अशोकपूर्णिमां वक्ष्ये भूधरं च भुवं यजेत । फाल्गुन्यां सितपक्षायां वर्षं स्याद्भुक्तिमुक्तिभाक ।।

aśokapūrṇimāṃ vakṣye bhūdharaṃ ca bhuvaṃ yajet | phālgunyāṃ sitapakṣāyāṃ varṣaṃ syādbhuktimuktibhāk ||

कार्त्तिक्यान्तु वृषोत्सर्गं कृत्वा नक्तं समाचरेत । शैवं पदमवाप्नोति वृषव्रतमिदं परं ।।

kārttikyāntu vṛṣotsargaṃ kṛtvā naktaṃ samācaret | śaivaṃ padamavāpnoti vṛṣavratamidaṃ paraṃ ||

पित्र्या यामावसी तस्यां पितॄणां दत्तमक्ष्यं । उपोष्याब्दं पितॄनिष्ट्वा निष्पापः स्वर्गमाप्नुयात ।।

pitryā yāmāvasī tasyāṃ pitṝṇāṃ dattamakṣyaṃ | upoṣyābdaṃ pitṝniṣṭvā niṣpāpaḥ svargamāpnuyāt ||

पञ्चदश्यां च माघस्य पूज्याजं सर्वमाप्नुयात । वक्ष्ये सावित्र्यमावास्याम्भुक्तिमुक्तिकरीं शुभां ।।

pañcadaśyāṃ ca māghasya pūjyājaṃ sarvamāpnuyāt | vakṣye sāvitryamāvāsyāmbhuktimuktikarīṃ śubhāṃ ||

पञ्चदश्यां व्रती ज्यैष्ठे वटमूले महासतीं । त्रिरात्रोपोषिता नारी सप्तधान्यैः प्रपूजयेत ।।

pañcadaśyāṃ vratī jyaiṣṭhe vaṭamūle mahāsatīṃ | trirātropoṣitā nārī saptadhānyaiḥ prapūjayet ||

प्ररूढैः कण्ठसूत्रैश च रजन्यां कुङ्कुमादिभिः । वटावलम्बनं कृत्वा नृत्यगीतैः प्रभातके ।।

prarūḍhaiḥ kaṇṭhasūtraiś ca rajanyāṃ kuṅkumādibhiḥ | vaṭāvalambanaṃ kṛtvā nṛtyagītaiḥ prabhātake ||

नमः सावित्र्यै सत्यवते नैवेद्यं चार्पयेद द्विजे । वेश्म गत्वा द्विजान भोज्य स्वयं भुक्त्वा विसर्जयेत ।।

namaḥ sāvitryai satyavate naivedyaṃ cārpayed dvije | veśma gatvā dvijān bhojya svayaṃ bhuktvā visarjayet ||

//8 ।।

//8 ||