अश्वानन महाप्राज्ञ श्रुतमाख्यानमुत्तमम। विक्रमो ललितादेव्या विशिष्टो वर्णितस्त्वया।।

aśvānana mahāprājña śrutamākhyānamuttamam| vikramo lalitādevyā viśiṣṭo varṇitastvayā||

चरितैरनघैर्देव्याः सुप्रीतो ऽस्मि हयानन। श्रुता सा महतीशक्तिर्मन्त्रिणीदण्डनाथयोः।।

caritairanaghairdevyāḥ suprīto 'smi hayānana| śrutā sā mahatīśaktirmantriṇīdaṇḍanāthayoḥ||

पश्चात्किमकरोत्तत्र युद्धानन्तरमंबिका। चतुर्थदिनशर्वर्यां विभातायां हयानन।।

paścātkimakarottatra yuddhānantaramaṃbikā| caturthadinaśarvaryāṃ vibhātāyāṃ hayānana||

शृणु कुम्भज तत्प्राज्ञ यत्तया जगदंबया। पश्चादाचरितं कर्म निहते भण्डदानवे।।

śṛṇu kumbhaja tatprājña yattayā jagadaṃbayā| paścādācaritaṃ karma nihate bhaṇḍadānave||

शक्तीनामखिलं सैन्यं दैत्ययुधशतार्दितम। मुहुराह्लादयामास लोचनैरमृताप्लुतैः।।

śaktīnāmakhilaṃ sainyaṃ daityayudhaśatārditam| muhurāhlādayāmāsa locanairamṛtāplutaiḥ||

ललितापरमेशान्याः कटाक्षामृतधारया। जहुर्युद्धपरिश्रान्तिं शक्तयः प्रीतिमानसाः।।

lalitāparameśānyāḥ kaṭākṣāmṛtadhārayā| jahuryuddhapariśrāntiṃ śaktayaḥ prītimānasāḥ||

अस्मिन्नवसरे देवा भण्डमर्दनतोषिताः। सर्वे ऽपि सेवितुं प्राप्ता ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः।।

asminnavasare devā bhaṇḍamardanatoṣitāḥ| sarve 'pi sevituṃ prāptā brahmaviṣṇupurogamāḥ||

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च शक्राद्यास्त्रिदशास्तथा। आदित्या वसवो रुद्रा मरुतः साध्यदेवताः।।

brahmā viṣṇuśca rudraśca śakrādyāstridaśāstathā| ādityā vasavo rudrā marutaḥ sādhyadevatāḥ||

सिद्धाः किंपुरुषा यक्षा निरृत्याद्या निशाचराः। प्रह्लादाद्या महादैत्याः सर्वे ऽप्यण्डनिवासिनः।।

siddhāḥ kiṃpuruṣā yakṣā nirṛtyādyā niśācarāḥ| prahlādādyā mahādaityāḥ sarve 'pyaṇḍanivāsinaḥ||

आगत्य तुष्टुवुः प्रीत्या सिंहासनमहेश्वरीम।।

āgatya tuṣṭuvuḥ prītyā siṃhāsanamaheśvarīm||

नमोनमस्ते जगदेकनाथे नमोनमः श्रीत्रिपुराभिधाने। नमोनमो भण्डमहासुरघ्ने नमो ऽस्तु कामेश्वरि वामकेशि।।

namonamaste jagadekanāthe namonamaḥ śrītripurābhidhāne| namonamo bhaṇḍamahāsuraghne namo 'stu kāmeśvari vāmakeśi||

चिन्तामणे चिन्तितदानदक्षे ऽचिन्तये चिराकारतरङ्गमाले। चित्राम्बरे चित्रजगत्प्रसूते चित्राख्यनित्ये सुखदे नमस्ते।।

cintāmaṇe cintitadānadakṣe 'cintaye cirākārataraṅgamāle| citrāmbare citrajagatprasūte citrākhyanitye sukhade namaste||

मोक्षप्रदे मुग्धशशाङ्कचूडे मुग्धस्मिते मोहनभेददक्षे। मुद्रेश्वरीचर्चितराजतन्त्रे मुद्राप्रिये देवि नमोनमस्ते।।

mokṣaprade mugdhaśaśāṅkacūḍe mugdhasmite mohanabhedadakṣe| mudreśvarīcarcitarājatantre mudrāpriye devi namonamaste||

क्रूरान्तकध्वंसिनि कोमलाङ्गे कोपेषु कालीं तनुमादधाने। क्रोडानने पालितसैन्यचक्रे क्रोडीकृताशेषभये नमस्ते।।

krūrāntakadhvaṃsini komalāṅge kopeṣu kālīṃ tanumādadhāne| kroḍānane pālitasainyacakre kroḍīkṛtāśeṣabhaye namaste||

षडङ्गदेवीपरिवारकृष्णे षडङ्गयुक्तश्रुतिवाक्यमृग्ये। षट्चक्रसंस्थे च षडूर्मियुक्ते षड्भावरूपे ललिते नमस्ते।।

