भगवन्सर्व धर्मज्ञ त्रिकालज्ञानवित्तम। दुष्कृतं तत्प्रतीकारो भवता सम्यगीरितः।।

bhagavansarva dharmajña trikālajñānavittama| duṣkṛtaṃ tatpratīkāro bhavatā samyagīritaḥ||

केन कर्मविपाकेन ममापदि यमागता। प्रायश्चित्तं च किं तस्य गदस्व वदतां वर।।

kena karmavipākena mamāpadi yamāgatā| prāyaścittaṃ ca kiṃ tasya gadasva vadatāṃ vara||

काश्यपस्य ततो जज्ञे दित्यां दनुरिति स्मृतः। कन्या रूपवती नाम धात्रे तां प्रददौ पिता।।

kāśyapasya tato jajñe dityāṃ danuriti smṛtaḥ| kanyā rūpavatī nāma dhātre tāṃ pradadau pitā||

तस्याः पुत्रस्ततो जातो विश्वरूपो महाद्युतिः। नारायणपरो नित्यं वेदवेदाङ्गपारगः।।

tasyāḥ putrastato jāto viśvarūpo mahādyutiḥ| nārāyaṇaparo nityaṃ vedavedāṅgapāragaḥ||

ततो दैत्येश्वरो वव्रे भृगुपुत्रं पुरोहितम। भवानधिकृतो राज्ये देवानामिव वासवः।।

tato daityeśvaro vavre bhṛguputraṃ purohitam| bhavānadhikṛto rājye devānāmiva vāsavaḥ||

ततः पूर्वे च काले तु सुधर्मायां त्वयि स्थिते। त्वया कश्चित्कृतः प्रश्न ऋषीणां सन्निधौ तदा।।

tataḥ pūrve ca kāle tu sudharmāyāṃ tvayi sthite| tvayā kaścitkṛtaḥ praśna ṛṣīṇāṃ sannidhau tadā||

संसारस्तीर्थयात्रा वा को ऽधिको ऽस्ति तयोर्गुमः। वदन्तु तद्विनिश्चित्य भवन्तो मदनुग्रहात।।

saṃsārastīrthayātrā vā ko 'dhiko 'sti tayorgumaḥ| vadantu tadviniścitya bhavanto madanugrahāt||

तत्प्रश्नस्योत्तरं वक्तुं ते सर्व उपचक्रिरे। तत्पूर्वमेव कथितं मया विधिबलेन वै।।

tatpraśnasyottaraṃ vaktuṃ te sarva upacakrire| tatpūrvameva kathitaṃ mayā vidhibalena vai||

तीर्थ यात्रा समधिका संसारादिति च द्रुतम। तच्छ्रुत्वा ते प्रकुपिताः शेपुर्मामृषयो ऽखिलाः।।

tīrtha yātrā samadhikā saṃsārāditi ca drutam| tacchrutvā te prakupitāḥ śepurmāmṛṣayo 'khilāḥ||

कर्मभूमिं व्रजेः शीघ्रं दारिर्द्येण मितैः सुतैः। एवं प्रकुपितैः शप्तः खिन्नः काञ्चीं समाविशम।।

karmabhūmiṃ vrajeḥ śīghraṃ dārirdyeṇa mitaiḥ sutaiḥ| evaṃ prakupitaiḥ śaptaḥ khinnaḥ kāñcīṃ samāviśam||

पुरीं पुरोधसा हीनां वीक्ष्य चिन्ताकुलात्मना। भवता सह देवैस्तु पौरोहित्यार्थमादरात।।

purīṃ purodhasā hīnāṃ vīkṣya cintākulātmanā| bhavatā saha devaistu paurohityārthamādarāt||

प्रार्थितो विश्वरूपस्तु बभूव तपतां वरः। स्वस्रीयो दानवानां तु देवानां च पुरोहितः।।

prārthito viśvarūpastu babhūva tapatāṃ varaḥ| svasrīyo dānavānāṃ tu devānāṃ ca purohitaḥ||

