यजुर्विधानं वक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं शृणु । ओंकारपूर्विका राम महाव्याहृतयो मताः ।।

yajurvidhānaṃ vakṣyāmi bhuktimuktipradaṃ śṛṇu | oṃkārapūrvikā rāma mahāvyāhṛtayo matāḥ ||

सर्वकल्मषनाशिन्यः सर्वकामप्रदास तथा । आज्याहुतिसहस्रेण देवानाराधयेद्बुधः ।।

sarvakalmaṣanāśinyaḥ sarvakāmapradās tathā | ājyāhutisahasreṇa devānārādhayedbudhaḥ ||

मनसः काङ्क्षितं राम मनसेप्सितकामदं । शान्तिकामो यवैः कुर्यात्तिलैः पापापनुत्तये ।।

manasaḥ kāṅkṣitaṃ rāma manasepsitakāmadaṃ | śāntikāmo yavaiḥ kuryāttilaiḥ pāpāpanuttaye ||

धान्यैः सिद्धार्थकैश चैव सर्वकाम करैस तथा । औदुम्बरीभिरिध्माभिः पसुकामस्य शस्यते ।।

dhānyaiḥ siddhārthakaiś caiva sarvakāma karais tathā | audumbarībhiridhmābhiḥ pasukāmasya śasyate ||

दध्ना चैवान्नकामस्य पयसा शान्तिमिच्छतः । अपामार्गसमिद्धस्तु कामयन कनकं बहु ।।

dadhnā caivānnakāmasya payasā śāntimicchataḥ | apāmārgasamiddhastu kāmayan kanakaṃ bahu ||

कन्याकामो घृताक्तानि युग्मशो ग्रथितानि तु । जातीपुष्पाणि जुहुयाद्ग्रामार्थी तिलतण्डुलान ।।

kanyākāmo ghṛtāktāni yugmaśo grathitāni tu | jātīpuṣpāṇi juhuyādgrāmārthī tilataṇḍulān ||

वश्यकर्मणि शाखोढवासापामार्गमेव च । विषासृङ्मिश्रसमिधो व्याधिघातस्य भार्गव ।।

vaśyakarmaṇi śākhoḍhavāsāpāmārgameva ca | viṣāsṛṅmiśrasamidho vyādhighātasya bhārgava ||

क्रुद्धस्तु जुहुयात्सम्यक शत्रूणां बधकाम्यया । सर्वव्रीहिमयीं कृत्वा राज्ञः प्रतिकृतिं द्विज ।।

kruddhastu juhuyātsamyak śatrūṇāṃ badhakāmyayā | sarvavrīhimayīṃ kṛtvā rājñaḥ pratikṛtiṃ dvija ||

सहस्रशस्तु जुहुयाद्राजा वशगतो भवेत । वस्त्रकामस्य पुष्पाणि दर्वा व्याधिविनाशिनी ।।

sahasraśastu juhuyādrājā vaśagato bhavet | vastrakāmasya puṣpāṇi darvā vyādhivināśinī ||

ब्रह्मवर्चसकामस्य वासोग्रञ्च विधीयते । प्रत्यङ्गिरेषु जुहुयात्तुषकण्टकभस्मभिः ।।

brahmavarcasakāmasya vāsograñca vidhīyate | pratyaṅgireṣu juhuyāttuṣakaṇṭakabhasmabhiḥ ||

विद्वेषणे च पक्ष्माणि काककौशिकयोस तथा । कापिलञ्च घृतं हुत्वा तथा चन्द्रग्रहे द्विज ।।

vidveṣaṇe ca pakṣmāṇi kākakauśikayos tathā | kāpilañca ghṛtaṃ hutvā tathā candragrahe dvija ||

वचाचूर्णेन सम्पातात्समानीय च तां वचां । सहस्रमन्त्रितां भुक्त्वा मेधावी जायते नरः ।।

vacācūrṇena sampātātsamānīya ca tāṃ vacāṃ | sahasramantritāṃ bhuktvā medhāvī jāyate naraḥ ||

