अगम्यागमनं किं वा को दोषः का च निष्कृतिः। एतन्मे मुनिशार्दूल विस्तराद्वक्तुमर्हसि।।

agamyāgamanaṃ kiṃ vā ko doṣaḥ kā ca niṣkṛtiḥ| etanme muniśārdūla vistarādvaktumarhasi||

अगम्यागमनं नाम मातृस्वसृगुरुस्त्रियः। मातुलस्य प्रिया चेति गत्वेमा नास्ति निष्कृतिः।।

agamyāgamanaṃ nāma mātṛsvasṛgurustriyaḥ| mātulasya priyā ceti gatvemā nāsti niṣkṛtiḥ||

मातृसङ्गे तु यदघं तदेव स्वसृसङ्गमे। गुरुस्त्रीसंगमे तद्वद्गुरवो बहवः स्मृताः।।

mātṛsaṅge tu yadaghaṃ tadeva svasṛsaṅgame| gurustrīsaṃgame tadvadguravo bahavaḥ smṛtāḥ||

ब्रह्मोपदेशमारभ्य यावद्वेदान्तदर्शनम। एकेन वक्ष्यते येन स महागुरुरुच्यते।।

brahmopadeśamārabhya yāvadvedāntadarśanam| ekena vakṣyate yena sa mahāgururucyate||

ब्रह्मोपदेशमेकत्र वेदशास्त्राण्यथैकतः। आचार्यः स तु विज्ञेयस्तदेकैकास्तु देशिकाः।।

brahmopadeśamekatra vedaśāstrāṇyathaikataḥ| ācāryaḥ sa tu vijñeyastadekaikāstu deśikāḥ||

गुरोरात्मान्तमेव स्यादायार्यस्य प्रियागमे। द्वादशाब्दं चरेत्कृच्छ3मेकैकं तु षडब्दतः।।

gurorātmāntameva syādāyāryasya priyāgame| dvādaśābdaṃ caretkṛccha3mekaikaṃ tu ṣaḍabdataḥ||

मातुलस्य प्रियां गत्वा षडब्दं कृच्छ्रमाचरेत। ब्राह्मणस्तु सजातीयां प्रमदां यदि गच्छति।।

mātulasya priyāṃ gatvā ṣaḍabdaṃ kṛcchramācaret| brāhmaṇastu sajātīyāṃ pramadāṃ yadi gacchati||

उपोषितस्त्रिरात्रं तु प्राणायामशतं चरेत। कुलटां तु सजातीयां त्रिरात्रेण विशुध्यति।।

upoṣitastrirātraṃ tu prāṇāyāmaśataṃ caret| kulaṭāṃ tu sajātīyāṃ trirātreṇa viśudhyati||

पञ्चाहात्क्षत्रियाङ्गत्वा सप्ताहा द्वैश्यजामपि। चक्रीकिरातकैवर्तकर्मकारादियोषितः।।

pañcāhātkṣatriyāṅgatvā saptāhā dvaiśyajāmapi| cakrīkirātakaivartakarmakārādiyoṣitaḥ||

शुद्धिः स्याद्द्वादशाहेन धराशक्त्यर्चनेन च। अनन्त्यजां ब्राह्मणो गत्वा प्रमादादब्दतः शुचिः।।

śuddhiḥ syāddvādaśāhena dharāśaktyarcanena ca| anantyajāṃ brāhmaṇo gatvā pramādādabdataḥ śuciḥ||

देवदासी ब्रह्मदासी स्वतन्त्राशूद्रदासिका। दासी चतुर्विधा प्रोक्ता द्वे चाद्ये क्षत्रियासमे।।

devadāsī brahmadāsī svatantrāśūdradāsikā| dāsī caturvidhā proktā dve cādye kṣatriyāsame||

अन्यावेश्याङ्गनातुल्या तदन्या हीनजातिवत। आत्मदासीं द्विजो मोहादुक्तार्थे दोषमाप्नुयात।।

anyāveśyāṅganātulyā tadanyā hīnajātivat| ātmadāsīṃ dvijo mohāduktārthe doṣamāpnuyāt||