नात्यर्थम करोद्वैरं दैत्येष्वपि महातपाः। बभूवतुस्तुल्यबलौ तदा देत्येन्द्रवासवौ।।

nātyarthama karodvairaṃ daityeṣvapi mahātapāḥ| babhūvatustulyabalau tadā detyendravāsavau||

ततस्त्वं कुपितो राजन्स्वक्लीयं दानवेशितुः। हन्तुमिच्छन्नगाश्चाशु तपसः साधनं वनम।।

tatastvaṃ kupito rājansvaklīyaṃ dānaveśituḥ| hantumicchannagāścāśu tapasaḥ sādhanaṃ vanam||

तमासनस्थं मुनिभिस्त्रिशृङ्गमिव पर्वतम। त्रयी मुखरदिग्भागं ब्रह्मानदैकनिष्ठितम।।

tamāsanasthaṃ munibhistriśṛṅgamiva parvatam| trayī mukharadigbhāgaṃ brahmānadaikaniṣṭhitam||

सर्वभूतहितं तं तु मत्वा चेशानुकूलितः। शिरांसि यौगपद्येन छिन्नात्यासंस्त्वयैव तु।।

sarvabhūtahitaṃ taṃ tu matvā ceśānukūlitaḥ| śirāṃsi yaugapadyena chinnātyāsaṃstvayaiva tu||

तेन पापेन संयुक्तः पीडितश्च मुहुर्मुहुः। ततो मेरुगुहां नीत्वा बहूनब्दान्हि संस्थितः।।

tena pāpena saṃyuktaḥ pīḍitaśca muhurmuhuḥ| tato meruguhāṃ nītvā bahūnabdānhi saṃsthitaḥ||

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा ज्ञात्वा तु मुनिवाक्यतः। पुत्र शोकेन संतप्तस्त्वां शशाप रुषान्वितः।।

tatastasya vacaḥ śrutvā jñātvā tu munivākyataḥ| putra śokena saṃtaptastvāṃ śaśāpa ruṣānvitaḥ||

निःश्रीको भवतु क्षिप्रं मम शापेन वासवः। अनाथकास्ततो देवा विषण्णा दैत्यपीडिताः।।

niḥśrīko bhavatu kṣipraṃ mama śāpena vāsavaḥ| anāthakāstato devā viṣaṇṇā daityapīḍitāḥ||

त्वया मया च रहिताः सर्वे देवाः पलायिताः। गत्वा तु ब्रह्मसदनं नत्वा तद्वृत्तमूचिरे।।

tvayā mayā ca rahitāḥ sarve devāḥ palāyitāḥ| gatvā tu brahmasadanaṃ natvā tadvṛttamūcire||

ततस्तु चिन्तया मास तदघस्य प्रतिक्रियाम। तस्य प्रतिक्रियां वेत्तुं न शशाकात्मभूस्तदा।।

tatastu cintayā māsa tadaghasya pratikriyām| tasya pratikriyāṃ vettuṃ na śaśākātmabhūstadā||

ततो देवैः परिवृतो नारायणमुपागमत।।

tato devaiḥ parivṛto nārāyaṇamupāgamat||

नत्वा स्तुत्वा चतुर्वक्रस्तद्वृत्तान्तं व्यजिज्ञपत। विचिन्त्य सो ऽपि बहुधा कृपया लोकनायकः।।

natvā stutvā caturvakrastadvṛttāntaṃ vyajijñapat| vicintya so 'pi bahudhā kṛpayā lokanāyakaḥ||

तदघं तु त्रिधा भित्त्वा त्रिषु स्थानेष्वथार्पयत। स्त्रीषु भूम्यां च वृक्षेषु तेषामपि वरं ददौ।।

tadaghaṃ tu tridhā bhittvā triṣu sthāneṣvathārpayat| strīṣu bhūmyāṃ ca vṛkṣeṣu teṣāmapi varaṃ dadau||