एकादशाङ्गुलं शङ्कु लौहं खादिरमेव च । द्विषतो बधोसीति जपन्निखनेद्रिपुवेश्मनि ।।

ekādaśāṅgulaṃ śaṅku lauhaṃ khādirameva ca | dviṣato badhosīti japannikhanedripuveśmani ||

उच्चाटनमिदं कर्म शत्रूणां कथितं तव । चक्षुष्या इति जप्त्वा च विनष्टञ्चक्षुराप्नुयात ।।

uccāṭanamidaṃ karma śatrūṇāṃ kathitaṃ tava | cakṣuṣyā iti japtvā ca vinaṣṭañcakṣurāpnuyāt ||

उपयुञ्जत इत्य एदनुवाकन्तथान्नदं । तनूनपाग्ने सदिति दूर्वां हुत्वार्तिवर्जितः ।।

upayuñjata ity edanuvākantathānnadaṃ | tanūnapāgne saditi dūrvāṃ hutvārtivarjitaḥ ||

भेषजमसीति दध्याज्यैर होमः पशूपसर्गनुत । त्र्यम्वकं यजामहे होमः सौभाग्यवर्धनः ।।

bheṣajamasīti dadhyājyair homaḥ paśūpasarganut | tryamvakaṃ yajāmahe homaḥ saubhāgyavardhanaḥ ||

कन्यानाम गृहीत्वा तु कन्यलाभकरः परः । भयेषु तु जपन्नित्यं भयेभ्यो विप्रमुच्यते ।।

kanyānāma gṛhītvā tu kanyalābhakaraḥ paraḥ | bhayeṣu tu japannityaṃ bhayebhyo vipramucyate ||

धुस्तूरपुष्पं सघृतं हुत्वा स्यात सर्वकामभाक । हुत्वा तु गुग्गुलं राम स्वप्ने पश्यति शङ्करं ।।

dhustūrapuṣpaṃ saghṛtaṃ hutvā syāt sarvakāmabhāk | hutvā tu guggulaṃ rāma svapne paśyati śaṅkaraṃ ||

युञ्जते मनो ऽनुवाकं जप्त्वा दीर्घायुराप्नुयात । विष्णोरवाटमित्येतत सर्वबाधाविनाशनं ।।

yuñjate mano 'nuvākaṃ japtvā dīrghāyurāpnuyāt | viṣṇoravāṭamityetat sarvabādhāvināśanaṃ ||

रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च तथैव विजयप्रदं । अयत्नो अग्निरित्येतत संग्रामे विजयप्रदं ।।

rakṣoghnañca yaśasyañca tathaiva vijayapradaṃ | ayatno agnirityetat saṃgrāme vijayapradaṃ ||

इदमापः प्रवहत स्नाने पापापनोदनं । विश्वकर्मन्नु हविषा सूचीं लौहीन्दशाङ्गुलाम ।।

idamāpaḥ pravahata snāne pāpāpanodanaṃ | viśvakarmannu haviṣā sūcīṃ lauhīndaśāṅgulām ||

कन्याया निखनेद्द्वारि सान्यस्मै न प्रदीयते । देव सवितरेतेन जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम ।।

kanyāyā nikhaneddvāri sānyasmai na pradīyate | deva savitaretena juhuyādbalakāmo dvijottama ||

अग्नौ स्वाहेति जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम । तिलैर यवैश च धर्मज्ञ तथापामार्गतण्डुलैः ।।

agnau svāheti juhuyādbalakāmo dvijottama | tilair yavaiś ca dharmajña tathāpāmārgataṇḍulaiḥ ||

सहस्रमन्त्रितां कृत्वा तथा गोरोचनां द्विज । तिलकञ्च तथा कृत्वा जनस्य प्रियतामियात ।।

sahasramantritāṃ kṛtvā tathā gorocanāṃ dvija | tilakañca tathā kṛtvā janasya priyatāmiyāt ||

