प्रथमयुद्धदिवसः। दशाक्षौहिणिकायुक्तः कुटिलाक्षो ऽपि वीर्यवान। दण्डनाथाशरैस्तीक्ष्णै रणे भग्नः पलायितः। दशाक्षौहिणिकं सैन्यं तया रात्रौ विनाशितम।।

prathamayuddhadivasaḥ| daśākṣauhiṇikāyuktaḥ kuṭilākṣo 'pi vīryavān| daṇḍanāthāśaraistīkṣṇai raṇe bhagnaḥ palāyitaḥ| daśākṣauhiṇikaṃ sainyaṃ tayā rātrau vināśitam||

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भण्डः क्षोभमथाययौ। रात्रौ कपटसंग्रामं दुष्टानां निर्जरद्रुहाम। मन्त्रिणी दण्डनाथा च श्रुत्वा निर्वेदमापतुः।।

imaṃ vṛttāntamākarṇya bhaṇḍaḥ kṣobhamathāyayau| rātrau kapaṭasaṃgrāmaṃ duṣṭānāṃ nirjaradruhām| mantriṇī daṇḍanāthā ca śrutvā nirvedamāpatuḥ||

अहो बत महत्कष्टं दैत्यैर्देव्याः समागतम। उत्तानबुद्धिभिर्दूरमस्माभिश्चलितं पुरः।।

aho bata mahatkaṣṭaṃ daityairdevyāḥ samāgatam| uttānabuddhibhirdūramasmābhiścalitaṃ puraḥ||

महाचक्ररथेन्द्रस्य न जातं रक्षणं बलैः। एतं त्ववसरं प्राप्य रात्रौ दुष्टैः पराकृतम।।

mahācakrarathendrasya na jātaṃ rakṣaṇaṃ balaiḥ| etaṃ tvavasaraṃ prāpya rātrau duṣṭaiḥ parākṛtam||

को वृत्तान्तो ऽभवत्तत्र स्वामिन्या किं रणः कृतः। अन्या वा शक्तयस्तत्र चक्रुर्युद्धं महासुरैः।।

ko vṛttānto 'bhavattatra svāminyā kiṃ raṇaḥ kṛtaḥ| anyā vā śaktayastatra cakruryuddhaṃ mahāsuraiḥ||

विम्रष्टव्यमिदं कार्यं प्रवृत्तिस्तत्र कीदृशी। महादेव्याश्च हृदये कः प्रसंगः प्रवर्तते।।

vimraṣṭavyamidaṃ kāryaṃ pravṛttistatra kīdṛśī| mahādevyāśca hṛdaye kaḥ prasaṃgaḥ pravartate||

इति शङ्काकुलास्तत्र दण्डनाथापुरोगमाः। मन्त्रिणीं पुरतः कृत्वा प्रचेलुर्ललितां प्रति।।

iti śaṅkākulāstatra daṇḍanāthāpurogamāḥ| mantriṇīṃ purataḥ kṛtvā pracelurlalitāṃ prati||

शक्तिचक्रचमूनाथाः सर्वास्ताः पूजिता द्रुतम। व्यतीतायां विभावर्यां रथेन्द्रं पर्यवारयन।।

śakticakracamūnāthāḥ sarvāstāḥ pūjitā drutam| vyatītāyāṃ vibhāvaryāṃ rathendraṃ paryavārayan||

अवरुह्य स्वयानाभ्यां मन्त्रिणीदण्डनायिके। अधस्तात्सैन्यमावेश्य तदारुरुहतू रथम।।

avaruhya svayānābhyāṃ mantriṇīdaṇḍanāyike| adhastātsainyamāveśya tadāruruhatū ratham||

क्रमेण नव पर्वाणि व्यतीत्य त्वरितक्रमैः। तत्तत्सर्वगतैः शक्तिचक्रैः सम्यङ निवेदितैः।।

krameṇa nava parvāṇi vyatītya tvaritakramaiḥ| tattatsarvagataiḥ śakticakraiḥ samyaṅ niveditaiḥ||

अभजेतां महाराज्ञीं मन्त्रिणीदण्डनायिके। ते व्यजिज्ञपतां देव्या अष्टाङ्गस्पृष्टभूतले।।

abhajetāṃ mahārājñīṃ mantriṇīdaṇḍanāyike| te vyajijñapatāṃ devyā aṣṭāṅgaspṛṣṭabhūtale||

महाप्रमादः समभूदिति नः श्रुतमंबिके। कूटयुद्धप्रकारेण दैत्यैरपकृतं खलैः।।

mahāpramādaḥ samabhūditi naḥ śrutamaṃbike| kūṭayuddhaprakāreṇa daityairapakṛtaṃ khalaiḥ||

स दुरात्मा दुराचारः प्रकाशसमारात्त्रसन। कुहकव्यवहारेण जयसिद्धिं तु काक्षति।।

sa durātmā durācāraḥ prakāśasamārāttrasan| kuhakavyavahāreṇa jayasiddhiṃ tu kākṣati||

