गोनसादिचिकित्साञ्च वशिष्ठ शृणु वच्मि ते । ताम्बूलखादनान्मन्त्री हरेन्मण्डलिनो विषं ।।

gonasādicikitsāñca vaśiṣṭha śṛṇu vacmi te | tāmbūlakhādanānmantrī harenmaṇḍalino viṣaṃ ||

लशुनं रामठफलं कुष्ठाग्निव्योषकं विषे । स्नुहीक्षीरं गव्यघृतं पक्षं पीत्वाहिजे विषे ।।

laśunaṃ rāmaṭhaphalaṃ kuṣṭhāgnivyoṣakaṃ viṣe | snuhīkṣīraṃ gavyaghṛtaṃ pakṣaṃ pītvāhije viṣe ||

अथ राजिलदष्टे च पेया कृष्णा समैन्धवा । आज्यक्षौद्रशकृत्तोयं पुरीतत्या विषापहं ।।

atha rājiladaṣṭe ca peyā kṛṣṇā samaindhavā | ājyakṣaudraśakṛttoyaṃ purītatyā viṣāpahaṃ ||

सकृष्णाखण्डदुग्धाज्यं पातव्यन्तेन माक्षिकं । व्योषं पिच्छं विडालास्थि नकुलाङ्गरुहैः समैः ।।

sakṛṣṇākhaṇḍadugdhājyaṃ pātavyantena mākṣikaṃ | vyoṣaṃ picchaṃ viḍālāsthi nakulāṅgaruhaiḥ samaiḥ ||

चूर्णितैर मेषदुग्धाक्तैर धूपः सर्वविषापहः । रोमनिर्गुण्डिकाकोकवर्णैर वा लशुनं समं ।।

cūrṇitair meṣadugdhāktair dhūpaḥ sarvaviṣāpahaḥ | romanirguṇḍikākokavarṇair vā laśunaṃ samaṃ ||

मुनिपत्रैः कृतस्वेदं दष्टं काञ्चिकपाचितैः । मूषिकाः षोडश प्रोक्ता रसङ्कार्पासजम्पिवेत ।।

munipatraiḥ kṛtasvedaṃ daṣṭaṃ kāñcikapācitaiḥ | mūṣikāḥ ṣoḍaśa proktā rasaṅkārpāsajampivet ||

सतैलं मूषिकार्तिघ्नं फलिनीकुसुमन्तथा । सनागरगुडम्भक्ष्यं तद्विषारोचकापहं ।।

satailaṃ mūṣikārtighnaṃ phalinīkusumantathā | sanāgaraguḍambhakṣyaṃ tadviṣārocakāpahaṃ ||

चिकित्सा विंषतिर्भूता लूताविषहरो गणः । पद्मकं पाटली कुष्ठं नतमूशीरचन्दनं ।।

cikitsā viṃṣatirbhūtā lūtāviṣaharo gaṇaḥ | padmakaṃ pāṭalī kuṣṭhaṃ natamūśīracandanaṃ ||

निर्गुण्डी शारिवा शेलु लूतार्तं सेचयेज्जलैः । गुञ्जानिर्गुण्डिकङ्कोलपर्णं शुण्ठी निशाद्वयं ।।

nirguṇḍī śārivā śelu lūtārtaṃ secayejjalaiḥ | guñjānirguṇḍikaṅkolaparṇaṃ śuṇṭhī niśādvayaṃ ||

करञ्जास्थि च तत्पङ्कैः वृश्चिकार्तिहरं शृणु । मञ्जिष्ठा चन्दनं व्योषपुष्पं शिरीषकौमुदं ।।

karañjāsthi ca tatpaṅkaiḥ vṛścikārtiharaṃ śṛṇu | mañjiṣṭhā candanaṃ vyoṣapuṣpaṃ śirīṣakaumudaṃ ||

