयनाम्बुजाम।।

śakticakre lasadraśmivalanākavalīkṛtām| dūrīkṛtasucāritrāṃ viśālanayanāmbujām||

आकृष्टनयनां नष्टधैर्यसंलीनव्रीडनाम। मन्त्रयन्त्रौषधमहामुद्रानिगडबन्धनाम। दूरीकृतसुचारित्रां विशालनयनाम्बुजाम।।

ākṛṣṭanayanāṃ naṣṭadhairyasaṃlīnavrīḍanām| mantrayantrauṣadhamahāmudrānigaḍabandhanām| dūrīkṛtasucāritrāṃ viśālanayanāmbujām||

मनो ऽधिकमहामन्त्रजपमानां हृतांशुकाम। विमूढामिव विक्षुब्धामिव प्लुष्टामिवाद्भुताम।।

mano 'dhikamahāmantrajapamānāṃ hṛtāṃśukām| vimūḍhāmiva vikṣubdhāmiva pluṣṭāmivādbhutām||

लिखितामिव निःसंज्ञामिव प्रमथितामिव। निलीनामिव निश्चेष्टामिवान्यत्वं गतामिव।।

likhitāmiva niḥsaṃjñāmiva pramathitāmiva| nilīnāmiva niśceṣṭāmivānyatvaṃ gatāmiva||

भ्रमन्मन्त्रानिलोद्धूतवेणुपत्राकृतिं च खे। भ्रमन्तीं भावयेन्नारीं योजनानां शतादपि।।

bhramanmantrāniloddhūtaveṇupatrākṛtiṃ ca khe| bhramantīṃ bhāvayennārīṃ yojanānāṃ śatādapi||

चक्रमध्यगतां पृथ्वीं सशैलवनकाननाम। चतुःसमुद्रपर्यन्तं ज्वलन्तीं चिन्तयेत्ततः।।

cakramadhyagatāṃ pṛthvīṃ saśailavanakānanām| catuḥsamudraparyantaṃ jvalantīṃ cintayettataḥ||

षण्मासाभ्यासयोगेन जायते मदनोपमः। दृष्ट्वा कर्षयते लोकं दृष्ट्वैव कुरुते वशम।।

ṣaṇmāsābhyāsayogena jāyate madanopamaḥ| dṛṣṭvā karṣayate lokaṃ dṛṣṭvaiva kurute vaśam||

दृष्ट्वा संक्षोभयेन्नारीं दृष्ट्वैव हरते विषम। दृष्ट्वा करीति वागीशं दृष्ट्वा सर्वं विमोहयेत। दृष्ट्वा चातुर्थिकादींश्च ज्वरान्नाशयते क्षणात।।

dṛṣṭvā saṃkṣobhayennārīṃ dṛṣṭvaiva harate viṣam| dṛṣṭvā karīti vāgīśaṃ dṛṣṭvā sarvaṃ vimohayet| dṛṣṭvā cāturthikādīṃśca jvarānnāśayate kṣaṇāt||

पीतद्रव्येण लिखितं चक्रं गूढं तु धारयेत। वाक्स्तंभं वादिनां क्षिप्रं कुरुते नात्र संशयः।।

pītadravyeṇa likhitaṃ cakraṃ gūḍhaṃ tu dhārayet| vākstaṃbhaṃ vādināṃ kṣipraṃ kurute nātra saṃśayaḥ||

महानीलीरसेनापि शत्रुनामयुतं लिखेत। दक्षिणाभिमुखो वह्नौ दग्ध्वा मारयते रिपून।।

mahānīlīrasenāpi śatrunāmayutaṃ likhet| dakṣiṇābhimukho vahnau dagdhvā mārayate ripūn||

महिषाश्वपुरीषाभ्यां गोमूत्रैर्नाम टङ्कितम। आरनालस्थितं चक्रं विद्वेषं कुरुते द्विषाम।।

mahiṣāśvapurīṣābhyāṃ gomūtrairnāma ṭaṅkitam| āranālasthitaṃ cakraṃ vidveṣaṃ kurute dviṣām||

युक्त्वा रोचनया नाम काकपक्षेण मध्यगम। लंबमानस्तदाकारो उच्चाटनकरं परम।।

yuktvā rocanayā nāma kākapakṣeṇa madhyagam| laṃbamānastadākāro uccāṭanakaraṃ param||

दुग्धलाक्षारोचनाभिर्महानीलीरसेन च। लिखित्वा धारयंश्चक्रं चातुर्वर्ण्यं वशं नयेत।।

dugdhalākṣārocanābhirmahānīlīrasena ca| likhitvā dhārayaṃścakraṃ cāturvarṇyaṃ vaśaṃ nayet||

