तच्छ्रुत्वा वचनं देवी मन्दस्मितमुखांबुजा। उवाच स ततो वाक्यं ब्रह्मविष्णुमुखान्सुरान।।

tacchrutvā vacanaṃ devī mandasmitamukhāṃbujā| uvāca sa tato vākyaṃ brahmaviṣṇumukhānsurān||

स्वतन्त्राहं सदा देवाः स्वेच्छाचारविहारिणी। ममानुरूपचरितो भविता तु मम प्रियः।।

svatantrāhaṃ sadā devāḥ svecchācāravihāriṇī| mamānurūpacarito bhavitā tu mama priyaḥ||

तथेति तत्प्रतिश्रुत्य सर्वेर्देवैः पितामहः। उवाच च महादेवीं धर्मार्थसहितं वचः।।

tatheti tatpratiśrutya sarverdevaiḥ pitāmahaḥ| uvāca ca mahādevīṃ dharmārthasahitaṃ vacaḥ||

कालक्रीता क्रयक्रीता पितृदत्ता स्वयंयुता। नारीपुरुषयोरेवमुद्वाहस्तु चतुर्विधः।।

kālakrītā krayakrītā pitṛdattā svayaṃyutā| nārīpuruṣayorevamudvāhastu caturvidhaḥ||

कालक्रीता तु वेश्या स्यात्क्रयक्रीता तु दासिका। गन्धर्वोद्वाहिता युक्ता भार्या स्यात्पितृदत्तका।।

kālakrītā tu veśyā syātkrayakrītā tu dāsikā| gandharvodvāhitā yuktā bhāryā syātpitṛdattakā||

समानधर्मिणी युक्ता भार्या पितृवशंवदा। यदद्वैतं परं ब्रह्म सदसद्भाववर्जितम।।

samānadharmiṇī yuktā bhāryā pitṛvaśaṃvadā| yadadvaitaṃ paraṃ brahma sadasadbhāvavarjitam||

चिदानन्दात्मकं तस्मात्प्रकृतिः समजायत। त्वमेवासीच्च तद्ब्रह्म प्रकृतिः सा त्वमेव हि।।

cidānandātmakaṃ tasmātprakṛtiḥ samajāyata| tvamevāsīcca tadbrahma prakṛtiḥ sā tvameva hi||

त्वमेवानादिरखिला कार्यकारणरूपिणी। त्वामेव हि विचिन्वन्ति योगिनः सनकादयः।।

tvamevānādirakhilā kāryakāraṇarūpiṇī| tvāmeva hi vicinvanti yoginaḥ sanakādayaḥ||

सदसत्कर्मरूपां च व्यक्ताव्यक्तो दयात्मिकाम। त्वामेव हि प्रशंसंति पञ्चब्रह्मस्वरूपिणीम।।

sadasatkarmarūpāṃ ca vyaktāvyakto dayātmikām| tvāmeva hi praśaṃsaṃti pañcabrahmasvarūpiṇīm||

त्वामेव हि सृजस्यादौ त्वमेव ह्यवसि क्षणात। भजस्व पुरुषं कञ्चिल्लोकानुग्रहकाम्यया।।

tvāmeva hi sṛjasyādau tvameva hyavasi kṣaṇāt| bhajasva puruṣaṃ kañcillokānugrahakāmyayā||

इति विज्ञापिता देवी ब्रह्मणा सकलैः सुरैः। स्रजमुद्यम्य हस्तेन चक्षेप गगनान्तरे।।

iti vijñāpitā devī brahmaṇā sakalaiḥ suraiḥ| srajamudyamya hastena cakṣepa gaganāntare||

तयोत्सृष्टा हि सा माला शोभयन्ती नभस्थलम। पपात कण्ठदेशे हि तदा कामेश्वरस्य तु।।

tayotsṛṣṭā hi sā mālā śobhayantī nabhasthalam| papāta kaṇṭhadeśe hi tadā kāmeśvarasya tu||