ṣaḍaṅgadevīparivārakṛṣṇe ṣaḍaṅgayuktaśrutivākyamṛgye| ṣaṭcakrasaṃsthe ca ṣaḍūrmiyukte ṣaḍbhāvarūpe lalite namaste||

कामे शिवे मुख्यसमस्तनित्ये कान्तासनान्ते कमलायताक्षि। कामप्रदे कामिनि कामशंभोः काम्ये कलानामधिपे नमस्ते।।

kāme śive mukhyasamastanitye kāntāsanānte kamalāyatākṣi| kāmaprade kāmini kāmaśaṃbhoḥ kāmye kalānāmadhipe namaste||

दिव्यौषधाद्ये नगरौघरूपे दिव्ये दिनाधीशसहस्रकान्ते। देदीप्यमाने दयया सनाथे देवाधिदेवप्रमदे नमस्ते।।

divyauṣadhādye nagaraugharūpe divye dinādhīśasahasrakānte| dedīpyamāne dayayā sanāthe devādhidevapramade namaste||

सदाणिमाद्यष्टकसेवनीये सदाशिवात्मोज्ज्वलमञ्चवासे। सभ्ये सदेकाल यपादपूज्ये सवित्रि लोकस्य नमोनमस्ते।।

sadāṇimādyaṣṭakasevanīye sadāśivātmojjvalamañcavāse| sabhye sadekāla yapādapūjye savitri lokasya namonamaste||

ब्राह्मीमुखैर्मातृगणैर्निषेव्ये ब्रह्मप्रिये ब्राह्मणबन्धमेत्रि। ब्रह्मामृतस्रोतसि राजहंसिब्रह्मेश्वरि श्रीललिते नमस्ते।।

brāhmīmukhairmātṛgaṇairniṣevye brahmapriye brāhmaṇabandhametri| brahmāmṛtasrotasi rājahaṃsibrahmeśvari śrīlalite namaste||

संक्षोभिणीमुख्यसमस्तमुद्रासंसेविते संसरणप्रहन्त्रि। संसारलीलाकृतिसारसाक्षि सदा नमस्ते ललिते ऽधिनाथे। नित्ये कलाषोडशकेन नामाकर्षिण्यधीशि प्रमथेन सेव्ये।।

saṃkṣobhiṇīmukhyasamastamudrāsaṃsevite saṃsaraṇaprahantri| saṃsāralīlākṛtisārasākṣi sadā namaste lalite 'dhināthe| nitye kalāṣoḍaśakena nāmākarṣiṇyadhīśi pramathena sevye||

नित्ये निरातङ्कदयाप्रपञ्चे नीलालकश्रेणि नमोनमस्ते। अनङ्गपुष्पादिभिरुन्नदाभिरनङ्गदेवीभिरजस्रसेव्ये। अभव्यहन्त्र्यक्षरराशिरूपे हतारिवर्गे ललिते नमस्ते।।

nitye nirātaṅkadayāprapañce nīlālakaśreṇi namonamaste| anaṅgapuṣpādibhirunnadābhiranaṅgadevībhirajasrasevye| abhavyahantryakṣararāśirūpe hatārivarge lalite namaste||

संक्षोभिणीमुख्यचतुर्दशार्चिर्मालावृतोदारमहाप्रदीप्ते। आत्मानमाबिभ्रति विभ्रमाढ्ये शुभ्राश्रये शुभ्रपदे नमस्ते।।

saṃkṣobhiṇīmukhyacaturdaśārcirmālāvṛtodāramahāpradīpte| ātmānamābibhrati vibhramāḍhye śubhrāśraye śubhrapade namaste||

सशर्वसिद्धादि कशक्तिवन्द्ये सर्वज्ञविज्ञातपदारविन्दे। सर्वाधिके सर्वगते समस्तसिद्धिप्रदे श्रीललिते नमस्ते।।

saśarvasiddhādi kaśaktivandye sarvajñavijñātapadāravinde| sarvādhike sarvagate samastasiddhiprade śrīlalite namaste||

सर्वज्ञजातप्रथमाभिरन्यदेवी भिरप्याश्रितचक्रभूमे। सर्वामराकाङ्क्षितपूरयित्रि सर्वस्य लोकस्य सवित्रि पाहि।।

sarvajñajātaprathamābhiranyadevī bhirapyāśritacakrabhūme| sarvāmarākāṅkṣitapūrayitri sarvasya lokasya savitri pāhi||

वन्दे वशिन्यादिकवाग्विभूते वर्द्धिष्णुचक्र द्युतिवाहवाहे। बलाहकश्यामकचे वचो ऽब्धे वरप्रदे सुंदरि पाहि विश्वम।।

vande vaśinyādikavāgvibhūte varddhiṣṇucakra dyutivāhavāhe| balāhakaśyāmakace vaco 'bdhe varaprade suṃdari pāhi viśvam||

