अथ देवा महेन्द्राद्या विष्णुना प्रभविष्मुना। अङ्गीकृता महाधीराः प्रमोदं परमं ययुः।।

atha devā mahendrādyā viṣṇunā prabhaviṣmunā| aṅgīkṛtā mahādhīrāḥ pramodaṃ paramaṃ yayuḥ||

मलकाद्यास्तु ते सर्वे दैत्या विष्णुपराङ्मुखाः। संत्यक्ताश्च श्रिया देव्या भृशमुद्वेगमागताः।।

malakādyāstu te sarve daityā viṣṇuparāṅmukhāḥ| saṃtyaktāśca śriyā devyā bhṛśamudvegamāgatāḥ||

ततो जगृहिरे दैत्या धन्वन्तरिकरस्थितम। परमामृतसाराढ्यं कलशं कनकोद्भवम। अथासुराणां देवानामन्योन्यं कलहो ऽभवत।।

tato jagṛhire daityā dhanvantarikarasthitam| paramāmṛtasārāḍhyaṃ kalaśaṃ kanakodbhavam| athāsurāṇāṃ devānāmanyonyaṃ kalaho 'bhavat||

एतस्मिन्नन्तरे विष्णुः सर्वलोकैकरक्षकः। सम्यगाराधयामासललितां स्वैक्यरूपिणीम।।

etasminnantare viṣṇuḥ sarvalokaikarakṣakaḥ| samyagārādhayāmāsalalitāṃ svaikyarūpiṇīm||

सुराणामसुराणां च रणं वीक्ष्य सुदारुणम। ब्रह्मा निजपदं प्राप शंभुः कैलासमास्थितः।।

surāṇāmasurāṇāṃ ca raṇaṃ vīkṣya sudāruṇam| brahmā nijapadaṃ prāpa śaṃbhuḥ kailāsamāsthitaḥ||

मलकं योधयामास दैत्यानामधिपं वृषा। असुरैश्च सुराः सर्वे सांपरायमकुर्वत।।

malakaṃ yodhayāmāsa daityānāmadhipaṃ vṛṣā| asuraiśca surāḥ sarve sāṃparāyamakurvata||

भगवानपि योगीन्द्रः समाराध्य महेश्वरीम। तदेकध्यानयोगेन तद्रूपः समजायत।।

bhagavānapi yogīndraḥ samārādhya maheśvarīm| tadekadhyānayogena tadrūpaḥ samajāyata||

सर्वसंमोहिनी सा तु साक्षाच्छृङ्गारनायिका। सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता।।

sarvasaṃmohinī sā tu sākṣācchṛṅgāranāyikā| sarvaśṛṅgāraveṣāḍhyā sarvābharaṇabhūṣitā||

सुराणामसुराणां च निवार्य रणमुल्वणम। मन्दस्मितेन दैतेयान्मोहयन्ती जगद ह।।

surāṇāmasurāṇāṃ ca nivārya raṇamulvaṇam| mandasmitena daiteyānmohayantī jagada ha||

अलं युद्धेन किं शस्त्रेर्मर्मस्थानविभेदिभिः। निष्ठुरैः किं वृथालापैः कण्ठशोषणहेतुभिः।।

alaṃ yuddhena kiṃ śastrermarmasthānavibhedibhiḥ| niṣṭhuraiḥ kiṃ vṛthālāpaiḥ kaṇṭhaśoṣaṇahetubhiḥ||

अहमेवात्र मध्यस्था युष्माकं च दिवौकसाम। यूयं तथामी नितरामत्र हि क्लेशभागिनः।।

ahamevātra madhyasthā yuṣmākaṃ ca divaukasām| yūyaṃ tathāmī nitarāmatra hi kleśabhāginaḥ||

सर्वेषां सममेवाद्य दास्याम्यमृतमद्भुतम। मम हस्ते प्रदातव्यं सुधापात्रमनुत्तमम।।

sarveṣāṃ samamevādya dāsyāmyamṛtamadbhutam| mama haste pradātavyaṃ sudhāpātramanuttamam||

इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः। पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः।।

iti tasyā vacaḥ śrutvā daityāstadvākyamohitāḥ| pīyūṣakalaśaṃ tasyai daduste mugdhacetasaḥ||

