श्रीकामकोष्ठपीठस्था महात्रिपुरसुन्दरी। कङ्कं विलासमकरोत्कामाक्षीत्यभिविश्रुता।।

śrīkāmakoṣṭhapīṭhasthā mahātripurasundarī| kaṅkaṃ vilāsamakarotkāmākṣītyabhiviśrutā||

श्रीकामाक्षीति सा देवी महात्रिपुरसुंदरी। भूमण्डलस्थिता देवी किं करोति महेश्वरी। एतस्याश्चरितं दिव्यं वद मे वदतां वर।।

śrīkāmākṣīti sā devī mahātripurasuṃdarī| bhūmaṇḍalasthitā devī kiṃ karoti maheśvarī| etasyāścaritaṃ divyaṃ vada me vadatāṃ vara||

अत्र स्थितापि सर्वेषां हृदयस्था घटोद्भव। तत्तत्कर्मानुरूपं सा प्रदत्ते देहिनां फलम।।

atra sthitāpi sarveṣāṃ hṛdayasthā ghaṭodbhava| tattatkarmānurūpaṃ sā pradatte dehināṃ phalam||

यत्किञ्चिद्वर्तते लोके सर्वमस्या विचेष्टितम। किञ्चिच्चिन्तयते कश्चित्स्वच्छन्दं विदधात्यसौ।।

yatkiñcidvartate loke sarvamasyā viceṣṭitam| kiñciccintayate kaścitsvacchandaṃ vidadhātyasau||

तस्या एवावतारास्तु त्रिपुराद्याश्च शक्तयः। इयमेव महालक्ष्मीः ससर्जाण्डत्रयं पुरा।।

tasyā evāvatārāstu tripurādyāśca śaktayaḥ| iyameva mahālakṣmīḥ sasarjāṇḍatrayaṃ purā||

परत्रयाणामावासं शक्तीनां तिसृणामपि। एकस्मादण्डतो जातावंबिकापुरुषोत्तमौ।।

paratrayāṇāmāvāsaṃ śaktīnāṃ tisṛṇāmapi| ekasmādaṇḍato jātāvaṃbikāpuruṣottamau||

श्रीविरिञ्चौ ततो ऽन्यस्मादन्य स्माच्च गिराशिवौ। इन्दिरां योजयामास मुकुन्देन महेश्वरी। पार्वत्या परमेशानं सरस्वत्या पितामहम।।

śrīviriñcau tato 'nyasmādanya smācca girāśivau| indirāṃ yojayāmāsa mukundena maheśvarī| pārvatyā parameśānaṃ sarasvatyā pitāmaham||

ब्रह्माणं सर्व लोकानां सृष्टिकार्ये न्ययुङ्क्त सा। वासुदेवं परित्राणे संहारे च त्रिलोचनम।।

brahmāṇaṃ sarva lokānāṃ sṛṣṭikārye nyayuṅkta sā| vāsudevaṃ paritrāṇe saṃhāre ca trilocanam||

ते सर्वे ऽपि महालक्ष्मीं ध्यायन्तः शर्मदां सदा। ब्रह्मलोके च वैकुण्ठे कैलासे च वसंत्यमी।।

te sarve 'pi mahālakṣmīṃ dhyāyantaḥ śarmadāṃ sadā| brahmaloke ca vaikuṇṭhe kailāse ca vasaṃtyamī||

कदाचित्पार्वती देवी कैलासशिखरे शुभे। विहरन्ती महेशस्य पिधानं नेत्रयोर्व्यधात।।

kadācitpārvatī devī kailāsaśikhare śubhe| viharantī maheśasya pidhānaṃ netrayorvyadhāt||

चन्द्रसूर्यौं यतस्तस्य नेत्रात्तस्माज्जगत्त्रयम। अन्धकारावृतमभूदतेजस्कं समन्ततः।।

candrasūryauṃ yatastasya netrāttasmājjagattrayam| andhakārāvṛtamabhūdatejaskaṃ samantataḥ||

ततश्च सकला लोका स्त्यक्तदेवपितृक्तियाः। इति कर्त्तव्यतामूढा न प्रजानन्त किञ्चन।।

tataśca sakalā lokā styaktadevapitṛktiyāḥ| iti karttavyatāmūḍhā na prajānanta kiñcana||

तद्दृष्ट्वा भगवान्रुद्रः पार्वतीमिदमब्रवीत। त्वया पापं कृतं देवि मम नेत्रपिधानतः।।

taddṛṣṭvā bhagavānrudraḥ pārvatīmidamabravīt| tvayā pāpaṃ kṛtaṃ devi mama netrapidhānataḥ||

ऋषयस्त्यक्ततपसो हतसन्ध्याश्च वैदिकाः। सर्वं च वैदिकं कर्म त्वया नाशितमंबिके।।

ṛṣayastyaktatapaso hatasandhyāśca vaidikāḥ| sarvaṃ ca vaidikaṃ karma tvayā nāśitamaṃbike||

तस्मात्पापस्य शान्त्यर्थं तपः कुरु सुदुष्करम। गत्वा काशीं व्रतं तत्र किञ्चित्कालं समाचर।।

tasmātpāpasya śāntyarthaṃ tapaḥ kuru suduṣkaram| gatvā kāśīṃ vrataṃ tatra kiñcitkālaṃ samācara||

पश्चात्काञ्चीपुरं गत्वा कामाक्षीं तत्र द्रक्ष्यसि। आराधयैतां नित्यां त्वं सर्वपापहरीं शिवाम।।

paścātkāñcīpuraṃ gatvā kāmākṣīṃ tatra drakṣyasi| ārādhayaitāṃ nityāṃ tvaṃ sarvapāpaharīṃ śivām||

तुलसीमग्रतः कृत्त्वा कम्पाकूले तपः कुरु। इत्यादिश्य महादेवस्तत्रैवान्तरधीयत।।

tulasīmagrataḥ kṛttvā kampākūle tapaḥ kuru| ityādiśya mahādevastatraivāntaradhīyata||

तथा कृतवतीशानी भर्तुराज्ञानुवर्तिनी। चिरेण तपसा क्लिष्टामनन्यहृदयां शिवाम।।

tathā kṛtavatīśānī bharturājñānuvartinī| cireṇa tapasā kliṣṭāmananyahṛdayāṃ śivām||

अग्रतः कृतसांनिध्या कामाक्षी वाक्यमब्रवीत। वत्से तपोभिरत्युग्रैरलं प्रीतास्मि सुव्रते।।

agrataḥ kṛtasāṃnidhyā kāmākṣī vākyamabravīt| vatse tapobhiratyugrairalaṃ prītāsmi suvrate||