रुद्राणाञ्च तथा जप्यं सर्वाघविनिसूदनं । सर्वकर्मकरो होमस तथा सर्वत्र शन्तिदः ।।

rudrāṇāñca tathā japyaṃ sarvāghavinisūdanaṃ | sarvakarmakaro homas tathā sarvatra śantidaḥ ||

अजाविकानामश्वानां कुञ्जराणां तथा गवां । मनुष्याणान्नरेन्द्राणां बालानां योषितामपि ।।

ajāvikānāmaśvānāṃ kuñjarāṇāṃ tathā gavāṃ | manuṣyāṇānnarendrāṇāṃ bālānāṃ yoṣitāmapi ||

ग्रामाणां नगरानाञ्च देशानामपि भार्गव । उपद्रुतानां धर्मज्ञ व्याधितानां तथैव च ।।

grāmāṇāṃ nagarānāñca deśānāmapi bhārgava | upadrutānāṃ dharmajña vyādhitānāṃ tathaiva ca ||

मरके समनुप्राप्ते रिपुजे च तथा भये । रुद्रहोमः परा शान्तिः पायसेन घृतेन च ।।

marake samanuprāpte ripuje ca tathā bhaye | rudrahomaḥ parā śāntiḥ pāyasena ghṛtena ca ||

कुष्माण्डघृतहोमेन सर्वान पापान व्यपोहति । शक्तुयावकभैक्षाशी नक्तं मनुजसत्तम ।।

kuṣmāṇḍaghṛtahomena sarvān pāpān vyapohati | śaktuyāvakabhaikṣāśī naktaṃ manujasattama ||

बहिःस्नानरतो मासान्मुच्यते ब्रह्महत्यया । मधुवातेति मन्त्रेण होमादितो ऽखिलं लभेत ।।

bahiḥsnānarato māsānmucyate brahmahatyayā | madhuvāteti mantreṇa homādito 'khilaṃ labhet ||

दधि क्राव्नेति हुत्वा तु पुत्रान प्राप्नोत्यसंशयं । तथा घृतवतीत्येतदायुष्यं स्यात घृतेन तु ।।

dadhi krāvneti hutvā tu putrān prāpnotyasaṃśayaṃ | tathā ghṛtavatītyetadāyuṣyaṃ syāt ghṛtena tu ||

स्वस्तिन इन्द्र इत्य एतत्सर्वबाधाविनाशनं । इह गावः प्रज्यायध्वमिति पुष्टिविवर्धनम ।।

svastina indra ity etatsarvabādhāvināśanaṃ | iha gāvaḥ prajyāyadhvamiti puṣṭivivardhanam ||

घृताहुतिसहस्रेण तथा लक्ष्मीविनाशनं । श्रुवेण देवस्य त्वेति हुत्वापामार्गतण्डुलं ।।

ghṛtāhutisahasreṇa tathā lakṣmīvināśanaṃ | śruveṇa devasya tveti hutvāpāmārgataṇḍulaṃ ||

मुच्यते विकृताच्छीघ्रमभिचारान्न संशयः । रुद्र पातु पलशस्य समिद्भिः कनकं लभेत ।।

mucyate vikṛtācchīghramabhicārānna saṃśayaḥ | rudra pātu palaśasya samidbhiḥ kanakaṃ labhet ||

शिवो भवेत्यग्न्युत्पाते व्रीहिभिर्जुहुयान्नरः । याः सेना इति चैतच्च तस्करेभ्यो भयापहम ।।

śivo bhavetyagnyutpāte vrīhibhirjuhuyānnaraḥ | yāḥ senā iti caitacca taskarebhyo bhayāpaham ||

यो अस्मभ्यमवातीयाद्धुत्वा कृष्णतिलान्नरः । सहस्रशो ऽभिचाराच्च मुच्यते विकृताद्द्विज ।।

yo asmabhyamavātīyāddhutvā kṛṣṇatilānnaraḥ | sahasraśo 'bhicārācca mucyate vikṛtāddvija ||