सा तत्पात्रं समादाय जगन्मोहनरूपिणी। सुराणामसुराणां च वृथक्पङ्क्तिं चकार ह।।

sā tatpātraṃ samādāya jaganmohanarūpiṇī| surāṇāmasurāṇāṃ ca vṛthakpaṅktiṃ cakāra ha||

द्वयोः पङ्क्त्योश्च मध्यस्थास्तानुवाच सुरासुरान। तूष्णीं भवन्तु सर्वे ऽपि क्रमशो दीयते मया।।

dvayoḥ paṅktyośca madhyasthāstānuvāca surāsurān| tūṣṇīṃ bhavantu sarve 'pi kramaśo dīyate mayā||

तद्वाक्यमुररीचक्रुस्ते सर्वे समवायिनः। सा तु संमोहिताश्लेषलोका दातुं प्रचक्रमे।।

tadvākyamurarīcakruste sarve samavāyinaḥ| sā tu saṃmohitāśleṣalokā dātuṃ pracakrame||

क्वणत्कनकदर्वीका क्वणन्मङ्गलकङ्कणा। कमनीयविभूषाढ्या कला सा परमा बभौ।।

kvaṇatkanakadarvīkā kvaṇanmaṅgalakaṅkaṇā| kamanīyavibhūṣāḍhyā kalā sā paramā babhau||

वामे वामे करांभोजे सुधाकलशमुज्ज्वलम। सुधां तां देवतापङ्क्तौ पूर्वं दर्व्या तदादिशत।।

vāme vāme karāṃbhoje sudhākalaśamujjvalam| sudhāṃ tāṃ devatāpaṅktau pūrvaṃ darvyā tadādiśat||

दिशन्ती क्रमशास्तत्र चन्द्रभास्करसूचितम। दर्वीकरेण चिच्छेद सैंहिकेयं तु मध्यगम। पीतामृतशिरोमात्रं तस्य व्योम जगाम च।।

diśantī kramaśāstatra candrabhāskarasūcitam| darvīkareṇa ciccheda saiṃhikeyaṃ tu madhyagam| pītāmṛtaśiromātraṃ tasya vyoma jagāma ca||

तं दृष्ट्वाप्यसुरास्तत्र तूष्णीमासन्विमोहिताः। एवं क्रमेण तत्सर्वं विबुधेभ्यो वितीर्य सा। असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे।।

taṃ dṛṣṭvāpyasurāstatra tūṣṇīmāsanvimohitāḥ| evaṃ krameṇa tatsarvaṃ vibudhebhyo vitīrya sā| asurāṇāṃ puraḥ pātraṃ sānināya tirodadhe||

रिक्तपात्रं तु तं दृष्ट्वा सर्वे दैतेयदानवाः। उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया।।

riktapātraṃ tu taṃ dṛṣṭvā sarve daiteyadānavāḥ| udvelaṃ kevalaṃ krodhaṃ prāptā yuddhacikīrṣayā||

इन्द्रादयः सुराः सर्वे सुधापानाद्बलोत्तराः। दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः।।

indrādayaḥ surāḥ sarve sudhāpānādbalottarāḥ| durvalairasuraiḥ sārdhaṃ samayuddhyanta sāyudhāḥ||

ते विध्यमानाः शतशो दानवेन्द्राः सुरोत्तमैः। दिगन्तान्कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः।।

te vidhyamānāḥ śataśo dānavendrāḥ surottamaiḥ| digantānkaticijjagmuḥ pātālaṃ katicidyayuḥ||

दैत्यं मलकनामानं विजित्य विबुधेश्वरः। आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्ष समीक्षितः।।

daityaṃ malakanāmānaṃ vijitya vibudheśvaraḥ| ātmīyāṃ śriyamājahre śrīkaṭākṣa samīkṣitaḥ||

पुनः सिंहासनं प्राप्य महेन्द्रः सुरसेवितः। त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत्पूर्वदेवजित।।

punaḥ siṃhāsanaṃ prāpya mahendraḥ surasevitaḥ| trailokyaṃ pālayāmāsa pūrvavatpūrvadevajit||