दैवान्नः स्वामिनीगात्रे दुष्टानाममरद्रुहाम। शरादिकपरामर्शो न जातस्तेन जीवति।।

daivānnaḥ svāminīgātre duṣṭānāmamaradruhām| śarādikaparāmarśo na jātastena jīvati||

एकावलंबनं कृत्वा महाराज्ञि भवत्पदम। वयं सर्वा हि जीवामः साधयामः समीहितम।।

ekāvalaṃbanaṃ kṛtvā mahārājñi bhavatpadam| vayaṃ sarvā hi jīvāmaḥ sādhayāmaḥ samīhitam||

अतो ऽस्माभिः प्रकर्तव्यं श्रीमत्यङ्गस्य रक्षणम। मायाविनश्च दैत्येन्द्रास्तत्र मन्त्रो विधीयताम।।

ato 'smābhiḥ prakartavyaṃ śrīmatyaṅgasya rakṣaṇam| māyāvinaśca daityendrāstatra mantro vidhīyatām||

आपत्कालेषु जेतव्या भण्डाद्या दानवाधमाः। कूटयुद्धं न कुर्वन्ति न विशन्ति चमूमिमाम।।

āpatkāleṣu jetavyā bhaṇḍādyā dānavādhamāḥ| kūṭayuddhaṃ na kurvanti na viśanti camūmimām||

तथा महेन्द्रशैलस्य कार्यं दक्षिणदेशतः। शिबिरं बहुविस्तारं योजनानां शतावधि।।

tathā mahendraśailasya kāryaṃ dakṣiṇadeśataḥ| śibiraṃ bahuvistāraṃ yojanānāṃ śatāvadhi||

वह्लिप्राकारवलयं रक्षणार्थं विधीयताम। अस्मत्सेनानिवेशस्य द्विषां दर्पशमाय च।।

vahliprākāravalayaṃ rakṣaṇārthaṃ vidhīyatām| asmatsenāniveśasya dviṣāṃ darpaśamāya ca||

शतयोजनमात्रस्तु मध्यतेशः प्रकल्प्यताम। वह्निप्राकाराचक्रस्य द्वारन्दक्षिणतो भवेत।।

śatayojanamātrastu madhyateśaḥ prakalpyatām| vahniprākārācakrasya dvārandakṣiṇato bhavet||

यतो दक्षिणदेशस्थं शून्यकं विद्विषां पुरम। द्वारे च बहवः कल्प्याः परिवारा उदायुधाः।।

yato dakṣiṇadeśasthaṃ śūnyakaṃ vidviṣāṃ puram| dvāre ca bahavaḥ kalpyāḥ parivārā udāyudhāḥ||

निर्गच्छतां प्रविशतां जनानामुपरोधकाः। अनालस्या अनिद्राश्च विधेयाः सततोद्यताः।।

nirgacchatāṃ praviśatāṃ janānāmuparodhakāḥ| anālasyā anidrāśca vidheyāḥ satatodyatāḥ||

एवं च सति दुष्टानां कूटयुद्धं चिकीर्षितम। अवेलासु च संध्यासु मध्यरात्रिषु च द्विषाम। अशक्यमेव भवति प्रौढमाक्रमणं हठात।।

evaṃ ca sati duṣṭānāṃ kūṭayuddhaṃ cikīrṣitam| avelāsu ca saṃdhyāsu madhyarātriṣu ca dviṣām| aśakyameva bhavati prauḍhamākramaṇaṃ haṭhāt||

नो चेद्दुराशया दैत्या बहुमायापरिग्रहाः। पश्यतोहरवत्सर्वं विलुठन्ति महद्बलम।।

no ceddurāśayā daityā bahumāyāparigrahāḥ| paśyatoharavatsarvaṃ viluṭhanti mahadbalam||

मन्त्रिण्या दण्डनाथाया इति श्रुत्वा वचस्तदा। शुचिदन्तरुचा मुक्ता वहन्ती ललिताब्रवीत।।

mantriṇyā daṇḍanāthāyā iti śrutvā vacastadā| śucidantarucā muktā vahantī lalitābravīt||

भवतीनामयं मन्त्रश्चारुबुद्ध्या विचारितः। अयं कुशलधीमार्गोनीतिरेषा सनातनी।।

bhavatīnāmayaṃ mantraścārubuddhyā vicāritaḥ| ayaṃ kuśaladhīmārgonītireṣā sanātanī||

स्वचक्रस्य पुरो रक्षां विधाय दृढसाधनैः। परचक्राक्रमः कार्यो जिगीषद्भिर्महाजनैः।।

svacakrasya puro rakṣāṃ vidhāya dṛḍhasādhanaiḥ| paracakrākramaḥ kāryo jigīṣadbhirmahājanaiḥ||

इत्युक्त्वा मन्त्रिणीदण्डनाथे सा ललितेश्वरी। ज्वालामालिनिकां नित्यामाहूयेदमुवाच ह।।

ityuktvā mantriṇīdaṇḍanāthe sā laliteśvarī| jvālāmālinikāṃ nityāmāhūyedamuvāca ha||