अन्नेनान्नपतेत्येवं हुत्वा चान्नमवाप्नुयात । हंसः शुचिः सदित्येतज्जप्तन्तोये ऽघनाशनं ।।

annenānnapatetyevaṃ hutvā cānnamavāpnuyāt | haṃsaḥ śuciḥ sadityetajjaptantoye 'ghanāśanaṃ ||

चत्वारि भङ्गेत्येतत्तु सर्वपापहरं जले । देवा यज्ञेति जप्त्वा तु ब्रह्मलोके महीयते ।।

catvāri bhaṅgetyetattu sarvapāpaharaṃ jale | devā yajñeti japtvā tu brahmaloke mahīyate ||

वसन्तेति च हुत्वाज्यं आदित्याद्वरमाप्नुयात । सुपर्णोसीति चेत्यस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत ।।

vasanteti ca hutvājyaṃ ādityādvaramāpnuyāt | suparṇosīti cetyasya karmavyāhṛtivadbhavet ||

नमः स्वाहेति त्रिर्जप्त्वा बन्धनान्मोक्षमाप्नुयात । अन्तर्जले त्रिरावर्त्य द्रुपदा सर्वपापमुक ।।

namaḥ svāheti trirjaptvā bandhanānmokṣamāpnuyāt | antarjale trirāvartya drupadā sarvapāpamuk ||

इह गावः प्रजायध्वं मन्त्रोयं बुद्धिवर्धनः । हुतन्तु सर्पिषा दध्ना पयसा पायसेन वा ।।

iha gāvaḥ prajāyadhvaṃ mantroyaṃ buddhivardhanaḥ | hutantu sarpiṣā dadhnā payasā pāyasena vā ||

शतम य इति चैतेन हुत्वा पर्णफलाणि च । आरोग्यं श्रियमाप्नोति जीवितञ्च चिरन्तथा ।।

śatam ya iti caitena hutvā parṇaphalāṇi ca | ārogyaṃ śriyamāpnoti jīvitañca cirantathā ||

ओषधीः प्रतिमोदग्ध्वं वपने लवने ऽर्थकृत । अश्वावती पायसेन होमाच्छान्तिमवाप्नुयात ।।

oṣadhīḥ pratimodagdhvaṃ vapane lavane 'rthakṛt | aśvāvatī pāyasena homācchāntimavāpnuyāt ||

तस्मा इति च मन्त्रेन बन्धनस्थो विमुच्यते । युवा सुवासा इत्य एव वासांस्याप्नोति चोत्तमम ।।

tasmā iti ca mantrena bandhanastho vimucyate | yuvā suvāsā ity eva vāsāṃsyāpnoti cottamam ||

मुञ्चन्तु मा शपथ्यानि सर्वान्तकविनाशनम । मा माहिंसीस्तिलाज्येन हुतं रिपुविनाशनं ।।

muñcantu mā śapathyāni sarvāntakavināśanam | mā māhiṃsīstilājyena hutaṃ ripuvināśanaṃ ||

नमो ऽस्तु सर्वसर्पेभ्यो घृतेन पायसेन तु । कृणुधवं राज इत्य एतदभिचारविनाशनं ।।

namo 'stu sarvasarpebhyo ghṛtena pāyasena tu | kṛṇudhavaṃ rāja ity etadabhicāravināśanaṃ ||

दूर्वाकाण्डायुतं हुत्वा काण्डात काण्डेति मानवः । ग्रामे जनपदे वापि मरकन्तु शमन्नयेत ।।

dūrvākāṇḍāyutaṃ hutvā kāṇḍāt kāṇḍeti mānavaḥ | grāme janapade vāpi marakantu śamannayet ||

रोगार्तो मुच्यते रोगात तथा दुःखात्तु दुःखितः । औडुम्बरीश च समिधो मधुमान्नो वनस्पतिः ।।

rogārto mucyate rogāt tathā duḥkhāttu duḥkhitaḥ | auḍumbarīś ca samidho madhumānno vanaspatiḥ ||