निर्भया निखिला देवास्त्रैलोक्ये सचराचरे। यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः।।

nirbhayā nikhilā devāstrailokye sacarācare| yathākāmaṃ caranti sma sarvadā hṛṣṭacetasaḥ||

तदा तदखिलं दृष्ट्वा मोहिनीचरितं मुनिः। विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः।।

tadā tadakhilaṃ dṛṣṭvā mohinīcaritaṃ muniḥ| vismitaḥ kāmacārī tu kailāsaṃ nārado gataḥ||

नन्दिना च कृतानुज्ञः प्रणम्य परमेश्वरम। तेन संभाव्यमानो ऽसौ तुष्टो विष्टरमास्त सः।।

nandinā ca kṛtānujñaḥ praṇamya parameśvaram| tena saṃbhāvyamāno 'sau tuṣṭo viṣṭaramāsta saḥ||

आसनस्थं महादेवो मुनिं स्वेच्छाविहारिणम। पप्रच्छ पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः।।

āsanasthaṃ mahādevo muniṃ svecchāvihāriṇam| papraccha pārvatījāniḥ svacchasphaṭikasannibhaḥ||

भगवन्सर्ववृत्तज्ञ पवित्रीकृतविष्टर। कलहप्रिय देवर्षे किं वृत्तं तत्र नाकिनाम।।

bhagavansarvavṛttajña pavitrīkṛtaviṣṭara| kalahapriya devarṣe kiṃ vṛttaṃ tatra nākinām||

सुराणामसुराणां वा विजयः समजायत। किं वाप्यमृतवृत्तान्तं विष्णुना वापि किं कृतम।।

surāṇāmasurāṇāṃ vā vijayaḥ samajāyata| kiṃ vāpyamṛtavṛttāntaṃ viṣṇunā vāpi kiṃ kṛtam||

इति पृष्टो महेशेन नारदो मुनिसत्तमः। उवाच विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः।।

iti pṛṣṭo maheśena nārado munisattamaḥ| uvāca vismayāviṣṭaḥ prasannavadanekṣaṇaḥ||

सर्वं जानासि भगवन्सर्वज्ञो ऽसि यतस्ततः। तथापि परिपृष्टेन मया तद्वक्ष्यते ऽधुना।।

sarvaṃ jānāsi bhagavansarvajño 'si yatastataḥ| tathāpi paripṛṣṭena mayā tadvakṣyate 'dhunā||

तादृशे समरे घोरे सति दैत्यदिवौकसाम। आदिनारायमः श्रीमान्मोहिनीरूपमादधे।।

tādṛśe samare ghore sati daityadivaukasām| ādinārāyamaḥ śrīmānmohinīrūpamādadhe||

तामुदारविभूषाढ्यां मूर्तां शृङ्गारदेवताम। सुरासुराः समालोक्य विरताः समरोध्यमात।।

tāmudāravibhūṣāḍhyāṃ mūrtāṃ śṛṅgāradevatām| surāsurāḥ samālokya viratāḥ samarodhyamāt||

तन्मायामोहिता दैत्याः सुधापात्रं च याचिताः। कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा।।

tanmāyāmohitā daityāḥ sudhāpātraṃ ca yācitāḥ| kṛtvā tāmeva madhyasthāmarpayāmāsurañjasā||

तदा देवी तदादाय मन्दस्मितमनोहरा। देवेभ्य एव पीयूषमशेषं विततार सा।।

tadā devī tadādāya mandasmitamanoharā| devebhya eva pīyūṣamaśeṣaṃ vitatāra sā||

तिरोहितामदृष्ट्वा तां दृष्ट्वा शून्यं च पात्रकम। ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः।।

tirohitāmadṛṣṭvā tāṃ dṛṣṭvā śūnyaṃ ca pātrakam| jvalanmanyumukhā daityā yuddhāya punarutthitāḥ||

अमरैरमृतास्वादादत्युल्वणपराक्रमैः। पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः।।

amarairamṛtāsvādādatyulvaṇaparākramaiḥ| parājitā mahādaityā naṣṭāḥ pātālamabhyayuḥ||

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः। नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन।।

imaṃ vṛttāntamākarṇya bhavānīpatikhyayaḥ| nāradaṃ preṣayitvāśu taduktaṃ satataṃ smaran||