उन्मील्य नयने पश्चात्पार्वती स्वपुरः स्थिताम। बालार्कायुतसंकाशां सर्वाभरणभूषिताम।।

unmīlya nayane paścātpārvatī svapuraḥ sthitām| bālārkāyutasaṃkāśāṃ sarvābharaṇabhūṣitām||

किरीटहारकेयूरकटकाद्यैरलङ्कृताम। पाशाङ्कुशेक्षुकोदण्डपञ्चबाणलसत्कराम।।

kirīṭahārakeyūrakaṭakādyairalaṅkṛtām| pāśāṅkuśekṣukodaṇḍapañcabāṇalasatkarām||

किरीटमुकुटोल्लासिचन्द्ररेखाविभूषणाम। विधातृहरिरुद्रेशसदाशिवपदप्रदाम।।

kirīṭamukuṭollāsicandrarekhāvibhūṣaṇām| vidhātṛharirudreśasadāśivapadapradām||

सगुणं ब्रह्मतामाहुरनुत्तरपदाभिधाम। प्रपञ्चद्वयनिर्माणकारिणीं तां परांबिकाम।।

saguṇaṃ brahmatāmāhuranuttarapadābhidhām| prapañcadvayanirmāṇakāriṇīṃ tāṃ parāṃbikām||

तां दृष्ट्वाथ महाराज्ञीं महा नन्दपरिप्लुता। पुलकाचितसर्वाङ्गी हर्षेणोत्फुल्ललोचना।।

tāṃ dṛṣṭvātha mahārājñīṃ mahā nandapariplutā| pulakācitasarvāṅgī harṣeṇotphullalocanā||

चण्डिकामङ्गलाद्यैश्च सहसा स्वसखीजनैः। प्रणिपत्य च साष्टाङ्गं कृत्वा चैव प्रदक्षिणाम।।

caṇḍikāmaṅgalādyaiśca sahasā svasakhījanaiḥ| praṇipatya ca sāṣṭāṅgaṃ kṛtvā caiva pradakṣiṇām||

बद्धाञ्जलिपुटा भूयः प्रणता स्वैक्यरूपिणी। तामाह कृपया वीक्ष्य महात्रिपुरसुंदरी।।

baddhāñjalipuṭā bhūyaḥ praṇatā svaikyarūpiṇī| tāmāha kṛpayā vīkṣya mahātripurasuṃdarī||

बाहुभ्यां संपरिष्वज्य सस्नेहमिदमब्रवीत। वत्से लभस्व भर्तारं रुद्रं स्वमनसेप्सितम।।

bāhubhyāṃ saṃpariṣvajya sasnehamidamabravīt| vatse labhasva bhartāraṃ rudraṃ svamanasepsitam||

लोके त्वमपि रक्षार्थं ममाज्ञाम नुवर्तय। अहं त्वमिति को भेदस्त्वमेवाहं न संशयः।।

loke tvamapi rakṣārthaṃ mamājñāma nuvartaya| ahaṃ tvamiti ko bhedastvamevāhaṃ na saṃśayaḥ||

किं पापं तव कल्याणि त्वं हि पापनिकृन्तनी। आमनन्ति हि योगीन्द्रास्त्वामेव ब्रह्मरूपिणीम।।

kiṃ pāpaṃ tava kalyāṇi tvaṃ hi pāpanikṛntanī| āmananti hi yogīndrāstvāmeva brahmarūpiṇīm||

लीलामात्रमिदं वत्से परलोकविडंबनम। इत्यूचिषीं महाराज्ञीमबिकां सर्वमङ्गला। भक्त्या प्रणम्य पश्यन्ती परां प्रीतिमुपाययौ।।

līlāmātramidaṃ vatse paralokaviḍaṃbanam| ityūciṣīṃ mahārājñīmabikāṃ sarvamaṅgalā| bhaktyā praṇamya paśyantī parāṃ prītimupāyayau||

स्तुवत्यामेव पार्वत्यां तदानीमेव सापरा। प्रविष्टा हृदयं तस्याः प्रहृष्टाया महामुने।।

stuvatyāmeva pārvatyāṃ tadānīmeva sāparā| praviṣṭā hṛdayaṃ tasyāḥ prahṛṣṭāyā mahāmune||

अथ विस्मयमापन्ना चिन्तयन्ती मुहुर्मुहुः। स्वप्नः किमेष दृष्टो वा मया किमथ वा भ्रमः।।

atha vismayamāpannā cintayantī muhurmuhuḥ| svapnaḥ kimeṣa dṛṣṭo vā mayā kimatha vā bhramaḥ||

इत्थं विमृश्य परितः प्रेरयामास लोचने। जयां च विजयां पश्चात्सख्यावालोक्य सस्मिते। प्रसन्नवदना सा तु प्रणते वदति स्म सा।।

itthaṃ vimṛśya paritaḥ prerayāmāsa locane| jayāṃ ca vijayāṃ paścātsakhyāvālokya sasmite| prasannavadanā sā tu praṇate vadati sma sā||

एतावन्तमलं कालं कुत्र याते युवां प्रिये। मया दृष्टां तु कामाक्षीं युवां चेत्किमपश्यतम।।

etāvantamalaṃ kālaṃ kutra yāte yuvāṃ priye| mayā dṛṣṭāṃ tu kāmākṣīṃ yuvāṃ cetkimapaśyatam||

सख्यौ तु तद्वचः श्रुत्वा प्रहर्षोत्फुल्ललोचने। पुष्पाणि पूजनार्हाणि निधायाग्रे समूचतुः।।

sakhyau tu tadvacaḥ śrutvā praharṣotphullalocane| puṣpāṇi pūjanārhāṇi nidhāyāgre samūcatuḥ||

सत्यमेवाधुना दृष्टा ह्यावाभ्यामपि सा परा। न स्वप्नो न भ्रमो वापि साक्षात्ते हृदयं गता। इत्युक्त्वा पार्श्वयोस्तस्या निषण्णे विनयानते।।

satyamevādhunā dṛṣṭā hyāvābhyāmapi sā parā| na svapno na bhramo vāpi sākṣātte hṛdayaṃ gatā| ityuktvā pārśvayostasyā niṣaṇṇe vinayānate||

एकाम्रमूले भगवान्भवानीविरहार्तिमान। गौरीसंप्राप्तये दध्यौ कामाक्षीं नियतेन्द्रियः।।

ekāmramūle bhagavānbhavānīvirahārtimān| gaurīsaṃprāptaye dadhyau kāmākṣīṃ niyatendriyaḥ||