वत्से त्वं वह्निरूपासि ज्वालामालामयाकृतिः। त्वया विधीयतां रक्षा बलस्यास्य महीयसः।।

vatse tvaṃ vahnirūpāsi jvālāmālāmayākṛtiḥ| tvayā vidhīyatāṃ rakṣā balasyāsya mahīyasaḥ||

शतयोजनविस्तारं परिवृत्य महीतलम। त्रिंशद्योजनमुन्नद्धं ज्वालाकारत्वमाव्रज।।

śatayojanavistāraṃ parivṛtya mahītalam| triṃśadyojanamunnaddhaṃ jvālākāratvamāvraja||

द्वारयोजनमात्रं तु मुक्त्वान्यत्र ज्वलत्तनुः। वह्निज्वालात्वमापन्ना संरक्ष सकलं बलम।।

dvārayojanamātraṃ tu muktvānyatra jvalattanuḥ| vahnijvālātvamāpannā saṃrakṣa sakalaṃ balam||

इत्युक्त्वा मन्त्रिणीदण्डनाथे सा ललितेश्वरी। महेन्द्रोत्तरभूभागं चलितुं चक्र उद्यमम।।

ityuktvā mantriṇīdaṇḍanāthe sā laliteśvarī| mahendrottarabhūbhāgaṃ calituṃ cakra udyamam||

सा च नित्यानित्यमयी ज्वलज्ज्वा लामयाकृतिः। चतुर्दशीतिथिमयी तथेति प्रणनाम ताम।।

sā ca nityānityamayī jvalajjvā lāmayākṛtiḥ| caturdaśītithimayī tatheti praṇanāma tām||

तयैव पूर्वनिर्दिष्टं महेन्द्रोत्तरभूतलम। कुण्डलीकृत्य जज्वालशालरूपेण सा पुनः।।

tayaiva pūrvanirdiṣṭaṃ mahendrottarabhūtalam| kuṇḍalīkṛtya jajvālaśālarūpeṇa sā punaḥ||

नभोवलयजंबालज्वालामालामयाकृतिः। बभासे दण्डनाथाया मन्त्रिनाथचमूरपि।।

nabhovalayajaṃbālajvālāmālāmayākṛtiḥ| babhāse daṇḍanāthāyā mantrināthacamūrapi||

अन्या सामपि शक्तीनां महतीनां महद्बलम। विशङ्कटोदरं सालं प्रविवेश गतक्लमा।।

anyā sāmapi śaktīnāṃ mahatīnāṃ mahadbalam| viśaṅkaṭodaraṃ sālaṃ praviveśa gataklamā||

राजचक्ररथेन्द्रं तु मध्ये संस्थाप्य दण्डिनी। वामपक्षे रथं स्वीयं दक्षिणे श्यामलारथम।।

rājacakrarathendraṃ tu madhye saṃsthāpya daṇḍinī| vāmapakṣe rathaṃ svīyaṃ dakṣiṇe śyāmalāratham||

पश्चाद्भागे सम्पदेशीं पुरस्ताश्च हयासनाम। एवं संवेश्य परितश्चक्रराजरथस्य च।।

paścādbhāge sampadeśīṃ purastāśca hayāsanām| evaṃ saṃveśya paritaścakrarājarathasya ca||

द्वारे निवेशयामास विंशत्यक्षौहिणीयुताम। ज्वलद्दण्डायुधोदग्रां स्तम्भिनीं नाम देवताम।।

dvāre niveśayāmāsa viṃśatyakṣauhiṇīyutām| jvaladdaṇḍāyudhodagrāṃ stambhinīṃ nāma devatām||

या देवी दण्डनाथाया विघ्नदेवीति विश्रुता। एवं सुरक्षितं कृत्वा शिबिरं योत्रिणी तथा। पूषण्युदितभूयिष्ठे पुनर्युद्धमुपाश्रयत।।

yā devī daṇḍanāthāyā vighnadevīti viśrutā| evaṃ surakṣitaṃ kṛtvā śibiraṃ yotriṇī tathā| pūṣaṇyuditabhūyiṣṭhe punaryuddhamupāśrayat||

कृत्वा किलकिलारावं ततः शक्तिमहाचमूः। अग्निप्राकारकद्वारान्निर्जगाम महारवा।।

kṛtvā kilakilārāvaṃ tataḥ śaktimahācamūḥ| agniprākārakadvārānnirjagām mahāravā||

इत्थं सुरक्षितं श्रुत्वा ललिताशिबिरोदरम। भूयः संज्वरमापन्नः प्रचण्डो भण्डदानवः।।

itthaṃ surakṣitaṃ śrutvā lalitāśibirodaram| bhūyaḥ saṃjvaramāpannaḥ pracaṇḍo bhaṇḍadānavaḥ||

मन्त्रयित्वा पुनस्तत्र कुटिलाक्षपुरोगमैः। विषङ्गेण विशुक्रेणासममात्मसुतैरपि।।

mantrayitvā punastatra kuṭilākṣapurogamaiḥ| viṣaṅgeṇa viśukreṇāsamamātmasutairapi||