हुत्वा सहस्रशो राम धनमाप्नोति मानवः । सौभाग्यं महदाप्नोति व्यवहारे तथा त्रयम ।।

hutvā sahasraśo rāma dhanamāpnoti mānavaḥ | saubhāgyaṃ mahadāpnoti vyavahāre tathā trayam ||

अपां गर्भमिति हुत्वा देवं वर्षापयेद्ध्रुवम । अपः पिवेति च तथा हुत्वा दधि घृतं मधु ।।

apāṃ garbhamiti hutvā devaṃ varṣāpayeddhruvam | apaḥ piveti ca tathā hutvā dadhi ghṛtaṃ madhu ||

प्रवर्तयति धर्मज्ञ महावृष्टिमनन्तरं । नमस्ते रुद्र इत्य एतत सर्वोपद्रवनाशनं ।।

pravartayati dharmajña mahāvṛṣṭimanantaraṃ | namaste rudra ity etat sarvopadravanāśanaṃ ||

सर्वशान्तिकरं प्रोक्तं महापातकनाशनं । अध्यवोचदित्यनेन रक्षणं व्याधितस्य तु ।।

sarvaśāntikaraṃ proktaṃ mahāpātakanāśanaṃ | adhyavocadityanena rakṣaṇaṃ vyādhitasya tu ||

रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च चिरायुःपुष्टिवर्धनम । सिद्धार्थकानां क्षेपेण पथि चैतज्जपन सुखी ।।

rakṣoghnañca yaśasyañca cirāyuḥpuṣṭivardhanam | siddhārthakānāṃ kṣepeṇa pathi caitajjapan sukhī ||

असौ यस्ताम्र इत्य एतत पठन्नित्यं दिवाकरं । उपतिष्ठेत धर्मज्ञ सायं प्रातरतन्द्रितः ।।

asau yastāmra ity etat paṭhannityaṃ divākaraṃ | upatiṣṭheta dharmajña sāyaṃ prātaratandritaḥ ||

अन्नमक्षयमाप्नोति दीर्घमायुश च विन्दति । प्रमुञ्च धन्वन्नित्येतत षड्भिरायुधमन्त्रणं ।।

annamakṣayamāpnoti dīrghamāyuś ca vindati | pramuñca dhanvannityetat ṣaḍbhirāyudhamantraṇaṃ ||

रिपूणां भयदं युद्धेनात्रकार्या विचारणा । मानो महान्त इत्य एवं बालानां शान्तिकारकं ।।

ripūṇāṃ bhayadaṃ yuddhenātrakāryā vicāraṇā | māno mahānta ity evaṃ bālānāṃ śāntikārakaṃ ||

नमो हिरण्यवाहवे इत्य अनुवाकसप्तकम । राजिकां कटुतैलाक्तां जुहुयाच्छत्रुनाशनीं ।।

namo hiraṇyavāhave ity anuvākasaptakam | rājikāṃ kaṭutailāktāṃ juhuyācchatrunāśanīṃ ||

नमो वः किरिकेभ्यश च पद्मलक्षाहुतैर नरः । राज्यलक्ष्मीमवाप्नोति तथा बिल्वैः सुवर्णकम ।।

namo vaḥ kirikebhyaś ca padmalakṣāhutair naraḥ | rājyalakṣmīmavāpnoti tathā bilvaiḥ suvarṇakam ||

इमा रुद्रायेति तिलैर होमाच्च धनमाप्यते । दूर्वाहोमेन चान्येन सर्वव्याधिविवर्जितः ।।

imā rudrāyeti tilair homācca dhanamāpyate | dūrvāhomena cānyena sarvavyādhivivarjitaḥ ||

आशुः शिशान इत्य एतदायुधानाञ्च रक्षणे । संग्रामे कथितं राम सर्वशत्रुनिवर्हणं ।।

āśuḥ śiśāna ity etadāyudhānāñca rakṣaṇe | saṃgrāme kathitaṃ rāma sarvaśatrunivarhaṇaṃ ||