तत्रापि कृतसांनिध्या श्रीविद्यादेवता परा। अचष्ट कृपया तुष्टा ध्यायन्तं निश्चलं शिवम।।

tatrāpi kṛtasāṃnidhyā śrīvidyādevatā parā| acaṣṭa kṛpayā tuṣṭā dhyāyantaṃ niścalaṃ śivam||

अलं ध्यानेन कन्दर्पदर्पघ्न त्वं ममाज्ञया। अङ्गीकुरुष्व कन्दर्पं भूयो मच्छासने स्थितम।।

alaṃ dhyānena kandarpadarpaghna tvaṃ mamājñayā| aṅgīkuruṣva kandarpaṃ bhūyo macchāsane sthitam||

एकाम्रसंज्ञे मत्पीठे त्विहैव निवसन्सदा। त्वमेवागत्य मत्प्रीत्यै संनिधौ मम सुव्रत। गौरीमनुगृहाण त्वं कंपानीरनिवासिनीम।।

ekāmrasaṃjñe matpīṭhe tvihaiva nivasansadā| tvamevāgatya matprītyai saṃnidhau mama suvrata| gaurīmanugṛhāṇa tvaṃ kaṃpānīranivāsinīm||

तापद्वयं जहीह्याशु योगजं तद्वियोगजम। इत्युक्त्वान्तर्दधे तस्य हृदये परमा रमा।।

tāpadvayaṃ jahīhyāśu yogajaṃ tadviyogajam| ityuktvāntardadhe tasya hṛdaye paramā ramā||

शिवो व्युत्थाय सहसा धीरः संहृष्टमानसः। तस्या अनुग्रहं लब्ध्वा सर्वदेवनिषेवितः।।

śivo vyutthāya sahasā dhīraḥ saṃhṛṣṭamānasaḥ| tasyā anugrahaṃ labdhvā sarvadevaniṣevitaḥ||

हृदिध्यायंश्च तामेव महात्रिपुरसुन्दरीम। यद्विलासात्समुत्पन्नं लयं याति च यत्र वै।।

hṛdidhyāyaṃśca tāmeva mahātripurasundarīm| yadvilāsātsamutpannaṃ layaṃ yāti ca yatra vai||

जगच्चराचरं चैतत्प्रपञ्चद्वितयात्मकम। भूषयन्तीं शिवां कम्पामनुकंपार्द्रमानसाम।।

jagaccarācaraṃ caitatprapañcadvitayātmakam| bhūṣayantīṃ śivāṃ kampāmanukaṃpārdramānasām||

अङ्गीकृत्य तदा गौरी वैवाहिकविधानतः। आदाय वृषमारुह्य कैलासशिखरं ययौ।।

aṅgīkṛtya tadā gaurī vaivāhikavidhānataḥ| ādāya vṛṣamāruhya kailāsaśikharaṃ yayau||

पुनरन्यं महप्राज्ञं समाकर्णय कुम्भज। आदिलक्ष्म्याः प्रभावं तु कथयामि तवानघ।।

punaranyaṃ mahaprājñaṃ samākarṇaya kumbhaja| ādilakṣmyāḥ prabhāvaṃ tu kathayāmi tavānagha||

सभायां ब्रह्मणो गत्वा समासेदुस्त्रिमुर्त्तयः। दिक्पालाश्च सुराः सर्वे सनकाद्याश्च योगिनः।।

sabhāyāṃ brahmaṇo gatvā samāsedustrimurttayaḥ| dikpālāśca surāḥ sarve sanakādyāśca yoginaḥ||

देवर्षयो नारदाद्या वशिष्ठाद्याश्च तापसाः। ते सर्वे सहितास्तत्र ब्रह्मणश्च कपर्दिनः। द्वयोः पञ्चमुखत्वेन भेदं न विविदुस्तदा।।

devarṣayo nāradādyā vaśiṣṭhādyāśca tāpasāḥ| te sarve sahitāstatra brahmaṇaśca kapardinaḥ| dvayoḥ pañcamukhatvena bhedaṃ na vividustadā||

अन्योन्यं पृष्टवन्तस्ते ब्रह्मा कः कश्चशङ्करः। तेषां संवदतां मध्ये क्षिप्रमन्तर्हितः शिवः।।

anyonyaṃ pṛṣṭavantaste brahmā kaḥ kaścaśaṅkaraḥ| teṣāṃ saṃvadatāṃ madhye kṣipramantarhitaḥ śivaḥ||

तदा पञ्चमुखो ब्रह्मा सितो नारायणस्तयोः। उभयोरपि संवादस्त्वहं ब्रह्मेत्यजायत।।

tadā pañcamukho brahmā sito nārāyaṇastayoḥ| ubhayorapi saṃvādastvahaṃ brahmetyajāyata||

अ5मन्नाभिकमलाज्जातस्त्वं यन्ममात्मजः। सृष्टिकर्ता त्वहं ब्रह्मा नामसाधर्म्यतस्तथा। त्वं च रुद्रश्च मे पुत्रौ सृष्टिकर्तुरुभौ युवाम।।

a5mannābhikamalājjātastvaṃ yanmamātmajaḥ| sṛṣṭikartā tvahaṃ brahmā nāmasādharmyatastathā| tvaṃ ca rudraśca me putrau sṛṣṭikarturubhau yuvām||

इति मायामोहितयोरुभयोरन्तरे तदा। तयोश्च स्वस्य माहात्म्यमहं ब्रह्मेति दर्शयन। प्रादुरासीन्महाज्योतिस्तंभरूपो महेश्वरः।।

iti māyāmohitayorubhayorantare tadā| tayośca svasya māhātmyamahaṃ brahmeti darśayan| prādurāsīnmahājyotistaṃbharūpo maheśvaraḥ||

ज्ञात्वैवैनं महेशानं विष्णुस्तूष्णीं ततः स्थितः। पञ्चवक्त्रस्ततो ब्रह्मा ह्यवमत्यैवमास्थितः। ब्रह्मणः शिरसामूर्ध्वं ज्योतिश्चक्रमभूत्पुरः।।

jñātvaivainaṃ maheśānaṃ viṣṇustūṣṇīṃ tataḥ sthitaḥ| pañcavaktrastato brahmā hyavamatyaivamāsthitaḥ| brahmaṇaḥ śirasāmūrdhvaṃ jyotiścakramabhūtpuraḥ||