एकौघस्य प्रसारेण युद्धं कर्तुं महाबलः। चतुर्बाहुमुखान्पुत्रांश्चतुर्जलधिसन्निभान।।

ekaughasya prasāreṇa yuddhaṃ kartuṃ mahābalaḥ| caturbāhumukhānputrāṃścaturjaladhisannibhān||

चतुरान्युद्धकृत्येषु समाहूय स दानवः। प्रेषयामास युद्धाय भण्डश्चण्डक्रुधा ज्वलन।।

caturānyuddhakṛtyeṣu samāhūya sa dānavaḥ| preṣayāmāsa yuddhāya bhaṇḍaścaṇḍakrudhā jvalan||

त्रिंशत्संख्याश्च तत्पुत्रा महाकाया महाबलाः। तेषां नामानि वक्ष्यामि समाकर्णय कुम्भज।।

triṃśatsaṃkhyāśca tatputrā mahākāyā mahābalāḥ| teṣāṃ nāmāni vakṣyāmi samākarṇaya kumbhaja||

चतुर्बाहुश्चकोराक्षस्तृतीयस्तु चतुः शिराः। वज्रघोषश्चोर्ध्वकेशो महाकायो महाहनुः।।

caturbāhuścakorākṣastṛtīyastu catuḥ śirāḥ| vajraghoṣaścordhvakeśo mahākāyo mahāhanuḥ||

मखशत्रुर्मखस्कन्दीसिंहघोषः सिरालकः। लडुनः पट्टसेनश्च पुराजित्पूर्वमारकः।।

makhaśatrurmakhaskandīsiṃhaghoṣaḥ sirālakaḥ| laḍunaḥ paṭṭasenaśca purājitpūrvamārakaḥ||

स्वर्गशत्रुः स्वर्गबलो दुर्गाख्यः स्वर्गकण्टकः। अतिमायो बृहन्माय उपमायश्च वीर्यवान।।

svargaśatruḥ svargabalo durgākhyaḥ svargakaṇṭakaḥ| atimāyo bṛhanmāya upamāyaśca vīryavān||

इत्येते दुर्मदाः पुत्रा भण्डदैत्यस्य दुर्द्धियः। पितुः सदृशदोर्वीर्याः पितुः सदृशविग्रहाः।।

ityete durmadāḥ putrā bhaṇḍadaityasya durddhiyaḥ| pituḥ sadṛśadorvīryāḥ pituḥ sadṛśavigrahāḥ||

आगत्य भण्डचरणावभ्यवन्दत भक्तितः। तानुद्वीक्ष्य प्रसन्नाभ्यां लोचनाभ्यां स दानवः। सगौरवमिदं वाक्यं बभाषे कुलघातकः।।

āgatya bhaṇḍacaraṇāvabhyavandata bhaktitaḥ| tānudvīkṣya prasannābhyāṃ locanābhyāṃ sa dānavaḥ| sagauravamidaṃ vākyaṃ babhāṣe kulaghātakaḥ||

भो भो मदीयास्तनया भवतां कः समो भुवि। भवतामेव सत्येन जितं विश्वं मया पुरा।।

bho bho madīyāstanayā bhavatāṃ kaḥ samo bhuvi| bhavatāmeva satyena jitaṃ viśvaṃ mayā purā||

शक्रस्या ग्नेर्यमस्यापि निरृतेः पाशिनस्तथा। कचेषु कर्षणं कोपात्कृतं युष्माभिराहवे।।

śakrasyā gneryamasyāpi nirṛteḥ pāśinastathā| kaceṣu karṣaṇaṃ kopātkṛtaṃ yuṣmābhirāhave||

अस्त्राण्यपि च शस्त्राणि जानीथ निखिलान्यपि। जाग्रत्स्वेव ही युष्मासु कुलभ्रंशो ऽयमागतः।।

astrāṇyapi ca śastrāṇi jānītha nikhilānyapi| jāgratsveva hī yuṣmāsu kulabhraṃśo 'yamāgataḥ||

मायाविनी दुललिता काचित्स्त्री युद्धदुर्मदा। बहुभिः स्वसमानाभिः स्त्रीभिर्युक्ता हिनस्ति नः।।

māyāvinī dulalitā kācitstrī yuddhadurmadā| bahubhiḥ svasamānābhiḥ strībhiryuktā hinasti naḥ||

तदेनां समरे ऽवश्यमात्मवश्यां विधास्यथ। जीवग्राहं च सा ग्राह्या भवद्भिर्ज्वलदायुधैः।।

tadenāṃ samare 'vaśyamātmavaśyāṃ vidhāsyatha| jīvagrāhaṃ ca sā grāhyā bhavadbhirjvaladāyudhaiḥ||

अप्रमेयप्रकोपान्धान्युष्मानेकां स्त्रियं प्रति। सम्प्रेषणमनौचित्यं तथाप्येष विधेः क्रमः।।

aprameyaprakopāndhānyuṣmānekāṃ striyaṃ prati| sampreṣaṇamanaucityaṃ tathāpyeṣa vidheḥ kramaḥ||

