यदा मन्येत नृपतिराक्रन्देन बलीयसा । पार्ष्णिग्राहो ऽभिभूतो मे तदा यात्रां प्रयोजयेत ।।

yadā manyeta nṛpatirākrandena balīyasā | pārṣṇigrāho 'bhibhūto me tadā yātrāṃ prayojayet ||

पुष्ता योधा भृटा भृत्याः प्रभूतञ्च बलं मम । मूलरक्षासमर्थो ऽस्मि तैर गत्वा शिविरे व्रजेत ।।

puṣtā yodhā bhṛṭā bhṛtyāḥ prabhūtañca balaṃ mama | mūlarakṣāsamartho 'smi tair gatvā śivire vrajet ||

शत्रोर्वा व्यसने यायात दैवाद्यैः पीडितं परं । भूकम्पो यान्दिशं याति याञ्च केतुर्व्यदूषयत ।।

śatrorvā vyasane yāyāt daivādyaiḥ pīḍitaṃ paraṃ | bhūkampo yāndiśaṃ yāti yāñca keturvyadūṣayat ||

विद्विष्टनाशकं सैन्यं सम्भूतान्तःप्रकोपनं । शरीरस्फुरणे धन्ये तथा सुस्वप्रदर्शने ।।

vidviṣṭanāśakaṃ sainyaṃ sambhūtāntaḥprakopanaṃ | śarīrasphuraṇe dhanye tathā susvapradarśane ||

निमित्ते शकुने धन्ये जाते शत्रुपुरं व्रजेत । पदातिनागबहुलां सेनां प्रावृषि योजयेत ।।

nimitte śakune dhanye jāte śatrupuraṃ vrajet | padātināgabahulāṃ senāṃ prāvṛṣi yojayet ||

हेमन्ते शिशिरे चैव रथवाजिसमाकुलां । चतुरङ्गबलोपेतां वसन्ते वा शरन्म्मुखे ।।

hemante śiśire caiva rathavājisamākulāṃ | caturaṅgabalopetāṃ vasante vā śaranmmukhe ||

सेना पदातिबहुला शत्रून जयति सर्वदा । अङ्गसक्षिणभागे तु शस्तं प्रस्फुरणं भवेत ।।

senā padātibahulā śatrūn jayati sarvadā | aṅgasakṣiṇabhāge tu śastaṃ prasphuraṇaṃ bhavet ||

न शस्तन्तु तथा वामे पृष्ठस्य हृदयस्य च । लाञ्छनं पिटकञ्चैव विज्ञेयं स्फुरणं तथा ।।

na śastantu tathā vāme pṛṣṭhasya hṛdayasya ca | lāñchanaṃ piṭakañcaiva vijñeyaṃ sphuraṇaṃ tathā ||

विपर्ययेणाभिहितं सव्ये स्त्रीणां शुभं भवेत ।।

viparyayeṇābhihitaṃ savye strīṇāṃ śubhaṃ bhavet ||