तदा भर्त्तृसमायोगं पुत्रावाप्तिमृतुष्वपि। छेदे पुनर्भवत्वं तु सर्वेषामपि शाखिनाम।।

tadā bharttṛsamāyogaṃ putrāvāptimṛtuṣvapi| chede punarbhavatvaṃ tu sarveṣāmapi śākhinām||

खातपूर्तिं धरण्यश्च प्रददौ मधुसूदनः। तेष्वघं प्रबभूवाशु रजोनिर्यासमूषरम।।

khātapūrtiṃ dharaṇyaśca pradadau madhusūdanaḥ| teṣvaghaṃ prababhūvāśu rajoniryāsamūṣaram||

निर्गतो गह्वरात्तस्मात्त्वमिन्द्रो देवनायकः। राज्यश्रियं च संप्राप्तः प्रसादात्परमेष्ठिनः।।

nirgato gahvarāttasmāttvamindro devanāyakaḥ| rājyaśriyaṃ ca saṃprāptaḥ prasādātparameṣṭhinaḥ||

तेनैव सांत्वितो धाता जगाद च जनार्दनम। मम शापो वृथा न स्यादस्तु कालान्तरे मुने।।

tenaiva sāṃtvito dhātā jagāda ca janārdanam| mama śāpo vṛthā na syādastu kālāntare mune||

भगवांस्तद्वचः श्रुत्वा मुनेरमिततेजसः। प्रहृष्टो भाविकार्यज्ञस्तूष्णीमेव तदा ययौ।।

bhagavāṃstadvacaḥ śrutvā muneramitatejasaḥ| prahṛṣṭo bhāvikāryajñastūṣṇīmeva tadā yayau||

एतावन्तमिमं कालं त्रिलोकीं पालयन्भवान। एश्वर्यमदमत्तत्वात्कैलासाद्रिमपीडयत।।

etāvantamimaṃ kālaṃ trilokīṃ pālayanbhavān| eśvaryamadamattatvātkailāsādrimapīḍayata||

सर्वज्ञेन शिवेनाथ प्रेषितो भगवान्मुनिः। दुर्वासास्त्वन्मदभ्रंशं कर्त्तुकामः शशाप ह।।

sarvajñena śivenātha preṣito bhagavānmuniḥ| durvāsāstvanmadabhraṃśaṃ karttukāmaḥ śaśāpa ha||

एकमेव फलं जातमुभयोः शापयोरपि। अधुना पश्यनिः श्रीकन्त्रैलोक्यं समजायत।।

ekameva phalaṃ jātamubhayoḥ śāpayorapi| adhunā paśyaniḥ śrīkantrailokyaṃ samajāyata||

न यज्ञाः संप्रवर्त्तन्ते न दानानि च वासव। न यमा नापि नियमा न तपासि च कुत्रचित।।

na yajñāḥ saṃpravarttante na dānāni ca vāsava| na yamā nāpi niyamā na tapāsi ca kutracit||

विप्राः सर्वे ऽपि निःश्रीका लोभोपहतचेतसः। निःस्त्त्वा धैर्यहीनाश्च नास्तिकाः प्रायशो ऽभवन।।

viprāḥ sarve 'pi niḥśrīkā lobhopahatacetasaḥ| niḥsttvā dhairyahīnāśca nāstikāḥ prāyaśo 'bhavan||

निरौषधिरसा भूमिर्निवीर्य जायतेतराम। भास्करो धूसराकारश्चन्द्रमाः कान्तिवर्जितः।।

nirauṣadhirasā bhūmirnivīrya jāyatetarām| bhāskaro dhūsarākāraścandramāḥ kāntivarjitaḥ||

निस्तेजस्को हविर्भोक्ता मनुद्धूलिकृताकृतिः। न प्रसन्ना दिशां भागा नभो नैव च निर्मलम।।

nistejasko havirbhoktā manuddhūlikṛtākṛtiḥ| na prasannā diśāṃ bhāgā nabho naiva ca nirmalam||