अज्ञातः प्रमथैः सर्वैः स्कन्दनन्दिविनायकैः। पार्वतीसहितो विष्णुमाजगाम सविस्मयः।।

ajñātaḥ pramathaiḥ sarvaiḥ skandanandivināyakaiḥ| pārvatīsahito viṣṇumājagāma savismayaḥ||

क्षीरोदतीरगं दृष्ट्वा सस्त्रीकं वृषवाहनम। भोगिभोगासनाद्विष्णुः समुत्थाय समागतः।।

kṣīrodatīragaṃ dṛṣṭvā sastrīkaṃ vṛṣavāhanam| bhogibhogāsanādviṣṇuḥ samutthāya samāgataḥ||

वाहनादवरुह्येशः पार्वत्या सहितः स्थितम। तं दृष्ट्वा शीघ्रमागत्य संपूज्यार्घ्यादितो मुदा।।

vāhanādavaruhyeśaḥ pārvatyā sahitaḥ sthitam| taṃ dṛṣṭvā śīghramāgatya saṃpūjyārghyādito mudā||

सस्नेहं गाढमालिङ्ग्य भवानीपतिमच्युतः। तदागमनकार्यं च पृष्टवान्विष्टरश्रवाः।।

sasnehaṃ gāḍhamāliṅgya bhavānīpatimacyutaḥ| tadāgamanakāryaṃ ca pṛṣṭavānviṣṭaraśravāḥ||

तमुवाच महादेवो भगवन्पुरुषोत्तम। महायोगेश्वर श्रीमन्सर्वसौभाग्यसुन्दरम।।

tamuvāca mahādevo bhagavanpuruṣottama| mahāyogeśvara śrīmansarvasaubhāgyasundaram||

सर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोचरम। यद्रूपं भवतोपात्तं तन्मह्यं संप्रदर्शय।।

sarvasaṃmohajanakamavāṅmanasagocaram| yadrūpaṃ bhavatopāttaṃ tanmahyaṃ saṃpradarśaya||

द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं शृङ्गारस्याधिदैवतम। अवश्यं दर्शनीयं मे त्वं हि प्रार्थितकामधृक।।

draṣṭumicchāmi te rūpaṃ śṛṅgārasyādhidaivatam| avaśyaṃ darśanīyaṃ me tvaṃ hi prārthitakāmadhṛk||

इति संप्रार्थितः शश्वन्महादेवेन तेन सः। यद्ध्यानवैभवाल्लब्धं रूपमद्वैतमद्भुतम।।

iti saṃprārthitaḥ śaśvanmahādevena tena saḥ| yaddhyānavaibhavāllabdhaṃ rūpamadvaitamadbhutam||

तदेवानन्यमनसा ध्यात्वा किञ्चिद्विहस्य सः। तथास्त्विति तिरो ऽधत्त महायोगेश्वरो हरिः।।

tadevānanyamanasā dhyātvā kiñcidvihasya saḥ| tathāstviti tiro 'dhatta mahāyogeśvaro hariḥ||

शर्वो ऽपि सर्वतश्चक्षुर्मुहुर्व्यापारयन्क्वचित। अदृष्टपूर्वमाराममभिरामं व्यलोकयत।।

śarvo 'pi sarvataścakṣurmuhurvyāpārayankvacit| adṛṣṭapūrvamārāmamabhirāmaṃ vyalokayat||

विकसत्कुसुमश्रेणीविनोदिमधुपालिकम। चंपकस्तबकामोदसुरभीकृतदिक्तटम।।

vikasatkusumaśreṇīvinodimadhupālikam| caṃpakastabakāmodasurabhīkṛtadiktaṭam||

माकन्दवृन्दमाध्वीकमाद्यदुल्लोलकोकिलम। अशोकमण्डलीकाण्डसताण्डवशिखण्डिकम।।

mākandavṛndamādhvīkamādyadullolakokilam| aśokamaṇḍalīkāṇḍasatāṇḍavaśikhaṇḍikam||

भृङ्गालिनवझङ्कारजितवल्लकिनिस्वनम। पाटलोदारसौरभ्यपाटलीकुसुमोज्ज्वलम।।

bhṛṅgālinavajhaṅkārajitavallakinisvanam| pāṭalodārasaurabhyapāṭalīkusumojjvalam||