बाणादिदिव्यायुधसार्वभौमे भण्डासुरानीकवनान्तदावे। अत्युग्रतेजोज्ज्वलितांबुराशे प्रसेव्यमाने परितो नमस्ते।।

bāṇādidivyāyudhasārvabhaume bhaṇḍāsurānīkavanāntadāve| atyugratejojjvalitāṃburāśe prasevyamāne parito namaste||

कामेशि वज्रेशि भगेश्यरूपे कन्ये कले कालविलोपदक्षे। कथाविशेषीकृतदैत्यसैन्ये कामेशयान्ते कमले नमस्ते।।

kāmeśi vajreśi bhageśyarūpe kanye kale kālavilopadakṣe| kathāviśeṣīkṛtadaityasainye kāmeśayānte kamale namaste||

बिन्दुस्थिते बिन्दुकलैकरूपे बिन्द्वात्मिके बृंहितचित्प्रकाशे। बृहत्कुचंभोजविलोलहारे बृहत्प्रभावे ललिते नमस्ते।।

bindusthite bindukalaikarūpe bindvātmike bṛṃhitacitprakāśe| bṛhatkucaṃbhojavilolahāre bṛhatprabhāve lalite namaste||

कामेश्वरोत्संगसदानिवासे कालात्मिके देवि कृतानुकंपे। कल्पावसानोत्थित कालिरूपे कामप्रदे कल्पलते नमस्ते।।

kāmeśvarotsaṃgasadānivāse kālātmike devi kṛtānukaṃpe| kalpāvasānotthita kālirūpe kāmaprade kalpalate namaste||

सवारुणे सांद्रसुधांशुशीते सारङ्गशावाक्षि सरोजवक्त्रे। सारस्य सारस्य सदैकभूमे समस्तविद्येश्वरि संनतिस्ते।।

savāruṇe sāṃdrasudhāṃśuśīte sāraṅgaśāvākṣi sarojavaktre| sārasya sārasya sadaikabhūme samastavidyeśvari saṃnatiste||

तव प्रभावेण चिदग्निजायां श्रीशंभुनाथप्रकडीकृतायाः। भण्डासुराद्याः समरे प्रचण्डा हता जगत्कण्टकतां प्रयाताः।।

tava prabhāveṇa cidagnijāyāṃ śrīśaṃbhunāthaprakaḍīkṛtāyāḥ| bhaṇḍāsurādyāḥ samare pracaṇḍā hatā jagatkaṇṭakatāṃ prayātāḥ||

नव्यानि सर्वाणि वपूंषि कृत्वा हि सांद्रकारुण्यसुधाप्लवैर्न्नः। त्वया समस्तं भुवनं सहर्षं सुजीवितं सुंदरि सभ्यलभ्ये।।

navyāni sarvāṇi vapūṃṣi kṛtvā hi sāṃdrakāruṇyasudhāplavairnnaḥ| tvayā samastaṃ bhuvanaṃ saharṣaṃ sujīvitaṃ suṃdari sabhyalabhye||

श्रीशंभुनाथस्य महाशयस्य द्वितीयतेजः प्रसरात्मके यः। स्थाण्वाश्रमे कॢप्ततया विरक्तः सतीवियोगेन विरस्तभोगः।।

śrīśaṃbhunāthasya mahāśayasya dvitīyatejaḥ prasarātmake yaḥ| sthāṇvāśrame kḷptatayā viraktaḥ satīviyogena virastabhogaḥ||

तेनाद्रिवंशे धृतजन्मलाभां कन्यामुमां योजयितुं प्रवृत्ताः। एवं स्मरं प्रेरितवन्त एव तस्यान्तिकं घोर तपःस्थितस्य।।

tenādrivaṃśe dhṛtajanmalābhāṃ kanyāmumāṃ yojayituṃ pravṛttāḥ| evaṃ smaraṃ preritavanta eva tasyāntikaṃ ghora tapaḥsthitasya||

तेनाथ वैराग्यतपोविघातक्रोधेन लालाटकृशानुदग्धः। भस्मावशेषो मदनस्ततो ऽभूत्ततो हि भण्डासुर एष जातः।।

tenātha vairāgyatapovighātakrodhena lālāṭakṛśānudagdhaḥ| bhasmāvaśeṣo madanastato 'bhūttato hi bhaṇḍāsura eṣa jātaḥ||

ततो वधस्तस्य दुराशयस्य कृतो भवत्या रणदुर्मदस्य। अथास्मदर्थे त्वतनुस्सजातस्त्वं कामसंजीवनमाशुकुर्याः।।

tato vadhastasya durāśayasya kṛto bhavatyā raṇadurmadasya| athāsmadarthe tvatanussajātastvaṃ kāmasaṃjīvanamāśukuryāḥ||