अनेनैव विधानेन जलमध्ये यदि क्षिपेत। सौभाग्यमतुलं तस्य स्नानपानान्न संशयः।।

anenaiva vidhānena jalamadhye yadi kṣipet| saubhāgyamatulaṃ tasya snānapānānna saṃśayaḥ||

चक्रमध्यगतं देशं नगरीं वा वराङ्गनाम। ज्वलन्तीं चिन्तयेन्नित्यं सप्ताहात्क्षोभयेन्मुने।।

cakramadhyagataṃ deśaṃ nagarīṃ vā varāṅganām| jvalantīṃ cintayennityaṃ saptāhātkṣobhayenmune||

लिखित्वा पीतवर्णं तु चक्रमेतद्यदाचरेत। पूर्वाशाभिमुखो भूत्वा स्तंभयेत्सर्ववादिनः।।

likhitvā pītavarṇaṃ tu cakrametadyadācaret| pūrvāśābhimukho bhūtvā staṃbhayetsarvavādinaḥ||

सिंदूरवर्णलिखितं पूजयेदुत्तरामुखः। यदा तदा स्ववशगो लोको भवति नान्यथा।।

siṃdūravarṇalikhitaṃ pūjayeduttarāmukhaḥ| yadā tadā svavaśago loko bhavati nānyathā||

चक्रं गौरिकयालिख्यपूजयेत्पश्चिमामुखः। यः ससर्वाङ्गनाकर्षवश्यक्षोभकरो भवेत।।

cakraṃ gaurikayālikhyapūjayetpaścimāmukhaḥ| yaḥ sasarvāṅganākarṣavaśyakṣobhakaro bhavet||

पूजयेद्विन्ध्यदर्पारे रहस्येकचरो गिरौ। अजरामरतां मन्त्री लभते नात्र संशयः।।

pūjayedvindhyadarpāre rahasyekacaro girau| ajarāmaratāṃ mantrī labhate nātra saṃśayaḥ||

रहस्यमेतत्कथितं गोपितव्यं महामुने। गोपनात्सर्वसिद्धिः स्याद्भ्रंश एव प्रकाशनात।।

rahasyametatkathitaṃ gopitavyaṃ mahāmune| gopanātsarvasiddhiḥ syādbhraṃśa eva prakāśanāt||

अविधाय पुरश्चर्यां यः कर्म कुरुते मुने। देवताशापमाप्नोति न च सिद्धिं स विन्दति।।

avidhāya puraścaryāṃ yaḥ karma kurute mune| devatāśāpamāpnoti na ca siddhiṃ sa vindati||

प्रयोगदोषशान्त्यर्थं पुनर्लक्षं जपेद्बुधः। कुर्याच्च विधिवत्पूजां पुनर्योग्यो भवेन्नरः।।

prayogadoṣaśāntyarthaṃ punarlakṣaṃ japedbudhaḥ| kuryācca vidhivatpūjāṃ punaryogyo bhavennaraḥ||

निष्कामो देवतां नित्यं योरऽचयेद्भक्तिनिर्भरः।।

niṣkāmo devatāṃ nityaṃ yor'cayedbhaktinirbharaḥ||

तामेव चिन्तयन्नास्ते यथाशक्ति मनुं जपन।।

tāmeva cintayannāste yathāśakti manuṃ japan||

सैव तस्यैहिकं भारं वहेन्मुक्तिं च साधयेत। सदा संनिहिता तस्य सर्वं च कथयेत सा।।

saiva tasyaihikaṃ bhāraṃ vahenmuktiṃ ca sādhayet| sadā saṃnihitā tasya sarvaṃ ca kathayeta sā||

वात्सल्यसहिता धेनु यथा वत्समनुव्रजेत। तथानुगच्छेत्सा देवी स्वभक्तं शरणागतम।।

vātsalyasahitā dhenu yathā vatsamanuvrajet| tathānugacchetsā devī svabhaktaṃ śaraṇāgatam||

शरणागतशब्दस्य कोरऽथो वद हया नन। वत्सं गौरिव यं गौरी धावन्तमनुधावति।।

śaraṇāgataśabdasya kor'tho vada hayā nana| vatsaṃ gauriva yaṃ gaurī dhāvantamanudhāvati||