तमालतालहिन्तालकृतमालाविलासितम। पर्यन्तदीर्घिकादीर्घपङ्कजश्रीपरिष्कृतम।।

tamālatālahintālakṛtamālāvilāsitam| paryantadīrghikādīrghapaṅkajaśrīpariṣkṛtam||

वातपातचलच्चारुपल्लवोत्फुल्लपुष्पकम। सन्तानप्रसवामोदसन्तानाधिकवासितम।।

vātapātacalaccārupallavotphullapuṣpakam| santānaprasavāmodasantānādhikavāsitam||

तत्र सर्वत्र पुष्पाढ्ये सर्वलोकमनोहरे। पारिजाततरोर्मूले कान्ता काचिददृश्यत।।

tatra sarvatra puṣpāḍhye sarvalokamanohare| pārijātatarormūle kāntā kācidadṛśyata||

बालार्कपाटलाकारा नवयौवनदर्पिता। आकृष्टपद्मरागाभा चरणाब्जनखच्छदा।।

bālārkapāṭalākārā navayauvanadarpitā| ākṛṣṭapadmarāgābhā caraṇābjanakhacchadā||

यावकश्रीविनिक्षेपपादलौहित्यवाहिनी। कलनिःस्वनमञ्जीरपदपद्ममनोहरा।।

yāvakaśrīvinikṣepapādalauhityavāhinī| kalaniḥsvanamañjīrapadapadmamanoharā||

अनङ्गवीरतूणीरदर्पोन्मदनजङ्घिका। करिशुण्डाकदलिकाकान्तितुल्योरुशोभिनी।।

anaṅgavīratūṇīradarponmadanajaṅghikā| kariśuṇḍākadalikākāntitulyoruśobhinī||

अरुणेन दुकूलेन सुस्पर्शेन तनीयसा। अलङ्कृतनितंबाढ्या जघनाभोगभासुरा।।

aruṇena dukūlena susparśena tanīyasā| alaṅkṛtanitaṃbāḍhyā jaghanābhogabhāsurā||

नवमाणिक्यसन्नद्धहेमकाञ्जीविराजिता। नतनाभिमहावर्त्तत्रिवल्यूर्मिप्रभाझरा।।

navamāṇikyasannaddhahemakāñjīvirājitā| natanābhimahāvarttatrivalyūrmiprabhājharā||

स्तनकुड्मलहिन्दोलमुक्तादामशतावृता। अतिपीवरवक्षोजभारभङ्गुरमध्यभूः।।

stanakuḍmalahindolamuktādāmaśatāvṛtā| atipīvaravakṣojabhārabhaṅguramadhyabhūḥ||

शिरीषकोमलभुजा कङ्कणाङ्गदशालिनी। सोर्मिकां गुलिमन्मृष्टशङ्खसुन्दरकन्धरा।।

śirīṣakomalabhujā kaṅkaṇāṅgadaśālinī| sormikāṃ gulimanmṛṣṭaśaṅkhasundarakandharā||

मुखदर्पणवृत्ताभचुबुकापाटलाघरा। शुचिभिः पङ्क्तिभिः शुद्धैर्विद्यारूपैर्विभास्वरैः।।

mukhadarpaṇavṛttābhacubukāpāṭalāgharā| śucibhiḥ paṅktibhiḥ śuddhairvidyārūpairvibhāsvaraiḥ||

कुन्दकुड्मलसच्छायैर्दन्तैर्दर्शितचन्द्रिका। स्थूलमौक्तिकसन्नद्धनासाभरणभासुरा।।

kundakuḍmalasacchāyairdantairdarśitacandrikā| sthūlamauktikasannaddhanāsābharaṇabhāsurā||

केतकान्तर्द्दलद्रोणिदीर्घदीर्घविलोचना। अर्धेन्दुतुलिताफाले सम्यक्कॢप्तालकच्छटा।।

ketakāntarddaladroṇidīrghadīrghavilocanā| ardhendutulitāphāle samyakkḷptālakacchaṭā||