इयं रतिर्भर्तृवियोगखिन्ना वैधव्यमत्यन्तमभव्यमाप। पुनस्त्वदुत्पादितकामसंगाद्भविष्यति श्रीललिते सनाथा।।

iyaṃ ratirbhartṛviyogakhinnā vaidhavyamatyantamabhavyamāpa| punastvadutpāditakāmasaṃgādbhaviṣyati śrīlalite sanāthā||

तया तु दृष्टेन मनोभवेन संमोहितः पूर्ववदिन्दुमौलिः। चिरं कृतात्यन्तमहासपर्या तां पार्वतीं द्राक्परिणेष्यतीशः।।

tayā tu dṛṣṭena manobhavena saṃmohitaḥ pūrvavadindumauliḥ| ciraṃ kṛtātyantamahāsaparyā tāṃ pārvatīṃ drākpariṇeṣyatīśaḥ||

तयोश्च संगाद्भविता कुमारः समस्तगीर्वाणचमूविनेता। तेनैव वीरेण रणे निरस्य स तारको नाम सुरारिराजः।।

tayośca saṃgādbhavitā kumāraḥ samastagīrvāṇacamūvinetā| tenaiva vīreṇa raṇe nirasya sa tārako nāma surārirājaḥ||

यो भण्डदैत्यस्य दुराशयस्य मित्रं स लोकत्रयधूमकेतुः। श्रीकण्ठपुत्रैण रणे हतश्चेत्प्राणप्रतिष्ठैव तदा भवेन्नः।।

yo bhaṇḍadaityasya durāśayasya mitraṃ sa lokatrayadhūmaketuḥ| śrīkaṇṭhaputraiṇa raṇe hataścetprāṇapratiṣṭhaiva tadā bhavennaḥ||

तस्मात्त्वमंबत्रिपुरे जनानां मानापहं मन्मथवीरवर्यम। उत्पाद्यरत्या विधवात्वदुःखमपाकुरु व्याकुलकुन्तलायाः।।

tasmāttvamaṃbatripure janānāṃ mānāpahaṃ manmathavīravaryam| utpādyaratyā vidhavātvaduḥkhamapākuru vyākulakuntalāyāḥ||

एषा त्वनाथा भवतीं प्रपन्ना भर्तृप्रणाशेन कृशाङ्गयष्टिः। नमस्करोति त्रिपुराभिधाने तदत्र कारुण्यकलां विधेहि।।

eṣā tvanāthā bhavatīṃ prapannā bhartṛpraṇāśena kṛśāṅgayaṣṭiḥ| namaskaroti tripurābhidhāne tadatra kāruṇyakalāṃ vidhehi||

इति स्तुत्वा महेशानी ब्रह्माद्या विबुधोत्तमाः। तां रतिं दर्शयमासुर्मलिनां शोककर्शितम।।

iti stutvā maheśānī brahmādyā vibudhottamāḥ| tāṃ ratiṃ darśayamāsurmalināṃ śokakarśitam||

सा पर्यश्रुमुखी कीर्णकुन्तला धूलिधूसरा। ननाम जगदंबां वै वैधव्यत्यक्तभूषणा।।

sā paryaśrumukhī kīrṇakuntalā dhūlidhūsarā| nanāma jagadaṃbāṃ vai vaidhavyatyaktabhūṣaṇā||

अथ तद्दर्शनोत्पन्नकारुण्या परमेश्वरी। ततः कटाक्षादुत्पन्नः स्मयमानसुखांबुजः।।

atha taddarśanotpannakāruṇyā parameśvarī| tataḥ kaṭākṣādutpannaḥ smayamānasukhāṃbujaḥ||

पूर्वदेहाधिकरुचिर्मन्मथो मदमेदुरः। द्विभुजः सर्वभूषाढ्यः पुष्पेषुः पुष्पकार्मुकः।।

pūrvadehādhikarucirmanmatho madameduraḥ| dvibhujaḥ sarvabhūṣāḍhyaḥ puṣpeṣuḥ puṣpakārmukaḥ||

आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम। अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे। मज्जन्ती निजभर्तारमवरोक्य मुदं गता।।

ānandayankaṭākṣeṇa pūrvajanmapriyāṃ ratim| atha sāpi ratirdevī mahatyānandasāgare| majjantī nijabhartāramavarokya mudaṃ gatā||

आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम। अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे। मज्जन्ती निजभर्तारमवलोक्य मुदं गता।।

ānandayankaṭākṣeṇa pūrvajanmapriyāṃ ratim| atha sāpi ratirdevī mahatyānandasāgare| majjantī nijabhartāramavalokya mudaṃ gatā||

श्यामले स्नापयित्वैनां वस्त्रकाञ्च्यादिभूषणैः। अलङ्कृत्य यथापूर्वं शीघ्रमानीयतामिह।।

śyāmale snāpayitvaināṃ vastrakāñcyādibhūṣaṇaiḥ| alaṅkṛtya yathāpūrvaṃ śīghramānīyatāmiha||