ततो मुमुदिरे देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः। ववृषुः पुष्पवर्षाणि मन्दवातेरिता घनाः।।

tato mumudire devā brahmaviṣṇupurogamāḥ| vavṛṣuḥ puṣpavarṣāṇi mandavāteritā ghanāḥ||

अथोवाच विधाता तु भगवन्तं जनार्दनम। कर्तव्यो विधिनोद्वाहस्त्वनयोः शिवयोर्हरे।।

athovāca vidhātā tu bhagavantaṃ janārdanam| kartavyo vidhinodvāhastvanayoḥ śivayorhare||

मुहुर्तो देवसम्प्राप्तो जगन्मङ्गलकारकः। त्वद्रूपा हि महादेवी सहजश्च भवानपि।।

muhurto devasamprāpto jaganmaṅgalakārakaḥ| tvadrūpā hi mahādevī sahajaśca bhavānapi||

दातुमर्हसि कल्याणीमस्मै कामशिवाय तु। तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवदेवस्त्रिविक्रमः।।

dātumarhasi kalyāṇīmasmai kāmaśivāya tu| tacchrutvā vacanaṃ tasya devadevastrivikramaḥ||

ददौ तस्यै विधानेन प्रीत्या तां शङ्कराय तु। देवर्षिपितृमुख्यानां सर्वेषां देवयोगिनाम।।

dadau tasyai vidhānena prītyā tāṃ śaṅkarāya tu| devarṣipitṛmukhyānāṃ sarveṣāṃ devayoginām||

कल्याणं कारयामास शिवयोरादिकेशवः। उपायनानि प्रददुः सर्वे ब्रह्मादयः सुराः।।

kalyāṇaṃ kārayāmāsa śivayorādikeśavaḥ| upāyanāni pradaduḥ sarve brahmādayaḥ surāḥ||

ददौ ब्रह्मेक्षुचापं तु वज्रसारमनश्वरम। तयोः पुष्पायुधं प्रादादम्लानं हरिरव्ययम।।

dadau brahmekṣucāpaṃ tu vajrasāramanaśvaram| tayoḥ puṣpāyudhaṃ prādādamlānaṃ hariravyayam||

नागपाशं ददौ ताभ्यां वरुणो यादसांपतिः। अङ्कुशं च ददौ ताभ्यां विश्वकर्मा विशांपतिः।।

nāgapāśaṃ dadau tābhyāṃ varuṇo yādasāṃpatiḥ| aṅkuśaṃ ca dadau tābhyāṃ viśvakarmā viśāṃpatiḥ||

किरीटमग्निः प्रायच्छत्ताटङ्कौ चन्द्रभास्करौ। नवरत्नमयीं भूषां प्रादाद्रत्नाकरः स्वयम।।

kirīṭamagniḥ prāyacchattāṭaṅkau candrabhāskarau| navaratnamayīṃ bhūṣāṃ prādādratnākaraḥ svayam||

ददौ सुराणामधिपो मधुपात्रमथाक्षयम। चिन्तामणिमयीं मालां कुबेरः प्रददौ तदा।।

dadau surāṇāmadhipo madhupātramathākṣayam| cintāmaṇimayīṃ mālāṃ kuberaḥ pradadau tadā||

साम्राज्यसूचकं छत्रं ददौ लक्ष्मीपतिः स्वयम। गङ्गा च यमुना ताभ्यां चामरे चन्द्रभास्वरे।।

sāmrājyasūcakaṃ chatraṃ dadau lakṣmīpatiḥ svayam| gaṅgā ca yamunā tābhyāṃ cāmare candrabhāsvare||

अष्टौ च वसवो रुद्रा आदित्याश्चाश्विनौ तथा। दिक्पाला मरुतः साध्या गन्धर्वाः प्रमथेश्वराः। स्वानिस्वान्यायुधान्यस्यै प्रददुः परितोषिताः।।

aṣṭau ca vasavo rudrā ādityāścāśvinau tathā| dikpālā marutaḥ sādhyā gandharvāḥ pramatheśvarāḥ| svānisvānyāyudhānyasyai pradaduḥ paritoṣitāḥ||