दुर्बला देवताः सर्वा विभान्त्यन्यादृशा इव। विनष्टप्रयमेवास्ति त्रैलोक्यं सचराचरम।।

durbalā devatāḥ sarvā vibhāntyanyādṛśā iva| vinaṣṭaprayamevāsti trailokyaṃ sacarācaram||

इत्थं कथयतोरेव बृहस्पतिपहेन्द्रयोः। मलकाद्या महादैत्याः स्वर्गलोकं बबाधिरे।।

itthaṃ kathayatoreva bṛhaspatipahendrayoḥ| malakādyā mahādaityāḥ svargalokaṃ babādhire||

नन्दनोद्यान मखिलं चिच्छिदुर्बलगर्विताः। उद्यानपालकान्सर्वानायुधैः समताडयन।।

nandanodyāna makhilaṃ cicchidurbalagarvitāḥ| udyānapālakānsarvānāyudhaiḥ samatāḍayan||

प्राकारमवभिद्यैव प्रविश्य नगरान्तरम। मन्दिरस्थान्सुरान्सर्वानत्यन्तं पर्यपीडयन।।

prākāramavabhidyaiva praviśya nagarāntaram| mandirasthānsurānsarvānatyantaṃ paryapīḍayan||

आजहुरप्सरोरत्नान्यशेषाणि विशेषतः। ततो देवाः समस्ताश्च चक्रुर्भृशमबाधिताः।।

ājahurapsaroratnānyaśeṣāṇi viśeṣataḥ| tato devāḥ samastāśca cakrurbhṛśamabādhitāḥ||

तादृशं घोषमाकर्म्य वासवः प्रोज्झितासनः। सर्वैरनुगतो देवैः पलायनपरो ऽभवत।।

tādṛśaṃ ghoṣamākarmya vāsavaḥ projjhitāsanaḥ| sarvairanugato devaiḥ palāyanaparo 'bhavat||

ब्राह्मं धाम समभ्येत्य विषण्मवदनो वृषा। यथावत्कथयामास निखिलं दैत्यचेष्टितम।।

brāhmaṃ dhāma samabhyetya viṣaṇmavadano vṛṣā| yathāvatkathayāmāsa nikhilaṃ daityaceṣṭitam||

विधातापि तदाकर्ण्य सर्वदेवसमन्वितम। हतश्रीकं हरिहयमालोक्येदमुवाच ह।।

vidhātāpi tadākarṇya sarvadevasamanvitam| hataśrīkaṃ harihayamālokyedamuvāca ha||

इन्द्रत्वमखिलैर्द्देवैर्मुकुन्दं शरणं व्रज। दैत्यारातिर्जगत्कर्ता स ते श्रेयो विधास्यति।।

indratvamakhilairddevairmukundaṃ śaraṇaṃ vraja| daityārātirjagatkartā sa te śreyo vidhāsyati||

इत्युक्त्वा तेन सहितः स्वयं ब्रह्मा पितामहः। समस्तदेवसहितः क्षीरोदधिमुपाययौ।।

ityuktvā tena sahitaḥ svayaṃ brahmā pitāmahaḥ| samastadevasahitaḥ kṣīrodadhimupāyayau||

अथ ब्रह्मादयो देवा भगवन्तं जनार्दनम। तुष्टुवुर्वाग्वरिष्ठाभिः सर्वलोकमहेश्वरम।।

atha brahmādayo devā bhagavantaṃ janārdanam| tuṣṭuvurvāgvariṣṭhābhiḥ sarvalokamaheśvaram||

अथ प्रसन्नो भगवान्वासुदेवः सनातनः। जगाद स कलान्देवाञ्जगद्रक्षणलंपटः।।

atha prasanno bhagavānvāsudevaḥ sanātanaḥ| jagāda sa kalāndevāñjagadrakṣaṇalaṃpaṭaḥ||