तदाज्ञां शिरसा धृत्वा श्यामा सर्वं तथाकरोत। ब्रह्मर्षिभिर्वसिष्ठाद्यैर्वैवाहि कविधानतः।।

tadājñāṃ śirasā dhṛtvā śyāmā sarvaṃ tathākarota| brahmarṣibhirvasiṣṭhādyairvaivāhi kavidhānataḥ||

कारयामास दंपत्योः पाणिग्रहणमङ्गलम। अप्सरोभिश्च सर्वाभिर्नृत्यगीतादिसंयुतम।।

kārayāmāsa daṃpatyoḥ pāṇigrahaṇamaṅgalam| apsarobhiśca sarvābhirnṛtyagītādisaṃyutam||

एतद्दृष्ट्वा महेन्द्राद्या ऋषयश्च तपोधनाः। साधुसाध्विति शंसंतस्तुष्टुवुर्ललितांबिकाम।।

etaddṛṣṭvā mahendrādyā ṛṣayaśca tapodhanāḥ| sādhusādhviti śaṃsaṃtastuṣṭuvurlalitāṃbikām||

पुष्पवृष्टिं विमुञ्चन्तः सर्वे सन्तुष्टमानसाः। बभूवुस्तौ महाभक्त्या प्रणम्य ललितेश्वरीम।।

puṣpavṛṣṭiṃ vimuñcantaḥ sarve santuṣṭamānasāḥ| babhūvustau mahābhaktyā praṇamya laliteśvarīm||

तत्पार्श्वे तु समागत्य बद्धाञ्जलिपुटौ स्थितौ। अथ कन्दर्पवीरो ऽपि नमस्कृत्य महेश्वरीम। व्यज्ञापयदिदं वाक्यं भक्तिनिर्भरमानसः।।

tatpārśve tu samāgatya baddhāñjalipuṭau sthitau| atha kandarpavīro 'pi namaskṛtya maheśvarīm| vyajñāpayadidaṃ vākyaṃ bhaktinirbharamānasaḥ||

यद्दग्धमीशनेत्रेण वपुर्मे ललितांबिके। तत्त्वदीयकटाक्षस्य प्रसादात्पुनरागतम।।

yaddagdhamīśanetreṇa vapurme lalitāṃbike| tattvadīyakaṭākṣasya prasādātpunarāgatam||

तव पुत्रो ऽस्मि दासो ऽस्मि क्वापि कृत्ये नियुङ्क्ष्व माम। इत्युक्ता परमेशानी तमाह मकरध्वजम।।

tava putro 'smi dāso 'smi kvāpi kṛtye niyuṅkṣva mām| ityuktā parameśānī tamāha makaradhvajam||

वत्सागच्छ मनोजन्मन्न भयं तव विद्यते। मत्प्रसादाज्जगत्सर्वं मोहयाव्याहताशुग।।

vatsāgaccha manojanmanna bhayaṃ tava vidyate| matprasādājjagatsarvaṃ mohayāvyāhatāśuga||

तद्बाणपातनाज्जातधैर्यविप्लव ईश्वरः। पर्वतस्य सुतां गौरीं परिणेष्यति सत्वरम।।

tadbāṇapātanājjātadhairyaviplava īśvaraḥ| parvatasya sutāṃ gaurīṃ pariṇeṣyati satvaram||

सहस्रकोटयः कामा मत्प्रसादात्त्वदुद्भवाः। सर्वेषां देहमाविश्य दास्यन्ति रतिमुत्तमाम।।

sahasrakoṭayaḥ kāmā matprasādāttvadudbhavāḥ| sarveṣāṃ dehamāviśya dāsyanti ratimuttamām||

मत्प्रसादेन वैराग्यात्संक्रुद्धो ऽपि स ईश्वरः। देहदाहं विधातुं ते न समर्थो भविष्यति।।

matprasādena vairāgyātsaṃkruddho 'pi sa īśvaraḥ| dehadāhaṃ vidhātuṃ te na samartho bhaviṣyati||

अदृश्यमूर्तिः सर्वेषां प्राणिनां भवमोहनः। स्वभार्याविरहाशङ्की देहस्यार्धं प्रदास्यति। प्रयातो ऽसौ कातरात्मा त्वद्बाणाहतमानसः।।

adṛśyamūrtiḥ sarveṣāṃ prāṇināṃ bhavamohanaḥ| svabhāryāvirahāśaṅkī dehasyārdhaṃ pradāsyati| prayāto 'sau kātarātmā tvadbāṇāhatamānasaḥ||

अद्य प्रभृति कन्दर्प मत्प्रसादान्महीयसः। त्वन्निन्दां ये करिष्यन्ति त्वयि वा विमुखाशयाः। अवश्यं क्लीबतैव स्यात्तेषां जन्मनिजन्मनि।।

adya prabhṛti kandarpa matprasādānmahīyasaḥ| tvannindāṃ ye kariṣyanti tvayi vā vimukhāśayāḥ| avaśyaṃ klībataiva syātteṣāṃ janmanijanmani||

