एवं सन्ध्याविधिं कृत्वा गायत्रीञ्च जपेत स्मरेत । गायञ्च्छिष्यान यतस्त्रायेत भार्यां प्राणांस्तथैव च ।।

evaṃ sandhyāvidhiṃ kṛtvā gāyatrīñca japet smaret | gāyañcchiṣyān yatastrāyet bhāryāṃ prāṇāṃstathaiva ca ||

ततः स्मृतेयं गायत्री सावित्रीय ततो यतः । प्रकाशनात्सा सवितुर्वाग्रूपत्वात सरस्वती ।।

tataḥ smṛteyaṃ gāyatrī sāvitrīya tato yataḥ | prakāśanātsā saviturvāgrūpatvāt sarasvatī ||

तज ज्योतिः परमं ब्रह्म भर्गस्तेजो यतः स्मृतं । भा दीप्ताविति रूपं हि भ्रस्जः पाके ऽथ तत स्मृतं ।।

taj jyotiḥ paramaṃ brahma bhargastejo yataḥ smṛtaṃ | bhā dīptāviti rūpaṃ hi bhrasjaḥ pāke 'tha tat smṛtaṃ ||

ओषध्यादिकं पचति भ्राजृ दीप्तौ तथा भवेत । भर्गः स्याद भ्राजत इति बहुलं छन्द ईरितं ।।

oṣadhyādikaṃ pacati bhrājṛ dīptau tathā bhavet | bhargaḥ syād bhrājata iti bahulaṃ chanda īritaṃ ||

वरेण्यं सर्वतेजोभ्यः श्रेष्ठं वै परमं पदं । स्वर्गापवर्गकामैर वा वरणीयं सदैव हि ।।

vareṇyaṃ sarvatejobhyaḥ śreṣṭhaṃ vai paramaṃ padaṃ | svargāpavargakāmair vā varaṇīyaṃ sadaiva hi ||

वृणोतेर्वरणार्थत्वाज्जाग्रत्स्वप्नादिवर्जितं । नित्यशुद्धबुद्धमेकं सत्यन्तद्धीमहीश्वरं ।।

vṛṇotervaraṇārthatvājjāgratsvapnādivarjitaṃ | nityaśuddhabuddhamekaṃ satyantaddhīmahīśvaraṃ ||

अहं ब्रह्म परं ज्योतिर्ध्ययेमहि विमुक्तये । तज ज्योतिर्भगवान विष्णुर्जगज्जन्मादिकारणं ।।

ahaṃ brahma paraṃ jyotirdhyayemahi vimuktaye | taj jyotirbhagavān viṣṇurjagajjanmādikāraṇaṃ ||

शिवं केचित पठन्ति स्म शक्तिरूपं पठन्ति च । केचित सूर्यङ्केचिदग्निं वेदगा अग्निहोत्रिणः ।।

śivaṃ kecit paṭhanti sma śaktirūpaṃ paṭhanti ca | kecit sūryaṅkecidagniṃ vedagā agnihotriṇaḥ ||

अग्न्यादिरूपो विष्णुर्हि वेदादौ ब्रह्म गीयते । तत पदं परमं विष्णोर्देवस्य सवितुः स्मृतं ।।

agnyādirūpo viṣṇurhi vedādau brahma gīyate | tat padaṃ paramaṃ viṣṇordevasya savituḥ smṛtaṃ ||

महदाज्यं सूयते हि स्वयं ज्योतिर्हरिः प्रभुः । पर्जन्यो वायुरादित्यः शीतोष्णाद्यैश च पाचयेत ।।

mahadājyaṃ sūyate hi svayaṃ jyotirhariḥ prabhuḥ | parjanyo vāyurādityaḥ śītoṣṇādyaiś ca pācayet ||

अग्नौ प्रास्ताहुतिः सम्यगादित्यमुपतिष्ठते । आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नन्ततः प्रजाः ।।

agnau prāstāhutiḥ samyagādityamupatiṣṭhate | ādityājjāyate vṛṣṭirvṛṣṭerannantataḥ prajāḥ ||

दधातेर्वा धीमहीति मनसा धारयेमहि । नो ऽस्माकं यश च भर्गश च सर्वेषां प्राणिनां धियः ।।

dadhātervā dhīmahīti manasā dhārayemahi | no 'smākaṃ yaś ca bhargaś ca sarveṣāṃ prāṇināṃ dhiyaḥ ||

चोदयात प्रेरयेद बुद्धीर्भोक्तॄणां सर्वकर्मसु । दृष्टादृष्टविपाकेषु विष्णुसूर्याग्निरूपवान ।।

codayāt prerayed buddhīrbhoktṝṇāṃ sarvakarmasu | dṛṣṭādṛṣṭavipākeṣu viṣṇusūryāgnirūpavān ||

ईश्वरप्रेरितो गच्छेत स्वर्गं वाश्वभ्रमेव वा । ईशावास्यमिदं सर्वं महदादिजगद्धरिः ।।

īśvaraprerito gacchet svargaṃ vāśvabhrameva vā | īśāvāsyamidaṃ sarvaṃ mahadādijagaddhariḥ ||

स्वर्गाद्यैः क्रीडते देवो यो ऽहं स पुरुषः प्रभुः । आदित्यान्तर्गतं यच्च भर्गाख्यं वै मुमुक्षुभिः ।।

svargādyaiḥ krīḍate devo yo 'haṃ sa puruṣaḥ prabhuḥ | ādityāntargataṃ yacca bhargākhyaṃ vai mumukṣubhiḥ ||

जन्ममृत्युविनाशाय दुःखस्य त्रिविधस्य च । ध्यानेन पुरुषो ऽयञ्च द्रष्टव्यः सूर्यमण्डले ।।

janmamṛtyuvināśāya duḥkhasya trividhasya ca | dhyānena puruṣo 'yañca draṣṭavyaḥ sūryamaṇḍale ||

तत्त्वं सदसि चिद्ब्रह्म विष्णोर्यत परमं पदं । देवस्य सवितुर्भर्गो वरेण्यं हि तुरीयकं ।।

tattvaṃ sadasi cidbrahma viṣṇoryat paramaṃ padaṃ | devasya saviturbhargo vareṇyaṃ hi turīyakaṃ ||

देहादिजाग्रदाब्रह्म अहं ब्रह्मेति धीमहि । यो ऽसावादित्यपुरुषः सो ऽसावहमनन्त ओं ।।

dehādijāgradābrahma ahaṃ brahmeti dhīmahi | yo 'sāvādityapuruṣaḥ so 'sāvahamananta oṃ ||

ज्ञानानि शुभकर्मादीन प्रवर्तयति यः सदा //19 ।।

jñānāni śubhakarmādīn pravartayati yaḥ sadā //19 ||