पालीवतंसमाणिक्यकुण्डलामण्डितश्रुतिः। नवकर्पूरकस्तूरीरसामोदितवीटिका।।

pālīvataṃsamāṇikyakuṇḍalāmaṇḍitaśrutiḥ| navakarpūrakastūrīrasāmoditavīṭikā||

शरच्चरुनिशानाथमण्डलीमधुरानना। स्फुरत्कस्तूरितिलका नीलकुन्तलसंहतिः।।

śaraccaruniśānāthamaṇḍalīmadhurānanā| sphuratkastūritilakā nīlakuntalasaṃhatiḥ||

सीमन्तरेखाविन्यस्तसिंदूरश्रेणिभासुरा।।

sīmantarekhāvinyastasiṃdūraśreṇibhāsurā||

स्फरच्चन्द्रकलोत्तंसमदलोलविलोचना। सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणमण्डिता।।

spharaccandrakalottaṃsamadalolavilocanā| sarvaśṛṅgāraveṣāḍhyā sarvābharaṇamaṇḍitā||

तामिमां कन्दुकक्रीडालोलामालोलभूषणाम। दृष्ट्वा क्षिप्रमुमां त्यक्त्वा सो ऽन्वधावदथेश्वरः।।

tāmimāṃ kandukakrīḍālolāmālolabhūṣaṇām| dṛṣṭvā kṣipramumāṃ tyaktvā so 'nvadhāvadatheśvaraḥ||

उमापि तं समोवेक्ष्य धावन्तं चात्मनः प्रियम। स्वात्मानं स्वात्मर्सोन्दर्यं निन्दन्ती चातिविस्मिता। तस्थाववाङ्मुखी तूष्णीं लज्जासूयासमन्विता।।

umāpi taṃ samovekṣya dhāvantaṃ cātmanaḥ priyam| svātmānaṃ svātmarsondaryaṃ nindantī cātivismitā| tasthāvavāṅmukhī tūṣṇīṃ lajjāsūyāsamanvitā||

गृहीत्वा कथमप्येनामालिलिग मुहुर्मुहुः। उद्धूयोद्धूय साप्येवं धावति स्म सुदूरतः।।

gṛhītvā kathamapyenāmāliliga muhurmuhuḥ| uddhūyoddhūya sāpyevaṃ dhāvati sma sudūrataḥ||

पुनर्गृहीत्वा तामीशः कामं कामवशीसृतः। आश्र्लिष्टं चातिवेगेन तद्वीर्यं प्रच्युतं तदा।।

punargṛhītvā tāmīśaḥ kāmaṃ kāmavaśīsṛtaḥ| āśrliṣṭaṃ cātivegena tadvīryaṃ pracyutaṃ tadā||

ततः समुत्थितो देवो महाशास्ता महाबलः। अनेककोटिदैत्येन्द्रगर्वनिर्वापणक्षमः।।

tataḥ samutthito devo mahāśāstā mahābalaḥ| anekakoṭidaityendragarvanirvāpaṇakṣamaḥ||

तद्वीर्यबिन्दुसंस्पर्शात्सा भूमिस्तत्रतत्र च। रजतस्वर्मवर्णाभूल्लक्षणाद्विन्ध्यमर्दन।।

tadvīryabindusaṃsparśātsā bhūmistatratatra ca| rajatasvarmavarṇābhūllakṣaṇādvindhyamardana||

तथैवान्तर्दधे सापि देवता विश्वमोहिनी। निवृत्तः स गिरीशो ऽपि गिरिं गौरीसखो ययौ।।

tathaivāntardadhe sāpi devatā viśvamohinī| nivṛttaḥ sa girīśo 'pi giriṃ gaurīsakho yayau||

अथाद्भुतमिदं वक्ष्ये लोपामुद्रापते शृणु। यन्न कस्यचिदाख्यातं ममैव त्दृदयेस्थितम।।

athādbhutamidaṃ vakṣye lopāmudrāpate śṛṇu| yanna kasyacidākhyātaṃ mamaiva tdṛdayesthitam||

