नवव्यूहार्चनं वक्ष्ये नारदाय हरीरितं । मण्डले ऽब्जे ऽर्चयेन्मध्ये अवीजं वासुदेवकं ।।

navavyūhārcanaṃ vakṣye nāradāya harīritaṃ | maṇḍale 'bje 'rcayenmadhye avījaṃ vāsudevakaṃ ||

आवीजञ्च सङ्कर्षणम प्रद्युम्नं च दक्षिणे । अः अनुरुद्धं नैऋते ओं नारायणमप्सु च ।।

āvījañca saṅkarṣaṇam pradyumnaṃ ca dakṣiṇe | aḥ anuruddhaṃ naiṛte oṃ nārāyaṇamapsu ca ||

तत सद्ब्रह्माणमनिले हुं विष्णुं क्षौं नृसिंहकं । उत्तरे भूर्वराहञ्च ईशे द्वारि च पश्चिमे ।।

tat sadbrahmāṇamanile huṃ viṣṇuṃ kṣauṃ nṛsiṃhakaṃ | uttare bhūrvarāhañca īśe dvāri ca paścime ||

कं टं सं शं गरुत्मन्तं पूर्ववक्त्रञ्च दक्षिणे । विधौ ।।

kaṃ ṭaṃ saṃ śaṃ garutmantaṃ pūrvavaktrañca dakṣiṇe | vidhau ||

श्रियं यजेत । दक्षिणे चोत्तरे पुष्टिं गं डं बं शं स्ववीजकं ।।

śriyaṃ yajet | dakṣiṇe cottare puṣṭiṃ gaṃ ḍaṃ baṃ śaṃ svavījakaṃ ||

पीठस्य पश्चिमे धं वं वनमालाञ्च पश्चिमे । श्रीवत्सं चैव सं हं लं छं तं यं कौस्तुभं जले ।।

pīṭhasya paścime dhaṃ vaṃ vanamālāñca paścime | śrīvatsaṃ caiva saṃ haṃ laṃ chaṃ taṃ yaṃ kaustubhaṃ jale ||

दशमाङ्गक्रमाद्विष्णोर्नमो ऽनन्तमधो ऽर्चयेत । दशाङ्गादिमहेन्द्रादीन पूर्वादौ चतुरो घटान ।।

daśamāṅgakramādviṣṇornamo 'nantamadho 'rcayet | daśāṅgādimahendrādīn pūrvādau caturo ghaṭān ||

तोरणानि वितानं च अग्न्यनिलेन्दुवीजकैः । मण्डलानि क्रमाद्ध्यात्वा तनुं वन्द्य ततः प्लवेत ।।

toraṇāni vitānaṃ ca agnyanilenduvījakaiḥ | maṇḍalāni kramāddhyātvā tanuṃ vandya tataḥ plavet ||

अम्वरस्थं ततो ध्यात्वा सूक्ष्मरूपमथात्मनः । सितामृते निमग्नञ्च चन्द्रविम्वात स्रुतेन च ।।

amvarasthaṃ tato dhyātvā sūkṣmarūpamathātmanaḥ | sitāmṛte nimagnañca candravimvāt srutena ca ||

तदेव चात्मनो वीजममृतं प्लवसंस्कृतं । उत्पाद्यमानं पुरुषमात्मानमुपकल्पयेत ।।

tadeva cātmano vījamamṛtaṃ plavasaṃskṛtaṃ | utpādyamānaṃ puruṣamātmānamupakalpayet ||

उत्पन्नो ऽस्मि स्वयं विष्णुर्वीजं द्वादशकं न्यसेत । हृच्छिरस्तु शिखा चैव कवचं चास्त्रमेव च ।।

utpanno 'smi svayaṃ viṣṇurvījaṃ dvādaśakaṃ nyaset | hṛcchirastu śikhā caiva kavacaṃ cāstrameva ca ||

वक्षोमूर्धशिखापृष्ठलोचनेषु न्यसेत पुनः । अस्त्रं करद्वये न्यस्य ततो दिव्यतनुर्भवेत ।।

vakṣomūrdhaśikhāpṛṣṭhalocaneṣu nyaseta punaḥ | astraṃ karadvaye nyasya tato divyatanurbhavet ||

यथात्मनि तथा देवे शिष्यदेहे न्यसेत्तथा । अनिर्माल्या स्मृता पूजा यद्धरेः पूजनं हृदि ।।

yathātmani tathā deve śiṣyadehe nyasettathā | anirmālyā smṛtā pūjā yaddhareḥ pūjanaṃ hṛdi ||

सनिर्माल्या मण्डलादौ बद्धनेत्राश च शिष्यकाः । पुष्पं क्षिपेयुर्यन्मूर्तौ तस्य तन्नाम कारयेत ।।

sanirmālyā maṇḍalādau baddhanetrāś ca śiṣyakāḥ | puṣpaṃ kṣipeyuryanmūrtau tasya tannāma kārayet ||

निवेश्य वामतः शिष्यांस्तिलव्रीहिघृतं हुनेत । शतमष्टोत्तरं हुत्वा सहस्रं कायशुद्धये ।।

niveśya vāmataḥ śiṣyāṃstilavrīhighṛtaṃ hunet | śatamaṣṭottaraṃ hutvā sahasraṃ kāyaśuddhaye ||

नवव्यूहस्य मूर्तीनामङ्गानां च शताधिकं । पूऋणान्दत्त्वा दीक्षयेत्तान गुरुः पूज्यश च तैर धनैः ।।

navavyūhasya mūrtīnāmaṅgānāṃ ca śatādhikaṃ | pūṛṇāndattvā dīkṣayettān guruḥ pūjyaś ca tair dhanaiḥ ||