तन्मध्ये संस्थितो देवः प्रादुरासोमया सह। ऊर्ध्वमैक्षथ भूयस्तमवमत्य वचो ऽब्रवीत।।

tanmadhye saṃsthito devaḥ prādurāsomayā saha| ūrdhvamaikṣatha bhūyastamavamatya vaco 'bravīt||

तन्निशम्य भृशं क्रोधमवाप त्रिपुरान्तकः। विष्णुमेवं तदालोक्य क्रोधेनैव विकारतः।।

tanniśamya bhṛśaṃ krodhamavāpa tripurāntakaḥ| viṣṇumevaṃ tadālokya krodhenaiva vikārataḥ||

तयोरेव समुत्पन्नो भैरवः क्रोधसंयुतः। मूर्धानमेकं चिच्छेद नखेनैव तदा विधेः। हाहेति तत्र सर्वे ऽपि क्रन्दन्तश्च पलायिताः।।

tayoreva samutpanno bhairavaḥ krodhasaṃyutaḥ| mūrdhānamekaṃ ciccheda nakhenaiva tadā vidheḥ| hāheti tatra sarve 'pi krandantaśca palāyitāḥ||

अथ ब्रह्मकपालं तु नखलग्नं स भैरवः। भूयोभूयो धुनोति स्म तथापि न मुमोच तम।।

atha brahmakapālaṃ tu nakhalagnaṃ sa bhairavaḥ| bhūyobhūyo dhunoti sma tathāpi na mumoca tam||

तद्ब्रह्महत्यामुक्त्यर्थं चचार धरणीतले। पुण्यक्षेत्राणि सर्वाणि गङ्गाद्याश्च महानदीः।।

tadbrahmahatyāmuktyarthaṃ cacāra dharaṇītale| puṇyakṣetrāṇi sarvāṇi gaṅgādyāśca mahānadīḥ||

न च ताभिर्विमुक्तो ऽभूत्कपाली ब्रह्महत्यया। विषण्णवदनो दीनो निःश्रीक इव लक्षितः। चिरेण प्राप्तवान्काञ्चीं ब्रह्मणा पूर्वमोषिताम।।

na ca tābhirvimukto 'bhūtkapālī brahmahatyayā| viṣaṇṇavadano dīno niḥśrīka iva lakṣitaḥ| cireṇa prāptavānkāñcīṃ brahmaṇā pūrvamoṣitām||

तत्र भिक्षामटन्नित्यं सेवमानः परा श्रियम। पञ्चतीर्थे प्रतिदिनं स्नात्वा भूलक्षणाङ्किते।।

tatra bhikṣāmaṭannityaṃ sevamānaḥ parā śriyam| pañcatīrthe pratidinaṃ snātvā bhūlakṣaṇāṅkite||

कञ्चित्कालमुवासाथ प्रभ्रान्त इव बिल्वलः। काञ्चीक्षेत्रनिवासेन क्रमेण प्रयताशयः।।

kañcitkālamuvāsātha prabhrānta iva bilvalaḥ| kāñcīkṣetranivāsena krameṇa prayatāśayaḥ||

निर्धूतनिखिलातङ्कः श्रीदेवीं मनसा वान। उत्तरे सेवितुं लक्ष्म्या वासुदेवेन दक्षिणे।।

nirdhūtanikhilātaṅkaḥ śrīdevīṃ manasā vān| uttare sevituṃ lakṣmyā vāsudevena dakṣiṇe||

श्रीकामकोष्ठमागत्य पुरस्तात्तस्य संस्थितः। आदिलक्ष्मीपदध्यानमाततान यतात्मवान।।

śrīkāmakoṣṭhamāgatya purastāttasya saṃsthitaḥ| ādilakṣmīpadadhyānamātatāna yatātmavān||

यथा दीपो निवातस्थो निस्तरङ्गो यथांबुधिः। तथान्तर्वायुरोधेन न चचाला चलेश्वरः।।

yathā dīpo nivātastho nistaraṅgo yathāṃbudhiḥ| tathāntarvāyurodhena na cacālā caleśvaraḥ||

तैलधारावदच्छिन्नामनवच्छिन्नभैरवः। वितेने शैलतनयानाथश्रीध्यानसन्ततिम। न ब्रह्मा नैव विष्णुर्वा न सिद्धः कपिलो ऽपि वा।।

tailadhārāvadacchinnāmanavacchinnabhairavaḥ| vitene śailatanayānāthaśrīdhyānasantatim| na brahmā naiva viṣṇurvā na siddhaḥ kapilo 'pi vā||

नान्ये च सनकाद्या ये मुनयो वा शुकादयः। तया समाधिनिष्ठायां न समर्थाः कथञ्चन।।

nānye ca sanakādyā ye munayo vā śukādayaḥ| tayā samādhiniṣṭhāyāṃ na samarthāḥ kathañcana||

अथ श्रीभावयोगेन श्रीभावं प्राप्तवाञ्शिवः। ततः प्रसन्ना श्रीदेवी प्रभामण्डलवर्तिनी। अर्धरात्रे पुरः स्थित्वा वाचं प्रोवाच वाङ्मयी।।

atha śrībhāvayogena śrībhāvaṃ prāptavāñśivaḥ| tataḥ prasannā śrīdevī prabhāmaṇḍalavartinī| ardharātre puraḥ sthitvā vācaṃ provāca vāṅmayī||

श्रीकण्ठ सर्वपापघ्न किं पापं तव विद्यते। मद्रूपस्त्वं कथं देहः सेयं लोकविडम्बना।।

śrīkaṇṭha sarvapāpaghna kiṃ pāpaṃ tava vidyate| madrūpastvaṃ kathaṃ dehaḥ seyaṃ lokaviḍambanā||

श्वोभूते ब्रह्महत्यायाः क्षणान्मुक्तो भविष्यसि। इत्युक्त्वान्तर्दधे तत्र महासिंहासनेश्वरी।।

śvobhūte brahmahatyāyāḥ kṣaṇānmukto bhaviṣyasi| ityuktvāntardadhe tatra mahāsiṃhāsaneśvarī||

भैरवो ऽपि प्रहृष्टात्मा कृतार्थः श्रीविलोकनात। विनीय तं निशाशेषं श्रीध्यानैकपरायणः।।

bhairavo 'pi prahṛṣṭātmā kṛtārthaḥ śrīvilokanāt| vinīya taṃ niśāśeṣaṃ śrīdhyānaikaparāyaṇaḥ||