रथांश्च तुरगान्नागान्महावेगान्महाबलान। उष्टानरोगानश्वांस्तान्क्षुत्तृष्णापरिवर्जितान। ददुर्वज्रोपमाकारान्सायुधान्सपरिच्छदान।।

rathāṃśca turagānnāgānmahāvegānmahābalān| uṣṭānarogānaśvāṃstānkṣuttṛṣṇāparivarjitān| dadurvajropamākārānsāyudhānsaparicchadān||

अथाभिषेकमातेनुः साम्राज्ये शिवयोः शिवम। अथाकरोद्विमानं च नाम्ना तु कुसुमाकरम।।

athābhiṣekamātenuḥ sāmrājye śivayoḥ śivam| athākarodvimānaṃ ca nāmnā tu kusumākaram||

विधाताम्लानमालं वै नित्यं चाभेद्यमायुधैः। दिवि भुव्यन्तरिक्षे च कामगं सुसमृद्धिमत।।

vidhātāmlānamālaṃ vai nityaṃ cābhedyamāyudhaiḥ| divi bhuvyantarikṣe ca kāmagaṃ susamṛddhimat||

यद्गन्धघ्राणमात्रेण भ्रान्तिरोगक्षुर्धातयः। तत्क्षणादेव नश्यन्ति मनोह्लादकरं शुभम।।

yadgandhaghrāṇamātreṇa bhrāntirogakṣurdhātayaḥ| tatkṣaṇādeva naśyanti manohlādakaraṃ śubham||

तद्विमानमथारोप्य तावुभौ दिव्यदंपती। चामख्याजनच्छत्रध्वजयष्टिमनोहरम।।

tadvimānamathāropya tāvubhau divyadaṃpatī| cāmakhyājanacchatradhvajayaṣṭimanoharam||

वीणावेणुमृदङ्गादिविविधैस्तौर्यवादनैः। सेव्यमाना सुरगणैर्निर्गत्य नृपमन्दिरात।।

vīṇāveṇumṛdaṅgādivividhaistauryavādanaiḥ| sevyamānā suragaṇairnirgatya nṛpamandirāt||

ययौ वीथीं विहारेशा शोभयन्ती निजौजसा। प्रतिहर्म्याग्रसंस्थाभिरप्सरोभिः सहस्रशः।।

yayau vīthīṃ vihāreśā śobhayantī nijaujasā| pratiharmyāgrasaṃsthābhirapsarobhiḥ sahasraśaḥ||

सलाजाक्षतहस्ताभिः पुरन्ध्रीभिश्च वर्षिता। गाथाभिर्मङ्गलार्थाभिर्वीणावेण्वादिनिस्वनैः। तुष्यन्ती वीवीथिवीथीषु मन्दमन्दमथाययौ।।

salājākṣatahastābhiḥ purandhrībhiśca varṣitā| gāthābhirmaṅgalārthābhirvīṇāveṇvādinisvanaiḥ| tuṣyantī vīvīthivīthīṣu mandamandamathāyayau||

प्रतिगृह्याप्स रोभिस्तु कृतं नीराजनाविधिम। अवरुह्य विमानग्रात्प्रविवेश महासभाम।।

pratigṛhyāpsa robhistu kṛtaṃ nīrājanāvidhim| avaruhya vimānagrātpraviveśa mahāsabhām||

सिंहासनमधिष्ठाय सह देवेन शंभुना। यद्यद्वाञ्छन्ति तत्रस्था मनसैव महाजनाः। सर्वज्ञा साक्षिपातेन तत्तत्कामानपूरयत।।

siṃhāsanamadhiṣṭhāya saha devena śaṃbhunā| yadyadvāñchanti tatrasthā manasaiva mahājanāḥ| sarvajñā sākṣipātena tattatkāmānapūrayat||