राजसामेति जुहुयात सहस्रं पञ्चभिर्द्विज । आज्याहुतीनां धर्मज्ञ चक्षूरोगाद्विमुच्यते ।।

rājasāmeti juhuyāt sahasraṃ pañcabhirdvija | ājyāhutīnāṃ dharmajña cakṣūrogādvimucyate ||

शन्नो वनस्पते गेहे होमः स्याद्वास्तुदोषनुत । अग्न आयूंसि हुत्वाज्यं द्वेषं नाप्नोति केनचित ।।

śanno vanaspate gehe homaḥ syādvāstudoṣanut | agna āyūṃsi hutvājyaṃ dveṣaṃ nāpnoti kenacit ||

अपां फेनेति लाजाभिर्हुत्वा जयमवाप्नुयात । भद्रा इतीन्द्रियैर हीनो जपन स्यात सकलेन्द्रियः ।।

apāṃ pheneti lājābhirhutvā jayamavāpnuyāt | bhadrā itīndriyair hīno japan syāt sakalendriyaḥ ||

अग्निश च पृथिवी चेति वशीकरणमुत्तमम । अध्वनेति जपन मन्त्रं व्यवहारे जयी भवेत ।।

agniś ca pṛthivī ceti vaśīkaraṇamuttamam | adhvaneti japan mantraṃ vyavahāre jayī bhavet ||

ब्रह्म राजन्यमिति च कर्मारम्भे तु सिद्धिकृत । संवत्सरोसीति धृतैर लक्षहोमादरोगवान ।।

brahma rājanyamiti ca karmārambhe tu siddhikṛt | saṃvatsarosīti dhṛtair lakṣahomādarogavān ||

केतुं कृण्वन्नितीत्येतत संग्रामे जयवर्धनम । इन्द्रोग्निर्धर्म इत्य एतद्रणे धर्मनिबन्धनम ।।

ketuṃ kṛṇvannitītyetat saṃgrāme jayavardhanam | indrognirdharma ity etadraṇe dharmanibandhanam ||

धन्वा नागेति मन्त्रश च धनुर्ग्राहनिकः परः । यजीतेति तथा मन्त्रो विज्ञेयो ह्य अभिमन्त्रणे ।।

dhanvā nāgeti mantraś ca dhanurgrāhanikaḥ paraḥ | yajīteti tathā mantro vijñeyo hy abhimantraṇe ||

मन्त्रश्चाहिरथेत्येतच्छराणां मन्त्रणे भवेत । वह्नीनां पितरित्येतत्तूर्णमन्त्रः प्रकीर्तितः ।।

mantraścāhirathetyetaccharāṇāṃ mantraṇe bhavet | vahnīnāṃ pitarityetattūrṇamantraḥ prakīrtitaḥ ||

युञ्जन्तीति तथाश्वानां योजने मन्त्र उच्यते । आशुः शिशान इत्य एतद्यत्रारम्भणमुच्यते ।।

yuñjantīti tathāśvānāṃ yojane mantra ucyate | āśuḥ śiśāna ity etadyatrārambhaṇamucyate ||

विष्णोः क्रमेति मन्त्रश च रथारोहणिकः परः । आजङ्घेतीति चाश्वानां ताडनीयमुदाहृतं ।।

viṣṇoḥ krameti mantraś ca rathārohaṇikaḥ paraḥ | ājaṅghetīti cāśvānāṃ tāḍanīyamudāhṛtaṃ ||

याः सेना अभित्वरीति परसैन्यमुखे जपेत । दुन्दुभ्य इति चाप्येतद्दुन्दुभीताड्नं भवेत ।।

yāḥ senā abhitvarīti parasainyamukhe japet | dundubhya iti cāpyetaddundubhītāḍnaṃ bhavet ||

एतैः पूर्वहुतैर मन्त्रैः कृत्वैवं विजयी भवेत । यमेन दत्तमित्यस्य कोटिहोमाद्विचक्षणः ।।

etaiḥ pūrvahutair mantraiḥ kṛtvaivaṃ vijayī bhavet | yamena dattamityasya koṭihomādvicakṣaṇaḥ ||