प्रातः पञ्चमहातीर्थे स्नात्वा सन्ध्यामुपास्य च। पुनः पुनर्धूनुते स्म करलग्नं कपालकम।।

prātaḥ pañcamahātīrthe snātvā sandhyāmupāsya ca| punaḥ punardhūnute sma karalagnaṃ kapālakam||

तथापि तत्तु नास्रंसत्स निर्वेदं परं गतः। स्वप्नः किमेष माया वा मानसभ्रान्तिरेव वा।।

tathāpi tattu nāsraṃsatsa nirvedaṃ paraṃ gataḥ| svapnaḥ kimeṣa māyā vā mānasabhrāntireva vā||

मुहुरेवं विचिन्त्येशः शोकव्याकुलमानसः। स्वयमेव निगृह्याथ शोकं धीराग्रणीः शिवः।।

muhurevaṃ vicintyeśaḥ śokavyākulamānasaḥ| svayameva nigṛhyātha śokaṃ dhīrāgraṇīḥ śivaḥ||

तुलसीमण्डलं नत्वा पूजयित्वा पुरः स्थितः। निगृहीतेन्द्रियग्रामः समाधिस्थो ऽभवत्पुनः।।

tulasīmaṇḍalaṃ natvā pūjayitvā puraḥ sthitaḥ| nigṛhītendriyagrāmaḥ samādhistho 'bhavatpunaḥ||

याममात्रे गते देवी पुनः सांनिध्यमागता। अलं समाधिना शम्भो निमज्जात्र सरोवरे।।

yāmamātre gate devī punaḥ sāṃnidhyamāgatā| alaṃ samādhinā śambho nimajjātra sarovare||

इत्या दिश्य तिरो ऽधत्त सो ऽपि चिन्तामुपागमत। इयं च माया स्वप्नो वा किं कर्त्तव्यं मयाथ वा।।

ityā diśya tiro 'dhatta so 'pi cintāmupāgamat| iyaṃ ca māyā svapno vā kiṃ karttavyaṃ mayātha vā||

श्वोभूते ब्रह्महत्यायाः क्षणान्मुक्तो भविष्यसि। इत्युक्तं श्रीपरादेव्या यामातीतमिदं दिनम।।

śvobhūte brahmahatyāyāḥ kṣaṇānmukto bhaviṣyasi| ityuktaṃ śrīparādevyā yāmātītamidaṃ dinam||

एवं सर्वं च मिथ्यैवेत्यधिकं चिन्तयावृतः। भगवान्व्यो मवाण्या तु निमज्जाप्स्विति गर्जितम।।

evaṃ sarvaṃ ca mithyaivetyadhikaṃ cintayāvṛtaḥ| bhagavānvyo mavāṇyā tu nimajjāpsviti garjitam||

श्रुत्वा शङ्कां समुत्सृज्य तत्त्वं निश्चित्य शङ्करः। निममज्ज सरस्यां तु गङ्गायां पुनरुत्थितः।।

śrutvā śaṅkāṃ samutsṛjya tattvaṃ niścitya śaṅkaraḥ| nimamajja sarasyāṃ tu gaṅgāyāṃ punarutthitaḥ||

तत्र काशीं समालोक्य किमेतदिति चिन्तयन। स मुहुर्तं स्थितस्तूष्णीं नखलीनकपालकः।।

tatra kāśīṃ samālokya kimetaditi cintayan| sa muhurtaṃ sthitastūṣṇīṃ nakhalīnakapālakaḥ||

ललाटन्त पमुद्वीक्ष्य तरणिं तरुणोन्दुभृत। भिक्षार्थं नगरीमेनां प्रविवेश वशी शिवः।।

lalāṭanta pamudvīkṣya taraṇiṃ taruṇondubhṛt| bhikṣārthaṃ nagarīmenāṃ praviveśa vaśī śivaḥ||

गृहाणि कानिचिद्गत्वा प्रतोल्यां पर्यटन्भवः। सो ऽपश्यदग्रतः काञ्चित्काञ्चीं श्रीदेवताकृतिम।।

gṛhāṇi kānicidgatvā pratolyāṃ paryaṭanbhavaḥ| so 'paśyadagrataḥ kāñcitkāñcīṃ śrīdevatākṛtim||

भिक्षां ज्योतिर्मयीं तस्मै दत्त्वा क्षिप्रं तिरोदधे। क्षणाद्ब्रह्मकपालं तत्प्रच्युतं तन्नखाग्रतः।।

bhikṣāṃ jyotirmayīṃ tasmai dattvā kṣipraṃ tirodadhe| kṣaṇādbrahmakapālaṃ tatpracyutaṃ tannakhāgrataḥ||

तद्दृष्ट्वाद्भुतमीशानः कामाक्षी शीलमुत्तमम। प्रसन्नवदनांभोजो बहु मेने मुहुः परम।।

taddṛṣṭvādbhutamīśānaḥ kāmākṣī śīlamuttamam| prasannavadanāṃbhojo bahu mene muhuḥ param||

पुरी काञ्ची पुरी पुण्या नदी कंपा नदी परा। देवता सैव कामाक्षीत्यासीत्संभावना पुरः।।

purī kāñcī purī puṇyā nadī kaṃpā nadī parā| devatā saiva kāmākṣītyāsītsaṃbhāvanā puraḥ||

इत्थं देवीप्रभावेण विमुक्तः संकटाद्धरः। स्वस्थः स्वस्थानमगमच्छ्लाघमानः परां श्रियम।।

itthaṃ devīprabhāveṇa vimuktaḥ saṃkaṭāddharaḥ| svasthaḥ svasthānamagamacchlāghamānaḥ parāṃ śriyam||

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि विलासं शृणु कुम्भज। प्रभावं श्रीमहादेव्याः कामदं शृण्वतां सदा।।

punaranyatpravakṣyāmi vilāsaṃ śṛṇu kumbhaja| prabhāvaṃ śrīmahādevyāḥ kāmadaṃ śṛṇvatāṃ sadā||

अयोध्याधिपतिः श्रीमान्नाम्ना दशरथो नृपः। सन्तानरहितो ऽतिष्ठद्बहुकालं शुचाकुलः।।

ayodhyādhipatiḥ śrīmānnāmnā daśaratho nṛpaḥ| santānarahito 'tiṣṭhadbahukālaṃ śucākulaḥ||

रहस्याहूय मतिमान्वशिष्ठं स्वपुरोहितम। उवाचाचारसंशुद्धः सर्वशास्त्रार्थवेदिनम।।

rahasyāhūya matimānvaśiṣṭhaṃ svapurohitam| uvācācārasaṃśuddhaḥ sarvaśāstrārthavedinam||