स्वस्त्रीमृतुमतीं गत्वा प्राजापत्यं चरेद्व्रतम। द्विगुणेन परां नारीं चतुर्भिः क्षत्रियाङ्गनाम।।

svastrīmṛtumatīṃ gatvā prājāpatyaṃ caredvratam| dviguṇena parāṃ nārīṃ caturbhiḥ kṣatriyāṅganām||

अष्टभिर्वैश्यनारीं च शूद्रां षौडशभिस्तथा। द्वात्रिंशता संकरजां वेश्यां शूद्रामिवाचरेत।।

aṣṭabhirvaiśyanārīṃ ca śūdrāṃ ṣauḍaśabhistathā| dvātriṃśatā saṃkarajāṃ veśyāṃ śūdrāmivācaret||

रजस्वलां तु यो भार्यां मोहतो गन्तुमिच्छति। स्नात्वान्यवस्त्रसंयुक्तमुक्तार्थेनैव शुध्यति।।

rajasvalāṃ tu yo bhāryāṃ mohato gantumicchati| snātvānyavastrasaṃyuktamuktārthenaiva śudhyati||

उपोष्य तच्छेषदिनं स्नात्वा कर्म समाचरेत। तथैवान्याङ्गनां गत्वा तदुक्तार्थं समाचरेत।।

upoṣya taccheṣadinaṃ snātvā karma samācaret| tathaivānyāṅganāṃ gatvā taduktārthaṃ samācaret||

पित्रोरनुज्ञया कन्यां यो गच्छेद्विधिना विना। त्रिरात्रोपोषणाच्छुद्धिस्तामेवोद्वाहयेत्तदा।।

pitroranujñayā kanyāṃ yo gacchedvidhinā vinā| trirātropoṣaṇācchuddhistāmevodvāhayettadā||

कन्यां दत्त्वा तु यो ऽन्यस्मै दत्ता यश्चानुयच्छति। पित्रोरनुज्ञया पाददिनार्धेन विशुध्यति।।

kanyāṃ dattvā tu yo 'nyasmai dattā yaścānuyacchati| pitroranujñayā pādadinārdhena viśudhyati||

ज्ञातः पितृभ्यां यो मासं कन्याभावे तु गच्छति। वृषलः स तु विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः।।

jñātaḥ pitṛbhyāṃ yo māsaṃ kanyābhāve tu gacchati| vṛṣalaḥ sa tu vijñeyaḥ sarvakarmabahiṣkṛtaḥ||

ज्ञातः पितृभ्यां यो गत्वा परोढां तद्विनाशने। विधवा जायते नेयं पूर्वगन्तारमाप्नुयात।।

jñātaḥ pitṛbhyāṃ yo gatvā paroḍhāṃ tadvināśane| vidhavā jāyate neyaṃ pūrvagantāramāpnuyāt||

अनुग्रहाद्द्विजातीनामुद्वाहविधिना तथा। त्यागकर्माणि कुर्वीत श्रौतस्मार्तादिकानि च।।

anugrahāddvijātīnāmudvāhavidhinā tathā| tyāgakarmāṇi kurvīta śrautasmārtādikāni ca||

आदावुद्वाहिता वापि तद्विनाशे ऽन्यदः पिता। भोगेच्छोः साधनं सा तु न येग्याखिलकर्मसु।।

ādāvudvāhitā vāpi tadvināśe 'nyadaḥ pitā| bhogecchoḥ sādhanaṃ sā tu na yegyākhilakarmasu||

ब्रह्मादिपिपीलकान्तं जगत्स्थावरजङ्गमम। पञ्चभूतात्मकं प्रोक्तं चतुर्वासनयान्वितम।।

brahmādipipīlakāntaṃ jagatsthāvarajaṅgamam| pañcabhūtātmakaṃ proktaṃ caturvāsanayānvitam||

जन्माद्याहारमथननिद्राभीत्यश्च सर्वदा। आहारेण विना जन्तुर्नाहारो मदनात्स्मृतः।।

janmādyāhāramathananidrābhītyaśca sarvadā| āhāreṇa vinā janturnāhāro madanātsmṛtaḥ||