इममेकं सहध्वं च शौर्यकीतिविपर्ययम। इत्युक्त्वा भण्डदैत्येन्द्रस्तान्प्रहैषीद्रणं प्रति। द्विशतं चाक्षौहिणीनां तत्सहायतयाहिनोत।।

imamekaṃ sahadhvaṃ ca śauryakītiviparyayam| ityuktvā bhaṇḍadaityendrastānprahaiṣīdraṇaṃ prati| dviśataṃ cākṣauhiṇīnāṃ tatsahāyatayāhinot||

द्विशत्यक्षौहिणीसेना मुख्यस्य तिलकायिता। बद्धभ्रुकुटयः शस्त्रपाणयो निर्ययुर्गृहात।।

dviśatyakṣauhiṇīsenā mukhyasya tilakāyitā| baddhabhrukuṭayaḥ śastrapāṇayo niryayurgṛhāt||

निर्गमे भण्डपुत्राणां भूः प्रकम्पमलम्बत। उत्पाता विविधा जाता वित्रस्तं चाभवज्जगत।।

nirgame bhaṇḍaputrāṇāṃ bhūḥ prakampamalambata| utpātā vividhā jātā vitrastaṃ cābhavajjagat||

तान्कुमारान्महासत्त्वांल्लाजवर्षैरवाकिरन। विथीषु यानैश्चलितान्पौरवृद्धपुरन्ध्रयः।।

tānkumārānmahāsattvāṃllājavarṣairavākiran| vithīṣu yānaiścalitānpauravṛddhapurandhrayaḥ||

बन्दिनो मागधाश्चैव कुमाराणां स्तुतिं व्यधुः। मङ्गलारार्तिकं चक्रुर्द्वारेद्वारे पुराङ्गनाः।।

bandino māgadhāścaiva kumārāṇāṃ stutiṃ vyadhuḥ| maṅgalārārtikaṃ cakrurdvāredvāre purāṅganāḥ||

भिद्यमानेव वसुधा कृष्यमाणमिवाबरम। आसीत्तेषां विनिर्याणे घूर्णमान इवार्णवः।।

bhidyamāneva vasudhā kṛṣyamāṇamivābaram| āsītteṣāṃ viniryāṇe ghūrṇamāna ivārṇavaḥ||

द्विशत्यक्षौहिणीसेनां गृहीत्वा भण्डसूनवः। क्रोधोद्यद्भ्रुकुटीक्रूरवदना निर्ययुः पुरात।।

dviśatyakṣauhiṇīsenāṃ gṛhītvā bhaṇḍasūnavaḥ| krodhodyadbhrukuṭīkrūravadanā niryayuḥ purāt||

शक्तिसैन्यानि सर्वाणि भक्षयामः क्षणाद्रणे। तेषामायुधचक्राणि चूर्णयामः शितैशरैः।।

śaktisainyāni sarvāṇi bhakṣayāmaḥ kṣaṇādraṇe| teṣāmāyudhacakrāṇi cūrṇayāmaḥ śitaiśaraiḥ||

अग्निप्राकारवलयं शमयामश्च रंहसा। दुर्विदग्धां तां ललितां बन्दीकुर्मश्च सर्वरम।।

agniprākāravalayaṃ śamayāmaśca raṃhasā| durvidagdhāṃ tāṃ lalitāṃ bandīkurmaśca sarvaram||

इत्यन्योन्यं प्रवल्गन्तो वीरभाषणघोषणैः। आसेदुरग्निप्राकारसमीपं भण्डसूनवः।।

ityanyonyaṃ pravalganto vīrabhāṣaṇaghoṣaṇaiḥ| āseduragniprākārasamīpaṃ bhaṇḍasūnavaḥ||

यौवनेन मदेनान्धा भूयसा रुद्धदृष्टयः। भ्रुकुटीकुटिलाश्चक्रुः सिंहनादंमहात्तरम।।

yauvanena madenāndhā bhūyasā ruddhadṛṣṭayaḥ| bhrukuṭīkuṭilāścakruḥ siṃhanādaṃmahāttaram||

विदीर्णमिव तेनासीद्ब्रह्माण्ड चण्डिमस्पृशा। उत्पातवारिदोत्सृष्टघोरनिर्घातरंहसा।।

vidīrṇamiva tenāsīdbrahmāṇḍa caṇḍimaspṛśā| utpātavāridotsṛṣṭaghoranirghātaraṃhasā||

एतस्याननुभूतस्य महाशब्दस्य डम्बरः। क्षोभयामास शक्तीनां श्रवांसि च मनांसि च।।

etasyānanubhūtasya mahāśabdasya ḍambaraḥ| kṣobhayāmāsa śaktīnāṃ śravāṃsi ca manāṃsi ca||

आगत्य ते कलकलं चक्रुःसार्धं स्वसैनिकैः। विविधायुधसम्पातमूर्च्छद्वैमानिकच्छटम।।

āgatya te kalakalaṃ cakruḥsārdhaṃ svasainikaiḥ| vividhāyudhasampātamūrcchadvaimānikacchaṭam||

चतुर्बाहुमखान्भूत्वा भण्डदैत्यकुमारकान। आगतान्युद्धकृत्याय बाला कौतूहलं दधे।।

caturbāhumakhānbhūtvā bhaṇḍadaityakumārakān| āgatānyuddhakṛtyāya bālā kautūhalaṃ dadhe||