श्रीनाथ बहवो ऽतीताः कालानाधिगतः सुतः। संततेर्मम संतापः संततं वर्धतेतराम। किं कुर्वे यदि संतानसंपत्स्यात्तन्निवेदय।।

śrīnātha bahavo 'tītāḥ kālānādhigataḥ sutaḥ| saṃtatermama saṃtāpaḥ saṃtataṃ vardhatetarām| kiṃ kurve yadi saṃtānasaṃpatsyāttannivedaya||

मम वंश महाराज रहस्यं कथयामि ते। अयोध्या मथुरा माया काशी काञ्ची ह्यवन्तिका। एता पुण्यतमाः प्रोक्ताः पुरीणामुत्तमोत्तमाः।।

mama vaṃśa mahārāja rahasyaṃ kathayāmi te| ayodhyā mathurā māyā kāśī kāñcī hyavantikā| etā puṇyatamāḥ proktāḥ purīṇāmuttamottamāḥ||

अस्याः सांनिध्यमात्रेण महात्रिपुरसुन्दरीम। अर्चयन्ति ह्ययोध्यायां मनुष्या अधिदेवताम।।

asyāḥ sāṃnidhyamātreṇa mahātripurasundarīm| arcayanti hyayodhyāyāṃ manuṣyā adhidevatām||

नैतस्याः सदृशी काचिद्देवता विद्यते परा। एनामेवर्चयन्त्यन्ये सर्वे श्रीदेवतां नृप।।

naitasyāḥ sadṛśī kāciddevatā vidyate parā| enāmevarcayantyanye sarve śrīdevatāṃ nṛpa||

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्याः सस्त्रीकाः सर्वदा सदा। नारिकेलफलालीभिः पनसैः कदलीफलैः।।

brahmaviṣṇumaheśādyāḥ sastrīkāḥ sarvadā sadā| nārikelaphalālībhiḥ panasaiḥ kadalīphalaiḥ||

मध्वाज्यशर्कराप्राज्यैर्महापायसराशिभिः। सिद्धद्रव्यविशेषैश्च पूजयेत्त्रिपुरांबिकाम। अभीष्टमचिरेणैव संप्रदास्यति सैव नः।।

madhvājyaśarkarāprājyairmahāpāyasarāśibhiḥ| siddhadravyaviśeṣaiśca pūjayettripurāṃbikām| abhīṣṭamacireṇaiva saṃpradāsyati saiva naḥ||

इत्युक्तवन्तमभ्यर्च्य गुरुमिष्टैरुपायनैः। स्वाङ्गजप्राप्तये भूयो विससर्ज विशांपतिः।।

ityuktavantamabhyarcya gurumiṣṭairupāyanaiḥ| svāṅgajaprāptaye bhūyo visasarja viśāṃpatiḥ||

ततो गुरूक्तरीत्यैव ललितां परमेश्वरीम। अर्चयामास राजेन्द्रो भक्त्या परमया युतः।।

tato gurūktarītyaiva lalitāṃ parameśvarīm| arcayāmāsa rājendro bhaktyā paramayā yutaḥ||

एवं प्रतिदिनं पूजां विधाय प्रीतमानसः। अयोध्यादेवताधामामशिषत्तत्र सङ्गतः।।

evaṃ pratidinaṃ pūjāṃ vidhāya prītamānasaḥ| ayodhyādevatādhāmāmaśiṣattatra saṅgataḥ||

अर्धरात्रे व्यतीते तु निभृतोल्लासदीपिके। किञ्चिन्निद्रालसस्यास्य पुरतस्त्रिपुरांबिका।।

ardharātre vyatīte tu nibhṛtollāsadīpike| kiñcinnidrālasasyāsya puratastripurāṃbikā||

पाशाङ्कुशधनुर्बाणपरिष्कृतचतुर्भुजा। सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता। स्थित्वा वाचमुवाचेमां मन्दमिन्दुमतीसुतम।।

pāśāṅkuśadhanurbāṇapariṣkṛtacaturbhujā| sarvaśṛṅgāraveṣāḍhyā sarvābharaṇabhūṣitā| sthitvā vācamuvācemāṃ mandamindumatīsutam||

अस्ति पङ्क्तिरथ श्रीमन्पुत्रभाग्यं तवानघ। विश्वासघातकर्माणि संति पूर्वकृतानि ते।।

asti paṅktiratha śrīmanputrabhāgyaṃ tavānagha| viśvāsaghātakarmāṇi saṃti pūrvakṛtāni te||

तादृशां कर्मणां शान्त्यै गत्वा काञ्चीपुरं वरम। स्नात्वा कम्पासरस्यां च तत्र मां पश्य पावनीम।।

tādṛśāṃ karmaṇāṃ śāntyai gatvā kāñcīpuraṃ varam| snātvā kampāsarasyāṃ ca tatra māṃ paśya pāvanīm||

मध्ये काञ्चीपुरस्य त्वं कन्दराकाशमध्यगम। कामकोष्ठं विपाप्मापि सप्तद्वारबिलान्वितम।।

madhye kāñcīpurasya tvaṃ kandarākāśamadhyagam| kāmakoṣṭhaṃ vipāpmāpi saptadvārabilānvitam||

साम्राज्यसूचकं पुंसां त्रयाणामपि सिद्धिदम। प्राङ्मुखी तत्र वर्ते ऽहं महासिंहासनेश्वरी।।

sāmrājyasūcakaṃ puṃsāṃ trayāṇāmapi siddhidam| prāṅmukhī tatra varte 'haṃ mahāsiṃhāsaneśvarī||

महालक्ष्मीस्वरूपेण द्विभुजा पद्मधारिणी। चक्रेश्वरी महाराज्ञी ह्यदृश्या स्थूलचक्षुषाम।।

mahālakṣmīsvarūpeṇa dvibhujā padmadhāriṇī| cakreśvarī mahārājñī hyadṛśyā sthūlacakṣuṣām||

ममाक्षिजा महागौरी वर्तते मम दक्षिणे। सौन्दर्यसारसीमा सा सर्वाभरणभूषिता।।

mamākṣijā mahāgaurī vartate mama dakṣiṇe| saundaryasārasīmā sā sarvābharaṇabhūṣitā||

मया च कल्पिताऽवासा द्विभुजा पद्मधारिणी। महालक्ष्मीस्वरूपेण किं वा कृत्यात्मना स्थिता।।

mayā ca kalpitā'vāsā dvibhujā padmadhāriṇī| mahālakṣmīsvarūpeṇa kiṃ vā kṛtyātmanā sthitā||