तद्दृष्ट्वा चरितं देव्या ब्रह्मा लोक पितामहः। कामाक्षीति तदाभिख्यां ददौ कामेश्वरीति च।।

taddṛṣṭvā caritaṃ devyā brahmā loka pitāmahaḥ| kāmākṣīti tadābhikhyāṃ dadau kāmeśvarīti ca||

ववर्षाश्चर्यमेघो ऽपि पुरे तस्मिंस्तदाज्ञया। महार्हाणि च वस्तूनि दिव्यान्याभरणानि च।।

vavarṣāścaryamegho 'pi pure tasmiṃstadājñayā| mahārhāṇi ca vastūni divyānyābharaṇāni ca||

चिन्तामणिः कल्पवृक्षः कमला कामधेनवः। प्रतिवेश्म ततस्तस्थुः पुरो देव्याजयाय ते।।

cintāmaṇiḥ kalpavṛkṣaḥ kamalā kāmadhenavaḥ| prativeśma tatastasthuḥ puro devyājayāya te||

तां सेवैकरसाकारां विमुक्तान्यक्रियागुणाः। सर्वकामार्थसंयुक्ता हृष्यन्तः सार्वकालिकम।।

tāṃ sevaikarasākārāṃ vimuktānyakriyāguṇāḥ| sarvakāmārthasaṃyuktā hṛṣyantaḥ sārvakālikam||

पितामहो हरिश्चैव महादेवश्च वासवः। अन्ये दिशामधीशास्तु सकला देवतागणाः।।

pitāmaho hariścaiva mahādevaśca vāsavaḥ| anye diśāmadhīśāstu sakalā devatāgaṇāḥ||

देवर्षयो नारदाद्याः सनकाद्याश्च योगिनः। महर्षयश्च मन्वाद्या वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः।।

devarṣayo nāradādyāḥ sanakādyāśca yoginaḥ| maharṣayaśca manvādyā vaśiṣṭhādyāstapodhanāḥ||

गन्धर्वाप्सरसो यक्षा याश्चान्या देवजातयः। दिवि भूम्यन्तरिक्षेषु ससंबाधं वसंति ये।।

gandharvāpsaraso yakṣā yāścānyā devajātayaḥ| divi bhūmyantarikṣeṣu sasaṃbādhaṃ vasaṃti ye||

ते सर्वे चाप्यसंबाधं निवसंति स्म तत्पुरे।।

te sarve cāpyasaṃbādhaṃ nivasaṃti sma tatpure||

एवं तद्वत्सला देवी नान्यत्रैत्यखिलाज्जनात। तोषयामास सततमनुरागेण भूयसा।।

evaṃ tadvatsalā devī nānyatraityakhilājjanāt| toṣayāmāsa satatamanurāgeṇa bhūyasā||

राज्ञो महति भूर्लोके विदुषः सकलेप्सिताम। राज्ञी दुदोहाभीष्टानि सर्वभूतलवासिनाम।।

rājño mahati bhūrloke viduṣaḥ sakalepsitām| rājñī dudohābhīṣṭāni sarvabhūtalavāsinām||

त्रिलोकैकमहीपाले सांबिके कामशङ्करे। दशवर्षसहस्राणि ययुः क्षण इवापरः।।

trilokaikamahīpāle sāṃbike kāmaśaṅkare| daśavarṣasahasrāṇi yayuḥ kṣaṇa ivāparaḥ||

ततः कदा चिदागत्य नारदो भगवानृषिः। प्रणम्य परमां शक्तिं प्रोवाच विनयान्वितः।।

tataḥ kadā cidāgatya nārado bhagavānṛṣiḥ| praṇamya paramāṃ śaktiṃ provāca vinayānvitaḥ||

पर ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमैश्वरि। मदसद्भावसंकल्पविकल्पकलनात्मिका।।

para brahma paraṃ dhāma pavitraṃ paramaiśvari| madasadbhāvasaṃkalpavikalpakalanātmikā||