यः पुमानखिलं भारमैहिकामुष्मिकात्मकम। श्रीदेवतायां निक्षिप्य सदा तद्गतमानसः।।

yaḥ pumānakhilaṃ bhāramaihikāmuṣmikātmakam| śrīdevatāyāṃ nikṣipya sadā tadgatamānasaḥ||

सर्वानुकूलः सर्वत्र प्रतिकूलविवर्जितः। अनन्यशरणो गौरीं दृढं सम्प्रार्थ्य रक्षणे।।

sarvānukūlaḥ sarvatra pratikūlavivarjitaḥ| ananyaśaraṇo gaurīṃ dṛḍhaṃ samprārthya rakṣaṇe||

रक्षिष्यतीति विश्वासस्तत्सेवैकप्रयोजनः। वरिवस्यातत्परः स्यात्सा एव शरणागतिः।।

rakṣiṣyatīti viśvāsastatsevaikaprayojanaḥ| varivasyātatparaḥ syātsā eva śaraṇāgatiḥ||

यदा कदाचित्स्तुतिनिन्दनादौ निन्दन्तु लोकाः स्तुवतां जनो वा। इति स्वरूपं सुधिया समीक्ष्य विषादखेदौ न भजेत्प्रपन्नः।।

yadā kadācitstutinindanādau nindantu lokāḥ stuvatāṃ jano vā| iti svarūpaṃ sudhiyā samīkṣya viṣādakhedau na bhajetprapannaḥ||

अनुकूलस्य संकल्पः प्रतिकूलस्य वर्जनम। रक्षिष्यतीति विश्वासो गोप्तृत्ववरणं तथा।।

anukūlasya saṃkalpaḥ pratikūlasya varjanam| rakṣiṣyatīti viśvāso goptṛtvavaraṇaṃ tathā||

आत्मनिक्षेपकार्पण्ये षड्विधा शरणागतिः। अङ्गीकृत्यात्मनिक्षेपं पञ्चाङ्गानि समर्पयेत। न ह्यस्य सदृशं किञ्चिद्भुक्तिमुक्त्योस्तु साधनम।।

ātmanikṣepakārpaṇye ṣaḍvidhā śaraṇāgatiḥ| aṅgīkṛtyātmanikṣepaṃ pañcāṅgāni samarpayet| na hyasya sadṛśaṃ kiñcidbhuktimuktyostu sādhanam||

अमानित्वमदंभित्वमहिंसा क्षान्तिरार्जवम। आचार्योपासनं शौचं स्थैर्यमात्मविनिग्रहः।।

amānitvamadaṃbhitvamahiṃsā kṣāntirārjavam| ācāryopāsanaṃ śaucaṃ sthairyamātmavinigrahaḥ||

इन्द्रियार्थेषु वैराग्यमनहङ्कार एव च। जन्ममृत्युजराव्याधिदुःखदोषानुदर्शनम। असक्तिरनभिष्वङ्गः पुत्रदारगृहादिषु।।

indriyārtheṣu vairāgyamanahaṅkāra eva ca| janmamṛtyujarāvyādhiduḥkhadoṣānudarśanam| asaktiranabhiṣvaṅgaḥ putradāragṛhādiṣu||

नित्यं च समचित्तत्वमिष्टानिष्टोपपत्तिषु। मयि चानन्यभावेन भक्तिख्यभिचारिणी।।

nityaṃ ca samacittatvamiṣṭāniṣṭopapattiṣu| mayi cānanyabhāvena bhaktikhyabhicāriṇī||

विविक्तदेशसेवित्वमरतिर्जनसंसदि। अध्यात्मज्ञाननित्यत्वं तत्त्वज्ञानार्थदर्शनम। एतानि सर्वदा ज्ञानसाधनानि समभ्यसेत।।

viviktadeśasevitvamaratirjanasaṃsadi| adhyātmajñānanityatvaṃ tattvajñānārthadarśanam| etāni sarvadā jñānasādhanāni samabhyaset||

तत्कर्मकृत्तत्परमस्तद्भक्तः संगवर्जितः। निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स याति परां श्रियम।।

tatkarmakṛttatparamastadbhaktaḥ saṃgavarjitaḥ| nirvairaḥ sarvabhūteṣu yaḥ sa yāti parāṃ śriyam||

गुरुस्तु मादृशो धीमान्ख्यातो वातापितापन। शिष्यो ऽपि त्वादृशः प्रोक्तो रहस्याम्नायदेशिकः।।

gurustu mādṛśo dhīmānkhyāto vātāpitāpana| śiṣyo 'pi tvādṛśaḥ prokto rahasyāmnāyadeśikaḥ||