आपीठमौलिपर्यन्तं पश्य तस्तां ममांशजाम। पातकान्याशु नश्यन्ति किं पुनस्तूपपातकम।।

āpīṭhamauliparyantaṃ paśya tastāṃ mamāṃśajām| pātakānyāśu naśyanti kiṃ punastūpapātakam||

कुवासना कुबुद्धिश्च कुतर्कनिचयश्च यः। कुदेहश्च कुभावश्च नास्तिकत्वं लयं व्रजेत।।

kuvāsanā kubuddhiśca kutarkanicayaśca yaḥ| kudehaśca kubhāvaśca nāstikatvaṃ layaṃ vrajet||

कुरुष्व मे महापूजां सितामध्वाज्यपायसैः। विविधैर्भक्ष्यभोज्यैश्च पदार्थैः षड्रसान्वितैः।।

kuruṣva me mahāpūjāṃ sitāmadhvājyapāyasaiḥ| vividhairbhakṣyabhojyaiśca padārthaiḥ ṣaḍrasānvitaiḥ||

तत्रैव सुप्रसन्नाहं पूरयिष्यामि ते वरम। उपदिश्येति सम्राज्ञी दिव्यमूर्तिस्तिरोदधे।।

tatraiva suprasannāhaṃ pūrayiṣyāmi te varam| upadiśyeti samrājñī divyamūrtistirodadhe||

राजापि सहसोत्थाय किमेतदिति विस्मितः। देवीमुद्बोध्य कौसल्यां शुभलक्षणलक्षिताम।।

rājāpi sahasotthāya kimetaditi vismitaḥ| devīmudbodhya kausalyāṃ śubhalakṣaṇalakṣitām||

तस्यै तद्रात्रिवृत्तान्तं कथयामास सादरम। तत्समा कर्ण्य सा देवी सन्तोषमभजत्तदा।।

tasyai tadrātrivṛttāntaṃ kathayāmāsa sādaram| tatsamā karṇya sā devī santoṣamabhajattadā||

प्राप्तहर्षो नृपः प्रातस्तया दयितया सह। अनीकसचिवोपेतः काञ्चीपुरमुपागमत।।

prāptaharṣo nṛpaḥ prātastayā dayitayā saha| anīkasacivopetaḥ kāñcīpuramupāgamat||

स्नात्वा कंपातरङ्गिण्यां दृष्ट्वा देवीं च पावनीम। पञ्चतीर्थे ततः स्नात्वा देव्या कौसल्यया नृपः।।

snātvā kaṃpātaraṅgiṇyāṃ dṛṣṭvā devīṃ ca pāvanīm| pañcatīrthe tataḥ snātvā devyā kausalyayā nṛpaḥ||

गोभूवस्त्र हिरण्याद्यैस्तत्तीर्थक्षेत्रवासिनः। प्रीणयित्वा सपत्नीकस्तथा तद्भक्तिपूजकान।।

gobhūvastra hiraṇyādyaistattīrthakṣetravāsinaḥ| prīṇayitvā sapatnīkastathā tadbhaktipūjakān||

अथालयं समाविश्य महाभक्त्या नृपोत्तमः। प्रदक्षिणत्रयं कृत्वा विनयेन समन्वितः।।

athālayaṃ samāviśya mahābhaktyā nṛpottamaḥ| pradakṣiṇatrayaṃ kṛtvā vinayena samanvitaḥ||

ततः संनिधिमागत्य देव्या कौसल्यया सह। श्रीकामकोष्ठनिलयं महात्रिपुरसुन्दरीम।।

tataḥ saṃnidhimāgatya devyā kausalyayā saha| śrīkāmakoṣṭhanilayaṃ mahātripurasundarīm||

त्रिमूर्तिजननीमंबां दृष्ट्वा श्रीचक्ररूपिणीम। प्रणिपत्य तु साष्टाङ्गं भार्यया सह भक्तिमान।।

trimūrtijananīmaṃbāṃ dṛṣṭvā śrīcakrarūpiṇīm| praṇipatya tu sāṣṭāṅgaṃ bhāryayā saha bhaktimān||

स्वपुरे त्रैपुरे धाम्नि पुरेक्ष्वाकुप्रवर्तिते। दुर्वासा सशिष्येण पूजार्थं पूर्वकल्पिते।।

svapure traipure dhāmni purekṣvākupravartite| durvāsā saśiṣyeṇa pūjārthaṃ pūrvakalpite||

दासीदासध्वजारोहगृहोत्सवसमन्विते। तत्र स्वगुरुणोक्तं च कृत्वा स्वात्मार्घपूजनम।।

dāsīdāsadhvajārohagṛhotsavasamanvite| tatra svaguruṇoktaṃ ca kṛtvā svātmārghapūjanam||

रात्रौ स्वप्ने तु यद्रूपं दृष्टवान्स्वपुरे महः। तदेवात्रापि संदध्यौ सन्निधौ राजसत्तमः।।

rātrau svapne tu yadrūpaṃ dṛṣṭavānsvapure mahaḥ| tadevātrāpi saṃdadhyau sannidhau rājasattamaḥ||

चिरं ध्यात्वा महाराजः सुवासांसि बहूनि च। दिव्यान्यायतनान्यस्यै दत्त्वा स्तोत्रं चकार ह।।

ciraṃ dhyātvā mahārājaḥ suvāsāṃsi bahūni ca| divyānyāyatanānyasyai dattvā stotraṃ cakāra ha||

पादाग्रलंबिपरमाभरणाभिरामेमञ्जीररत्नरुचिमञ्जुलपादपद्मे। पीतांबरस्फुरितपेशलहेमकाञ्चि केयूरकङ्कणपरिष्कृतबाहुवल्लि।।

pādāgralaṃbiparamābharaṇābhirāmemañjīraratnarucimañjulapādapadme| pītāṃbarasphuritapeśalahemakāñci keyūrakaṅkaṇapariṣkṛtabāhuvalli||

पुण्ड्रेक्षुचापविलसन्मृदुवामपाणे रत्नोर्मिकासुमशराञ्चितदक्षहस्ते। वक्षोजमण्डलविलासिवलक्षहारि पाशाङ्कुशाङ्गदलसद्भुजशोभिताङ्गि।।

puṇḍrekṣucāpavilasanmṛduvāmapāṇe ratnormikāsumaśarāñcitadakṣahaste| vakṣojamaṇḍalavilāsivalakṣahāri pāśāṅkuśāṅgadalasadbhujaśobhitāṅgi||

