राज्यलक्ष्मीस्थिरत्वाय यथेन्द्रेण पुरा श्रियः । स्तुतिः कृता तथा राजा जयार्थं स्तुतिमाचरेत ।।

rājyalakṣmīsthiratvāya yathendreṇa purā śriyaḥ | stutiḥ kṛtā tathā rājā jayārthaṃ stutimācaret ||

नमस्ये सर्वलोकानां जननीमब्धिसम्भवां । श्रियमुन्निन्द्रपद्माक्षीं विष्णुवक्षःस्थलस्थितां ।।

namasye sarvalokānāṃ jananīmabdhisambhavāṃ | śriyamunnindrapadmākṣīṃ viṣṇuvakṣaḥsthalasthitāṃ ||

त्वं सिद्धिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनि । सन्धया रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती ।।

tvaṃ siddhistvaṃ svadhā svāhā sudhā tvaṃ lokapāvani | sandhayā rātriḥ prabhā bhūtirmedhā śraddhā sarasvatī ||

यज्ञविद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभने । आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी ।।

yajñavidyā mahāvidyā guhyavidyā ca śobhane | ātmavidyā ca devi tvaṃ vimuktiphaladāyinī ||

आन्वीक्षिकी त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च । सौम्या सौम्यैर जगद्रूपैस्त्वयैतद्देवि पूरितं ।।

ānvīkṣikī trayī vārtā daṇḍanītistvameva ca | saumyā saumyair jagadrūpaistvayaitaddevi pūritaṃ ||

का त्वन्या त्वामृते देवि सर्वयज्ञमयं वपुः । अध्यास्ते देव देवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः ।।

kā tvanyā tvāmṛte devi sarvayajñamayaṃ vapuḥ | adhyāste deva devasya yogicintyaṃ gadābhṛtaḥ ||

त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयं । विनष्टप्रायमभवत त्वयेदानीं समेधितं ।।

tvayā devi parityaktaṃ sakalaṃ bhuvanatrayaṃ | vinaṣṭaprāyamabhavat tvayedānīṃ samedhitaṃ ||

दाराः पुत्रास तथागारं सुहृद्धान्यधनादिकं । भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वद्वीक्षणान नृणां ।।

dārāḥ putrās tathāgāraṃ suhṛddhānyadhanādikaṃ | bhavatyetanmahābhāge nityaṃ tvadvīkṣaṇān nṛṇāṃ ||

शरीरारोग्यमैश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुखं । देवि त्वद्दृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां न दुर्लभं ।।

śarīrārogyamaiśvaryamaripakṣakṣayaḥ sukhaṃ | devi tvaddṛṣṭidṛṣṭānāṃ puruṣāṇāṃ na durlabhaṃ ||

त्वमम्बा सर्वभूतानां देवदेवो हरिः पिता । त्वयैतद्वोइष्णुना चाम्ब जगद्व्याप्तं चराचरं ।।

tvamambā sarvabhūtānāṃ devadevo hariḥ pitā | tvayaitadvoiṣṇunā cāmba jagadvyāptaṃ carācaraṃ ||

मानं कोषं तथा कोष्ठं मा गृहं मा परिच्छदं । मा शरीरं कलत्रञ्च त्यजेथाः सर्वपावनि ।।

mānaṃ koṣaṃ tathā koṣṭhaṃ mā gṛhaṃ mā paricchadaṃ | mā śarīraṃ kalatrañca tyajethāḥ sarvapāvani ||

मा पुत्रान्मासुहृद्वर्गान्मा पशून्मा विभूषणं । त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्वक्षःस्थलालये ।।

mā putrānmāsuhṛdvargānmā paśūnmā vibhūṣaṇaṃ | tyajethā mama devasya viṣṇorvakṣaḥsthalālaye ||

सत्त्वेन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः । त्यजन्ते ते नरा सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयामले ।।

sattvena satyaśaucābhyāṃ tathā śīlādibhirguṇaiḥ | tyajante te narā sadyaḥ santyaktā ye tvayāmale ||

त्वयावलोकिताः सद्यः शीलाद्यैर अखिलैर गुणैः । कुलैश्वर्यैश च युज्यन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि ।।

tvayāvalokitāḥ sadyaḥ śīlādyair akhilair guṇaiḥ | kulaiśvaryaiś ca yujyante puruṣā nirguṇā api ||

स श्लाघ्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान । स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः ।।

sa ślāghyaḥ sa guṇī dhanyaḥ sa kulīnaḥ sa buddhimān | sa śūraḥ sa ca vikrānto yastvayā devi vīkṣitaḥ ||

सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः । पराङ्मुखी जगद्धात्री यस्य त्वं विष्णुवल्लभे ।।

sadyo vaiguṇyamāyānti śīlādyāḥ sakalā guṇāḥ | parāṅmukhī jagaddhātrī yasya tvaṃ viṣṇuvallabhe ||

न ते वर्णयितुं शक्ता गुणान जिह्वापि वेधसः । प्रसीद देवि पद्माक्षि नास्मांस्त्याक्षीः कदाचन ।।

na te varṇayituṃ śaktā guṇān jihvāpi vedhasaḥ | prasīda devi padmākṣi nāsmāṃstyākṣīḥ kadācana ||

एवं स्तुता ददौ श्रीश च वरमिन्द्राय चेप्सितं । सुस्थिरत्वं च राज्यस्य सङ्ग्रामविजयादिकं ।।

evaṃ stutā dadau śrīś ca varamindrāya cepsitaṃ | susthiratvaṃ ca rājyasya saṅgrāmavijayādikaṃ ||

स्वस्तोत्रपाठश्रवणकर्तॄणां भुक्तिमुक्तिदं । श्रीस्तोत्रं सततं तस्मात पठेच्च शृणुयान्नरः ।।

svastotrapāṭhaśravaṇakartṝṇāṃ bhuktimuktidaṃ | śrīstotraṃ satataṃ tasmāt paṭhecca śṛṇuyānnaraḥ ||