दुस्तरो मदनस्तस्मात्सर्वेषां प्राणिनामपि। पुन्नारीरूपवत्कृत्वा मदननेनैव विश्वसृक।।

dustaro madanastasmātsarveṣāṃ prāṇināmapi| punnārīrūpavatkṛtvā madananenaiva viśvasṛk||

प्रवृत्तिमकरोदादौ सृष्टिस्थितिलयात्मिकाम। तत्प्रवृत्त्या प्रवर्तन्ते तन्निवृत्त्याक्षयां गतिम।।

pravṛttimakarodādau sṛṣṭisthitilayātmikām| tatpravṛttyā pravartante tannivṛttyākṣayāṃ gatim||

प्रवृत्त्यैव यथा मुक्तिं प्राप्नुयुर्ये न धीयुताः। तद्रहस्यं तदोपायं शृणु वक्ष्यामि सांप्रतम।।

pravṛttyaiva yathā muktiṃ prāpnuyurye na dhīyutāḥ| tadrahasyaṃ tadopāyaṃ śṛṇu vakṣyāmi sāṃpratam||

सर्वात्मको वासुदेवः पुरुषस्तु पुरातनः। इयं हि मूलप्रकृतिर्लक्ष्मीः सर्वजगत्प्रसूः।।

sarvātmako vāsudevaḥ puruṣastu purātanaḥ| iyaṃ hi mūlaprakṛtirlakṣmīḥ sarvajagatprasūḥ||

पञ्चापञ्चात्मतृप्त्यर्थं मथनं क्रियतेतराम। एवं मन्त्रानुभावात्स्यान्मथनं क्रियते यदि।।

pañcāpañcātmatṛptyarthaṃ mathanaṃ kriyatetarām| evaṃ mantrānubhāvātsyānmathanaṃ kriyate yadi||

तावुभौ मन्त्रकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः।।

tāvubhau mantrakarmāṇau na doṣo vidyate tayoḥ||

तपोबलवतामेतत्केवलानामधोगतिः। स्वस्त्रीविषय एवेदं तयोरपि विधेर्बलात।।

tapobalavatāmetatkevalānāmadhogatiḥ| svastrīviṣaya evedaṃ tayorapi vidherbalāt||

परस्परात्म्यैक्यहृदोर्देव्या भक्त्यार्द्रचेतसोः। तयोरपि मनाक्चेन्न निषिद्धदिवसेष्वघम।।

parasparātmyaikyahṛdordevyā bhaktyārdracetasoḥ| tayorapi manākcenna niṣiddhadivaseṣvagham||

इयमंबा जगद्धात्री पुरुषो ऽयं सदाशिवः। पञ्चविंशतितत्त्वानां प्रीतये मथ्यते ऽधुना।।

iyamaṃbā jagaddhātrī puruṣo 'yaṃ sadāśivaḥ| pañcaviṃśatitattvānāṃ prītaye mathyate 'dhunā||

एतन्मन्त्रानुभावाच्च मथनं क्रियते यदि। तावुभौ पुण्यकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः।।

etanmantrānubhāvācca mathanaṃ kriyate yadi| tāvubhau puṇyakarmāṇau na doṣo vidyate tayoḥ||

इदं च शृणु देवेन्द्र रहस्यं परमं महत। सर्वेषामेव पापानां यौगपद्येन नाशनम।।

idaṃ ca śṛṇu devendra rahasyaṃ paramaṃ mahat| sarveṣāmeva pāpānāṃ yaugapadyena nāśanam||

भक्तिश्रद्धासमायुक्तः स्नात्वान्तर्जलसंस्थितः। अष्टोत्तरसहस्रं तु जपेत्पञ्चदशाक्षरीम।।

bhaktiśraddhāsamāyuktaḥ snātvāntarjalasaṃsthitaḥ| aṣṭottarasahasraṃ tu japetpañcadaśākṣarīm||

आराध्य च परां शक्तिं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः। तेन नश्यन्ति पापानि कल्पकोटिकृतान्यपि। सर्वापद्भ्यो विमुच्येत सर्वाभीष्टं च विन्दति।।

ārādhya ca parāṃ śaktiṃ mucyate sarvakilbiṣaiḥ| tena naśyanti pāpāni kalpakoṭikṛtānyapi| sarvāpadbhyo vimucyeta sarvābhīṣṭaṃ ca vindati||

भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वभूतहिते रत। संयोगजस्य पापस्य विशेषं वक्तुमर्हसि।।

bhagavansarvadharmajña sarvabhūtahite rata| saṃyogajasya pāpasya viśeṣaṃ vaktumarhasi||

संयोगजं तु यत्पापं तच्चतुर्धा निगद्यते। कर्ता प्रधानः सहकृन्निमित्तो ऽनुमतः क्रमात।।

saṃyogajaṃ tu yatpāpaṃ taccaturdhā nigadyate| kartā pradhānaḥ sahakṛnnimitto 'numataḥ kramāt||

क्रमाद्दशांशतो ऽघं स्याच्छुद्धिः पूर्वोक्तमार्गतः।।

kramāddaśāṃśato 'ghaṃ syācchuddhiḥ pūrvoktamārgataḥ||

मद्यं कलञ्जं निर्यासं छत्राकं गृञ्जनं तथा। लशुनं च कलिङ्गं च महाकोशातकीं तथा।।

madyaṃ kalañjaṃ niryāsaṃ chatrākaṃ gṛñjanaṃ tathā| laśunaṃ ca kaliṅgaṃ ca mahākośātakīṃ tathā||

बिंबीं च कवकं चैव हस्तिनीं शिशुलंबिकाम। औदुंबरं च वार्ताकं कतकं बिल्वमल्लिका।।

biṃbīṃ ca kavakaṃ caiva hastinīṃ śiśulaṃbikām| auduṃbaraṃ ca vārtākaṃ katakaṃ bilvamallikā||

क्रमाद्दशगुणं न्यूनमघमेषां विनिर्दिशेत। पुरग्रामाङ्गवैश्याङ्गवेश्योपायनविक्रयी।।

kramāddaśaguṇaṃ nyūnamaghameṣāṃ vinirdiśet| puragrāmāṅgavaiśyāṅgaveśyopāyanavikrayī||

सेवकः पुरसंस्थश्च कुग्रामस्थो ऽभिशस्तकः। वैद्यो वैखानसः शैवो नारीजीवो ऽन्नविक्रयी।।

sevakaḥ purasaṃsthaśca kugrāmastho 'bhiśastakaḥ| vaidyo vaikhānasaḥ śaivo nārījīvo 'nnavikrayī||

शस्त्रजीवी परिव्राट च वैदिकाचारनिन्दकः। क्रमाद्दशगुणान्न्यूनमेषामन्नादने भवेत।।

śastrajīvī parivrāṭ ca vaidikācāranindakaḥ| kramāddaśaguṇānnyūnameṣāmannādane bhavet||

स्वतन्त्रं तैलकॢप्तं तु ह्युक्तार्थं पापमादिशेत। तैरेव दृष्टं तद्भुक्तमुक्तपापं विनिर्दिशेत।।

svatantraṃ tailakḷptaṃ tu hyuktārthaṃ pāpamādiśet| taireva dṛṣṭaṃ tadbhuktamuktapāpaṃ vinirdiśet||

ब्रह्मक्षत्रविशां चैव सशूद्राणां यथौदनम। तैलपक्वमदृष्टं च भुञ्जन्पादमघं भवेत।।

brahmakṣatraviśāṃ caiva saśūdrāṇāṃ yathaudanam| tailapakvamadṛṣṭaṃ ca bhuñjanpādamaghaṃ bhavet||

द्विजात्मदासीकॢप्तं च तया दृष्टे तदर्धके। वेश्यायास्तु त्रिपादं स्यात्तथा दृष्टे तदोदने।।

dvijātmadāsīkḷptaṃ ca tayā dṛṣṭe tadardhake| veśyāyāstu tripādaṃ syāttathā dṛṣṭe tadodane||

शूद्रावत्स्यात्तु गोपान्नं विना गव्यचतुष्टयम। तैलाज्यगुडसंयुक्तं पक्वं वैश्यान्न दुष्यति।।

śūdrāvatsyāttu gopānnaṃ vinā gavyacatuṣṭayam| tailājyaguḍasaṃyuktaṃ pakvaṃ vaiśyānna duṣyati||