वक्त्रश्रिया विजितशारदचन्द्रबिंबे ताटङ्करत्नकरमण्डितगण्डभागे। वामे करे सरसिजं सुबिसं दधाने कारुण्यनिर्झरदपाङ्गयुते महेशि।।

vaktraśriyā vijitaśāradacandrabiṃbe tāṭaṅkaratnakaramaṇḍitagaṇḍabhāge| vāme kare sarasijaṃ subisaṃ dadhāne kāruṇyanirjharadapāṅgayute maheśi||

माणिक्यसूत्रमणिभासुरकंबुकण्ठि भालस्थचन्द्रशकलोज्जवलितालकाढ्ये। मन्दस्मितस्फुरणशालिनि मञ्जुनासे नेत्रश्रिया विजितनीलसरोजपत्रे।।

māṇikyasūtramaṇibhāsurakaṃbukaṇṭhi bhālasthacandraśakalojjavalitālakāḍhye| mandasmitasphuraṇaśālini mañjunāse netraśriyā vijitanīlasarojapatre||

सुभ्रूलते सुवदने सुललाटचित्रे योगीन्द्रमानससरोजनिवासहंसि। रत्नानुबद्धतपनीयमहाकिरीटे सर्वाङ्गसुन्दरि समस्तसुरेन्द्रवन्द्ये।।

subhrūlate suvadane sulalāṭacitre yogīndramānasasarojanivāsahaṃsi| ratnānubaddhatapanīyamahākirīṭe sarvāṅgasundari samastasurendravandye||

काङ्क्षानुरूपवरदे करुणार्द्रचित्ते साम्राज्यसम्पदभिमानिनि चक्रनाथे। इन्द्रादिदेवपरिसेवितपादपद्मे सिंहासनेश्वरी परे मयि संनिदध्याः।।

kāṅkṣānurūpavarade karuṇārdracitte sāmrājyasampadabhimānini cakranāthe| indrādidevaparisevitapādapadme siṃhāsaneśvarī pare mayi saṃnidadhyāḥ||

इति स्तत्वा स भूपालो बहिर्निर्गत्य भक्तितः। तस्यास्तु दक्षिणे भागे महागौरीं ददर्श ह।।

iti statvā sa bhūpālo bahirnirgatya bhaktitaḥ| tasyāstu dakṣiṇe bhāge mahāgaurīṃ dadarśa ha||

प्रणम्य दण्डवद्भूमौ कृत्वा चास्याः स्तुतिं पुनः। दत्त्वा चास्यै महार्हाणि वासांसि विविधानि च।।

praṇamya daṇḍavadbhūmau kṛtvā cāsyāḥ stutiṃ punaḥ| dattvā cāsyai mahārhāṇi vāsāṃsi vividhāni ca||

अमुल्यानि महार्हाणि भूषणानि महान्ति च। ततः प्रदक्षिणीकृत्य निर्गत्य सह भार्यया।।

amulyāni mahārhāṇi bhūṣaṇāni mahānti ca| tataḥ pradakṣiṇīkṛtya nirgatya saha bhāryayā||

स्वगुरूक्तविधानेन महापूजां विधाय च। तामेव चिन्तयंस्तत्र सप्तरात्रमुवास सः।।

svagurūktavidhānena mahāpūjāṃ vidhāya ca| tāmeva cintayaṃstatra saptarātramuvāsa saḥ||

अष्टमे दिवसे देवीं नत्वा भक्त्या विलोकयन। अम्बाभीष्टं प्रदेहीति प्रार्थयामास चेतसा।।

aṣṭame divase devīṃ natvā bhaktyā vilokayan| ambābhīṣṭaṃ pradehīti prārthayāmāsa cetasā||

सुप्रसन्ना च कामाक्षी सांतरिक्षगिरावदत। भविष्यन्ति मदंशास्ते चत्वारस्तनया नृप।।

suprasannā ca kāmākṣī sāṃtarikṣagirāvadat| bhaviṣyanti madaṃśāste catvārastanayā nṛpa||

इत्युदीरितमाकर्ण्य प्रमोदविकसन्मुखः। श्रियं प्रणम्य साष्टाङ्गमननन्यशरणः पराम।।

ityudīritamākarṇya pramodavikasanmukhaḥ| śriyaṃ praṇamya sāṣṭāṅgamanananyaśaraṇaḥ parām||

आमन्त्र्य मनसैवांबां सस्त्रीकः सह मन्त्रिभिः। अयोध्यां नगरीं प्रापदिन्दुमत्यास्तु नन्दनः।।

āmantrya manasaivāṃbāṃ sastrīkaḥ saha mantribhiḥ| ayodhyāṃ nagarīṃ prāpadindumatyāstu nandanaḥ||

एवं प्रभावा कामाक्षी सर्वलोकहितैषिणी। सर्वेषामपि भक्तानां काङ्क्षितं पूरयत्यलम।।

evaṃ prabhāvā kāmākṣī sarvalokahitaiṣiṇī| sarveṣāmapi bhaktānāṃ kāṅkṣitaṃ pūrayatyalam||

एनां लोकेषु बहवः कामाक्षीं परदेवताम। उपास्य विधिवद्भक्त्या प्राप्ताः कामानशेषतः।।

enāṃ lokeṣu bahavaḥ kāmākṣīṃ paradevatām| upāsya vidhivadbhaktyā prāptāḥ kāmānaśeṣataḥ||

अद्यापि प्राप्नुवन्त्येव भक्तिमन्तः फलं मुने। अनेके च भविष्यन्ति कामाक्ष्याः करुणादृशः।।

adyāpi prāpnuvantyeva bhaktimantaḥ phalaṃ mune| aneke ca bhaviṣyanti kāmākṣyāḥ karuṇādṛśaḥ||

माहात्म्यमस्याः श्रीदेव्याः को वा वर्णयितुं क्षमः। नाहं न शम्भुर्न ब्रह्मा न विष्णुः किमुतापरे।।

māhātmyamasyāḥ śrīdevyāḥ ko vā varṇayituṃ kṣamaḥ| nāhaṃ na śambhurna brahmā na viṣṇuḥ kimutāpare||

इति ते कथितं किञ्चित्कामाक्ष्याः शीलमुज्ज्वलम। शृण्वतां पठतां चापि सर्वपापहरं स्मृतम।।

iti te kathitaṃ kiñcitkāmākṣyāḥ śīlamujjvalam| śṛṇvatāṃ paṭhatāṃ cāpi sarvapāpaharaṃ smṛtam||