रथमुत्पादयेच्छीघ्रं संग्रामे विजयप्रदम । आ कृष्णेति तथैतस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत ।।

rathamutpādayecchīghraṃ saṃgrāme vijayapradam | ā kṛṣṇeti tathaitasya karmavyāhṛtivadbhavet ||

शिवसंकल्पजापेन समाधिं मनसो लभेत । पञ्चनद्यः पञ्चलक्षं हुत्वा लक्ष्मीमवाप्नुयात ।।

śivasaṃkalpajāpena samādhiṃ manaso labhet | pañcanadyaḥ pañcalakṣaṃ hutvā lakṣmīmavāpnuyāt ||

यदा बधून्दक्षायणां मन्त्रेणानेन मन्त्रितम । सहस्रकृत्वः कनकं धारयेद्रिपुवारणं ।।

yadā badhūndakṣāyaṇāṃ mantreṇānena mantritam | sahasrakṛtvaḥ kanakaṃ dhārayedripuvāraṇaṃ ||

इमं जीवेभ्य द्रति च शिलां लोष्ट्रञ्चतुर्दिशं । क्षिपेद्गृहे तदा तस्य न स्याच्चौरभयं निशि ।।

imaṃ jīvebhya drati ca śilāṃ loṣṭrañcaturdiśaṃ | kṣipedgṛhe tadā tasya na syāccaurabhayaṃ niśi ||

परिमेगामनेनेति वशीकरणमुत्तमं । हन्तुमभ्यागतस्तत्र वशीभवति मानवः ।।

parimegāmaneneti vaśīkaraṇamuttamaṃ | hantumabhyāgatastatra vaśībhavati mānavaḥ ||

भक्ष्यताम्वूलपुष्पाद्यं मन्त्रितन्तु प्रयच्छति । यस्य धर्मज्ञ वशगः सोम्य शीघ्रं भविष्यति ।।

bhakṣyatāmvūlapuṣpādyaṃ mantritantu prayacchati | yasya dharmajña vaśagaḥ somya śīghraṃ bhaviṣyati ||

शन्नो मित्र इतीत्येतत सदा सर्वत्र शान्तिदं । गणानां त्वा गणपतिं कृत्वा होमञ्चतुष्पथे ।।

śanno mitra itītyetat sadā sarvatra śāntidaṃ | gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ kṛtvā homañcatuṣpathe ||

वशीकुर्याज्जगत्सर्वम सर्वधान्यैर असंशयम । हिरण्यवर्णाः शुचयो मन्त्रोयमभिषेचने ।।

vaśīkuryājjagatsarvam sarvadhānyair asaṃśayam | hiraṇyavarṇāḥ śucayo mantroyamabhiṣecane ||

शन्नो देवीरभिष्टये तथा शान्तिकरः परः । एकचक्रेति मन्त्रेण हुतेनाज्येन भागशः ।।

śanno devīrabhiṣṭaye tathā śāntikaraḥ paraḥ | ekacakreti mantreṇa hutenājyena bhāgaśaḥ ||

ग्रहेभ्यः शान्तिमाप्नोति प्रसादं न च संशयः । गावो भग इति द्वाभ्यां हुत्वाज्यङ्गा अवाप्नुयात ।।

grahebhyaḥ śāntimāpnoti prasādaṃ na ca saṃśayaḥ | gāvo bhaga iti dvābhyāṃ hutvājyaṅgā avāpnuyāt ||

प्रवादांशः सोपदिति गृहयज्ञे विधीयते । देवेभ्यो वनस्पत इति द्रुमयज्ञे विधीयते ।।

pravādāṃśaḥ sopaditi gṛhayajñe vidhīyate | devebhyo vanaspata iti drumayajñe vidhīyate ||

गायत्री वैष्णवी ज्ञेया तद्विष्णोः परमम्पदं । सर्वपापप्रशमनं सर्वकामकरन्तथा ।।

gāyatrī vaiṣṇavī jñeyā tadviṣṇoḥ paramampadaṃ | sarvapāpapraśamanaṃ sarvakāmakarantathā ||