कुमारी ललितादेव्यास्तस्या निकटवासिनी। समस्तशक्तिचक्राणां पूज्य विक्रमशालिनी।।

kumārī lalitādevyāstasyā nikaṭavāsinī| samastaśakticakrāṇāṃ pūjya vikramaśālinī||

ललितासदृशाकारा कुमारी कोपमादधे। या सदा नववर्षेव सर्वविद्यामहाखनिः।।

lalitāsadṛśākārā kumārī kopamādadhe| yā sadā navavarṣeva sarvavidyāmahākhaniḥ||

बालारुणतनुः श्रोणीशोणवर्णवपुर्लता। महाराज्ञी पादपीठे नित्यमाहितसंनिधिः।।

bālāruṇatanuḥ śroṇīśoṇavarṇavapurlatā| mahārājñī pādapīṭhe nityamāhitasaṃnidhiḥ||

तस्या बहिश्चराः प्राणा या चतुर्थं विलोचनम। तानागतान्भण्डसुतान्संहरिष्यामि सत्वरम।।

tasyā bahiścarāḥ prāṇā yā caturthaṃ vilocanam| tānāgatānbhaṇḍasutānsaṃhariṣyāmi satvaram||

इति निश्चित्य बालांबा महाराज्ञ्यै व्यजिज्ञपत। मातर्भण्डमहादैत्यसूनवो योद्धुमागताः।।

iti niścitya bālāṃbā mahārājñyai vyajijñapat| mātarbhaṇḍamahādaityasūnavo yoddhumāgatāḥ||

तैः समं योद्धुमिच्छामि कुमारित्वात्सकौतुका। सफुरन्ताविव मे बाहू युद्धकण्डूययानया।।

taiḥ samaṃ yoddhumicchāmi kumāritvātsakautukā| saphurantāviva me bāhū yuddhakaṇḍūyayānayā||

क्रीडा ममैषा हन्तव्या न भवत्या निवारणैः। अहं हि वालिका नित्यं क्रीडनेष्वनुरागिणी।।

krīḍā mamaiṣā hantavyā na bhavatyā nivāraṇaiḥ| ahaṃ hi vālikā nityaṃ krīḍaneṣvanurāgiṇī||

क्षणं रणक्रीडया च प्रीतिं यास्यामि चैतसा। इति विज्ञापिता देवी प्रत्युवाच कुमारिकाम।।

kṣaṇaṃ raṇakrīḍayā ca prītiṃ yāsyāmi caitasā| iti vijñāpitā devī pratyuvāca kumārikām||

वत्से त्वमतिमृद्वङ्गी नववर्षा नवक्रमा। नवीनयुद्धशिक्षा च कुमारी त्वं ममैकिका।।

vatse tvamatimṛdvaṅgī navavarṣā navakramā| navīnayuddhaśikṣā ca kumārī tvaṃ mamaikikā||

त्वां विना क्षणमात्रं मे न निश्वासः प्रवर्तते। ममोच्छ्वसितमेवासि न त्वं याहि महाहवम।।

tvāṃ vinā kṣaṇamātraṃ me na niśvāsaḥ pravartate| mamocchvasitamevāsi na tvaṃ yāhi mahāhavam||

दण्डिनी मन्त्रिणी चैव शक्तयो ऽन्याश्च कोटिशः। संत्येव समरे कर्तुं वत्से त्वं किं प्रमाद्यसि।।

daṇḍinī mantriṇī caiva śaktayo 'nyāśca koṭiśaḥ| saṃtyeva samare kartuṃ vatse tvaṃ kiṃ pramādyasi||

इति श्रीललितादेव्या निरुद्धापि कुमारिका। कौमारकौतुकाविष्टा पुनर्युद्धमयाचत।।

iti śrīlalitādevyā niruddhāpi kumārikā| kaumārakautukāviṣṭā punaryuddhamayācata||

सुदृढं निश्चयं दृष्ट्वा तस्याः श्रीललितांबिका। अनुज्ञां कृतवत्येव गाढमाश्लिष्य बाहुभिः।।

sudṛḍhaṃ niścayaṃ dṛṣṭvā tasyāḥ śrīlalitāṃbikā| anujñāṃ kṛtavatyeva gāḍhamāśliṣya bāhubhiḥ||

स्वकीयकवचादेकमाच्छिद्य कवचं ददौ। स्वायुधेभ्यश्चायुधानि वितीर्यविससर्ज ताम।।

svakīyakavacādekamācchidya kavacaṃ dadau| svāyudhebhyaścāyudhāni vitīryavisasarja tām||

कर्णीरथं महाराज्ञ्या चापदण्डात्समुद्धृतम। हंसयुग्यशतैर्युक्तमारुरोह कुमारिका।।

karṇīrathaṃ mahārājñyā cāpadaṇḍātsamuddhṛtam| haṃsayugyaśatairyuktamāruroha kumārikā||