भवतां सुविधास्यामि तेजसैवोपबृंहमम। यदुच्यते मयेदानीं युष्माभिस्त द्विधीयताम।।

bhavatāṃ suvidhāsyāmi tejasaivopabṛṃhamam| yaducyate mayedānīṃ yuṣmābhista dvidhīyatām||

ओषधिप्रवराः सर्वाः क्षिपत क्षीरसागरे। असुरैरपि संधाय सममेव च तैरिह।।

oṣadhipravarāḥ sarvāḥ kṣipata kṣīrasāgare| asurairapi saṃdhāya samameva ca tairiha||

मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं च वासुकिम। मयि स्थिते सहाये तु मथ्यताममृतं सुराः।।

manthānaṃ mandaraṃ kṛtvā kṛtvā yoktraṃ ca vāsukim| mayi sthite sahāye tu mathyatāmamṛtaṃ surāḥ||

समस्तदानवाश्चापि वक्तव्याः सांत्वपूर्वकम। सामान्यमेव युष्माकमस्माकं च फलं त्विति।।

samastadānavāścāpi vaktavyāḥ sāṃtvapūrvakam| sāmānyameva yuṣmākamasmākaṃ ca phalaṃ tviti||

मथ्यमाने तु दुग्धाब्धौ या समुत्पद्यते सुधा। तत्पानाद्बलिनो यूयममर्त्याश्च भविष्यथ।।

mathyamāne tu dugdhābdhau yā samutpadyate sudhā| tatpānādbalino yūyamamartyāśca bhaviṣyatha||

यथा दैत्याश्च पीयूषं नैतत्प्राप्स्यन्ति किञ्चन। केवलं क्लेशवन्तश्च करिष्यामि तथा ह्यहम।।

yathā daityāśca pīyūṣaṃ naitatprāpsyanti kiñcana| kevalaṃ kleśavantaśca kariṣyāmi tathā hyaham||

इति श्रीवासुदेवेन कथिता निखिलाः सुराः। संधानं त्वतुलैर्दैत्यैः कृतवन्तस्तदा सुराः। नानाविधौषधिगणं समानीय सुरासुराः।।

iti śrīvāsudevena kathitā nikhilāḥ surāḥ| saṃdhānaṃ tvatulairdaityaiḥ kṛtavantastadā surāḥ| nānāvidhauṣadhigaṇaṃ samānīya surāsurāḥ||

श्रीराब्धिपयसि क्षिप्त्वा चन्द्रमो ऽधिकनिर्मलम। मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं तु वासुकिम। प्रारेभिरे प्रयत्नेन मन्थितुं यादसां पतिम।।

śrīrābdhipayasi kṣiptvā candramo 'dhikanirmalam| manthānaṃ mandaraṃ kṛtvā kṛtvā yoktraṃ tu vāsukim| prārebhire prayatnena manthituṃ yādasāṃ patim||

वासुकेः पुच्छभागे तु सहिताः सर्वदेवताः। शिरोभागे तु दैतेया नियुक्तास्तत्र शौरिणा।।

vāsukeḥ pucchabhāge tu sahitāḥ sarvadevatāḥ| śirobhāge tu daiteyā niyuktāstatra śauriṇā||

बलवन्तो ऽपि ते दैत्यास्तन्मुखोच्छ्वासपावकैः। निर्दग्धवपुषः सर्वे निस्तेजस्कास्तदाभवन।।

balavanto 'pi te daityāstanmukhocchvāsapāvakaiḥ| nirdagdhavapuṣaḥ sarve nistejaskāstadābhavan||

पुच्छदेशे तु कर्षन्तो मुहुराप्यायिताः सुराः। अनुकूलेन वातेन विष्णुना प्रेरितेन तु।।

pucchadeśe tu karṣanto muhurāpyāyitāḥ surāḥ| anukūlena vātena viṣṇunā preritena tu||

आदिकूर्माकृतिः श्रीमान्मध्ये क्षीरपयोनिधेः। भ्रमतो मन्दराद्रेस्तु तस्या धिष्टानतामगात।।