जगदभ्युदयार्थाय व्यक्तभावमुपागता। असज्जनविनाशार्था सज्जनाभ्युदयार्थिनी। प्रवृत्तिस्तव कल्याणि साधूनां रक्षणाय हि।।

jagadabhyudayārthāya vyaktabhāvamupāgatā| asajjanavināśārthā sajjanābhyudayārthinī| pravṛttistava kalyāṇi sādhūnāṃ rakṣaṇāya hi||

अयं भण्डो ऽसुरो देवि बाधते जगतां त्रयम। त्वयैकयैव जेतव्यो न शक्यस्त्वपरैः सुरैः।।

ayaṃ bhaṇḍo 'suro devi bādhate jagatāṃ trayam| tvayaikayaiva jetavyo na śakyastvaparaiḥ suraiḥ||

त्वत्सेवैकपरा देवाश्चिरकालमिहोषिताः। त्वदाज्ञया गमिष्यन्ति स्वानिस्वानि पुराणि तु।।

tvatsevaikaparā devāścirakālamihoṣitāḥ| tvadājñayā gamiṣyanti svānisvāni purāṇi tu||

अमङ्गलानि शून्यानि समृद्धार्थानि संत्वतः। एवं विज्ञापिता देवी नारदेनाखिलेश्वरी। स्वस्ववासनिवासाय प्रेषयामास चामरान।।

amaṅgalāni śūnyāni samṛddhārthāni saṃtvataḥ| evaṃ vijñāpitā devī nāradenākhileśvarī| svasvavāsanivāsāya preṣayāmāsa cāmarān||

ब्रह्माणं च हरिं शंभुं वासवादीन्दिशां पतीन। यथार्हं पूजयित्वा तु प्रेषयामास चांबिका।।

brahmāṇaṃ ca hariṃ śaṃbhuṃ vāsavādīndiśāṃ patīn| yathārhaṃ pūjayitvā tu preṣayāmāsa cāṃbikā||

अपराधं ततस्त्यक्तुमपि संप्रेषिताः सुराः। स्वस्वांशैः शिवयोः सेवामादिपित्रोरकुर्वत।।

aparādhaṃ tatastyaktumapi saṃpreṣitāḥ surāḥ| svasvāṃśaiḥ śivayoḥ sevāmādipitrorakurvata||

एतदाख्यानमायुष्यं सर्वमङ्गलकारणम। आविर्भावं महादेव्यास्तस्या राज्याभिषेचनम।।

etadākhyānamāyuṣyaṃ sarvamaṅgalakāraṇam| āvirbhāvaṃ mahādevyāstasyā rājyābhiṣecanam||

यः प्रातरुत्थितो विद्वान्भक्तिश्रद्धासमन्वितः। जपेद्धनसमृद्धः स्यात्सुधासंमितवाग्भवेत।।

yaḥ prātarutthito vidvānbhaktiśraddhāsamanvitaḥ| japeddhanasamṛddhaḥ syātsudhāsaṃmitavāgbhavet||

नाशुभं विद्यते तस्य परत्रेह च धीमतः। यशः प्राप्नोति विपुलं समानोत्तमतामपि।।

nāśubhaṃ vidyate tasya paratreha ca dhīmataḥ| yaśaḥ prāpnoti vipulaṃ samānottamatāmapi||

अचला श्रीर्भवेतस्य श्रेयश्चैव पदेपदे। कदाचिन्न भयं तस्य तेजस्वी वीर्यवान्भवेत।।

acalā śrīrbhavetasya śreyaścaiva padepade| kadācinna bhayaṃ tasya tejasvī vīryavānbhavet||

तापत्रयविहीनश्च पुरुषार्थैश्च पूर्यते। त्रिसंध्यं यो जपेन्नित्यं ध्यात्वा सिंहासनेश्वरीम।।

tāpatrayavihīnaśca puruṣārthaiśca pūryate| trisaṃdhyaṃ yo japennityaṃ dhyātvā siṃhāsaneśvarīm||

षण्मासान्महतीं लक्ष्मीं प्राप्नुयाज्जापकोत्तमः।।

ṣaṇmāsānmahatīṃ lakṣmīṃ prāpnuyājjāpakottamaḥ||