तस्यां रणे प्रवृत्तायां सर्वपर्वस्थदेवताः। बद्धाञ्जलिपुटा नेमुः प्रधृतासिपरंपराः।।

tasyāṃ raṇe pravṛttāyāṃ sarvaparvasthadevatāḥ| baddhāñjalipuṭā nemuḥ pradhṛtāsiparaṃparāḥ||

ताभिः प्रणम्यमाना सा चक्रराजरथोत्तमात। अवरुह्य तले सैन्यं वर्तमानमगाहत।।

tābhiḥ praṇamyamānā sā cakrarājarathottamāt| avaruhya tale sainyaṃ vartamānamagāhata||

तामायान्तीमथो दृष्ट्वा कुमारीं कोपपाटलाम। मन्त्रिणीदण्डनाथे च सभये वाचमूचतुः।।

tāmāyāntīmatho dṛṣṭvā kumārīṃ kopapāṭalām| mantriṇīdaṇḍanāthe ca sabhaye vācamūcatuḥ||

किं भर्तृदारिके युद्धे व्यवसायः कृतस्त्वया। अकाण्डे किं महाराज्ञ्या प्रेषितासि रणं प्रति।।

kiṃ bhartṛdārike yuddhe vyavasāyaḥ kṛtastvayā| akāṇḍe kiṃ mahārājñyā preṣitāsi raṇaṃ prati||

तदेतदुचितंनैव वर्तमाने ऽपि सैनिके। त्वं मूर्तं जीवितमसि श्रीदेव्या बालिके यतः।।

tadetaducitaṃnaiva vartamāne 'pi sainike| tvaṃ mūrtaṃ jīvitamasi śrīdevyā bālike yataḥ||

निवर्तस्व रणोत्साहात्प्रणामस्ते विधीयते। इति ताभ्यां प्रार्थितापि प्राचलद्दृढनिश्चया।।

nivartasva raṇotsāhātpraṇāmaste vidhīyate| iti tābhyāṃ prārthitāpi prācaladdṛḍhaniścayā||

अत्यन्तं विस्मयाविष्टे मन्त्रिणीदण्डनायिके। सहैव तस्या रक्षार्थं चेलतुः पार्श्वयोर्द्वयोः।।

atyantaṃ vismayāviṣṭe mantriṇīdaṇḍanāyike| sahaiva tasyā rakṣārthaṃ celatuḥ pārśvayordvayoḥ||

अथाग्निवरणद्वारा ताभ्यामनुगता सती। प्रभूतसेनायुक्ताभ्यां निर्जगाम कुमारिका।।

athāgnivaraṇadvārā tābhyāmanugatā satī| prabhūtasenāyuktābhyāṃ nirjagāma kumārikā||

सनाथशक्तिसेनानां सर्वासामनुगृह्णती। प्रणामाञ्जलिजालानि कर्णीरथकृतासना।।

sanāthaśaktisenānāṃ sarvāsāmanugṛhṇatī| praṇāmāñjalijālāni karṇīrathakṛtāsanā||

भण्डस्य तनयान्दुष्टानभ्यद्रवदरिन्दमा। तस्याः प्रादेशिकं सैन्यं कुमार्या न हि विद्यते।।

bhaṇḍasya tanayānduṣṭānabhyadravadarindamā| tasyāḥ prādeśikaṃ sainyaṃ kumāryā na hi vidyate||

सर्वं हि ललितासैन्यं तत्सैन्यं समजायत। ततः प्रववृते युद्धमत्युद्धतापराक्रमम।।

sarvaṃ hi lalitāsainyaṃ tatsainyaṃ samajāyata| tataḥ pravavṛte yuddhamatyuddhatāparākramam||

ववर्ष शरजालानि दैत्येन्द्रेषु कुमारिका। भण्डासुरकुमारैस्तैर्महाराज्ञीकुमारिका। यद्युद्धमतनोत्तत्तु स्पृहणीयं सुरासुरैः।।

vavarṣa śarajālāni daityendreṣu kumārikā| bhaṇḍāsurakumāraistairmahārājñīkumārikā| yadyuddhamatanottattu spṛhaṇīyaṃ surāsuraiḥ||

अत्यन्तविस्मिता दैत्यकुमारा नववर्षिणीम। कर्मीरथस्थामालोक्य किरन्तींशरमण्डलम।।

atyantavismitā daityakumārā navavarṣiṇīm| karmīrathasthāmālokya kirantīṃśaramaṇḍalam||

क्षणेक्षणे बालिकया क्रियमाणं महारणम। व्यजिज्ञपन्महाराज्ञ्यै भ्रमन्त्यः परिचारिकाः।।

kṣaṇekṣaṇe bālikayā kriyamāṇaṃ mahāraṇam| vyajijñapanmahārājñyai bhramantyaḥ paricārikāḥ||

मन्त्रिणीदण्डनाथे च न तां विजहतू रणे। प्रेक्षकत्व मनुप्राप्ते तृष्णीमेव बभूवतुः।।

mantriṇīdaṇḍanāthe ca na tāṃ vijahatū raṇe| prekṣakatva manuprāpte tṛṣṇīmeva babhūvatuḥ||