ādikūrmākṛtiḥ śrīmānmadhye kṣīrapayonidheḥ| bhramato mandarādrestu tasyā dhiṣṭānatāmagāt||

मध्ये च सर्वदेवानां रूपेणान्येन माधवः। चकर्ष वासुकिं वेगाद्दैत्यमध्ये परेण च।।

madhye ca sarvadevānāṃ rūpeṇānyena mādhavaḥ| cakarṣa vāsukiṃ vegāddaityamadhye pareṇa ca||

ब्रह्मरूपेण तं शैलं विधार्याक्रान्तवारिधिम। अपरेण च देवर्षिर्महता तेजसा मुहुः।।

brahmarūpeṇa taṃ śailaṃ vidhāryākrāntavāridhim| apareṇa ca devarṣirmahatā tejasā muhuḥ||

उपवृंहितवान्देवान्येन ते बलशालिनः। तेजसा पुनरन्येन बलात्कारसहेन सः।।

upavṛṃhitavāndevānyena te balaśālinaḥ| tejasā punaranyena balātkārasahena saḥ||

उपबृंहितवान्नागं सर्वशक्तिजनार्दनः। मथ्यमाने ततस्तस्मिन्क्षीरब्धौ देवदानवैः।।

upabṛṃhitavānnāgaṃ sarvaśaktijanārdanaḥ| mathyamāne tatastasminkṣīrabdhau devadānavaiḥ||

आविर्बभूव पुरतः सुरभिः सुरपूजिता। मुदं जग्मुस्तदा देवा दैतेयाश्च तपोधन।।

āvirbabhūva purataḥ surabhiḥ surapūjitā| mudaṃ jagmustadā devā daiteyāśca tapodhana||

मथ्यमाने पुनस्तस्मिन्क्षीराब्दौ देवदानवैः। किमेतदिति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां तदा।।

mathyamāne punastasminkṣīrābdau devadānavaiḥ| kimetaditi siddhānāṃ divi cintayatāṃ tadā||

उत्थिता वारुणी देवी मदाल्लोलविलोचना। असुराणां पुरस्तात्सा स्मयमाना व्यतिष्ठत।।

utthitā vāruṇī devī madāllolavilocanā| asurāṇāṃ purastātsā smayamānā vyatiṣṭhata||

जगृहुर्नैव तां दैत्या असुराश्चाभवंस्ततः। सुरा न विद्यते येषां तेनैवासुरशब्दिताः।।

jagṛhurnaiva tāṃ daityā asurāścābhavaṃstataḥ| surā na vidyate yeṣāṃ tenaivāsuraśabditāḥ||

अथसा सर्वदेवानामग्रतः समतिष्ठत। जगृहुस्तां मुदा देवाः सूचिताः परमेष्ठिना। सुराग्रहणतो ऽप्येते सुरशब्देन कीर्तिताः।।

athasā sarvadevānāmagrataḥ samatiṣṭhata| jagṛhustāṃ mudā devāḥ sūcitāḥ parameṣṭhinā| surāgrahaṇato 'pyete suraśabdena kīrtitāḥ||

मथ्यमाने ततो भूयः पारिजातो महाद्रुमः। आविरासीत्सुंगधेन परितो वासयञ्जगत।।

mathyamāne tato bhūyaḥ pārijāto mahādrumaḥ| āvirāsītsuṃgadhena parito vāsayañjagat||

अत्यर्थसुंदराकारा धीराश्चाप्सरसां गणाः। आविर्भूताश्च देवर्षे सर्वलोकमनोहराः।।

atyarthasuṃdarākārā dhīrāścāpsarasāṃ gaṇāḥ| āvirbhūtāśca devarṣe sarvalokamanoharāḥ||

ततः शीतांशुरुदभूत्तं जग्राह महेश्वरः। विषजातं तदुत्पन्नं जगृहुर्नागजातयः।।

tataḥ śītāṃśurudabhūttaṃ jagrāha maheśvaraḥ| viṣajātaṃ tadutpannaṃ jagṛhurnāgajātayaḥ||