ये पापिष्ठा दुरात्मानो मद्भक्तद्रोहिणश्च हि। तानगम्यासु नारीषु पातयित्वा विनाशय।।

ye pāpiṣṭhā durātmāno madbhaktadrohiṇaśca hi| tānagamyāsu nārīṣu pātayitvā vināśaya||

येषां मदीय पूजासु मद्भक्तेष्वादृतं मनः। तेषां कामसुखं सर्वं संपादय समीप्सितम।।

yeṣāṃ madīya pūjāsu madbhakteṣvādṛtaṃ manaḥ| teṣāṃ kāmasukhaṃ sarvaṃ saṃpādaya samīpsitam||

इति श्रीललितादेव्या कृताज्ञावचनं स्मरः। तथेति शिरसा बिभ्रत्सांजलिर्निर्ययौ ततः।।

iti śrīlalitādevyā kṛtājñāvacanaṃ smaraḥ| tatheti śirasā bibhratsāṃjalirniryayau tataḥ||

तस्यानङ्गस्य सर्वेभ्यो रोमकूपेभ्य उत्थिताः। बहवः शोभनाकारा मदना विश्वमोहनाः।।

tasyānaṅgasya sarvebhyo romakūpebhya utthitāḥ| bahavaḥ śobhanākārā madanā viśvamohanāḥ||

तैर्विमोह्य समस्तं च जगच्चक्रं मनोभवः। पुनः स्थाण्वाश्रमं प्राप चन्द्रमौलेर्जिगीषया।।

tairvimohya samastaṃ ca jagaccakraṃ manobhavaḥ| punaḥ sthāṇvāśramaṃ prāpa candramaulerjigīṣayā||

वसंतेन च मित्रेण सेनान्या शीतरोचिषा। रागेण पीठमर्देन मन्दानिलरयेण च।।

vasaṃtena ca mitreṇa senānyā śītarociṣā| rāgeṇa pīṭhamardena mandānilarayeṇa ca||

पुंस्कोकिलगलत्स्वानकाहलीभिश्च संयुतः। शृङ्गारवीरसंपन्नो रत्यालिङ्गितविग्रहः।।

puṃskokilagalatsvānakāhalībhiśca saṃyutaḥ| śṛṅgāravīrasaṃpanno ratyāliṅgitavigrahaḥ||

जैत्र शरासनं धुन्वन्प्रवीराणां पुरोगमः। मदनारेरभिमुखं प्राप्य निभय आस्थितः।।

jaitra śarāsanaṃ dhunvanpravīrāṇāṃ purogamaḥ| madanārerabhimukhaṃ prāpya nibhaya āsthitaḥ||

तपोनिष्ठं चन्द्रचूडं ताडयामास सायकैः। अथ कन्दर्पबाणौधैस्ताडितश्चन्द्रशेखरः। दूरीचकार वैराग्यं तपस्तत्त्याज दुष्करम।।

taponiṣṭhaṃ candracūḍaṃ tāḍayāmāsa sāyakaiḥ| atha kandarpabāṇaudhaistāḍitaścandraśekharaḥ| dūrīcakāra vairāgyaṃ tapastattyāja duṣkaram||

नियमानखिलांस्त्यक्त्वा त्यक्तधैर्यः शिवः कृतः। तामेव पार्वतीं ध्यात्वा भूयोभूयः स्मरातुरः।।

niyamānakhilāṃstyaktvā tyaktadhairyaḥ śivaḥ kṛtaḥ| tāmeva pārvatīṃ dhyātvā bhūyobhūyaḥ smarāturaḥ||

निशश्वास वहञ्शर्वः पाण्डुरं गण्डमण्डलम। बाष्पायमाणो विरही संतप्तो धैर्यविप्लवात। भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन।।

niśaśvāsa vahañśarvaḥ pāṇḍuraṃ gaṇḍamaṇḍalam| bāṣpāyamāṇo virahī saṃtapto dhairyaviplavāt| bhūyobhūyo girisutāṃ pūrvadṛṣṭāmanusmaran||

अनङ्गबाणदहनैस्तप्यमानस्य शूलिनः। न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत।।

anaṅgabāṇadahanaistapyamānasya śūlinaḥ| na candrarekhā no gaṅgā dehatāpacchide 'bhavat||

नन्दिभृङ्गिमहाकालप्रमुखैर्गणमण्डलैः। आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः।।

nandibhṛṅgimahākālapramukhairgaṇamaṇḍalaiḥ| āhṛte puṣpaśayane viluloṭha muhurmuhuḥ||

नन्दिनो हस्तमालंब्य पुष्पतल्पान्तरात्पुनः। पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः।।

nandino hastamālaṃbya puṣpatalpāntarātpunaḥ| puṣpatalpāntaraṃ gatvā vyaceṣṭata muhurmuhuḥ||