सर्वेषां दैत्यपुत्राणामेकरूपा कुमारिका। प्रत्येकभिन्ना ददृशे बिंबमालेव भास्वतः।।

sarveṣāṃ daityaputrāṇāmekarūpā kumārikā| pratyekabhinnā dadṛśe biṃbamāleva bhāsvataḥ||

सायकैरग्निचूडालैस्तेषां मर्माणि भिन्दती। रक्तोत्पलमिव क्रोधसंरक्तं बिभ्रती मुखम।।

sāyakairagnicūḍālaisteṣāṃ marmāṇi bhindatī| raktotpalamiva krodhasaṃraktaṃ bibhratī mukham||

आश्चर्यं ब्रुवतो व्योम्नि पश्यतां त्रिदिवौकसाम। साधुवादैर्बहुविधैर्मत्रिणीदण्डनाथयोः।।

āścaryaṃ bruvato vyomni paśyatāṃ tridivaukasām| sādhuvādairbahuvidhairmatriṇīdaṇḍanāthayoḥ||

अर्च्यमाना रणं चक्रे लघुहस्ता कुमारिका। द्वितीयं युद्धदिवसं समस्तमपि सा रणे।।

arcyamānā raṇaṃ cakre laghuhastā kumārikā| dvitīyaṃ yuddhadivasaṃ samastamapi sā raṇe||

प्रकाशयामास बलं ललितादुहिता निजम। अस्त्रप्रत्यस्त्रमोक्षेण तान्सर्वानपि भिन्दती।।

prakāśayāmāsa balaṃ lalitāduhitā nijam| astrapratyastramokṣeṇa tānsarvānapi bhindatī||

नारायणास्त्रमोक्षेण महराज्ञीकुमारिका। द्विशत्यक्षौहिणीसैन्यं भस्मसादकरोत्क्षणात।।

nārāyaṇāstramokṣeṇa maharājñīkumārikā| dviśatyakṣauhiṇīsainyaṃ bhasmasādakarotkṣaṇāt||

अक्षौहिणीनां क्षयतः क्षणात्कोपमुपागताः। आकृष्टगुरुधन्वानस्ते ऽपतन्नेकहेलया।।

akṣauhiṇīnāṃ kṣayataḥ kṣaṇātkopamupāgatāḥ| ākṛṣṭagurudhanvānaste 'patannekahelayā||

ततः कलकले जाते शक्तीनां च दिवौकसाम। युगपत्त्रिंशतो बाणानसृजत्सा कुमारिका।।

tataḥ kalakale jāte śaktīnāṃ ca divaukasām| yugapattriṃśato bāṇānasṛjatsā kumārikā||

हस्तलाघवमाश्रित्य मुक्तैश्चन्द्रार्धसायकैः। त्रिंशता त्रिंशतो भण्डपुत्राणा साहतं शिरः।।

hastalāghavamāśritya muktaiścandrārdhasāyakaiḥ| triṃśatā triṃśato bhaṇḍaputrāṇā sāhataṃ śiraḥ||

इति भण्डस्य पुत्रेषु प्राप्तेषु यमसादनम। अत्यन्तविस्मयाविष्टा वबृषुः पुष्पमभ्रगाः।।

iti bhaṇḍasya putreṣu prāpteṣu yamasādanam| atyantavismayāviṣṭā vabṛṣuḥ puṣpamabhragāḥ||

सा च पुत्री महाराज्ञ्याः विध्वस्तासुरमैनिका। मन्त्रिणीदण्डनाथाभ्यामालिङ्ग्यत भृशं मुदा।।

sā ca putrī mahārājñyāḥ vidhvastāsuramainikā| mantriṇīdaṇḍanāthābhyāmāliṅgyata bhṛśaṃ mudā||

तस्याः पराक्रमोन्मेषैर्नृत्यन्त्योजयदायिभिः। शक्तयस्तुमुलं चक्रुः साधुवादैर्जगत्त्रयम।।

tasyāḥ parākramonmeṣairnṛtyantyojayadāyibhiḥ| śaktayastumulaṃ cakruḥ sādhuvādairjagattrayam||

सर्वाश्च शक्तिसेनान्यो दण्डनाथापुरःसराः। तदाश्चर्यं महाराज्ञ्यै निवेदयितुमुद्गताः।।

sarvāśca śaktisenānyo daṇḍanāthāpuraḥsarāḥ| tadāścaryaṃ mahārājñyai nivedayitumudgatāḥ||

ताभिर्निवेद्यमानानि सा देवी ललितांबिका। पुत्रीभुजावदानानि श्रुत्वा प्रीतिं समाययौ।।

tābhirnivedyamānāni sā devī lalitāṃbikā| putrībhujāvadānāni śrutvā prītiṃ samāyayau||

समस्तमपि तच्चक्रं शक्तीनां तत्पराक्रमैः। अदृष्टपूर्वैर्देवेषु विस्मयस्य वशं गतम।।

samastamapi taccakraṃ śaktīnāṃ tatparākramaiḥ| adṛṣṭapūrvairdeveṣu vismayasya vaśaṃ gatam||