संयोज्याश चतुरो योगा लेपादौ वृश्चिकापहाः । मन्त्रेण मन्त्रितो देयो गर्धभादीन्निकृन्तति ।।

saṃyojyāś caturo yogā lepādau vṛścikāpahāḥ | mantreṇa mantrito deyo gardhabhādīnnikṛntati ||

त्रिफलोशीरमुस्ताम्बुमांसीपद्मकचन्दनं । अजाक्षीरेण पानादेर्गर्धभादेर्विषं हरेत ।।

triphalośīramustāmbumāṃsīpadmakacandanaṃ | ajākṣīreṇa pānādergardhabhāderviṣaṃ haret ||

हरेत शिरीषपञ्चाङ्गं व्योषं शतपदीविषं । सकन्धरं शिरीषास्थि हरेदुन्दूरजं विषं ।।

haret śirīṣapañcāṅgaṃ vyoṣaṃ śatapadīviṣaṃ | sakandharaṃ śirīṣāsthi haredundūrajaṃ viṣaṃ ||

व्योषं ससर्पिः पिण्डीतमूलमस्य विषं हरेत । क्षारव्योषवचाडिङ्गुविडङ्गं सैन्धवन्नतं ।।

vyoṣaṃ sasarpiḥ piṇḍītamūlamasya viṣaṃ haret | kṣāravyoṣavacāḍiṅguviḍaṅgaṃ saindhavannataṃ ||

अम्बष्ठातिबलाकुष्ठं सर्वकीटविषं हरेत । यष्टिव्योषगुडक्षीरयोगः शूनो विषापहः ।।

ambaṣṭhātibalākuṣṭhaṃ sarvakīṭaviṣaṃ haret | yaṣṭivyoṣaguḍakṣīrayogaḥ śūno viṣāpahaḥ ||

ओं सुभद्रायै नमः ओं सुप्रभायै नमः । यान्यौषधानि गृह्यन्ते विधानेन विना जनैः ।।

oṃ subhadrāyai namaḥ oṃ suprabhāyai namaḥ | yānyauṣadhāni gṛhyante vidhānena vinā janaiḥ ||

तेषां वीजन्त्व्या ग्राह्यमिति ब्रह्माब्रवीच्च ताम । ताम्प्रणम्यौषधीम्पश्चात यवान प्रक्षिप्य मुष्टिना ।।

teṣāṃ vījantvyā grāhyamiti brahmābravīcca tām | tāmpraṇamyauṣadhīmpaścāt yavān prakṣipya muṣṭinā ||

दश जप्त्वा मन्त्रमिदं नमस्कुर्यात्तदौषधं । त्वामुद्धराम्यूर्ध्वनेत्रामनेनैव च भक्षयेत ।।

daśa japtvā mantramidaṃ namaskuryāttadauṣadhaṃ | tvāmuddharāmyūrdhvanetrāmanenaiva ca bhakṣayet ||

नमः पुरुषसिंहाय नमो गोपालकाय च । आत्मनैवाभिजानाति रणे कृष्णपराजयं ।।

namaḥ puruṣasiṃhāya namo gopālakāya ca | ātmanaivābhijānāti raṇe kṛṣṇaparājayaṃ ||

एतेन सत्यवाक्येन अगदो मे ऽस्तु सिध्यतु । औषधादौ प्रयोक्तव्यो मन्त्रो ऽयं स्थावरे विषे ।।

etena satyavākyena agado me 'stu sidhyatu | auṣadhādau prayoktavyo mantro 'yaṃ sthāvare viṣe ||

भुक्तमात्रे स्थिते ज्वाले पद्मं शीताम्बुसेवितं । पाययेत्सघृतं क्षौद्रं विषञ्चेत्तदनन्तरं ।।

bhuktamātre sthite jvāle padmaṃ śītāmbusevitaṃ | pāyayetsaghṛtaṃ kṣaudraṃ viṣañcettadanantaraṃ ||