न पुष्पशयनेनेन्दुखण्डनिर्गलितामृते। न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः।।

na puṣpaśayanenendukhaṇḍanirgalitāmṛte| na himānīpayasi vā nivṛttastadvapurjvaraḥ||

स तनेरतनुज्वालां शमयिष्यन्मुहुर्मुहुः। शिलीभूतान्हिमपयः पट्टानध्यवसच्छिवः। भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत।।

sa taneratanujvālāṃ śamayiṣyanmuhurmuhuḥ| śilībhūtānhimapayaḥ paṭṭānadhyavasacchivaḥ| bhūyaḥ śailasutārūpaṃ citrapaṭṭe nakhairlikhat||

तदालोकनतो ऽदूरमनङ्गार्तिमवर्धयत। तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः।।

tadālokanato 'dūramanaṅgārtimavardhayat| tāmālikhya hriyā namrāṃ vīkṣamāṇāṃ kaṭākṣataḥ||

तच्चित्रपट्टमङ्गेषु रोमहर्षेषु चाक्षिपत। चिन्तासंगेन महता महात्या रतिसंपदा। भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः।।

taccitrapaṭṭamaṅgeṣu romaharṣeṣu cākṣipat| cintāsaṃgena mahatā mahātyā ratisaṃpadā| bhūyasā smaratāpena vivyathe viṣamekṣaṇaḥ||

तामेव सर्वतः पश्यंस्तस्यामेव मनो दिशन। तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया।।

tāmeva sarvataḥ paśyaṃstasyāmeva mano diśan| tathaiva saṃllapansārdhamunmādenopapannayā||

तन्मात्रभूतहृदयस्तच्चित्तस्तत्परायणः। तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः।।

tanmātrabhūtahṛdayastaccittastatparāyaṇaḥ| tatkathāsudhayā nītasamastarajanīdinaḥ||

तच्छीलवर्णन रतस्तद्रूपालोकनोत्सुकः। तच्चारुभोगसंकल्पमालाकरसुमालिकः। तन्मयत्वमनुप्राप्तस्ततापातितरां शिवः।।

tacchīlavarṇana ratastadrūpālokanotsukaḥ| taccārubhogasaṃkalpamālākarasumālikaḥ| tanmayatvamanuprāptastatāpātitarāṃ śivaḥ||

इमां मनोभव रुजमचिकित्स्यां स धूर्जटिः। अवलोक्य विवाहाय भृशमुद्यमवानभूत।।

imāṃ manobhava rujamacikitsyāṃ sa dhūrjaṭiḥ| avalokya vivāhāya bhṛśamudyamavānabhūt||

इत्थं विमोह्य तं देवं कन्दर्पो ललिताज्ञया। अथ तां पर्वतसुतामाशुगैरभ्यतापयत।।

itthaṃ vimohya taṃ devaṃ kandarpo lalitājñayā| atha tāṃ parvatasutāmāśugairabhyatāpayat||

प्रभूतविरहज्वालामलिनैः श्वसितानलैः। शुष्यमाणाधरदलो भृशं पाण्डुकपोलभूः।।

prabhūtavirahajvālāmalinaiḥ śvasitānalaiḥ| śuṣyamāṇādharadalo bhṛśaṃ pāṇḍukapolabhūḥ||

नाहारे वा न शयने न स्वापे धृतिमिच्छति। मखीसहस्रैः सिषिचे नित्यं शीतोपचारकैः।।

nāhāre vā na śayane na svāpe dhṛtimicchati| makhīsahasraiḥ siṣice nityaṃ śītopacārakaiḥ||

पुनः पुनस्तप्यमाना पुनरेव च विह्वला। न जगाम रुजाशान्ति मन्मथाग्नेर्महीयसः।।

punaḥ punastapyamānā punareva ca vihvalā| na jagāma rujāśānti manmathāgnermahīyasaḥ||

न निद्रां पार्वती भेजे विरहेणोपतापिता। स्वतनोस्तापनेनासौ पितुः खेदमवर्धयत।।

na nidrāṃ pārvatī bheje viraheṇopatāpitā| svatanostāpanenāsau pituḥ khedamavardhayat||

अप्रतीकारपुरुषं विरहं तुहितुः शिवे। अवलोक्य स शैलेन्द्रो महादुःखमवाप्तवान।।

apratīkārapuruṣaṃ virahaṃ tuhituḥ śive| avalokya sa śailendro mahāduḥkhamavāptavān||

भद्रे त्वं तपसा देवं तोषयित्वा महेश्वरम। भार्तारं तं समृच्छेति पित्रा सम्प्रेरिताथ सा।।

bhadre tvaṃ tapasā devaṃ toṣayitvā maheśvaram| bhārtāraṃ taṃ samṛccheti pitrā sampreritātha sā||

हिमवच्छैलशिखरे गौरीशिखरनामनि। वकार पतिलाभाय पार्वती दुष्करं तपः।।

himavacchailaśikhare gaurīśikharanāmani| vakāra patilābhāya pārvatī duṣkaraṃ tapaḥ||

