ओं ह्रूं हंस+इति मन्त्रेण मृत्युरोगादि शास्यति । लक्षाहुतिभिर्दूर्वाभिः शान्तिं पुष्टिं प्रसाधयेत ।।

oṃ hrūṃ haṃsa+iti mantreṇa mṛtyurogādi śāsyati | lakṣāhutibhirdūrvābhiḥ śāntiṃ puṣṭiṃ prasādhayet ||

अथ वा प्रणवेनैव मायया वा षडानन । दिव्यान्तरीक्षभौमानां शान्तिरुत्पातवृक्षके ।।

atha vā praṇavenaiva māyayā vā ṣaḍānana | divyāntarīkṣabhaumānāṃ śāntirutpātavṛkṣake ||

ओं लक्षं जप्त्वा दशांशेन हुत्वा स्यात सर्वकर्मकृत । वशं नयति शक्रादीन्मानुषेष्वेषु क कथा ।।

oṃ lakṣaṃ japtvā daśāṃśena hutvā syāt sarvakarmakṛt | vaśaṃ nayati śakrādīnmānuṣeṣveṣu ka kathā ||

अन्तर्धानकरी विद्या मोहनी जृम्भनी तथा । वशन्नयति शत्रूणां शत्रुबुद्धिप्रमोहिनी ।।

antardhānakarī vidyā mohanī jṛmbhanī tathā | vaśannayati śatrūṇāṃ śatrubuddhipramohinī ||

कामधेनुरियं विद्या सप्तधा परिकीर्तिता । मन्त्रराजं प्रवक्ष्यामि शत्रुचौरादिमोहनम ।।

kāmadhenuriyaṃ vidyā saptadhā parikīrtitā | mantrarājaṃ pravakṣyāmi śatrucaurādimohanam ||

महाभयेषु सर्वेषु स्मर्तव्यं हरपूजितं । लक्षं जप्त्वा तिलैर होमः सिद्ध्येदुद्धरकं शृणु ।।

mahābhayeṣu sarveṣu smartavyaṃ harapūjitaṃ | lakṣaṃ japtvā tilair homaḥ siddhyeduddharakaṃ śṛṇu ||

दुर्गात्तारयते यस्मात्तेन दुर्गा शिवा मता । अनेन मन्त्रराजेन क्षालयित्वा तु तण्डुलान ।।

durgāttārayate yasmāttena durgā śivā matā | anena mantrarājena kṣālayitvā tu taṇḍulān ||

त्रिंशद्वारानि जप्तानि तच्चौरेषु प्रदापयेत । दन्तैश्चूर्णानि शुक्लानि पतितानि हि शुद्धये ।।

triṃśadvārāni japtāni taccaureṣu pradāpayet | dantaiścūrṇāni śuklāni patitāni hi śuddhaye ||

क्षेत्रपालबलिं दत्वा ग्रहो न्यासाध्रदं व्रजेत । शत्रवो नाशमायान्ति रणे वैरगणक्षयः ।।

kṣetrapālabaliṃ datvā graho nyāsādhradaṃ vrajet | śatravo nāśamāyānti raṇe vairagaṇakṣayaḥ ||

हंसबीजन्तु विन्यस्य विषन्तु त्रिविधं हरेत । अगुरुञ्चन्दनं कुष्ठं कुङ्कुमं नागकेशरम ।।

haṃsabījantu vinyasya viṣantu trividhaṃ haret | aguruñcandanaṃ kuṣṭhaṃ kuṅkumaṃ nāgakeśaram ||

नखं वै देवदारुञ्च समं कृत्वाथ दूपकः । माक्षिकेन समायुक्तो देहवस्त्रादिधूपनात ।।

nakhaṃ vai devadāruñca samaṃ kṛtvātha dūpakaḥ | mākṣikena samāyukto dehavastrādidhūpanāt ||

विवादे मोहने स्त्रीणां भण्डने कलहे शुभः । कन्याया वरणे भाग्येमायामन्त्रेण मन्त्रितः ।।

vivāde mohane strīṇāṃ bhaṇḍane kalahe śubhaḥ | kanyāyā varaṇe bhāgyemāyāmantreṇa mantritaḥ ||

ह्रीं रोचनानागपुष्पाणि कुङ्कुमञ्च महःशिला । ललाटे तिलकं कृत्वा यं पश्येत्स वशी भवेत ।।

hrīṃ rocanānāgapuṣpāṇi kuṅkumañca mahaḥśilā | lalāṭe tilakaṃ kṛtvā yaṃ paśyetsa vaśī bhavet ||

शतावर्यास्तु चूर्णन्तु दुग्धपीतञ्च पुत्रकृत । नागकेशरचूर्णन्तु घृतपक्वन्तु पुत्रकृत ।।

śatāvaryāstu cūrṇantu dugdhapītañca putrakṛt | nāgakeśaracūrṇantu ghṛtapakvantu putrakṛt ||

पालाशवीजपानेन लमेत पुत्रकन्तथा । षड्विंशा सिद्धविद्या सा नदीतीरमृदा स्त्रियम ।।

pālāśavījapānena lameta putrakantathā | ṣaḍviṃśā siddhavidyā sā nadītīramṛdā striyam ||

कृत्वोन्मत्तरसेनैव नामालिख्यार्कपत्रके । मूत्रोत्सर्गन्ततः कृत्वा जपेत्तामानयेत्स्त्रियम ।।

kṛtvonmattarasenaiva nāmālikhyārkapatrake | mūtrotsargantataḥ kṛtvā japettāmānayetstriyam ||

महामृत्युञ्जयो मन्त्रो जप्याद्धोमाच्च पुष्टिकृत । मृतसञ्जीवनी विद्यां अष्टार्णा जयकृद्रणे ।।

mahāmṛtyuñjayo mantro japyāddhomācca puṣṭikṛt | mṛtasañjīvanī vidyāṃ aṣṭārṇā jayakṛdraṇe ||

मन्त्रा ईशानमुख्याश च धर्मकामादिदायकाः । ईशानः सर्वविद्यानामीश्वरःसर्वभूतानां ।।

mantrā īśānamukhyāś ca dharmakāmādidāyakāḥ | īśānaḥ sarvavidyānāmīśvaraḥsarvabhūtānāṃ ||

ब्रह्मणश्चाधिपतिर्ब्रह्म शिवो मे ऽस्तु सदाशिवः । ओं अघोरेभ्यो ऽथ घोरेभ्यो धोरहरेभ्यस्तु सर्वतः ।।

brahmaṇaścādhipatirbrahma śivo me 'stu sadāśivaḥ | oṃ aghorebhyo 'tha ghorebhyo dhoraharebhyastu sarvataḥ ||

ओं सद्योजातं प्रवक्ष्यामि सद्योजाताय वै नमः । भवे भवे ऽनादिभवे भजस्व मां भवोद्भव ।।

oṃ sadyojātaṃ pravakṣyāmi sadyojātāya vai namaḥ | bhave bhave 'nādibhave bhajasva māṃ bhavodbhava ||

पञ्चब्रह्माङ्गषट्कञ्च वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदं । हृदयं सर्वार्थदन्तु सप्तत्यक्षरसंयुतं । अक्षराणान्तु कवचं शतं पञ्चाक्षराधिकम ।।

pañcabrahmāṅgaṣaṭkañca vakṣye 'haṃ bhuktimuktidaṃ | hṛdayaṃ sarvārthadantu saptatyakṣarasaṃyutaṃ | akṣarāṇāntu kavacaṃ śataṃ pañcākṣarādhikam ||