वैश्यावद्ब्राह्मणी भ्रष्टा तया दृष्टेन किञ्चन।।

vaiśyāvadbrāhmaṇī bhraṣṭā tayā dṛṣṭena kiñcana||

ब्रुवस्यान्नं द्विजो भुक्त्वा प्राणायामशतं चरेत। अथवान्तर्जले जप्त्वाद्रुपदां वा त्रिवारकम।।

bruvasyānnaṃ dvijo bhuktvā prāṇāyāmaśataṃ caret| athavāntarjale japtvādrupadāṃ vā trivārakam||

इदं विष्णुस्त्र्यंबकं वा त्थैवान्तर्जले जपेत। उपोष्य रजनीमेकां ततः पापाद्विशुध्यति।।

idaṃ viṣṇustryaṃbakaṃ vā tthaivāntarjale japet| upoṣya rajanīmekāṃ tataḥ pāpādviśudhyati||

अथवा प्रोक्षयेदन्नमब्लिङ्गैः पावमानिकैः। अन्नसूक्तं जपित्वा तु भृगुर्वै वारुणीति च।।

athavā prokṣayedannamabliṅgaiḥ pāvamānikaiḥ| annasūktaṃ japitvā tu bhṛgurvai vāruṇīti ca||

ब्रह्मार्पणमिति श्लोकं जप्त्वा नियममाश्रितः। उपोष्य रजनीमेकां ततः शुद्धो भविष्यति।।

brahmārpaṇamiti ślokaṃ japtvā niyamamāśritaḥ| upoṣya rajanīmekāṃ tataḥ śuddho bhaviṣyati||

स्त्री भुक्त्वा तु ब्रुवाद्यन्नमेकाद्यान्भोजये द्द्विजान। आपदि ब्राह्मणो ह्येषामन्नं भुक्त्वा न दोषभाक।।

strī bhuktvā tu bruvādyannamekādyānbhojaye ddvijān| āpadi brāhmaṇo hyeṣāmannaṃ bhuktvā na doṣabhāk||

इदं विष्णुरिति मन्त्रेण सप्तवाराभिमन्त्रितम। सो ऽहंभावेन तद्ध्यात्वा भुक्त्वा दोषैर्न लिप्यते।।

idaṃ viṣṇuriti mantreṇa saptavārābhimantritam| so 'haṃbhāvena taddhyātvā bhuktvā doṣairna lipyate||

अथवा शङ्करं ध्यायञ्जप्त्वा त्रैय्यंबकं मनुम। सो ऽहंभावेन तज्ज्ञानान्न दोषैः प्रविलिप्यते।।

athavā śaṅkaraṃ dhyāyañjaptvā traiyyaṃbakaṃ manum| so 'haṃbhāvena tajjñānānna doṣaiḥ pravilipyate||

इदं रहस्यं देवेन्द्र शृणुष्व वचनं मम। ध्यात्वा देवीं परां शक्तिं जप्त्वा पञ्चदशाक्षरीम।।

idaṃ rahasyaṃ devendra śṛṇuṣva vacanaṃ mama| dhyātvā devīṃ parāṃ śaktiṃ japtvā pañcadaśākṣarīm||

तन्निवेदितबुद्ध्यादौ यो ऽश्नाति प्रत्यहं द्विजः। नास्यान्नदोषजं किञ्चिन्न दारिद्रयभयं तथा।।

tanniveditabuddhyādau yo 'śnāti pratyahaṃ dvijaḥ| nāsyānnadoṣajaṃ kiñcinna dāridrayabhayaṃ tathā||

न व्याधिजं भयं तस्य न च शत्रुभयं तथा। जपतो मुक्तिरेवास्य सदा सर्वत्र मङ्गलम।।

na vyādhijaṃ bhayaṃ tasya na ca śatrubhayaṃ tathā| japato muktirevāsya sadā sarvatra maṅgalam||

एष ते कथितः शक्र पापानामपि विस्तरः। प्रायश्चित्तं तथा तेषां किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि।।

eṣa te kathitaḥ śakra pāpānāmapi vistaraḥ| prāyaścittaṃ tathā teṣāṃ kimanyacchrotumicchasi||