कौस्तुभाख्यं ततो रत्नमाददे तज्जनार्दनः। ततः स्वपत्रगन्धेन मदयन्ती महौषधीः। विजया नाम संजज्ञे भैरवस्तामुपाददे।।

kaustubhākhyaṃ tato ratnamādade tajjanārdanaḥ| tataḥ svapatragandhena madayantī mahauṣadhīḥ| vijayā nāma saṃjajñe bhairavastāmupādade||

ततो दिव्यांबरधरो देवो धन्वन्तरिः स्वयम। उपस्थितः करे बिभ्रदमृताढ्यं कमण्डलुम।।

tato divyāṃbaradharo devo dhanvantariḥ svayam| upasthitaḥ kare bibhradamṛtāḍhyaṃ kamaṇḍalum||

ततः प्रहृष्टमनसो देवा दैत्याश्च सर्वतः। मुनयश्चाभवंस्तुष्टास्तदानीं तपसां निधे।।

tataḥ prahṛṣṭamanaso devā daityāśca sarvataḥ| munayaścābhavaṃstuṣṭāstadānīṃ tapasāṃ nidhe||

ततो विकसितांभोजवासिनी वरदायिनी। उत्थिता पद्महस्ता श्रीस्तस्मात्क्षीरमहार्मवात।।

tato vikasitāṃbhojavāsinī varadāyinī| utthitā padmahastā śrīstasmātkṣīramahārmavāt||

अथ तां मुनयः सर्वे श्रीसुक्तेन श्रियं पराम। तुष्टुवुस्तुष्ट हृदया गन्धर्वाश्च जगुः परम।।

atha tāṃ munayaḥ sarve śrīsuktena śriyaṃ parām| tuṣṭuvustuṣṭa hṛdayā gandharvāśca jaguḥ param||

विश्वाजीप्रमुखाः सर्वे ननृतुश्चाप्सरोगणाः। गङ्गाद्याः पुण्यनद्यश्च स्नानार्थमुपतस्थिरे।।

viśvājīpramukhāḥ sarve nanṛtuścāpsarogaṇāḥ| gaṅgādyāḥ puṇyanadyaśca snānārthamupatasthire||

अष्टौ दिग्दन्तिनश्चैव मेध्यपात्रस्थितं जलम। आदाय स्नापयाञ्चक्रुस्तां श्रियं पद्मवासिनीम।।

aṣṭau digdantinaścaiva medhyapātrasthitaṃ jalam| ādāya snāpayāñcakrustāṃ śriyaṃ padmavāsinīm||

तुलसीं च समुत्पन्नां परार्ध्या मैक्यजां हरेः। पद्ममालां ददौ तस्यै मूर्तिमान्क्षीरसागरः।।

tulasīṃ ca samutpannāṃ parārdhyā maikyajāṃ hareḥ| padmamālāṃ dadau tasyai mūrtimānkṣīrasāgaraḥ||

भूषणानि च दिव्यानि विश्वकर्मा समर्पयत। दिव्यमाल्यां बरधरा दिव्यभूषणभूषिता। ययौ वक्षस्थलं विष्णोः सर्वेषां पश्यतां रमा।।

bhūṣaṇāni ca divyāni viśvakarmā samarpayat| divyamālyāṃ baradharā divyabhūṣaṇabhūṣitā| yayau vakṣasthalaṃ viṣṇoḥ sarveṣāṃ paśyatāṃ ramā||

तुलसी तु धृता तेन विष्णुना प्रभविष्णुना। पश्यति स्म च सा देवी विष्णुवक्षथलालया। देवान्दयार्द्रया दृष्ट्या सर्वलोकमहेश्वरी।।

tulasī tu dhṛtā tena viṣṇunā prabhaviṣṇunā| paśyati sma ca sā devī viṣṇuvakṣathalālayā| devāndayārdrayā dṛṣṭyā sarvalokamaheśvarī||