शिशिरेषु जलावासा ग्रीष्मे दहनमध्यगा। अर्के निविष्टदृष्टिश्च सुघोरं तप आस्थिता।।

śiśireṣu jalāvāsā grīṣme dahanamadhyagā| arke niviṣṭadṛṣṭiśca sughoraṃ tapa āsthitā||

तेनैव तपसा तुष्टः सान्निध्यं दत्तवाञ्छिवः। अङ्गीचकार तां भार्यां वैवाहिकविधानतः।।

tenaiva tapasā tuṣṭaḥ sānnidhyaṃ dattavāñchivaḥ| aṅgīcakāra tāṃ bhāryāṃ vaivāhikavidhānataḥ||

अथाद्रिपतिना दत्तां तनयां नलिनेक्षणाम। सप्तर्षिद्वारतः पूर्वं प्रार्थितामुदवोढ सः।।

athādripatinā dattāṃ tanayāṃ nalinekṣaṇām| saptarṣidvārataḥ pūrvaṃ prārthitāmudavoḍha saḥ||

तया च रममाणो ऽसौ बहुकालं महेश्वरः। ओषधीप्रस्थनगरे श्वशुरस्य गृहे ऽवसत।।

tayā ca ramamāṇo 'sau bahukālaṃ maheśvaraḥ| oṣadhīprasthanagare śvaśurasya gṛhe 'vasat||

पुनः कैलासमागत्य समस्तैः प्रमथैः सह। पार्वतीमानिनायाद्रिनाथस्य प्रीतिमावहत।।

punaḥ kailāsamāgatya samastaiḥ pramathaiḥ saha| pārvatīmānināyādrināthasya prītimāvahat||

रममाणस्तया सार्थं कैलासे मन्दरे तथा। विन्ध्याद्रौ हेमशैले च मलये पारियात्रके।।

ramamāṇastayā sārthaṃ kailāse mandare tathā| vindhyādrau hemaśaile ca malaye pāriyātrake||

नानाविधेषु स्थानेषु रतिं प्राप महेश्वरः। अथ तस्यां ससर्जोग्रं वीर्यं सा सोढुमक्षमा।।

nānāvidheṣu sthāneṣu ratiṃ prāpa maheśvaraḥ| atha tasyāṃ sasarjograṃ vīryaṃ sā soḍhumakṣamā||

भुव्यत्यजत्सापि वह्नौ कृत्तिकासु स चाक्षिपत। ताश्च गङ्गाजले ऽमुञ्चन्सा चैव शरकानने।।

bhuvyatyajatsāpi vahnau kṛttikāsu sa cākṣipat| tāśca gaṅgājale 'muñcansā caiva śarakānane||

तत्रोद्भूतो महावीरो महासेनः षडाननः। गङ्गायाश्चान्तिकं नीतो धूर्जटिर्वृद्धि मागमत।।

tatrodbhūto mahāvīro mahāsenaḥ ṣaḍānanaḥ| gaṅgāyāścāntikaṃ nīto dhūrjaṭirvṛddhi māgamat||

स वर्धमानो दिवसेदिवसे तीव्रविक्रमः। शिक्षितो निजतातेन सर्वा विद्या अवाप्तवान।।

sa vardhamāno divasedivase tīvravikramaḥ| śikṣito nijatātena sarvā vidyā avāptavān||

अथ तातकृतानुज्ञः सुरसैन्यपतिर्भवन। तारकं मारयामास समस्तैः सह दानवैः।।

atha tātakṛtānujñaḥ surasainyapatirbhavan| tārakaṃ mārayāmāsa samastaiḥ saha dānavaiḥ||

ततस्तारकदैत्येन्द्रवधसन्तोषशालिना। शक्रेण दत्तां स गुहो देवसेनामुपानयत।।

tatastārakadaityendravadhasantoṣaśālinā| śakreṇa dattāṃ sa guho devasenāmupānayat||

सा शक्रतनया देवसेना नाम यशस्विनी। आसाद्यरमणं स्कन्दमानन्दं मृशमादधौ।।

sā śakratanayā devasenā nāma yaśasvinī| āsādyaramaṇaṃ skandamānandaṃ mṛśamādadhau||

इत्थं संमोहिताशेषविश्वचक्रो मनोभवः। देवकार्यं सुसम्पाद्य जगाम श्रीपुरं पुनः।।

itthaṃ saṃmohitāśeṣaviśvacakro manobhavaḥ| devakāryaṃ susampādya jagāma śrīpuraṃ punaḥ||

यत्र श्रीनगरे पुण्ये ललिता परमेश्वरी। वर्तते जगतामृद्ध्यै तत्र तां सेवितुं ययौ।।

yatra śrīnagare puṇye lalitā parameśvarī| vartate jagatāmṛddhyai tatra tāṃ sevituṃ yayau||