पुरा भण्डासुरो नाम सर्वदैत्यशिखामणिः। पूर्वं देवान्बहुविधान्यः शास्ता स्वेच्छया पटुः।।

purā bhaṇḍāsuro nāma sarvadaityaśikhāmaṇiḥ| pūrvaṃ devānbahuvidhānyaḥ śāstā svecchayā paṭuḥ||

विशुक्रं नाम दैतेयं वर्गसंरक्षणक्षमम। शुक्रतुल्यं विचारज्ञं दक्षांसेन ससर्ज सः।।

viśukraṃ nāma daiteyaṃ vargasaṃrakṣaṇakṣamam| śukratulyaṃ vicārajñaṃ dakṣāṃsena sasarja saḥ||

वामांसेन विषाङ्गं च सृष्टवान्दुष्टशेखरम। धूमिनीनामधेयां च भगिनीं भण्डदानवः।।

vāmāṃsena viṣāṅgaṃ ca sṛṣṭavānduṣṭaśekharam| dhūminīnāmadheyāṃ ca bhaginīṃ bhaṇḍadānavaḥ||

भ्रातृभ्यामुग्रवीर्याभ्यां सहितो निहताहितः। ब्रह्माण्डं खण्डयामास शौर्यवीर्यसमुच्छ्रितः।।

bhrātṛbhyāmugravīryābhyāṃ sahito nihatāhitaḥ| brahmāṇḍaṃ khaṇḍayāmāsa śauryavīryasamucchritaḥ||

ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च तं दृष्ट्वा दीप्ततेजसम। पलायनपराः सद्यः स्वे स्वे धाम्नि सदावसन।।

brahmaviṣṇumaheśāśca taṃ dṛṣṭvā dīptatejasam| palāyanaparāḥ sadyaḥ sve sve dhāmni sadāvasan||

तदानीमेव तद्बाहुमंमर्द्दन विमूर्च्छिताः। श्वसितुं चापि पटवो नाभवन्नाकिनां गणाः।।

tadānīmeva tadbāhumaṃmarddana vimūrcchitāḥ| śvasituṃ cāpi paṭavo nābhavannākināṃ gaṇāḥ||

केचित्पातालगर्भेषु केचिदंबुधिवारिषु। केचिद्दिगन्तकोणेषु केचित्कुञ्जेषु भूभृताम।।

kecitpātālagarbheṣu kecidaṃbudhivāriṣu| keciddigantakoṇeṣu kecitkuñjeṣu bhūbhṛtām||

विलीना भृशवित्रस्तास्त्यक्तदारसुतस्त्रियः। भ्रष्टाधिकारा ऋभवो विचेरुश्छन्नवेषकाः।।

vilīnā bhṛśavitrastāstyaktadārasutastriyaḥ| bhraṣṭādhikārā ṛbhavo viceruśchannaveṣakāḥ||

यक्षान्महोरगान्सिद्धान्साध्यान्समरदुर्मदान। ब्रह्माणं पद्मनाभं च रुद्रं वज्रिणमेव च। मत्वा तृणायितान्सर्वांल्लोकान्भण्डः शशासह।।

yakṣānmahoragānsiddhānsādhyānsamaradurmadān| brahmāṇaṃ padmanābhaṃ ca rudraṃ vajriṇameva ca| matvā tṛṇāyitānsarvāṃllokānbhaṇḍaḥ śaśāsaha||

अथ भण्डासुरं हन्तुं त्रैलोक्यं चापि रक्षितुम। तृतीयमुदभूद्रूपं महायागानलान्मुने।।

atha bhaṇḍāsuraṃ hantuṃ trailokyaṃ cāpi rakṣitum| tṛtīyamudabhūdrūpaṃ mahāyāgānalānmune||

यद्रूपशालिनीमाहुर्ललिता परदेवताम। पाशाङ्कुशधनुर्वाणपरिष्कृतचतुर्भुजाम।।

yadrūpaśālinīmāhurlalitā paradevatām| pāśāṅkuśadhanurvāṇapariṣkṛtacaturbhujām||

सा देवी परम शक्तिः परब्रह्मस्वरूपिणी। जघान भण्डदैत्येन्द्रं युद्धे युद्धविशारदा।।

sā devī parama śaktiḥ parabrahmasvarūpiṇī| jaghāna bhaṇḍadaityendraṃ yuddhe yuddhaviśāradā||